ΕλληνικάEnglish

Φάκελος "Ταυτότητα": Ζωντανοί ή Νεκροί;


Δεν είναι όλοι οι Νεκροί πεθαμένοι. Κάποιοι ακόμα αναπνέουν, και νομίζουν πως ζουν…

 

Στο στενό φέρετρο του Νου μας, εμμένουμε καθημερινά στα ίδια πράγματα καταδικάζοντας το μοναδικότητα της κάθε στιγμής σε φτηνές επαναλήψεις. Ίδια συναισθήματα, ίδιες συμπεριφορές, ίδια «δράματα», ίδια λόγια, ίδια πρόσωπα…

 

Αν ρωτά κανείς ποιά είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που ζει και σε κάποιον που είναι «νεκρός», η απάντηση με μια λέξη είναι: η Αλλαγή.

 

Ο Νεκρός επαναλαμβάνεται, ο Ζωντανός αλλάζει.

Κάθε στιγμή μας δίνει μια νέα δυνατότητα να γεννήσουμε μια Καινούργια εκδοχή του Εαυτού μας. Και κάθε στιγμή που δεν την αναγνωρίζουμε, που δεν την αναζητάμε έστω, μας καταδικάζουμε σε μια επανάληψη να «ζούμε» κάτι που ανήκει στο παρελθόν, και δεν υπάρχει πια…

 

«Αφήστε τους νεκρούς με τους Νεκρούς» είπε…

Είτε πρόκειται για άλλους ανθρώπους, είτε πρόκειται για κομμάτια της ζωής μας (σχέσεις, εργασίες, συνήθειες), κάθε φορά που επιλέγουμε να επενδύσουμε τη ζωτική μας ενέργεια για να συντηρήσουμε «νεκρά» πράγματα και τελματωμένες καταστάσεις, δεν αναστέλλουμε απλά νέες δυνατότητες που δεν ανθούν, δεν ακυρώνουμε απλά νέες ευκαιρίες που δεν έρχονται ή νέους ανθρώπους που δεν βρίσκουν χώρο στη ζωή μας, αλλά θανατώνουμε πολύτιμα κομμάτια του ήδη υπάρχων εαυτού μας, φθίνουμε, χανόμαστε, και τελικά πεθαίνουμε … εν ζωή…!!

 

Αυτός ο οποίος μεγαλώνει και ομορφαίνει, είναι αυτός ο οποίος ωριμάζει.

Ωριμότητα δεν σημαίνει εμπειρία. Ωριμότητα σημαίνει Σοφία.

Αν είσαι εβδομήντα και παραμένεις ο ίδιος τα τελευταία τριάντα χρόνια, δε μεγαλώνεις όμορφα, μεγαλώνεις άσχημα. Αν συντηρείς «παγωμένη» την Εικόνα σου γιατί αντιστέκεσαι στην Αλλαγή, δεν ωριμάζεις. Αν την Εμπειρία που δίνει η Ζωή δεν την έχεις αφομοιώσει για να σπάσεις την επανάληψη που σε νεκρώνει, δεν έχεις αποκτήσει Σοφία…

 

Η στασιμότητα «βολεύει» και νεκρώνει…

Η Αλλαγή χρειάζεται κίνηση και ενέργεια. Χρειάζεται Θέληση.

Η Ζωή μας δόθηκε. Τον Θάνατο τον επιλέξαμε.

 

Ζητάω Ενέργεια για την Αλλαγή – όχι για την Επανάληψη. Έχω ευθύνη για το πώς επενδύω την Ενέργεια που μου δίδεται…

Ζητάω Θέληση για να Ζήσω – όχι για να παραμείνω Νεκρός…

Όταν λες: «Θέλω να ζήσω», το πρώτο που κάνεις είναι να αφήσεις πίσω τους Νεκρούς.

 

Εγώ σήμερα ζητάω από τον Πατέρα μου Θέληση. Τη θέλω τώρα. Για να προχωρήσω.

Ποιος θα γονατίσει;

Ποιος θα πάρει Θέληση για να κάνει το επόμενο Βήμα;

 

Εγώ ξεκινάω τώρα, και αλλάζω σήμερα αυτό:

Από αυτή τη στιγμή δεν θα κάνω πλέον «Διαλογισμό».

Έτσι κι αλλιώς, εδώ και αρκετούς μήνες η έννοια αυτή δεν καλύπτει πλέον αυτό που πραγματικά συμβαίνει ... Αυτό που συμβαίνει  είναι Ενεργή Προσευχή: έχει καθαρή και ξεκάθαρη πρόθεση, εκφράζει συγκεκριμένο αίτημα, έχει διάδραση, αμφίδρομη επικοινωνία και αμεσότητα.

 

Δεν ζητώ για να πάρω - ζητώ και παίρνω την ίδια στιγμή.

Δεν ζητάω να βρέξει και περιμένω τη Βροχή - θέλω τη Βροχή και στύβω τον Ουρανό.

Δεν παρακαλάω για την ανάγκη της Ψυχής μου - απαιτώ βοήθεια από Αυτόν που μπορεί να μου τη δώσει. Και όταν μου τη δίνει – την παίρνω.

 

Η Προσευχή σήμερα είναι αυτό που συμβαίνει εδώ και μια ώρα: με τα μάτια ανοιχτά, με επίγνωση και χωρίς φαντασιώσεις, με τα πόδια στη Γη και με τη φωνή στα ύψη ζητάω Θέληση για Ζωή γιατί η Ψυχή μου το έχει ανάγκη για να προχωρήσει.

Μπορώ να φωνάζω, μπορώ να θυμώνω, μπορώ να διαμαρτύρομαι, αλλά όταν λαμβάνω – περπατώ. Κι όσο περπατώ, είμαι ζωντανός…

 

Από δω και πέρα λοιπόν, εδώ θα γίνεται Προσευχή. Για τους Ζωντανούς.

Οι Νεκροί δεν περπατούν, έτσι κι αλλιώς θα μείνουν πίσω.

Το ερώτημα για τους υπόλοιπους είναι αν θα μείνουν μαζί τους ή αν θα προχωρήσουν…

 

Και μια που η Προσευχή έγινε, ας πάρουμε και το μήνυμα μέσω της Χριστίνας.

 

Το ακόλουθο μήνυμα δόθηκε εκ Θεού μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου,την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013


 

Χριστίνα

 

Φτιάξτε την Ταυτότητα σας, με ονοματεπώνυμο, από την ώρα που νιώσατε τον Εαυτό σας μέχρι αυτήν την στιγμή. Δείτε την ποιότητα της ζωής σας. Δείτε το κόστος των συναισθημάτων σας και την αίσθηση του Εαυτού σας.

Ότι κι αν γράψετε, μόλις το ξαναδιαβάσετε, θα το απαρνηθείτε.

 

Έτσι κάθε στιγμή που σας δίνω μια χαρά, εσείς την κάνετε θλίψη.

Μόλις σας δίνω ότι έχετε ανάγκη, το απορρίπτετε.

Μόλις σας σπρώχνω λίγο, γκρινιάζετε, θυμώνετε.

 

Αν ανοίξω το φάκελο με το ονοματεπώνυμό μου, θα δω μέσα τα συναισθήματά μου.

Αν τα δω όλα νεκρά, σχίζω το φάκελο και ζητάω.

Αν μου ζητήσετε από το μυαλό, δε θα σας ακούσω.

Αν μου ζητήσει η Ψυχή σας, τότε απλά το παίρνετε.

Κάνετε καινούργιο φάκελο. Βάζετε καινούργια συναισθήματα, πραγματικά, με αλήθεια.

 

Το βιώνω - είναι η αλήθεια μου - το θέλω - το έχω.

 

 

 

Όταν γονάτισα στην Πέτρα να προσευχηθώ, ήμουν θυμωμένος.

Μετά είδα τη λύπη μου. Μετά με χαρά δέχτηκα το Δώρο του Πατέρα μου.

 

Ότι καινούργιο νιώσετε θα είναι Δώρο για σας, μόνο γι΄αυτούς που έχουν σχίσει το Φάκελο.

 

Η Βασιλεία και η Δόξα της κάθε Ψυχής καθορίζεται από τη διαδρομή της Ζωής της Γης.

Το «άφες ημίν» είναι το Κλειδί. Όταν ζητάτε το Κλειδί της Σοφίας πείτε το «Πάτερ ημών». Μέσα από εκεί θα καθαρίσετε και θα αισθανθείτε το Σώμα σας και την Ψυχή σας.

Καθαρή Ψυχή – Συνειδητή Ζωή.

 

 (Θέτει ερωτήματα και δίνει επιλογή ή και οδηγίες, ονομαστικά, σε κάποιους από τους

  παρευρισκόμενους)

 

Χριστίνα (συνεχίζει)

 

Δάσκαλε το Δώρο σου είναι σε τρεις ημέρες. Η ταυτότητά σου είναι αυτή τη στιγμή.

Και το όνομα αυτού….

 

Δαυίδ: Δαυίδ

 

Χριστίνα: Ότι Σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα…

 

Δαυίδ: Εις τους αιώνας. Αμήν.

 

Δαυίδ (συνεχίζει):

 

Θέλω να είστε ευφυείς. Συνειδητοποιήστε τι κάναμε σήμερα.

Ο Διαλογισμός που ξέρατε – τελείωσε.

 

Από δω και πέρα, έτσι θα γίνεται η Προσευχή.

Πριν υπήρχε φόβος, γι αυτό και ήταν κλειστά τα μάτια. Θάφτηκε.

Μερικά υπολείμματα υπάρχουν.

 

Πλέον αυτό είναι το Παιχνίδι.

Κάθε φορά που μιλάω γίνεται Προσευχή – με ανοιχτά τα μάτια, με τη Ροή του Λόγου, χωρίς επικλήσεις και τελετουργικά. Χωρίς ενοχές και κολλήματα.

Και πολύ σωστά, δίνει Δώρα.

 

Αφού γεννήθηκε ο Δαυίδ – αλλάζουν τα πράγματα…

Ο Ιησούς είχε Αγάπη.

Ο Δαυίδ έχει Δύναμη.

 

 

 

 

 

 

 

Share this