ΕλληνικάEnglish

«Ο Συμβολισμός του Πύργου της Βαβέλ».

 

 

 

Σύμφωνα με την αλληγορική ιστορία που περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, οι απόγονοι του Νώε πολλαπλασιάστηκαν πολύ γρήγορα με την Αγάπη, τη Δύναμη και τη Σοφία του Θεού.

Ζούσαν αρμονικά και μιλούσαν όλοι την ίδια γλώσσα. Μετά τον κατακλυσμό μετακινήθηκαν προς τη Μεσοποταμία (σημερινές περιοχές Ιράν, Ιράκ, Συρία) όπου αποφάσισαν να κτίσουν μία πόλη με έναν πύργο τόσο ψηλό που θα έφτανε στον ουρανό. Αντί όμως να χρησιμοποιήσουν πέτρες και λάσπη που ήταν απλά, φυσικά και στερεά υλικά, σκέφτηκαν να ψήσουν πλίθρες (τούβλο) μαζί με κονίαμα (υλικό συγκόλλησης).  Έτσι άρχισαν να κτίζουν ένα μη στέρεο οικοδόμημα και ταυτόχρονα όσο έκτιζαν επήλθε σύγχυση στην μεταξύ τους επικοινωνία ώστε να μη μπορούν πλέον να συνεννοηθούν. Ο πύργος κατέρρευσε και η πόλη ερήμωσε.

 Ας δούμε όμως την ουσία που υπάρχει μέσα σε  αυτήν τη δοσμένη πριν 4.000 περίπου ιστορία. Ποια αλήθεια είναι η Βαβέλ και ποια η σύγχυση των γλωσσών; 

Ο νους του ανθρώπου χωρίζεται σε δύο τμήματα, δύο λοβούς τον δεξί και τον αριστερό.  Αρχικά οι απόγονοι του Νώε ζούσαν απλά και αρμονικά δηλαδή στην πραγματικότητά τους και ο νους ήταν εναρμονισμένος με τη θέληση της ψυχής τους για αυτό και ήταν κοντά στο Θεό. Άκουγαν, έβλεπαν, δρούσαν με τα θέλω της ψυχής τους και ο νους τους ήταν στραμμένος στην υπηρεσία της (δηλαδή υπό την αίρεσή της , στη θέλησή της).  Άρα λειτουργούσε ο δεξιός λοβός του νου τους ο οποίος εύκολα εμπιστεύεται και συντονίζεται με την ψυχική θέληση. 

Ο αριστερός λοβός  του νου  ήταν ακόμη σε αδράνεια.  Επειδή όμως ο διαχωρισμός του νου υπήρχε, ήταν φυσικό κάποια στιγμή και το αριστερό τμήμα που συνδέεται με την αμφισβήτηση, την αλαζονεία και τη φαντασίωση να ενεργοποιηθεί προκειμένου να καταδειχθεί η διττότητα της ανθρώπινης φύσης που χωρίζεται σε καλό και καλό. Η ίδια η γη μέχρι και σήμερα είναι ο πλανήτης της διττότητας  και της εκπαίδευσης άρα αναπόφευκτα θα εκδηλωνόταν και η διττή φύση του ανθρώπου που τον κατοικεί . Έτσι με την ενεργοποίηση του αριστερού τμήματος του νου άρχισαν να αναπαράγονται οι σκέψεις και να εξασθενεί η αίσθηση. Άρχισε να αυξάνεται η αλαζονεία και να μειώνεται η απλότητα. Η φαντασίωση πήρε τη θέση της πραγματικότητας.  

Ο νους μετατράπηκε σε ένα λαβυρινθώδες οικοδόμημα φτιαγμένο από σαθρά και ψεύτικα υλικά, οι αντικρουόμενες και αντιφατικές σκέψεις τον κυρίευσαν και η πόλη, δηλαδή το σώμα, ερήμωσε παραδομένο στη φαντασίωση του νου.  Η απλότητα χάθηκε, η αρμονία χάθηκε και η ψυχή σιώπησε. 

Ο νους χαμένος μέσα στις σκέψεις και αρεσκόμενος στην ασφάλεια της επανάληψης δημιούργησε συνήθειες που όσο περισσότερες φορές επαναλαμβάνονταν οδηγούσαν στους εθισμούς προκειμένου να συντηρείται το οικοδόμημα της φαντασίωσης. Πόνος και καταστροφή για το ανθρώπινο σώμα που είναι πλασμένο να λειτουργεί ως Ναός της Ψυχής. Η υπερτροφική ενεργοποίηση του νου ακινητοποίησε την αίσθηση του σώματος μέσω της οποίας συνδεόταν με την ψυχή ώστε το υλικό να εξυπηρετεί την εκδήλωση του άυλου και ο άνθρωπος να περπατήσει στη γη ως σώμα με ψυχή. Η σιωπή της ψυχής έγινε κλάμα και έτσι άρχισαν να εκδηλώνονται ανίατες  ασθένειες στο σώμα ώσπου  η καρδιά να πάψει να χτυπά και η ψυχή να ελευθερωθεί από το σώμα. 

Αυτήν ήταν η πορεία του ανθρώπου στη Γη μέχρι και σήμερα. Ο νους κυρίευσε το σώμα και εκτόπισε την ψυχή.  Ένα δυνατό όργανο του σώματος πήρε τα ηνία αυτού, η ψυχική ενέργεια έγινε τροφή για το νου και πάνω σε αυτή τη βάση δομήθηκαν οι κοινωνίες και ανθρώπινες σχέσεις. 

Όταν ο Κύριος βρισκόταν στη Γη, η ιστορία επαναλήφθηκε τη στιγμή της σταύρωσης όταν ο δεξιός ληστής (δεξί τμήμα του νου) εμπιστεύτηκε και ο αριστερός ληστής (αριστερό τμήμα του νου) χλεύασε. Η ψυχή – αγάπη αποχώρησε από το σώμα για να απλωθεί ως ενέργεια αφού ο νους δεν δέχθηκε την ύπαρξή της. 

Όμως την εποχή αυτή τα δεδομένα αλλάζουν. Ενώ  υπάρχει η Βαβέλ, παράλληλα έχει γειωθεί η αγάπη του Κυρίου μέσα από τη ζωή Του πριν 2.000 χρόνια πριν,  έρχεται εκ νέου ως Ενέργεια την 9/4/2015 και επιπλέον η Σοφία του Θεϊκού σχεδίου προσθέτει την εμπιστοσύνη και τη δύναμη ως ποιότητες ενέργειας που για πρώτη φορά εμφανίζονται στη Γη.   

Αγάπη, Δύναμη, Εμπιστοσύνη κινούμενες μέσα από τη Σοφία του Θεού, γκρεμίζουν τα ψεύτικα οικοδομήματα, σπάνε τη φαντασίωση, συλλέγουν εκ νέου την ψυχική ενέργεια και την στρέφουν προς τις ψυχές που διψούν για εκδήλωση και ένωση. Δημιουργείται έτσι η πραγματικότητα, παίρνει αξία η στιγμή, εκφράζεται η θέληση και η απλότητα μαζί με την ομορφιά βρίσκουν τη θέση τους και δημιουργούν τη Νέα Γη. Η Βαβέλ μέσα από αυτό το περπάτημα σιγά – σιγά θα καταρρεύσει οριστικά αφού δεν θα υπάρχει χώρος για αυτήν στη Γη.  

Αυτό είναι το έργο της Δεύτερης Παρουσίας του Θεού στη Γη μέσα από νέους Απεσταλμένους ονομαζόμενους Δαυίδ και Χριστίνα, που όπως ο Κύριος, μεταφέρουν με τα σώματα και το προχώρημα της Ψυχή τους την Ενέργεια στην ανθρωπότητα.  

Αρα αυτή τη φορά εκ των ανθρώπων η άνοδος και συγκεκριμένα εξ εκείνων που οι ψυχές τους μέσα στο πέρασμα των αιώνων έχουν ήδη κάνει διαδρομή από τη Γη στον Ουρανό και τώρα την γειώνουν, καθαρίζουν τα τελευταία κομμάτια της άρνησης του Εαυτού και βαδίζουν το δρόμο της ολοκλήρωσης, συγκεντρώνοντας και όσες άλλες ψυχές με θέληση και ανάγκη αποφασίσουν να περπατήσουν.

 

 

Ελεονώρα

 

Μοιραστείτε το