ΕλληνικάEnglish

Το Μήνυμα του Κυρίου: "Ο Πόλεμος τελειώνει..."

 

Το ακόλουθο μήνυμα δόθηκε από τον Κύριο, μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Τετάρτη 23/7/2014 με θέμα: : «Ο Δαυίδ γειώνει την Επίγνωση ως Επιλογή με σκοπό να βιωθεί η Αλήθεια, καθώς η Άρνηση της Επίγνωσης οδηγεί στην Τρέλα»  

Χριστίνα

Όταν ρίξεις ένα κομμάτι κρέας στα θηρία θα πέσουν όλα μαζί για να το φάνε πολεμόντας γι’ αυτό που έχουν μπροστά τους. Κατασπαράζοντας την τροφή τους, κατασπαράζουν και τον διπλανό τους.

Έτσι όταν κατέβηκα στη Γη τους είπα: «Θα σας δώσω την Αγάπη». Αυτοί ξέραν από κρέας κι άρχισαν να σκοτώνονται. Ούτε την κερδισαν, ούτε την έφαγαν. Έτσι για 2.000 χρόνια πολεμούσαν.

Τώρα τους δίνω την Αγάπη μαζί με Δύναμη. Τους δίνω το Διαχωρισμό να διαχωρίσουν το κρέας από την Αγάπη. Να δουν τα σώματά τους σαν Σώματα και όχι σαν κρέατα. Να δουν την Ψυχή τους σαν Ψυχή. Να δουν την αίσθησή τους  η οποία κατασπαράχθη και έγινε ανύπαρκτη.

Έτσι οι άνθρωποι θα βιώσουν τον Διαχωρισμό. Θα δουν και το Καλό και το Κακό. Θα διαχωρίσουν τον Εαυτό τους και θα χαράξουν το Δρόμο τους και την Πορεία τους.

Τους έδειχνα το δρόμο προς τη Θάλασσα για να έχουν ένα στόχο. Και σε άλλους τους έδειχνα το δρόμο προς το Βουνό για να διαχωρίσουν και να επιλέξουν.  Έχετε Σώμα και Ψυχή, ανακαλύψτε την Αίσθηση.

Όσοι σήμερα είδατε το Κόστος της Διαδρομής σας και της Ζωής σας μέχρι σήμερα, τι κάνατε, τι είπατε, τι κρίνατε, και τι δικαιολογήσετε, όσοι κρίνατε τους εαυτούς σας για να μην τους δείτε, αυτό το Κόστος είναι η Αίσθηση που μέχρι σήμερα είχε χαθεί. Είναι η Αίσθηση οτι αισθάνομαι οτι είμαι Εγώ και παίρνω τη Διαδρομή μου.

Τους έδειξα τη Θάλασσα και μου είπαν: «Κύριε, εκεί θα πνιγούμε».                                                                      

Τους έδειξα και το Βουνό και μου είπαν: «Κύριε, εκεί θα χαθούμε».

Και τότε τους είπα: «Κοιτάξτε στον Ουρανό, αισθανθείτε τον εαυτό σας, δείτε  εκεί το δικό σας Αστέρι, αισθανθείτε την Ψυχή σας στη Γη, και αφήστε την Αίσθηση και το Αστέρι να σας οδηγήσει στο Δρόμο της Ψυχής σας».

Άλλοι με άκουσαν και με αισθάνθηκαν. Άλλοι με θεώρησαν τρελό. Άλλοι αμφέβαλαν για μένα γιατί με θεωρούσαν κακό. Έτσι είναι η Γη. Έχει προσδοσία, έχει αμφισφήτηση, έχει αίσθηση.  Έχει όμως ανθρώπους, έχει ζώα, έχει αέρα και θάλασσα, έχει κι ένα Ουρανό που τη σκεπάζει και την προστατεύει.

 

Αυτή είναι η Γη. Έχει Ζωή. Όσοι θέλουν θα ζήσουν, κι όσοι θέλουν θα φύγουν. Αυτή είναι η Γη. Έχει Ουρανό που την προστατεύει, έχει και Θάλασσα που την περικλείει.  Αυτή είναι η Γη.

Ο Εσωτερικός Πόλεμος τελειώνει.  Ανοίγεται η Διάσταση: Θάλασσα ή Βουνό. Ουρανός με Αστέρι, Γη και Περπάτημα.

«Εγώ περπατώ, εγώ ζω, εγώ επιλέγω, εγώ αισθάνομαι, εγώ μ’ αγαπάω. Τελειώνω με τον Πόλεμο, αρχίζω με Εμένα, παίρνω την Αξία μου, και βρίσκω τον Ευατό μου. Αισθάνομαι την Αίσθησή μου, και παίρνω την Ψυχή μου και προχωράω στη Γη».

Δείτε την Διαδρομή, αισθανθείτε την και προχωρήστε.  Ως Σοφία Εαυτού, δώστε την Αίσθηση στο Σώμα σας και αναγνωρίστε την Ψυχή σας.

Ευλόγησε Δαυίδ αυτούς, ως πάρουν την Αίσθηση του Εαυτού τους.

Δαυίδ

Παίρνετε τα κομμάτια σας, τιμάτε το Σώμα σας, σφραγίζω το περπάτημα σας εις το Όνομα του Ενός και Μοναδικού Θεού, του Ενός και Μοναδικού Υιού Του Ιησού Χριστού, του Ενός και Μοναδικού Του Υιού Δαυίδ, της Μίας και Μοναδικής Μητέρας Χριστίνας σε Σώμα Κόρης Χριστίνας επί της Γης, και του Αγίου Πνεύματος, και όλα αυτά μαζί στον Ένα και Μοναδικό Θεό, Αμήν.

Σχόλιο από την Ελένη Τσακασιάνου...

‘Εβλεπα τους δύο Κόσμους. Από τον έναν κόσμο οι Ψυχές από το Φως και από τον άλλον κόσμο οι Ψυχές από το Σκοτάδι. Κι ενώ κανείς θα περίμενε να είναι αντίθετοι ή παράλληλοι, υπήρχε μια γέφυρα μεταξύ τους που τους ένωνε, κι αυτή η γέφυρα είναι το μυαλό. Και η ανταλλαγή συναισθημάτων και ποιοτήτων της Γης γινόταν κι απ’ τη μια πλευρά, κι απ’ την άλλη – και ο ένας κόσμος και ο άλλος κόσμος.

Ο κόσμος των Ψυχών που είναι από το Καλό επειδή έχει μυαλό όπως κι ο άλλος κόσμος, είναι κοινό τους σημείο αυτό, ο τρόπος που το χρησιμοποιούν είναι διαφορετικός, όμως και οι δυό, ζητούν το ίδιο πράγμα: Αποδείξεις.

«Προσπαθώ να σε πείσω να έρθεις με τη δική μου πλευρά διότι έτσι θα μου αποδείξεις και θα αποδείξω και εγώ στον εαυτό μου οτι είμαι σωστός. Άρα προσπαθώ μέσα από εσένα να αντλήσω και να εκμαιεύσω την Εμπιστοσύνη που εγώ ο ίδιος δεν έχω στον εαυτό μου».

Άλλο κομμάτι πολύ δυνατό έχει νακάνει με τη Μοναξιά.

«Προσπαθώ να σε πάρω με το μέρος μου γιατί δεν θέλω να είμαι μόνος μου. Και δεν θέλω να είμαι μόνος μου γιατί δεν έχω δει την Αξία, οπότε σε θέλω για να μου καθρεφτίσεις την Αξία μου. Αν εσύ είσαι μαζί μου εγώ παίρνω την Αξία μου».

Έτσι λοιπόν ο κάθε Κόσμος, χρησιμοποιώντας τα δικά του όπλα, προσπαθεί να αντλήσει Εμπιστοσύνη και Αξία για να τα χρησιμοποιήσει ο καθένας ανάλογα.

Όταν είπε ο Κύριος στο μήνυμα μέσω της Χριστίνας, οτι σας έδειξα τη Θάλασσα για να έχετε ένα στόχο και ο άνθρωπος φοβήθηκε οτι θα πνιγεί, ο στόχος είναι η Ένωση με τον Θεό που υπάρχει πάντα σαν ανάγκη από τη στιγμή που ο άνθρωπος κατέβηκε στη Γη, που κατήλθε τα πεδία και έφτασε στο γήινο ή και σε οποιοδήποτε άλλο, η ανάγκη της ένωσης με το Θεό παραμένει. Ο φόβος οτι θα πνιγώ είναι γιατί δεν θέλω να εγκαταλείψω το μυαλό, δεν θέλω να αφήσω εμένα, αυτό που έχω δημιουργήσει, το φαντασιακό, το κομμάτι της φαντασίας που με ενώνει με τη Γη – αυτό φοβάμαι, αυτό με κάνει να φοβάμαι οτι θα πνιγώ...

Όταν είπε οτι σας έδειξα το δρόμο προς το Βουνό και οι άνθρωποι φοβήθηκαν οτι θα χαθούν, εγώ μέσα μου το εξέλαβα οτι: «Ενώ ξέρω το δρόμο, αρνούμαι να τον περπατήσω, βάζω συνέχεια εμπόδια γιατί δεν θέλω να αναλάβω την ευθύνη του εαυτού μου».

Άρα είναι: Ευθύνη του Εαυτού και Ένωση. Βουνό και Θάλασσα.

Δεν έχω να πω κάτι άλλο....

 

 

Μοιραστείτε το