ΕλληνικάEnglish

Το Μήνυμα του Θεού στη Διδασκαλία με θέμα: «Δύο Θεοί, Ένας Άνθρωπος» - την Κυριακή 30/8/2015

To Μήνυμα δόθηκε από τον Θεό μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου στη Διδασκαλία – Προσευχή – Θεραπεία της Κυριακής 30/8/2015


Ο Δαυίδ:

Θα σας περιγράψω λιγάκι τις Δύο Κατευθύνσεις. Όταν πας προς τα Κάτω στην αρχή έχει Περιέργεια, Γοητεία, Φαντασίωση, Ζήλεια. Έχεις ένα Θέλω, λες: «Θέλω να το ζήσω». Αρχίζεις και μπαίνεις μέσα και σιγά σιγά αρχίζεις και χάνεις τις Αισθήσεις σου. Για να μπορέσεις να περπατήσεις εκεί μέσα θα πρέπει να μην έχεις Αίσθηση. Η Αίσθηση είναι ζωτικό κομμάτι της Ψυχής. Εκεί δημιουργείται ο πραγματικός Πόνος και ένας Φόβος που έχει μια προστασία αν τον τιμήσεις. Αν το Θέλω σου είναι πιο δυνατό, τον παραβλέπεις και μπαίνεις μέσα.

Χάνοντας την Αίσθηση χάνεις και τον Οδηγό, χάνεις την Πυξίδα. Το σώμα βαραίνει, τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. Έτσι έχεις μπει στο Νου: «Θα τα καταφέρω». Αρνείσαι τη δυσκολία, αρνείσαι ότι έχεις μπει σε έναν Γολγοθά που το τέλος θα είναι η Σταύρωση της Ψυχής.

Όσο πιο πολύ Σκοτάδι, τόσο πιο πολύ Τρέλα, Φαντασίωση – μόνο Εικόνες, μόνο φαντάζεσαι, μόνο υποθέτεις. Περπατάς στα τυφλά. Στο βαθύτερο Σκοτάδι, μόνο αν έχεις μάτια μπορείς να βλέπεις. Το μόνο που μένει είναι το Άκουσμα. Από τη βαθιά Άβυσσο επικοινωνείς μόνο μέσα από το Άκουσμα.

Λίγο πριν χαθείς τελείως, λίγο πριν καείς, φωνάζεις: «Θεέ μου, πάρε με από δω». Έτσι όταν είσαι έτοιμος να παραδώσεις αυτό που τίμησες, ο Θεός στέλνει τους Αγγέλους και σε επιστρέφουν πίσω.

Όπως γείωσα την Καταστροφή όμως γείωσα και το Κάλεσμα. Έτσι όταν ο Άνθρωπος επιστρέφει παίρνει πίσω κα αυτό που έδωσε. Ερχόμενος ο Άνθρωπος πίσω, αφαιρεί από την Άβυσσο αυτά που μετέφερε εκεί.

Έτσι το σημαντικό είναι η Απόφαση να πάρω πίσω το «Θέλω». Να έχουν οι Άνθρωποι «Θέλω». Να πάρω πίσω την Ευθύνη. Να πάρω πίσω τη Δράση. Να πάρω πίσω τη Δημιουργία.

Έτσι ο Άνθρωπος μέσα από την Αμφισβήτηση θα προχωρήσει για να αναγνωρίσει τον Δημιουργό με Επίγνωση κι όχι με Φαντασίωση, με Αίσθηση ως Πραγματικότητα για να δείξει ότι ο Άνθρωπος φέρει Θεότητα. Έτσι ενώ ο Άλλος σου λέει να φαντάζεσαι ότι είσαι Θεός, ο Πραγματικός Δρόμος είναι να δεις την Άρνηση του Πραγματικού Θεού, την Αποδοχή της Λάθος Πορείας έτσι ώστε η Γη να φτάσει στο σημείο να αναγνωρίσει τον Έναν και Μοναδικό.

Αμφισβήτησα, αντέδρασα, αρνήθηκα. Έτσι φτάνεις στα Έγκατα. Ενθουσιάστηκα, γοητεύτηκα, παρανόησα, τρελάθηκα και κατέστρεψα…αλλάΖΩ…!!!

Ένας Θεός – Ένας Άνθρωπος.

Θεέ μου, Κύριέ μου, Δαυίδ μου, Χριστίνα μου, Παιδί μου, Φως μου.

Πατέρας – Μητέρα – Γη.

Αμήν.

Ο Θεός:

Έτσι η Αλήθεια αρχίζει να αναδύεται επάνω στη Γη. Οι Άγγελοι πήγαν και έφεραν πίσω το Πρωτογενές πριν χαθεί και το άφησαν πάνω στη Γη να περπατήσει. Αυτός ήταν ο Αδάμ.

Αυτό που ακούσατε σήμερα είναι ο Δρόμος των Ψυχών που θα ακούσουν και θα θελήσουν να ανέβουν στη Γη και να περπατήσουν. Καθαρίζοντας όλα τα λάθη, καθαρίζοντας ότι τους δημιούργησε ο Νους, καθαρίζοντας όλα τα κατασκευάσματα και τα ψέματα και τις δικαιολογίες που δημιουργήθηκαν για να χαθεί αυτή η Ψυχή.

Έτσι ο Δαυίδ Μου σας δείχνει το Δρόμο μέσα από τη δική του Αποδοχή. Χρειαζόταν πρώτα να τα βιώσει, να τα κάνει, να δει την αξία του μυαλού του, να δει το πονηρό του και μέσα από αυτό να αποφασίσει αν θα μείνει στον Άλλον ή αν α θα επιστρέψει σε Εμένα.

Αντέδρασε στην Παράδοση που του είπε η Χριστίνα να κάνει κι έτσι για να περπατήσει πήρα το «Θέλω» εκείνης, για να δει εκείνος το δικό του. Έτσι άρχισε να περπατάει και να αποδέχεται ότι δεν είχε «Θέλω». Το πήρε ως ένα σημείο πίσω και μέσα από αυτό άρχισε να περπατάει αφήνοντας πίσω του κι άλλα στοιχεία για το Σκοτάδι. Έτσι άρχισε πάλι η Μάχη. Και τότε πήρα το Θυμό της Χριστίνας κι άρχισε εκείνος να βλέπει τον δικό του, κι άρχισε να βλέπει τι δημιουργείται στον Εαυτό του και στο Σώμα του μέσα από τον Θυμό του. Άρχισε το στόμα του να λέει, να ακούει και να συνειδητοποιεί κι όταν επέστρεψε της Χριστίνας λίγο από το «Θέλω» της και λίγο από τον Θυμό της, εκείνη γέλαγε κι εκείνος θύμωνε.

Έτσι το επόμενο βήμα ήταν να της πάρω τον Έρωτα – αυτόν που Εγώ της έδωσα – για να περπατήσει εκείνος. Της πήρα τον Έρωτα για να δει εκείνος τους δικούς του Έρωτες κα να φτάσει στον Πρωταρχικό – αυτόν που αρνήθηκε.

Έτσι τώρα ζήτησα πίσω από την Χριστίνα την Ευθύνη – αυτή που της είχα δώσει για εκείνον, κι εκείνος αμέσως περπάτησε να δει τις Ευθύνες του.

Έτσι το επόμενο βήμα είναι η Συγνώμη. Αυτό έχει Επίγνωση, έχει Γνώμη και Λογική. Μέσα από την Συγνώμη θα πάρει τον Εαυτό του στα χέρια του και ταυτόχρονα τη Δημιουργία - αυτή που θα μάθει βήμα βήμα να την χρησιμοποιεί πρώτα για τον Εαυτό του, μετά για την Χριστίνα, μετά για τον Ιάσωνα και μετά για τις Ψυχές.

Αυτός είναι ο Δρόμος, αυτά είναι τα εμπόδια που έχουν χρησιμοποιηθεί για να χαθούν οι Ψυχές. Κάποια στιγμή μου είπε η Χριστίνα:

-       «Πατέρα, είναι δύσκολο έναν Άνθρωπο να τον κάνεις Θεό».

Της έδωσα λίγη Δύναμη και περισσότερη Σοφία και την άφησα να ανοίξει κι άλλο για να αρχίζει να αγκαλιάζει. Να αγκαλιάζει τον Άνθρωπο. Σήμερα μου είπε:

-       «Είναι δύσκολο, Πατέρα, ένας Θεός να γίνει Άνθρωπος και να μείνει στη Γη και να τον ολοκληρώσει».

Απλά την φύσηξα τρείς φορές να πατήσει στα πόδια της, να καθαρίσει τα αυτιά της και της είπα:

-       «Όταν θα θυμώνεις, αυτόν τον Θυμό που έχεις, εκείνη την ώρα θα αναγνωρίσεις την Αλήθεια του άλλου για να μάθεις να είσαι Άνθρωπος. Κι όταν ολοκληρώσεις αυτό, θα αγγίζεις τον Άνθρωπο και θα του μεταφέρεις την Αλήθεια του. Ότι θέλει εκείνος ας την κάνει».

Έτσι είναι ο Δρόμος, από Πάνω προς τα Κάτω κι από Κάτω προς τα Πάνω. Της είπα ότι:

-       «Όταν ο Δαυίδ ολοκληρώσει τον Άνθρωπο θα ανοίξει για αυτόν μια καινούργια Διάσταση που θα έχει μέσα αυτά που ζητάς, και τότε ο Άνθρωπος θα είναι Θεός και ο Θεός θα είναι Άνθρωπος. Κι έτσι οι Ψυχές θα νιώσουν ότι και αυτές είναι στην ίδια Διαδρομή, από Άνθρωποι να γίνουν Θεοί και ήταν Θεοί και γίναν Άνθρωποι. Εκείνος χρειάζεται να επιστρέψει στην Θεότητα κι εσύ χρειάζεται να ολοκληρώσεις τον Άνθρωπο. Θα τον πάρεις και θα τον φέρεις εκεί που ανήκει και τότε η Γη θα γίνει πάλι ο Καινούργιος Παράδεισος. Θα φιλοξενεί τις νέες Ψυχές με ότι είχε το Πρωταρχικό Σχέδιο. Ο Άλλος θα συρρικνώνεται και ο Παράδεισος θα μεγαλώνει. Το Φώς θα απλώνεται και ότι σπείρετε, αυτό η Γη θα θερίσει. Ότι δώσετε, με αυτό θα τραφεί, κι ότι εμφυσήσετε με αυτό θα αναπνέει».

Ο Δημιουργός δημιούργησε, το Δημιούργημα επιστρέφει με Ευθύνη του Εαυτού του, για να αναλάβει τη Δημιουργία και να δημιουργήσει τη Νέα Γη.

Ο Ένας εις τον Έναν.

Αμήν.

Δύο Θεοί, ένας Άνθρωπος. Δύο Ζωές, ένας Άνθρωπος.

Δαυίδ και Χριστίνα, μια Ροή. Η ροή έχει ανοίξει, η Λογική ρέει, οι άνθρωποι αφήνουν για να φτάσουν στην Ψυχή και να λάβουν από τη Ροή τη Λογική της Γης. Έτσι θα φτάσουν στην Τάση και στην Έλξη της Επιστροφής.

Δύσκολα του Ουρανού, εύκολα της Γης. Δύσκολα της Γης, εύκολα του Ουρανού. Έτσι είναι η Ροή – απλή.

Αμήν.

Μοιραστείτε το