ΕλληνικάEnglish

Το Μήνυμα του Θεού στην Θεσσαλονίκη στη Διδασκαλία του Δαυίδ και της Χριστίνας με θέμα «Θεσσαλονίκη, πάλι από την Αρχή: Ζήλεια - Θυμός - Ανέχεια», δόθηκε το Σάββατο 20/6/2015


Όταν κάτι πεθαίνει, μπαίνω στην Άρνηση να πιστέψω ότι αυτό πέθανε. Δεύτερη μέρα - έχει συμβεί - γίνεται μια αποδοχή. Η τρίτη, αυτό πηγαίνει στο αόρατο. Ή το κρατάω αόρατο και το υποδέχομαι ή το κάνω φαντασίωση και το κρατάω στη Γη. Έτσι είναι τα συναισθήματα, τρία επίπεδα, μέσα από ένα θάνατο της Αληθείας του Εαυτού.

Η Ζήλεια για την Θεσσαλονίκη είναι το Στέμμα της. Αυτό αρνείται να πετάξει: ότι υπάρχει αυτό το συναίσθημα.

Καλώς ο Καθρέφτης γύρισε σε Εκείνον (τον Δαυίδ). Ήταν μια Απόφαση στιγμής για την Χριστίνα. Αν έσπαγε, η Θεσσαλονίκη θα διαλυόταν σαν την Γιουγκοσλαβία και ο Δαυίδ θα έχανε ένα μέρος της Διαδρομής, οι Ψυχές το Ζηλευτό. Έτσι οι άνθρωποι τώρα θα βιώνουν την Αλήθεια μέσα από τον Εαυτό τους, μέσα από την Πραγματικότητα και μέσα από την Δεκτικότητα των συναισθημάτων.

Ο Θυμός έχει Αλήθεια, η Ζήλεια έχει Εαυτό, η Ανέχεια Πραγματικότητα  ή Φαντασίωση και ο Δρόμος της Θεσσαλονίκης καθαρίζει για την Πραγματικότητα. Η Θεσσαλονίκη έχει πλούτο, αλλά μέσα από την Ανέχεια μπαίνει στην Μιζέρια, στον Θυμό και την Ζήλεια. Έχει Ομορφιά, αλλά μέσα από την σύγκριση και την δικαιολογία χάνεται και μπαίνει στον κύκλο. Έχει Αλήθεια και μέσα από το Θυμό την παραδίδει στην Κρίση. Έτσι η Θεσσαλονίκη γίνεται συμπρωτεύουσα - το πίσω μέρος του Καθρέφτη με την κλειστή την Πόρτα.

Η Μητέρα την τίμησε, η Κόρη την περπάτησε, αποφάσισε για αυτήν, της έδωσε το Νέο Δρόμο και ο Δαυίδ τον σφράγισε.

Η Θεσσαλονίκη έχει από σήμερα Μητέρα  - Ομορφιά - Αγάπη. Ότι χρειάζεται στον Δρόμο που ανοίχτηκε και σφραγίστηκε θα το ζητήσει και θα το λάβει.

Αμήν.

 

                

Μοιραστείτε το