ΕλληνικάEnglish

Το Μήνυμα του Θεού και του Κυρίου για τo Πένθος.

 

Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Θεό και από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου στη Διδασκαλία της Κυριακής 5/4/2015.


Ο Κύριος

Όταν μια Ψυχή αποφασίζει να φύγει από τη Γη έχει περάσει το Διάστημα και πάει στο επίπεδο της Στασιμότητας. Αυτοί που μένουν πίσω πενθούν για αυτά που δεν ζήσανε, για αυτά που δεν εκφράσανε, για αυτά που δεν δώσανε και για αυτά που δεν πήρανε,

Έτσι με το Πένθος οι Ψυχές μένουν στο Μεσοδιάστημα. Εκεί η Ψυχή πονάει. Κάθε μέρα της Γης είναι μια Στιγμή για την Ψυχή. Έτσι περνάνε πολλές στιγμές, μέχρι να φύγει και η Ψυχή που κρατάει την άλλη κάτω.

Αυτό θέλησε ο άλλος να κάνει και σε μένα. Να δημιουργήσει Πένθος στους ανθρώπους για να κρατήσει την Ψυχή μου στο Μεσοδιάστημα.

Ο Κύριος του Ουρανού, άνθρωπος με Ψυχή στη Γη. Αυτό το αρνείται ο νους. Έτσι αρνείστε τον Εαυτό σας. Ο Κύριος του Εαυτού με Ψυχή στη Γη. Μπαίνετε στο Πένθος και στη Λύπηση, στο «γιατί» και στο «αλλά», αρνείστε τα θέλω σας, αρνείστε την Ψυχή σας, αρνείστε τη Διαδρομή σας στη Γη. Κάτι που τελειώνει, με αγάπη το αποχωρίζεσαι, με αγάπη το αφήνεις, με αγάπη παίρνεις τον Εαυτό σου και πας στο επόμενο βήμα, την επόμενη μέρα, την επόμενη στιγμή: «Είχα κάτι που επέλεξε να φύγει».

Αν επιλέξει η δική σας Ψυχή να φύγει, αυτός είναι ο φόβος, αυτή είναι η Διαδρομή. Κλαίτε για τις άλλες Ψυχές και ξεχνάτε τη δική σας. Αυτό κάνει το Πένθος, σε παίρνει από τον Εαυτό σου. Κάνεις μια ανάγνωση της ζωής σου με αυτό που έχασες, βλέπεις τα λάθη σου και το δρόμο σου, βλέπεις τι μπορούσες να δώσεις και δεν έδωσες, βλέπεις τι ήθελες και δεν πήρες, βλέπεις τι έκανες και πως σε πρόδωσες, αλλά αυτό που δεν βλέπεις είναι το θέλω σου.

Ο θέλων Εαυτόν υπάρχει σαν Ζωή. Μέσα από αυτό βγαίνει ο Σεβασμός, μέσα από αυτό βγαίνει και η Αλήθεια: «Αφήνω και παίρνω. Σε αφήνω με τις επιλογές σου και παίρνω τη ζωή μου στα χέρια μου. Περπατάω χωρίς ενοχή, μόνο με την Ψυχή μου και την Αλήθεια μου».

Εγώ κατέβηκα σαν Ψυχή να βιώσω και το Πένθος, να βιώσω και την Προδοσία, να βιώσω και την Άρνηση, να βιώσω τα συναισθήματά μου – τα βιώνω και τα αφήνω. Παίρνω την Ψυχή μου και γίνομαι Κύριος του Εαυτού μου. Αυτό που θα με οδηγήσει μακριά από εμένα είναι ο άλλος – εκείνον τον τιμάς και χάνεσαι.

Ψυχή σε Σώμα στη Γη – αυτό είστε. Το εμπόδιό σας είναι ο Νους, ο άλλος δρόμος, η μάχη της Ψυχής, η αλλαγή της Διαδρομής.

Πενθείτε ένα σύμβολο που έγινε για να δείτε πως σταυρώνετε τις Ψυχές σας. Έτσι οι Ψυχές πεθαίνουν, μένουν στο Μεσοδιάστημα, ναρκώνονται, χάνονται.

Ο έχων Εαυτό έχει Διαδρομή, ο έχων Αγάπη Εαυτού έχει Βασιλεία, ο έχων Θέλω ανοίγει το Δρόμο του και φτάνει στη Θέληση. Εκεί είναι η Πλάνη. Εκεί σε πάει στο Πένθος και χάνεις τη Γέννηση, χάνεις τη Διαδρομή.

Ο θέλων Εαυτό, Θέληση και Ανάγκη Ψυχής – αυτή είναι η Διαδρομή.

Έρχομαι για να σας δείξω το Δρόμο, να πάρετε την αίσθηση της Ένωσης της Δύναμης με την Αγάπη για να ανοίξουν οι Ψυχές και να δουν την Αλήθεια της Γέννησης τους, να βγάλουν το Πέπλο της Νάρκης, να βγάλουν το Πέπλο της Λήθης, να βγάλουν το Πέπλο του Ψεύδους, να βγάλουν το Πέπλο της Πλάνης, να βγάλουν στην επιφάνεια την Αλήθεια τους και μέσα από αυτήν να αισθανθούν τη Γέννηση.

Έτσι είναι και οι σχέσεις στη Γη, τις πενθείτε για να μην περπατήσετε, τις πενθείτε για να μην αλλάξετε, τις πενθείτε για να μην ζήσετε. Δείτε το τέλος για να δείτε την αρχή.

Η Ζωή έχει πολλά τέλη και πολλές γεννήσεις. Τώρα είναι η ώρα που τελειώνουν τα συναισθήματα, αυτά που μέχρι τώρα υπηρετούσε η Γη και μέσα από αυτά βίωνε ψεύτικη αγάπη, ψεύτικη δύναμη, ψεύτικη χαρά. Με το Φως της Γέννησης θα περάσουν οι Ψυχές στα αισθήματα, θα βιωθούν μέσα από τα σώματα και ο νους θα συρρικνώνεται.

Ο νους πολεμάει αλλά δε μετράει νεκρούς, μετράει τον πόλεμο. Έτσι όσο οι Ψυχές θα μεγαλώνουν, θα φωτίζουν, θα φεύγουν, θα έρχονται, το κακό θα μένει στον πόλεμο, μέχρι να φτάσει στο επίπεδο του θυμού του και εκεί θα κλείσει η Πόρτα. Ο Φόβος και η Λύπηση με Ανάγκη Ψυχής, περπάτημα στο Φως και της Αλήθειας τιμήσει τη Διαδρομή.

Ο υπάρχων ως Κύριος του Εαυτού του θελήσει τη Γέννηση, τιμήσει την Ψυχή, φωτίσει τη Διαδρομή του.

Ο Θεός.

Ετοιμαστείτε.

Τα στόματα να σωπάσουν, τα σώματα να ανοίξουν, οι Ψυχές να γιορτάσουν, η Χαρά να πλημυρίσει, η Ομορφιά και η Ζωή στη Γη να ξεχειλίσει.

Η μητέρα αποκόβεται από το παιδί και η Νέα Ζωή ξεκινάει. Έτσι είναι οι Στιγμές σας – αποκόβεται ότι τελειώνει και η Νέα Ζωή ξεκινάει. Για να γίνει η Γέννηση, πεθαίνει η Άρνηση. Για να γίνει η Νέα Ζωή αφήνω με Ανάγκη Ψυχής την προσκόλληση του χθές. Για να ξυπνήσουν οι Ψυχές και να λάβουν Θέση και Ευθύνη στη Διαδρομή στη Γη χρειάζονται Φως. Το Φως γειώνεται, οι Ψυχές ξυπνάνε.

Αίσθηση και Αγάπη, Ζωή με Δύναμη και Δημιουργία, Φως με Σοφία.

Ων εν Ον. Αμήν.

Δαυίδ.

Τελειώνουμε σήμερα με την τελευταία Άρνηση που είναι το Πένθος. Αφαιρείται το Λάθος. Ανοίγουν οι Πόρτες στο Όνομα του Πατέρα, του Κυρίου, του Δαυίδ, της Χριστίνας, του Αγίου Πνεύματος και όλα αυτά στον Πατέρα.

Φως – Μητέρα – Ψυχές.

Αμήν.

Ο Κύριος.

Ο λόγος που τον Θεό τον βλέπετε Γέρο είναι γιατί ο άλλος θέλει να τελειώσει ο Θεός για να πάρει τη θέση Του. Άρα σας δίνει μια μορφή ότι κάτι θα πεθάνει κάποια στιγμή και θα μπει εκείνος στη θέση Του. Ο Θεός δεν είναι γέρος, είναι Φως. Δεν έχει πάρει ανθρώπινη μορφή - είναι μόνο Ενέργεια και Φως. Όταν θέλετε να βλέπετε τον Θεό απλά δείτε το Φως. Αυτές είναι μορφές που χρησιμοποιούνται γα να μην μπείτε στον Εαυτό σας.

Αυτό που θα συμβεί τις επόμενες ημέρες θα έχει Αίσθηση Θεϊκή – μην προσπαθήσετε να του βάλετε πρόσωπο, χέρια, πόδια. Απλά βάλτε το μέσα σε εσάς για να αισθανθείτε τα δικά σας χέρια, τα δικά σας πόδια, το δικό σας σώμα.

Ότι έγινε πριν 2.000 χρόνια, έγινε για να περπατήσουν οι άνθρωποι. Και έχουν περπατήσει για να φτάσουν σε αυτή τη Στιγμή να είναι έτοιμοι για να δουν τη Θεϊκή Ενέργεια με τα Μάτια της Ψυχής.

Αν δεν κατέβαινα κάτω στη Γη, θα έπρεπε η Γη να κλείσει τότε. Τότε ήταν το Πρώτο Αίτημα - να δώσουμε ακόμα μια ευκαιρία. Τώρα είναι το Δεύτερο Αίτημα.

Οπότε ο Θεός είναι Φως. Έχει αγάπη, έχει γαλήνη, έχει ότι αρνείστε. Ότι κρίνετε, ότι συγκρίνετε είναι για να μη δείτε το Φως. Αφήστε τους νεκρούς με τους νεκρούς, τις νεκρές σχέσεις με τις νεκρές επιθυμίες σας και περπατήστε στα θέλω σας. Το θέλω κάνει τη Διαδρομή και μέσα από το θέλω θα δείτε και το Φως.

Για να είσαι στη Γη σημαίνει ότι πρέπει να ζήσεις. Αν κυνηγάς το παλιό, σταματάς να ζεις. Αν οραματίζεσαι το Γέρο σημαίνει ότι μέσα σου δεν έχεις Φως. Η πραγματικότητα είναι μόνο η Αίσθηση και το θέλω: «Θέλω να ζήσω, θέλω να αισθανθώ, θέλω να περπατήσω, θέλω να ακούσω, θέλω να βιώσω πράγματα». Βάλτε το αυτό στην καθημερινότητα σας και στη ζωή σας. Μέσα από αυτό θα τη δείτε τη Διαδρομή σας.

Όλες οι Ψυχές τότε περνούσαν μπροστά από τη Μητέρα. Έστω και ένα βλέμμα Της να παίρνανε, παίρνανε Φως. Αυτές όμως που θέλανε. Οπότε το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το Θέλω. Ανοίξτε το, δείτε το, βιώστε το, περπατήσετε το.

Κάθε μέρα πενθείτε αυτό που τελειώνει. Το αφήνω και πάω στη Γέννηση. Αν μείνω σε αυτό που πενθώ απλά δεν περπατάω, δε ζω.

Στην ουσία αρνείστε τη Ζωή. Αρνείστε τις ανάγκες σας. Αρνείστε την Ψυχή σας. Και αρνείστε και τις επιλογές των άλλων. Το να «με σέβομαι» έχει πολύ μεγάλη διαδρομή. Το να κάνω προσευχή στο Θεό είναι μικρή διαδρομή.

Άρα ανοίξτε γιατί η Ώρα πλησιάζει. Άμα αρχίζει να τρέμει οι Γη οι άνθρωποι θα φοβηθούν, άμα αρχίζει να χτυπάει η Καρδιά, άμα γίνει Υπερφώτιση της Γης οι άνθρωποι θα γίνουν έκπληκτοι, άμα αισθανθούν. Έτσι είναι οι Στιγμές, χωρίς «αλλά» και «γιατί» - συνέβη και το έζησα.

Κάθε μέρα τελειώνουνε πράγματα και κάθε μέρα γεννιούνται καινούργια. Αυτή είναι η Αλήθεια σας, αυτή είναι η ζωή -  Αφήνω και Παίρνω.

Ο λόγος που δε μιλάτε είναι γιατί δε ξέρετε τι να πείτε. Είναι καινούργιο και πρωτόγνωρο να αφήνω το Πένθος για να μπω στη Χαρά. Αν μιλήσω θα πρέπει να βγάλω κομμάτια του Εαυτού μου να τα ακούσουν κι άλλοι και μέσα από τους άλλους να ακούσω κι εγώ τον Εαυτό μου. Αυτό είναι ένα εμπόδιο, μία Άρνηση.

Για να πάω στη Γέννηση χρειάζεται να φύγει η Άρνηση και το εμπόδιο. Μια μητέρα να αρνηθεί να γεννήσει το παιδί της πεθαίνει κι αυτή κι αυτό – άρα δε γίνεται γέννηση.

Αν δείτε λίγο τη ζωή σας όλα έχουν ένα τίμημα. Αν δείτε τις στιγμές σας, αυτές που ήσασταν συνειδητοί τις θυμόσαστε, τις άλλες όταν ξανασυμβαίνουν απλά λέτε: «Κάπου το ξέρω αυτό, μου έχει ξανασυμβεί».

Ο λόγος που αρνείστε τη Χαρά είναι ο Φόβος: «Άμα χαρώ και γελάσω θα χάσω τη ζωή». Η Ζωή δεν είναι πένθος, λύπηση και φόβος – είναι Χαρά και Δημιουργία, είναι Στιγμές και Περπάτημα. Δύο διαφορετικοί Δρόμοι, μία Ψυχή, μία Επιλογή.

Έτσι δείτε τα εμπόδια σας και τις αρνήσεις σας. Δείτε πόσες φορές την ημέρα πενθείτε το θέλω σας και δεν το αφήνετε να εξελιχθεί. «Γιατί έτσι με μάθανε» είναι η απάντηση – αυτό έχει περαστεί μέσα στα πλέγματα σας και είναι η πρώτη έκφραση. Αυτός που σε μαθαίνει, σε μαθαίνει μέσα από τα δικά του βιώματα. Αφήνεις αυτά που σε μαθαίνει και πας στα δικά σου βιώματα. Άρα κάνεις μια Γέννηση τον ίδιο σου τον Εαυτό, τον παίρνεις αγκαλιά και τον περπατάς.

-       «Βλέπω τα εμπόδια μου και τα αφήνω, βλέπω τις Αρνήσεις μου και τις καταθέτω. Ναι, εγώ αρνούμαι αυτό».

Αυτό ανοίγει άλλη Πόρτα – σε πάει πιο βαθιά στο «θέλω». Το «θέλω» έχει πάρα πολλά επίπεδα. Πρώτα ξεκινάτε από τα μικρά καθημερινά. Στο τέλος φτάνετε σε μια Αίσθηση. Όταν φτάσετε σε κείνο το επίπεδο είναι η ώρα της Θέλησης, η Ανάγκη απλά συμβαίνει και η Ψυχή είναι στα χέρια σας. Εκεί είναι η Απόφαση: «Θα την οδηγήσω στη Γη ή θα την αφήσω να γυρίσει πίσω;».

Αυτή είναι όλη η Διαδρομή: «Θα μπω στη Χαρά ή θα μπω στο Πένθος;».

Για πάρα πολλά χρόνια οι Ψυχές μέσα από το Πένθος κοιμόντουσαν. Μπαίνανε μέσα σε αυτό κι αρνιόντουσαν τη ζωή.

-       «Μα κι αυτός που έφυγε;»

-       «Έζησε. Αυτός που μένει είναι ακόμα πιο δυστυχισμένος γιατί αρνείται τη ζωή αρνείται και το θάνατο και μένει ο ίδιος στο Κενό».

Έτσι τίποτα δεν προχωράει. Έτσι είναι κι οι Αποφάσεις. Ή θα αρνηθείς τη ζωή, ή θα αρνηθείς το θάνατο ή και τα δύο. Η ζωή κάθε φορά είναι μία, το βίωμα είναι ένα, η στιγμή είναι μία.

Ων εν Ον. Οι λέξεις τρείς, η Αίσθηση μία.

Απλά ετοιμαστείτε. Η Γέννηση θα συμβεί. Άλλοι θα ακούσουνε το Κλάμα κι άλλοι θα ακούσουνε το Γέλιο ανάλογα με την ετοιμασία που έχουν κάνει.

Όταν εγώ είπα στον Πατέρα: «Είμαι έτοιμος για να διδάξω στους ανθρώπους το Θάνατο», σάλπισαν οι Σάλπιγγες του Ουρανού. Κι εγώ χαιρόμουν γιατί θα πάω στη Θέση μου. Αυτό που άφησα πίσω είναι αυτό το Σώμα που χρησιμοποίησα για να περπατήσω στη Γη. Έκανα τη Διαδρομή μου και πήγα στη Θέση μου. Αυτό είναι και για σας. Κάντε τη Διαδρομή σας και περπατήστε για να πάτε στη Θέση σας.

Ότι άλλο είναι εμπόδιο για το Δρόμο σας, η δουλειά σας είναι να το αφαιρείτε.

Κάθε φορά που μου δίνανε ένα εμπόδιο εγώ χαιρόμουν, γιατί έλεγα τώρα το αφήνω και πάω στο επόμενο. Το εμπόδιο απλώς το βγάζετε από το Δρόμο σας – δεν το καθαρίζετε – το παίρνετε και το πετάτε γιατί εσάς η ανάγκη σας είναι να πάτε στο στόχο σας, εκεί που θα πάρετε τη Μεγάλη Απόφαση.

Εγώ την Απόφαση την πήρα την στιγμή που μίλαγα με τον Πατέρα:

-       «Πατέρα είναι έτοιμος να περπατήσω την Ψυχή μου από τη Γη στον Ουρανό».

Όλα τα άλλα απλά συνέβησαν για να πάρουν βίωμα οι άνθρωποι πως είναι η ζωή στη Γη όταν αρνείσαι τη Ζωή, πως είναι να σταυρώνεσαι και να βάζεις εμπόδια ενώ η Διαδρομή είναι να γεννιέσαι και να πετάς τα εμπόδια.

Ναι περπάτησα, αλλά μόλις ετοιμάστηκα πήρα την Ψυχή μου και τη Χαρά μου και ήρθα στη Θέση μου. Η Μητέρα μου στη Γη δεν πένθησε ούτε μια μέρα, γιατί είχε τη δική Της Διαδρομή, την Ψυχή Της και το Έργο Της. Όταν κι Εκείνη ήταν έτοιμη, μας είπε: «Είμαι έτοιμη».

Κι επειδή τη Δύναμη την πολεμούσαν με υπόγεια ρεύματα, με Πονηρία, η Μητέρα έκλεισε τα μάτια και απλά ήρθε στη Θέση Της. Δίδαξε με το Σώμα Της τον Θωμά για άλλη μια φορά την Άρνηση και την Απιστία. Και έτσι όταν τελείωσαν το Έργο τους οι Άγγελοι, πήρανε και το Σώμα Της.

Οι Ψυχές που ξανακατεβαίνουνε στη Γη παίρνουνε καινούργιο σώμα, καινούργιο νου και καινούργιο στόχο ζωής. Άρα πενθείτε κάτι που ξαναγεννιέται, πενθείτε κάτι που αρνηθήκατε να ζήσετε, πενθείτε την Ομορφιά της Ζωής.

Αφαιρέστε τα εμπόδια από τη ζωή σας και περπατήστε το Δρόμο σας. Ο Δρόμος έχει Χαρά και Δημιουργία – αυτό γράψτε το μέσα σας και έξω σας για να μπορείτε να ανοίγετε και να παίρνετε πράγματα από τη Ζωή που σας τα δίνει. Αυτό είναι Περπάτημα.

Ων εν Ον.

Αμήν.

 

Μοιραστείτε το