ΕλληνικάEnglish

Το Άστρο του Δαυίδ: Οι Πέντε Ακτίνες του Θεού στη Νέα Γη

Tο μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου,την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014.


 

Τίμα τον Πατέρα σου και την Μητέρα σου.

Τίμα τη Ζωή που σου δίνεται.

Τίμα την Επιλογή σου.

Τίμα το Περπάτημά σου επί της Γης.

Τίμα το Θέλω σου.

Τίμα την Αλήθεια, και το Φως της Αίσθησής σου.

 

Όταν κατέβηκα στη Γη, πάντα με ακολουθούσε ένα Αστέρι.

Όταν προσευχόμουνα, το κοιτούσα. Μέσα από αυτό το Αστέρι έπαιρνα αίσθηση, έπαιρνα πληροφορία για μένα.

 

Χρειαζόταν να ζήσω σαν άνθρωπος, όπως εσείς.

Να δημιουργήσω, να περπατήσω.

Να πέσω και να χτυπήσω, και να φανεί το αίμα μου.

Να κρυώσω. Να ζεσταθώ. Να θυμώσω. Να αγαπήσω.

 

Και πάντα η Μητέρα μου με πρόσεχε σαν Έναν και Μοναδικό.

Δώδεκα χρονών αφήνω την Οικογένεια της Γης, και πηγαίνω να συναντήσω την Οικογένεια του Θεού μου. Του Πατέρα μου. Του Σπιτιού μου. Της Ψυχής μου. Της Αγάπης μου.

Της Σοφίας μου. Της Δύναμης μου.

Εκεί περπατούσα όπως περπατάτε κι εσείς. Αμφισβητούσα. Θύμωνα.

Ρωτούσα: «Γιατί Εγώ;»

 

Η μόνη που ήξερε την Αλήθεια ήταν η Μητέρα μου. Αλλά πάντα ήταν σιωπηλή.

Με τάιζε με πολύ Αγάπη και Φροντίδα.

Με φρόντιζε σαν ένα Αστέρι στον Ουρανό. Και με φώναζε «Ιησού».

Ο πατέρας μου στη Γη «Εμμανουήλ».

Ο Πατέρας μου στον Ουρανό «Χριστό».

Η Μάνα μου «Είσαι το Αστέρι μου».

 

Αμφισβήτησα, έκλαψα, πόνεσα, ωσάν άνθρωπος.

Το μόνο που ήθελα ήταν να περπατάω.

Το μόνο που θέλω είναι να προσεύχομαι.

Με αυτό έτρεφα τη ζωή μου στη Γη.

 

Όπως το παιδί πάει να ζητήσει κάτι από τον πατέρα του, έτσι κι Εγώ ότι ήθελα το ζήταγα από τον Πατέρα μου στον Ουρανό, και στη Μητέρα μου στη Γη.

 

«Ως εν Ουρανών και επί της Γης»…

 

 

 

Αφήστε ότι διαβάζετε, και ότι σκέπτεστε.

Μπείτε μέσα στις αμφισβητήσεις σας με Αίσθηση. Επιτρέψτε τις να συμβούν.

Να τις δείτε. Να τις νιώσετε. Και μετά να πραγματοποιήσετε μια Προσευχή – μόνο για εσάς.

Σαν μοναδικές Ψυχές. Ενώστε τα χέρια σας και τα δάχτυλα σας – να μπουν το ένα μέσα στ’ άλλο – και νιώστε την Πραγματικότητά σας.

 

Είσαστε Ψυχές επί της Γης.

Θα περπατήσετε, θα ζήσετε, θα αναπνεύσετε, και θα τιμήσετε την Επιστροφή σας στον Θεό. Όσοι θελήσετε - θα με συναντήσετε.

 

Ο Δαυίδ σας αφαίρεσε τον Σταυρό σας.

Και η Χριστίνα τον Γολγοθά σας.

Αγκαλιάστε την Αγάπη που σας άφησα στη Γη.

Αυτήν δεν την σταύρωσε ποτέ κανείς. Απλά την προδώσανε.

Και όσοι θελήσετε νιώστε το «Ως εν Ουρανών και επί της Γης».

 

Τιμήστε τον Πατέρα μου και τη Μητέρα μου.

Εμένα σαν Κύριο σας.

Τον Υιόν Του Θεού επί της Γης, Δαυίδ.

Την Θήλυ επί της Γης, Χριστίνα.

Εις το Όνομα του Αγίου Πνεύματος, και εις την Ένωσην όλων αυτών του Πατρός μου.

 

Το Μπουκάλι της Συμφοράς έσπασε.

Όσοι θελήσετε, θα το υπερπηδήσετε. Άλλοι θα το πατήσετε. Και άλλοι θα το αγνοήσετε.

 

Αυτή είναι η Γη.

Περπατάω – Αισθάνομαι – Βιώνω – Βλέπω – Αγαπάω.

Στο όνομα σου Δαυίδ ευλόγησον αυτούς.

 

Δαυίδ.

Τοποθετώ στο δεξί σας χέρι το Πεντάκτινο Αστέρι.

Ο δρόμος μου είναι να το τιμήσω στις τέσσερις ηπείρους,

 

Ευλογήσται…

Εις το Όνομα του Ενός και Πραγματικού Θεού,

Του Ενός και Μοναδικού Υιού Του Ιησού Χριστού,

Του Υιού Του Δαυίδ,

Της Κόρης Χριστίνας,

Και του Αγίου Πνεύματος,

Αμήν.

 

Κάθε φορά που χρειάζεστε Δύναμη, θα σφίγγετε το δεξί σας χέρι.

 

Χριστίνα

Αμήν.

 

Όσοι ακούτε από δεξιά, θα ακούτε τον Θεό.

Όσοι ακούτε από αριστερά, θα ακούτε τη Γη.

Ο Θεός το Καλό.

 

 

 

 

 

 

Θεός – Κύριος – Δαυίδ – Χριστίνα – Άγιο Πνεύμα .

 

Εσύ Χριστίνα έχεις το θηλυκό κομμάτι της Γης και ευλογείς ωσάν Μητέρα Μαρία.

Τρεις Μαρίες αμαρτωλές – τις δύο τις έσωσες, η τρίτη επιλέγει.

 

Μαρία λένε την Παναγία, γιατί Αυτή ήταν Μία και Μοναδική Παρθένος Αειπάρθενος.

Η Γη την δέχτηκε. Οι άνθρωποι την ξέχασαν. Η Εκκλησία την χρησιμοποίησε.

 

Η Εντολή τίμα την Μητέρα σου και τον Πατέρα σου λέει την Αλήθεια: τον Θεό και Πατέρα ημών, την Μητέρα Μαρία και Παρθένο, και ενανθρωπίσαντα.

Ελάλησον την Αλήθεια όταν της εδόθη την ημέρα του Γάμου εν Κανά.

 

Ο Κύριος και Υιός του Θεού, και Υιός της Παρθένου Μαρία ξεκινάει το Έργο επί της Γης.

Τα θαύματα αυτών είναι οι Αποδείξεις που σας έδωσα, και εσάς οι παραβολές αυτών είναι οι Εντολές που σας έδωσα. Η Σταύρωση, η Ανάσταση, η Ανάληψη, η Θεότητα, η Αγάπη επί της Γης.

 

Ο Δαυίδ επί της Γης υπογράφει Θεός, και εσύ Χριστική Ενέργεια μέσω της Παρθένου Αγνής εν τη Γη Θήλυ.

 

Χριστίνα, αποδοχή και συγχώρεση της μέχρι τώρα ζωής σου και επί της Γης Ειρήνης εν ανθρώποις Ευδοκίας.

 

Δαυίδ, αποδοχή εμπιστοσύνης ωσάν Θεϊκή Ενέργεια με ασφάλεια του Ουρανού, και εμπιστοσύνης της Γης εν ανθρώποις Ευδοκία. Χάρισε σε Εσένα την Αλήθεια της ζωής επί της Γης, και των Άλλων την Αλήθεια της ζωής μέσω του περπατήματός τους επί της Γης.

 

Ο ευλογών τους ευλογούντας Συ εν τω Θρόνον και εν τω Χώματι, εν των υδάτων και ει του αέρηδες αυτής, ως Πνεύμα Άγιο.

 

Ο Δαυίδ ως Ουρανός, η Χριστίνα ως Γη.

Ο Δαυίδ ο Αέρας, η Χριστίνα η Θάλασσα.

 

Παντρέψτε το Αρσενικό με το Θηλυκό, το Φως με την Αλήθεια, το Σκοτάδι με το Ψέμα.

 

Τα σατανικά, τα Κλειδιά τους και στην Κόλασή τους να κλειδωθούν μόνα τους κατ’ επιλογήν.

Τα Χριστιανικά, με Επιλογή το Θεϊκό Κομμάτι της Ψυχής τους, να ενωθούν και να πάρουν τα Κλειδιά της Γαλήνης και της Αλήθειας, να περπατήσουν στο Φως του Παραδείσου.

 

Ως εσείς προσευχηθείτε και προχωρήσετε, θα σπάσουν οι αντιστάσεις και όσοι μείνουν θα προσχωρήσουν. Πρώτα θα εμπιστευθείτε, θα μεταμορφωθείτε, και μετά θα πάτε στην Πόλη.

 

Αμήν.

 

Για την Κωνσταντινούπολη μιλάει…

Και για αρχή Φλεβάρη δεν το βλέπω – γιατί αν πάμε έτσι θα μας διαλύσουνε.

Ας προχωρήσουμε όμως λίγο ακόμα…

 

Όταν ο Κύριος δίνει Δώρα, τα δίνει με έναν τρόπο για να μαθαίνουμε.

Στη δική  μου διαδρομή, μια φορά αρνιόμουν να παραδώσω κάτι που ήταν πολύ σημαντικό για εμένα…

 

Σας έχω πει οτι η Διαδρομή, είναι να αφήνεις πράγματα.

Κάποιος θα νομίζει ότι πρόκειται για περιουσίες, πλούτη, σπίτια και λοιπά.

Αυτά είναι μια χαζές μεταμφιέσεις της Αλήθειας.

Στην ουσία εννοούμε πως αφήνεις οτιδήποτε θεωρείς πως είναι σημαντικό για εσένα – αυτά που παρεμβαίνουν και σπάνε την Τριάδα: Θεός – Κύριος – Εαυτός.

Ότι μπαίνει ανάμεσα σε αυτή την Τριάδα σημαίνει ότι το κάνεις πολύ σημαντικό για σένα.

 

Άρα, αν ο Θεός σου είναι το χρήμα, θα πρέπει να το αφήσεις.

Αν ο Θεός σου δεν είναι το χρήμα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να το αφήσεις.

Αν ο Θεός σου είναι η γυναίκα σου, θα πρέπει να την αφήσεις.

Αν ο Θεός σου δεν είναι η γυναίκα σου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να την αφήσεις.

Αν ο Θεός σου είναι το παιδί σου, θα πρέπει να το αφήσεις.

Κανείς όμως δεν πρόκειται να σου ζητήσει να αφήσεις το παιδί σου, αν δεν είναι για σένα ο Θεός σου - δεν υπάρχει κανένας λόγος να το αφήσεις.

 

Στο Δρόμο της Μεταμόρφωσης, ο Θεός θα σου ζητάει να αφήνεις οτιδήποτε βάζεις πάνω από Αυτόν.

 

Έτσι λοιπόν, κι εγώ μια φορά δεν ήθελα να παραδώσω κάτι – το γνώριζε…

Ναι, αλλά όταν ο Θεός κάνει κάποιες Επιλογές, μερικές φορές κάνει και ένα σπρώξιμο…

Σε έναν Διαλογισμό λοιπόν που λέτε, ενώ παίρνω μια ανάσα και ξαφνικά αισθάνομαι πιο ελαφρύς (γιατί εγώ δεν βλέπω με τον τρόπο που βλέπει, σήμερα τουλάχιστον, το Μάτι της Χριστίνας), μου λέει στο τέλος η Χριστίνα:

- «Ξέρεις, κατέβηκε ο Κύριος, ήταν πάνω από εσένα, και αφαίρεσε από πάνω σου δύο πρόβατα».

- «Δύο πρόβατα;»

- «Ναι, και είπε να σου πω, ότι σου το κάνει Δώρο γιατί αυτά θα πρέπει να τα αφήσεις για να προχωρήσεις. Κι επειδή εσύ δεν τα αφήνεις, σου τα πήρε Εκείνος».

 

Εγώ βέβαια ήξερα τι εννοούσε…Τι άλλο να πω…!!! Για άλλη μια φορά με βοήθησε…

Ο Κύριος πάντα βοηθά, και δείχνει τον Δρόμο με τον οποίο μαθαίνουμε για να μπορούμε να προχωρήσουμε κι εμείς που ερχόμαστε…

 

Έτσι λοιπόν, εδώ μέσα σήμερα υπάρχουν τρεις Ψυχές που αρνούνται να αφήσουν κάτι. Που φοβούνται να εμπιστευτούν, και να προχωρήσουν… όπως φοβόμουνα κι εγώ.

Νομίζω λοιπόν πως ήρθε λοιπόν ο καιρός, να σπρώξουμε λίγο τα πράγματα…

 

Τρεις Ψυχές, τρία Δώρα.

Αλλά μόνο αν το θελήσουν. Μόνο κατ’ επιλογήν…

 

Είπε τρία ονόματα από τους παρευρισκόμενους (που συνδέονται μεταξύ τους με οικογενειακούς δεσμούς), εκείνοι δέχθηκαν, και το υπόλοιπο της Διδασκαλίας ολοκληρώθηκε με την Θεραπεία αυτών των τριών Ψυχών…

 

(ο Δαυίδ συνεχίζει…)

 

Τρεις Ψυχές, τρία Περπατήματα…

Συνήθως φοβόμαστε τα Διαζύγια. Όταν όμως υπάρχει Αγάπη όπως υπάρχει εδώ, το Διαζύγιο είναι όμορφο. Όταν δεν υπάρχει Αγάπη, το Διαζύγιο είναι άσχημο.

Από το Διαζύγιο καταλαβαίνετε αν αγαπιόσασταν – όχι από το Γάμο.

 

Μα είναι δυνατόν η Αγάπη να ευλογεί ένα Διαζύγιο;

Μα και βέβαια…!!! Η Αγάπη πάντα ευλογεί την Αλήθεια, και το Περπάτημα…

 

Θα είμαστε οι πρώτοι που θα εγκαθιδρύσουμε στη Νέα Γη, να κάνουμε πάρτι όταν υπάρχουν Διαζύγια σε Γάμους που έχουν λήξει. Θα αντιστρέψουμε τα πράγματα.

Από το «Ανάστροφο» Πεντάκτινο, θα πάμε στο Πραγματικό…

 

Στη Νέα Εποχή που θα εγκαθιδρυθεί με το Άστρο του Δαυίδ, όταν κάποιος θα πεθαίνει γιατί λιγοψύχησε, θα κάνουμε Προσευχή για να δει  - εκεί που πήγε - την Αλήθεια και να αποφασίσει αλλιώς, αν θέλει.

Όταν κάποιος θα πεθαίνει γιατί ήταν η Επιλογή – θα κάνουμε πάρτι.

 

Δεν θα τιμάμε Γάμους ψεύτικους. Δεν θα τιμάμε έθιμα τυπικά.

Και θα βρισκόμαστε μόνο όπου υπάρχει Αλήθεια. Αυτό από μόνο του είναι Υπηρεσία.

Μόνο όπου υπάρχει Αλήθεια θα βρίσκομαι…

Όταν την Ενέργεια μου τη βάζω στο Ψέμα – συναινώ…

 

Καλώς ήρθατε στην Εποχή του Δαυίδ…

Να είστε καλά, θα τα πούμε την άλλη Τετάρτη…

 

Δαυίδ, ο Εκλεκτός.

Μοιραστείτε το