ΕλληνικάEnglish

Μήνυμα από τον Θεό και τον Κύριο: «H Τρέλα του Νου και η Λογική της Ψυχής».

 

 

Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Κύριο και από τον Θεό μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Κυριακή 2/3/2015.


Ο Κύριος

1965, Δευτέρα πρωί. Η Μητέρα διδάσκει τη Χριστίνα τι σημαίνει Λογική. Της δείχνει το Νου σαν ένα σπιτάκι με πέτρες, τετράγωνο με μια πόρτα και ένα παράθυρο. Τότε η Μητέρα της λέει:

«Όταν υπάρχει Λογική, αυτό, απλά το βλέπεις και το νοιώθεις. Όταν υπάρχει Νους ψάχνεις να βρεις την πόρτα ή το παράθυρο. Οι άνθρωποι, παιδί μου, καταβαίνουν με Λογική. Η γείωσή τους στη Γη και το περιβάλλον που μεγαλώνουν τους κάνουν τη Λογική Νου. Έτσι χάνουν τη Λογική, χάνεται και η Ψυχή. Ο Νους είναι αυτός που κυριαρχεί και οι άνθρωποι θυμώνουν. Έτσι αρχίζουν και κρίνουν και κοιτάνε απέναντι. Αυτός είναι ο τρόπος για να βρουν την πόρτα. Όταν εγκλωβίζονται απλά κοιτάνε από το παράθυρο και λένε: «Έτσι θα ήθελα να είναι ο κόσμος, όπως εγώ τον φαντάζομαι».

Φαντασία, Χριστίνα, είναι αυτό το σπίτι με τις πέτρες να νομίζεις ότι έχει ντουβάρια και σκεπή. Έτσι δημιουργείς μια φανταστική ευτυχία, περνάς μέσα από αυτή και ψάχνεις να βρεις που άφησες τη Λογική.

Ο Νους σου είναι ένα σπίτι με πάρα πολλά έπιπλα. Θα τα γυρίζεις απλώς και τότε θα νομίζεις ότι έχεις κάνει αλλαγή. Θα τα σκέφτεσαι αλλιώς και τότε θα αισθάνεσαι ότι έχεις αλλάξεις. Αλλά δεν αισθάνεσαι – φαντάζεσαι.

Έτσι λοιπόν αδειάζεις όλο αυτό που λέγεται «σπίτι» και το επιπλώνεις από την αρχή. Πρώτα βλέπεις που είναι το παράθυρο για να μπορείς να ατενίζεις τον ήλιο. Ήδη ξέρεις που είναι η πόρτα γιατί έχεις μπει μέσα. Και αρχίζεις να το επιπλώνεις με αισθήσεις: «Εδώ αισθάνομαι ότι είμαι καλά», χωρίς να ξέρω ότι αυτό είναι καλό, χωρίς να το κρίνω. Αυτός είναι ο Νους – ένα δωμάτιο γεμάτο έπιπλα ή ένα σπιτάκι από πέτρες.

Όταν έρθει η στιγμή που οι άνθρωποι θα μπουν στη Λογική τότε το σπίτι θα έχει τοίχους και θα έχει σκεπή. Θα είναι άδειο. Και μέσα από την Αίσθηση θα δημιουργούν μια καινούργια κατοικία. Θα αλλάζουν γιατί αυτό που αισθάνονται είναι για το καλό τους και αυτό που θα λέγεται «καλό» είναι αυτό που αισθάνονται. Αυτό που θα λέγεται «κακό» είναι αυτό που δεν αισθάνονται».

Έτσι Χριστίνα τώρα ήρθε η στιγμή που αυτό θα το ζήσεις. Και έτσι οι άνθρωποι θα σε ρωτούν που είναι η Λογική. Τότε εσύ θα τους αγγίζεις και θα τους λες: «Σκέψου, σκέψου. Φέρε τις μνήμες σου μπροστά. Τώρα είμαι έτοιμη να σου τις πάρω. Τώρα είμαι έτοιμη να σου κάψω ότι σου κατασκευάσανε. Να καθαρίσεις το δωμάτιό σου και να το ξαναεπιπλώσεις».

Έτσι οι άνθρωποι, Χριστίνα, αυτό που φοβούνται δεν είναι το δωμάτιο με τα έπιπλά, είναι το δωμάτιο με τα χωρίς έπιπλα γιατί εκεί αισθάνονται οτι χάνονται και είναι η στιγμή που πρέπει να μπουν στην Αίσθηση, να δουν τη Λογική - αυτή μπαίνει από το παράθυρο εκεί που οι αχτίνες του ήλιου θα φωτίζουν όλο το δωμάτιο. Η πόρτα θα ανοίγει και θα κλείνει όταν εσύ θέλεις. Εκείνη τη στιγμή θα νοιώθεις τους ανθρώπους που φοβούνται. Απλά δείξε τους την πόρτα και το παράθυρο και δως τους την Απόφαση.

Ο Θεός

«Αδειάζω. Επιτρέπω. Θέλω. Έχω Ανάγκη. Υπάρχω σαν Ψυχή».

Αυτό είναι η Αναγνώριση. Τότε με βλέπετε. Τότε με αισθάνεστε. Τότε αφήνετε.

Η Σοφία είναι του Ουρανού. Η Λογική είναι της Γης. Αυτά επιστρέφουν στους ανθρώπους, να επιλέξουν και να αποφασίσουν την Ανάγκη της Ένωσής τους. Αυτά εζήλεψε.

Τώρα τα ανοίγω, τα φωτίζω, για να πάρουν όσοι Ανάγκη βιώνουν και Θέληση της Ένωσης της Ψυχής με Εμένα.

Ο Δαυίδ και η Χριστίνα τα προστατεύουν και τα προσφέρουν σε όσους έχουνε Ανάγκη και Θέληση αυτών.

Ους ο Θεός συνέζευξεν άνθρωπος μη χωριζέτω.

Φως και Διαδρομή.

Αμήν

Ο Δαυίδ.

Πατέρας – Κύριος – Δαυίδ – Χριστίνα – Άγιο Πνεύμα – Φως.

Πατέρας – Κυρία – Ψυχές.

Αμήν.

Μοιραστείτε το