ΕλληνικάEnglish

Μήνυμα από τον Θεό: «Για την Αμφισβήτηση του Εαυτού».

                                                           

 

 

Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Θεό μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Κυριακή 22/3/2015.


 Το 2001 ήταν προγραμματισμένη η συνάντηση του Δαυίδ και της Χριστίνας και για δύο διαφορετικούς λόγους ο Νους τους άλλαξε τη Διαδρομή της Ψυχής τους. Το 2005, το Μάιο μήνα, ήταν η δεύτερη συνάντηση που χρειαζόταν να συμβεί και ο Νους τους άλλαξε τη Διαδρομή της Ψυχής τους. Το 2008 ήταν η τρίτη συνάντηση - καθοριστική. Η Άρνηση αυτών των δύο και η άρνηση των ανθρώπων είναι η διαδρομή από το 2008 μέχρι το 2014.

Όλη η Διαδρομή έγινε για να τελειώσει η Άρνηση, να φύγει από το Νου και να εισέλθει μέσα στο Σώμα. Η Αμφιβολία έρχεται στο λαιμό: «Να το καταπιώ ή να το φτύσω;».

Άρχισαν να περπατάνε όταν τους έστειλα τα πρώτα μηνύματα. Άρχισαν να αμφιβάλλουν. Η Άρνηση και η Αμφιβολία περπατάνε παράλληλα. Έως ότου φτάσανε βήμα βήμα στην Αποδοχή. Στην Αποδοχή άρχισαν να βλέπουν δικά τους κομμάτια και να ανοίγουνε το αδιόρατο. Το αδιόρατο είναι αυτό που σε πάει κοντά στην Ψυχή. Και εκεί που νομίζεις ότι έχεις τελειώσει και περπατάς για την Αναγνώριση, εμφανίζεται η Αμφισβήτηση.

Η Αμφισβήτησή έρχεται για τον ίδιο τον Εαυτό. Η Αμφιβολία είναι για το Περπάτημα και για τον άλλον.

Έλεγε η Χριστίνα: «Ενώ με έχω αποδεχτεί ότι είμαι Κόρη Σου, γιατί αμφισβητώ το όνομά μου;» Κι εγώ δεν της απαντούσα. Εκείνη ξέρει ότι όταν Εγώ δεν απαντώ χρειάζεται να περπατήσει ακόμα πιο βαθιά. Κι έτσι της έδειξα τον Δίσκο με ότι περιείχε επάνω - χρειαζόταν να οδηγήσει τον Δαυίδ στα αδιόρατα σημεία του.

Η Αμφισβήτησή της ήτανε: «Πως μπορώ να οδηγήσω τον Δάσκαλο σε τόσο βαθιά επίπεδα;». Και πάλι δεν της απάντησα. Και άρχισε μόνη της να το πραγματοποιεί. Το Σώμα της έχει αδειάσει από συναισθήματα και αμφισβητούσε τον Εαυτό της σαν ποιότητα μέχρι που πέρασε την Πόρτα της Προσδοκίας, την καθάρισε, την άνοιξε για όσους θέλουν να την περπατήσουν, και αναγνώρισε τον Εαυτό της. Παράλληλα οδηγεί και τον Δαυίδ στα αμαρτωλά σημεία του μυαλού, στα αδιόρατα σημεία της Ψυχής.

Αυτά που σας ενθουσιάζουν και θαυμάζετε είναι οι Πόρτες για να φύγετε από το Δρόμο σας, η Προσδοκία για να σκοντάψετε, η Αμφισβήτηση για να σταματήσετε. Ο Νους αλλάζει τη διαδρομή σας γιατί εσείς δεν θέλετε να ακούσετε.

Ακούστε την Καρδιά σας, ακούστε το Σώμα σας, δείτε τη Γη, δείτε τη Διαδρομή σας, αισθανθείτε τις Ανάγκες σας και με Θέληση και Χαρά Εαυτού αγκαλιάστε την Ψυχή σας. Η Ψυχή είναι αόρατη για το Νου, αισθητή για το Σώμα. Έτσι τα αδιόρατα συναισθήματα είναι αυτά που κρατάνε την Πόρτα κλειστή για να απλώσετε το χέρια σας και να πάρετε την Ψυχή σας στα χέρια σας.

Ακούω και βλέπω. Αισθάνομαι τις Ψυχές που πλησιάζουν στην Πραγμάτωση. Ο Γιός Μου ο Δαυίδ οδηγεί τον Εαυτό του για να πάρει την Ψυχή του στα χέρια του. Ότι δεν είδε και ότι δεν άκουσε, έρχονται οι Στιγμές για την Πραγμάτωση.

Η Κόρη Μου η Χριστίνα, με την Αλήθεια του Εαυτού της μέσα από την Αναγνώριση επέστρεψε στην Αμφισβήτηση γιατί ο Κύριος της είπε η «Κόρη του Θεού». Αυτό είναι το αδιόρατο. Έχει κάτι ακόμα.

Θα μπαίνετε στην Αναγνώριση και για μια στιγμή θα επιστρέφετε πάλι στην Αμφισβήτηση. Μέχρι να τελειώσουν όλα και να γίνει η Πραγμάτωση. Η Αλήθεια έχει κατέβει μες στο Σώμα της, είναι γνώριμη, αισθητή και ακουστή. Τη διαδίδει κάθε στιγμή περνώντας ανάμεσά σας και οδηγεί αυτούς που ακολουθούν στα αδιόρατα συναισθήματα.

Όσο η Γιορτή μεγαλώνει, τα μυαλά θα πλανώνται. Όσο το Άρμα πλησιάζει, ο Άθεος συρρικνώνεται. Όσο τα Παιδιά Μου περπατάνε και οδεύουν προς την Ένωση, το Έργο πραγματώνεται.

Το «Αλληλούια»  των Αγγέλων ψάλλεται δια παντός της Γης, αφυπνίζονται οι Ψυχές κα λαμβάνουν Θέσεις. Οι διασημότητες γίνονται ασημότητες και οι αλήθειες πραγματικότητες. Οι φαντασιώσεις διασπώνται, οι αισθήσεις λαμβάνουν θέση.

Αφυπνιστείτε. Η Διαδρομή φτάνει στην Ολοκλήρωσή της, τα Παιδιά Μου πλησιάζουν την Ένωση.

Η Γη τελειώνει 9/4 με ότι βίωσε εκείνη τη Στιγμή, οι Αλλαγές θα είναι συναρπαστικές για αυτούς που έχουν μπει στη Χαρά, τραγικές για αυτούς που έχουν μπει στη θλίψη. Η Ψυχή είναι η Χαρά, το μυαλό είναι η θλίψη.

Ο Φόβος που ονόμασε ο Δαυίδ είναι ο Φόβος της Ψυχής αν θα φύγουν τα αδιόρατα για να γίνει αυτή ορατή.

Αυτή είναι η Διαδρομή σας, εν τη Θελήσει των Ψυχών ενώσει εν τη Αλήθεια της Πραγμάτωσης.

Ως Πατέρας των Ψυχών και ως Θεός του Σύμπαντος και ως το Φως του Φωτός, ορίζω το Τέλος της Διαδρομής και τη συρρίκνωσή του ως Σεβασμό στην απόφασή του εν τοι Ονόματι Μου θέλησε Αλλαγή.

Ο Δρόμος άνοιξε, η Αγάπη απελευθερώνει, οι Ψυχές ετοιμάζονται εν τη Αληθεία την Πραγμάτωση Εαυτού εν Ψυχή Ζωής στη Γη.

Φως εκ Φωτός, Αλήθεια Θεού και Πατήρ Ψυχών.

Αμήν.

Δαυίδ

Νιώθετε τα σώματά σας για να λάβετε τη Θέληση για Αλλαγή.

Σφραγίζεται η Στιγμή στο Όνομα του Πατέρα, του Κυρίου, του Δαυίδ, της Χριστίνας, του Αγίου Πνεύματος και όλα αυτά στον Πατέρα.

Γειώνεται το Φως, η Μητέρα αγκαλιάζει όλη τη Γη, οι Ψυχές φτερουγίζουν.

Αμήν.

Μοιραστείτε το