ΕλληνικάEnglish

Θεραπεία από τον Δαυίδ: «Αφαιρώ το θάνατο – Δίνω Ζωή» δόθηκε την Κυριακή 10 Μαΐου 2015.

Δαυίδ.


Καθώς γειώνεται η Ενέργεια, πρώτα περνάει από το Νου, από το κεφάλι.

Φτάνει στη βάση του λαιμού – εκεί είναι η Άρνηση της Σοφίας. Είναι το πρώτο σημείο που αρνούμαστε να αφήσουμε την Ενέργεια να περάσει πιο κάτω. Την εγκλωβίζουμε στο Νου και την σκεπτόμαστε. Την ώρα που αρνούμαι να περάσει η Ενέργεια είναι στην ουσία σαν να πνίγομαι. Σαν δύο χέρια να κρατάνε σφιχτά το λαιμό μου για να μη γειωθεί η Ενέργεια πιο κάτω. Δείτε όλες τις αρνήσεις σας.

Ελευθερώνω το λαιμό σας για να μπορέσει να περάσει η Ενέργεια σιγά σιγά πιο χαμηλά. Αφήνω να κατεβαίνει η Ενέργεια πιο χαμηλά από το κεφάλι – αρκετά με το μυαλό: «Πάντα γνώριζα, πάντα ήξερα απλά αρνιόμουν εμένα. Πάντα ήξερα, πάντα γνώριζα. Δεν άφηνα να περάσει η Ενέργεια πιο χαμηλά κι έφτιαχνα στο μυαλό μου σενάρια, δικαιολογίες, αρνήσεις». Ένας νους μόνο αρνείται. Και η άρνηση σε βάζει στο πονηρό.

Η Ενέργεια κατεβαίνει λίγο πιο κάτω στο στήθος. Όταν αρνείσαι τη Σοφία στην ουσία αρνείσαι την Ανάσα. Το Στήθος κλείνει, ο αέρας μικραίνει, τα δάκρυα συσσωρεύονται, η Καρδιά πονάει και την απενεργοποιώ για να μην πονάω.

Σε εκείνο το σημείο δημιουργείται και η Λύπηση. Λυπάσαι τον άλλον, τον εαυτό σου για να αντέξεις τη Μη-Αγάπη. Θυσιάζεις τη Χαρά, το Παιχνίδι, την Ομορφιά, την Απλότητα για να αντέξεις. Μπαίνεις στο σωρό, μπαίνεις στον όχλο – χάνεσαι.

Ένα βήμα πιο κάτω τώρα. Πάμε στη Δύναμη. Φόβος, Κρίση, Αδυναμία. Το Κακό μέσα από το μυαλό κάνει επίθεση, κερδίζει έδαφος στην Καρδιά, τώρα παίρνει και τη Δύναμη – φοβάσαι και συρρικνώνεσαι. Μαζεύεσαι.

Εδώ ο πόνος είναι πιο δυνατός. Μπαίνεις στη Μοναξιά, κρύβεσαι, αποποιείσαι τη Ζωή. Για να αντέξεις, αρνείσαι ότι φοβάσαι, αρνείσαι την αδυναμία, αρνείσαι ότι δε ζεις και εμφανίζεις μια πλάστη δύναμη. Αρνείσαι τη βοήθεια, αρνείσαι το μοίρασμα, αρνείσαι το άνοιγμα.

Πάμε ένα βήμα παρακάτω. Πάμε στην Ψυχή μας. Εκεί είναι κρυμμένα όλα τα Ζιζάνια. Εκεί είναι κρυμμένοι όλοι οι Σπόροι. Δείτε ο καθένας για την Ψυχή του, για τον Εαυτό του, το Κακό που κρύβεται μέσα στην Ψυχή του. Ο καθένας για τον Εαυτό του. Πονηρό, πορνεία, λαγνεία, τεμπελιά, αναβλητικότητα, ψέμα, άρνηση της αλήθειας, ζήλια, κακία, βία, θυμός.

 

Θα το πάρετε σαν Αίσθηση. Το ξυπνάω λοιπόν για να το νιώσετε στο σώμα σας. Ενεργοποιώ αυτό που κρύβετε για να το αισθανθείτε. Αίσθηση, γεύση. Αισθανθείτε τα σωθικά σας.

Ενεργοποιώ πρώτα τη Βία. Βιώστε την. Βιώστε τη Βία που κρύβετε μέσα στην Ψυχή σας. Το Μίσος που έχετε. Έρχεται όλο στην επιφάνεια. Όσοι το επιτρέπουν. Το μίσος βγάζει κραυγή.

Το φθόνο - τον ενεργοποιώ. Καταστάσεις που φθονείτε. Ενεργοποιώ την κακία – είναι οι αρνήσεις του εαυτού σας. Κάθε φορά που σας αρνιόσασταν μπαίνατε στο Κακό. Βιώστε την άρνηση και τον πόνο της άρνησης την ώρα που δίνατε την ενέργειά σας στο Κακό. Αυτό πονάει. Αυτό πονάει. Επιτρέπω απλά να συμβεί. Αυτό πονάει.

Πάμε στο Θυμό - ένα βήμα πιο κάτω. Εξουθενωμένοι πλέον, γιατί ο Θυμός σας εξουθένωνε σε μια Μάχη. Νιώστε την κούραση μέσα από τον Θυμό. Νιώστε την κούραση μέσα από την μάχη με τον θυμό. Αντί να προχωρήσετε, προτιμούσατε να θυμώσετε και να παλέψετε. «Κουράστηκα να μάχομαι». Για να μείνεις στο Θυμό αρνείσαι την κούραση. Το σώμα μίλαγε. Βιώστε το «δεν αντέχω» για να το αφήσετε. Βιώστε το «δεν αντέχω» για να το αφήσετε. Βιώστε το «δεν αντέχω» για να το αφήσετε…!!!

Ένα βήμα παρακάτω. Η Ζήλια - είναι η άρνηση του Εαυτού. Αρνήθηκες Εσένα, το Δρόμο σου και μπήκες στη Ζήλια. Την ομορφιά σου, τη δημιουργικότητά σου, την ικανότητά σου, το ταλέντο σου, τα χάρισμά σου, το δρόμο σου, τον έρωτά σου, την αγάπη σου. Αρνήθηκες Εσένα και μπήκες στη Ζήλια. Αυτό έχει κραυγή, έχει πόνο. Πονάς και τώρα. Την ώρα που σε αρνείσαι πονάς. Έχει θυσία. Εκείνη την ώρα σε κόβεις στη μέση και πονάς. Είναι ακόμα η αίσθηση ζωντανή. Αισθάνεσαι σα να σε κόβουνε κομμάτια. Ενεργοποιώ όλη την αίσθηση την ώρα που έκοβες τον εαυτό σου κομμάτια.

Αφήνω την άρνηση του πόνου, να ξαναπάρω την Αίσθησή μου. Καθαρίζοντας την Άρνηση του Εαυτού μου, καθαρίζω τη ζήλια μου, μπαίνω στο Δρόμο μου. Ξαναπαίρνω Ανάσα, ξαναρχίζω να ζω, ξαναρχίζω να υπάρχω.

Χάθηκα, αποδέχτηκα, αναγνώρισα, συγχωρώ τον εαυτό μου και ξαναμπαίνω στη Διαδρομή. Και αλλά-ΖΩ – από πάνω προς τα κάτω.

Τώρα με τιμάω. Τώρα έχω Επιλογές. Τώρα έχω Αποφάσεις. Τώρα έχω Περπάτημα. Και έτσι συναντώ σιγά σιγά την Ψυχή μου. Έρχομαι σε επαφή με την Παναγία. Με τον Κύριο. Με τον Θεό. Τώρα έχω Διαδρομή.

Παύω να φαντάζομαι, μπαίνω στην Πραγματικότητα. Πριν ήμουν από κάτω προς τα πάνω σε μια Φαντασίωση, τώρα μπαίνω στην Πραγματικότητα.

Ναι, υπάρχει Ψυχή. Υπάρχω. Υπάρχει η Μητέρα. Υπάρχει ο Κύριος. Υπάρχει Θεός. Και αυτό είναι Αίσθηση. Αυτό έχει συγκίνηση, περνάει σε όλο το σώμα μέσα.

«Ναι, υπάρχω. Κι επειδή υπάρχω Υπάρχεις. Χωρίς εμένα δεν υπάρχεις. Υπάρχω γι’ αυτό Υπάρχεις» .

Αυτή είναι και η Απόδειξη για την Ψυχή – η Ένδειξη.

«Υπάρχω γι’ αυτό Υπάρχεις. Τώρα μπορώ να  ανοίξω γιατί Υπάρχω. Τώρα μπορώ να λάβω Ζωή γιατί Υπάρχω. Τώρα αρχίζω και έχω ανάγκες γιατί Υπάρχω. Τώρα ζητάω γιατί Υπάρχω. Τώρα αναγνωρίζω γιατί Υπάρχω».

Η Ζωή είναι Αίσθηση, δεν είναι δράση. Η Ψυχή είναι Αίσθηση, δεν είναι Φαντασίωση. Ο Θεός είναι η Πραγματικότητα.

Από σήμερα ως Δαυίδ θα καθαρίζω τις Ψυχές από τα Ζιζάνια όταν αυτές το αποδέχονται. Σφραγίζω την Ημέρα, τη Θεραπεία, τη Στιγμή στο Όνομα του Πατέρα, του αδελφού μου Ιησού Χριστού, στο Όνομα της Ψυχής μου Δαυίδ επί της Γης, στο Όνομα της αδελφής μου Χριστίνας, στο Όνομα του Αγίου Πνεύματος και όλα αυτά στον Ένα και Μοναδικό Θεό.

Φως – Αγάπη και Δύναμη – Ψυχές.

Αμήν.

Μοιραστείτε το