ΕλληνικάEnglish

Εγκαθίδρυση της Χριστικής Ενέργειας στην Πάτρα

Το ακόλουθο μήνυμα δόθηκε από τον Ιησού μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου,στην Πάτρα στις 2 Ιουνίου 2013


Σε ένα τούνελ συναισθημάτων περπατάς χωρίς να ξέρεις. Σε ένα τούνελ ψυχής περπατάς χωρίς να θέλεις. Σε έναν παράδεισο νόησης περπατάς επειδή θέλεις. Τα δεσμά που έχεις γύρω σου τα κρατάς γιατί θέλεις. Το φως που κοιτάς από ψηλά, το κοιτάς γιατί θέλεις. Όταν παγώνει το κορμί, το ζεσταίνεις γιατί θέλεις. Όταν παγώνει η ψυχή, την αγνοείς γιατί θέλεις. Όταν παγώνει ο νους τον ζεσταίνεις γιατί θέλεις.

«Με αυτόν θα πορευτώ (;)». Και αυτό κάνεις…

 

Σαν δεις το φως από ψηλά και θες να πλησιάσεις, απλά απομακρύνεσαι για να μην το αισθανθείς. Όταν βλέπεις τα δεσμά επάνω σου απλά θέλεις να αποδεσμευτείς, αλλά δεν το κάνεις γιατί με αυτά ζεις.

Όταν βλέπεις το τούνελ το φοβάσαι, αλλά εκεί ζεις, αυτό κάνεις…

Μόλις νοιώσεις το τούνελ της ψυχής, και του δώσεις το Φως της Ζωής, αυτό θα εκραγεί και εκεί θα γεννηθείς.

 

Όσοι από σας ζήσατε, κι όσοι από σας νοιώσατε, κι όσοι από σας ακούσατε, κι όσοι από σας αισθανθήκατε, δείτε το τούνελ της Ψυχής. Εκεί θα γεννηθείς..

 

Όσοι αρνηθήκατε και όσοι εμπιστευθήκατε, ήταν για να προχωρήσετε…

Όσοι αφήσετε να αισθανθείτε τούτη τη στιγμή κι αυτή την πόλη που πατάτε, θα νοιώσετε το καλό και το κακό. Θα νοιώσετε την αλήθεια και το ψέμα. Την παράνοια και την πραγματικότητα. Το «θέλω» και το «κάνω».

 

Περπατώ και σκέφτομαι. Περπατώ και αισθάνομαι. Ζω και περπατώ. Κάνω και θέλω. Αφήστε τα κορμιά σας, να βγάλουν την ψυχρότητα.

Αφήστε τα μυαλά σας, να αφήσουν την κενότητα.

Και κάντε χώρο στην Ψυχή σας να δει το Φως της Ζωής σας.

Αυτός είναι ο δρόμος σας, αυτή είναι η αρχή σας.

 

Όπου κι αν περπατείς, πάντα θα αισθανθείς

Όπου κι αν ζητήσεις, πάντα θα πάρεις

Όπου κι αν αφήσεις, πάντα θα δώσεις.

Αυτή είναι η Ζωή.

 

Μη προσδοκάς να πάρεις. Να προσδοκάς να ζήσεις…

Μη προσδοκάς να δώσεις. Να προσδοκάς να πάρεις.

Αυτό είναι ο Εαυτός. Δεν είναι ο Άλλος.

 

Σαν πλησιάσω το Θεό, τη Γη θα την αφήσω.

Σαν πλησιάσω όμως τη Γη, το Φως θα κατακτήσω.

Σαν πλησιάσω το Θεό, θα νοιώσω τη Ζωή μου.

Σαν θα πατήσω αυτή τη Γη, θα νοιώσω τη Ψυχή μου.

Σ’ αυτή την πόλη δώσατε ότι μπορείτε τώρα.

Σ’ αυτή την πόλη δώσατε ότι αφήσατε τώρα.

Σ’ αυτή την πόλη εδώ που κατοικεί, ψυχή θα περπατήσει.

Αυτή θα πάρει από τη Γη και στο Θεό θα δώσει.

 

Αυτή πόλη να κλάψει, θα πονέσει, θα γογγύξει.

Θα σπάσει το μυαλό της, θα σπάσει η ψυχή της…

Κι όταν Χριστούγεννα θα’ ρθουν θα δει την αναπνοή της να αλλάζει.

 

Μέχρι τότε απλά παρατηρήστε την…

Μέχρι τότε απλά δείτε.

Μην κρίνετε, μην αισθανθείτε, μην θαυμάσετε, μην πονέσετε για ότι θα συμβεί.

 

Κορμιά θα πέσουν κατάχαμα, οι πέτρες θα λυγίσουν, τα βουνά θα ρέουν, οι θάλασσες θα παραμερίσουν. Όταν αυτά θα τα δείτε εσείς, απλά παρατηρήστε.

Ούτε να θαυμάσετε, ούτε να τα κρίνετε…

 

Πιο κάτω ο δρόμος περπατεί, σε άλλες πόλεις πάει.

Κι εκεί θα εθρηνήσουνε… κι εκεί θα επονέσουν…

ώσπου να φτάσει όλη αυτή, η Γη να καθαρίσει

Κι όταν αυτό θα εσυμβεί, το Φως θα πλημμυρίσει.

Απλώς παρατηρήστε. Ούτε να θαυμάσετε ούτε να κρίνετε.

 

Κι όσες ψυχές βαδίσουν πια, αυτές θα λάμψουν Φως

Κι όσες ψυχές θα περπατήσουνε, αυτές θα προσκυνήσουν.

Απλώς παρατηρήστε…

 

Εις την Αιώνια Βασιλεία των Ουρανών έρχονται οι ψυχές που αφήνουν και παίρνουν ότι τους ανήκει.

 

Αμήν.

Μοιραστείτε το