ΕλληνικάEnglish

«Κολυμπάτε ή περπατάτε; Ανάγκη Ψυχής – Αξία Διαδρομής»




Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Κυριακή 2/11/2014 και είχε θέμα: «Από το Φόβο του μυαλού στο Φόβο της Ψυχής».


Δείτε στη ζωή σας πέντε σημαντικές χρονολογίες που προδώσατε ή που σεβαστήκατε την Ψυχή σας, μέσα από την Ανάγκη, τη Θέληση, το Φόβο του «θέλω», την Άρνηση της Φαντασίωσης.

Αρνούμαι να πάρω τα Δώρα μου για να περπατήσω στη Γη και φαντάζομαι ότι θα τα κατακτήσω, γιατί η Δύναμη που πηγάζει μέσα από την Ψυχή μου αντί να γίνει Περπάτημα γίνεται Φαντασίωση, στρεβλώνεται η Δύναμη, γίνεται Ενοχή, η Ενοχή παράπονο, το παράπονο αντοχή, η αντοχή Ανέχεια, η Ανέχεια «πάρε με». Παραδίδω το Πνεύμα μου γιατί πρόδωσα τη Δύναμή μου.

Άφωνη η Φωνή, το Σώμα πονάει, η Ψυχή κλαίει.

Η Φαντασίωση σε βάζει να κολυμπάς αντί να περπατάς. Η Ενοχή γιγαντώνεται. Τα «θέλω» των άλλων παύουν να σε φοβίζουν. Το «θέλω» το δικό σου ανύπαρκτο. Η Θέληση υπαρκτή, η Ανάγκη βιώνεται, η Ψυχή φωνάζει και εσύ παραδίδεσαι: «Έκανα λάθος. Πάρε με. Δε μπορώ άλλο να κολυμπάω».

Ο Θεός άφωνος, η Αίσθηση ανοίγει, το Σώμα παραλύει. Οι άλλοι δείχνουν την ενοχή, το παράπονο, το κλάμα, την αντοχή, την ανέχεια κι έρχεται η Φαντασίωση και το κάνει «κόσμημα».

Μπείτε λίγο στη Μνήμη σας, δείτε τι σας θυμίζει για τη δική σας Διαδρομή. Περπατήσατε ή κολυμπήσατε;

Παίρνει Θέση η Μάνα: Αφαιρώ τη Φαντασίωση και σου ανοίγω το «θέλω» σου. Δείτε χρονολογίες στη ζωή σας: «Σήκω και περπάτα. Πάψε να κολυμπάς». Τότε η Μητέρα Χριστίνα ανοίγει τις καρδιές των ανθρώπων για να δουν την Αλήθεια και ο φόβος διαχέεται. Αρχίζει η Αλλαγή στη Γη.

Οι άνθρωποι αλλάζουν νόμισμα  - φαντασίωση. Οικογένειες αλλάζουν λέξεις –φαντασίωση. Οι άνθρωποι χτυπούν ο ένας τον άλλον με ενοχές, τύψεις, ζήλειες. Κι έρχεται η Στιγμή – θυμηθείτε για σας – που ανοίγει το τσουνάμι και φεύγουν ψυχές και ο κόσμος τρομάζει. Εκείνη τη στιγμή αισθάνονται το Φόβο – το Φόβο της Ψυχής. Η Φαντασίωση αρχίζει να μικραίνει, το σώμα να πονάει. Η Θέληση ανοίγει.

Δεύτερο πλήγμα στη Γη: Οι Δίδυμοι Πύργοι. Το κακό χτυπάει την εξυπνάδα. Η Θέληση απομακρύνεται από την Ανάγκη. Η Μητέρα παραδίδει στον Κύριο Ανάγκη και Θέληση. Φόβος Ψυχής, Απόφαση Ζωής – αυτή είναι η Εντολή του.

2007, δείτε τη ζωή σας. Οι Ψυχές αρνούνται να περπατήσουν. Όσες κολυμπάνε, αρνούνται τη Θέληση, αρνούνται την Αγάπη, αρνούνται την Ανάγκη και αποφασίζουν την Επιστροφή.

Μέχρι και σήμερα 2 Νοεμβρίου του 2014 τελειώνει, και ο Δαυίδ δίνει την Εντολή. Κολυμπάτε ή περπατάτε; Ανάγκη Ψυχής – Αξία Διαδρομής.

2007-2014 Δαυίδ. Οι ψυχές φεύγανε με τη Θέλησή τους γιατί αρνιόντουσαν την Αξία τους, τη Διαδρομή τους και το Περπάτημά τους. Δείτε τι αρνηθήκατε μέχρι σήμερα. Ανοίξτε  να δεχθείτε, και ο Δαυίδ λέει:

Δαυίδ: Από σήμερα όσοι έχετε Ανάγκη Ζωής, όσοι έχετε θελήσει να περπατήσετε στη Γη με Απόφαση να τιμήσετε τον Εαυτό σας, αφαιρείται από την Ψυχή σας ο Φόβος και λαμβάνετε Δύναμη. Ανάσα και Βίωμα, Χαρά μέσα από το Περπάτημα, Προστασία μέσα από την Επιλογή να τιμήσω τον Εαυτό  μου.

Με Εντολή Δαυίδ από σήμερα το Φως γειώνεται στη Γη, η Δύναμη είναι παρούσα, προστατεύει τις Ψυχές που επιλέγουν να περπατήσουν.

Χριστίνα: Η Αγάπη με Εμπιστοσύνη δίνει την Ανάσα της Ζωής.

Δαυίδ: Τα πράγματα αλλάζουν, ο Δαυίδ γειώνεται, τιμάει τον Πατέρα, προετοιμάζει την Έλευση του Κυρίου, περπατάει στο Δρόμο της Ψυχής του.

Χριστίνα: Τιμάω τον Πατέρα, την Μητέρα Χριστίνα, δέχομαι Κύριε το Θέλημά Σου ως εγώ θέλησα, αποδέχτηκα, συγχώρεσα, και βίωσα την Ανάγκη μου για τα Δώρα της Ψυχής μου και περπατώ στη Γη σαν Αληθινή Κόρη με Βίωμα Γης.

Δαυίδ: Η Δύναμη πλέον είναι παρούσα. Αρκετά με το Φόβο, αρκετά με τις αναβολές, αρκετά με την παρατήρηση, αρκετά με την ανάλυση. Όποιος αποφασίσει να τιμήσει τον εαυτό του, η Δύναμη θα προστατεύει την Αγάπη. Τα πράγματα αλλάζουν, το κακό συρρικνώνεται, το Φως γειώνεται στη Γη.

Εις το Όνομα (θα το λέτε με Δύναμη Ψυχής μέσα σας) του Πατέρα -απομακρυνθήκαμε χιλιόμετρα μακριά. Αφήνω τη βλακεία και αναγνωρίζω τον Πατέρα.

Εις το Όνομα του Υιού Του Ιησού Χριστού – άφησα την Αγάπη του Εαυτού μου και με πρόδωσα. Τελειώνω με αυτό. Στην Αγκαλιά του Κυρίου – αγκαλιά Εαυτού.

Εις το Όνομα του Υιού Του Δαυίδ - ανοίγει το Δρόμο της Δύναμης και παίρνω Δύναμη για να προχωρήσω. Τελειώνω με τους φόβους και περπατάω.

Εις το Όνομα της Κόρης Χριστίνας – βλέπω, παραδειγματίζομαι, εμπιστεύομαι, παίρνει τα Δώρα και αυτά περιμένουν και εμένα εφόσον εμπιστευτώ.

Στο Όνομα του Αγίου Πνεύματος – εκεί είναι κάτι για εμένα, αυτό που αντιπροσωπεύει την Ανάγκη μου ως Ψυχή και ανοίγω να το λάβω γνωρίζοντας πάντοτε ότι όλα αυτά εκπορεύονται και επιστρέφουν στον Έναν και Μοναδικό Θεό και Πατέρα ημών.

Τιμάω τον Πατέρα, την Παναγία και την Ψυχή μου.

Χριστίνα: Τιμάω τον Πατέρα ως Δημιουργό μου, Σοφία του Εαυτού μου. Τιμάω τη Μητέρα ως Ζωή στη Γη με Αγάπη Εαυτού. Τιμάω την Ψυχή μου ως Δύναμη στη Γη. Και ενώνω με τη Θέλησή μου την Ψυχή μου με τη Γη και τον Πατέρα. Αμήν

 

Μοιραστείτε το