ΕλληνικάEnglish

«Η Δευτέρα Παρουσία, ως Μία και Μοναδική Στιγμή την 9ην τετάρτου μήνα Απριλίου του 2015 και ώρα 15:10 μεσημβρινή».

                                                   

 

 

 

 

 

Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Κυριακή 30/11/2014 και είχε θέμα: «Η Αγάπη αναγνωρίζει, η Δύναμη πραγματοποιεί»


Φως, Ζέστη, Αγκαλιά, Γαλήνη, Αστέρι. Σκοτάδι, Κρύο, Μάχη, Κρίση, Σταυρός.

«Μη κρίνεις για να μην κριθείς»,  χάνοντας την Ψυχή σου μέσα από την Κρίση. Ευδαιμονία και Φως, μέσα από την Αίσθηση. Πάλι Επιλογή.

Αστέρι είσαι με σταυρωμένη Ψυχή.

Πατέρας-Σοφία, Μητέρα-Αγκαλιά. Ψυχή-Αγάπη και Φως.

Κατέβηκα για να σας διδάξω τον Άνθρωπο ως Σώμα με Ψυχή, την Αγάπη ως Περπάτημα, και τη Θέληση για την Επιστροφή, με την Ανάγκη ως Πραγματικότητα και την Ψυχή ως Αλήθεια και Φως. Και επέστρεψα από την Ψυχή στην Αγκαλιά του Ουρανού, τον Πατέρα ημών. Και έκατσα στη Θέση μου - από εκεί που ξεκίνησα και κατέβηκα για να σταματήσω την Πλάνη.

Και έτσι οι Ψυχές δοκιμάστηκαν. Έφυγαν από το γνώριμο που ήταν μόνο η Κακία, το Μίσος και η Ζήλεια και μπήκαν στη Διαπραγμάτευση: Ζήλεια, Θυμός, Κακία, Φθόνος, Μίσος ως εαυτώ. Και αυτό το ονόμασαν Αγάπη ως Μη-Πραγματικότητα, διότι τους αφαιρέθηκε η Αναγνώριση και μπήκαν στην Πίστη. Προσκυνήσανε φωτογραφίες, γονατίσαν στα πατώματα και ευλογήθηκαν από Μαύρους Αγγέλους με καπέλο για την Σοφία, γένια για την Ψευτιά και ράσα για να μη φαίνεται η Αλήθεια.

Εκρίθηκε το Σώμα για να μη νιώσει, να μην αισθανθεί, να μην βιώσει αυτό που προσφέρει η Γη, το Φως, τη Χαρά, την Αίσθηση, την Ευδαιμονία, την Ανάγκη, την Ψυχή στα χέρια των ανθρώπων για να περπατήσουν και να ευλογήσουν τον Λόγο τους ως Σοφία Εαυτού.

Και αυτό τελειώνει με μια Δύναμη Δαυίδ, με μια Εμπιστοσύνη Χριστίνας, με μια Ανάγκη των Ψυχών, με μια Θέληση Εαυτού, ο σώζων Εαυτόν σωθήτω ως Εαυτός.

 

Και ελάλησεν ο κόκορας τρεις φορές, και θέλησαν οι Ψυχές να αφαιρέσουν από τα πλέγματά των την Προδοσία, την Μη-Αναγνώριση, και την Κρίση και έλαβον αυτές Αλήθεια Εαυτού, Φως εκ Φωτός Θεόν Αληθινόν εκ Θεού Αληθινού, γεννηθέντα ου ποιηθέντα. Εν ανθρώποις αυτώ ψυχή τε και σώματι  επί του Δρόμου της Γης και των αιθέρων του Ουρανού, ελάλησον αυτών τας Αλήθειας ως σώματα και ψυχές με εσωτερικήν Δύναμη προς την Αγάπη και τη Σοφία του Εαυτού αυτών για να διαβούν τη Γην όχι ως πλανήτη αλλά ως πραγματικότητα, και να γυρίσουν να ιδούν τον Ουρανό όχι ως Ουρανού αλλά ως Αναγνώριση του Θεού, και τη Θάλασσα της Ψυχής τους ως αυτοί λάβουν την Αίσθηση.

Και κατέλθω εις αυτούς ως Αναγνώριση και Αίσθηση εις τα Ψυχάς, και έτσι το Πνεύμα το Άγιον ελάλησεν «ήλθαν, ήλθον, και απήλθον» όσοι έλαβαν αυτού τη Θεία Χάρη και αυτό συμβαίνει ως Μια και Μοναδική Στιγμή ως αυτή εγένετο εις τον Ουρανό και εις την Γην έλθει εις την 9ην τετάρτου μήνα Απριλίου του 2015 και ώρα 15:10  μεσημβρινήν, ως αυτή λάβετε ως Αλήθεια εκ του Ουρανού και βιώσετε ως Πραγματικότητα εις στη Γη, εις Αναγνώριση αυτής ως ποιήσατε εσείς Δευτέραν Παρουσία στη Γην τούτην.

Ευλογώ τις Ψυχές ως Ανάγκη και Θέληση και Αναγνώριση αυτών ως Πραγματικότητα. Η Διαδρομή αυτών εγένετο. Αμήν.

Χριστίνα: Ως η Μητέρα θέλησε να αγκαλιάσει τις Ψυχές που χάθησαν και τους ανοίγει το Δρόμο για να αισθανθούν ως Αέρα, ως Αίσθηση, με Αγκαλιά, το Φως έως ότου τα Μάτια της Ψυχής ανοίξουν και δουν και αναγνωρίσουν τον Ένα και Μοναδικό Θεό.

Η Αγκαλιά μεγαλώνει, οι Ψυχές την οσφρίζονται και ο Δρόμος ανοίγει. Η Αγάπη είναι εκεί και τις περιμένει. Και γω στη Γη με Αγάπη Εαυτού και Θέληση ανάγκης της Ψυχής μου τις οδηγώ ως τη Θέληση για να τρέξουν στη Αγάπη να αναγνωρίσουν την Ανάγκη τους και να λάβουν αυτό που έχασαν στη διαδρομή τους στη Γη.

Τότε θα ανοίξει και ο Δρόμος για να αναγνωρίσουν τη Σοφία του Θεού και να ενώσουν με Θέληση τη Σοφία με την Αγκαλιά του Θεού, και να την αναγνωρίσουν, και να περάσουν την Πόρτα που από εκεί βγήκαν και εκεί θα ξαναμπούν.

Αναγνωρίζω κι εγώ με Θέληση Εαυτού και Αγάπη για εμένα και για την Διαδρομή μου στη Γη. Εγώ ως Φως, ωσάν Χριστίνα θα ενώσω τους ανθρώπους στο κάθετο του Αστεριού, και ο Δαυίδ θα δυναμώσει τους ανθρώπους ωσάν Αστέρι στη Γη, να βιώσουν τη Γέννηση και να λάβουν Θέση εις αυτό και να πατάξουν τον Σταυρό ως παλαιό ένδυμα, και να περπατήσουν τη Νέα Γη ωσάν να γεννήθησαν τώρα, αυτή τη στιγμή, και να αφαιρέσουν από τις μνήμες τους οτιδήποτε σταύρωσε τις ψυχές τους, τα σώματα τους, και τη Διαδρομή τους.

Άφεσον αυτοίς τα οφειλήματα αυτών, και έλαβον Θεία Χάρη δια της Θελήσεως και της Ανάγκης για τη Γέννηση τούτη.

Και τότε έσφαξον το ζώον το ζηλευτό, και η ζήλεια τελείωσε και έγινε θαυμαστό και το θαυμαστό έγινε χαρά, και η χαρά έγινε αγάπη και η αγάπη ευδαιμονία και όλα εις τον Ένα και Μοναδικό Θεό με Φως, Σοφία, Δύναμη και Αγάπη.

Ότι έχει Εκείνος, έχουν οι Ψυχές - αναγνωρίστε και περπατήστε.

Αμήν.

 

 

 

Μοιραστείτε το