ΕλληνικάEnglish

Φαντασιώσεις: Τέλος Εποχής...

«Κάθε παράγωγο του Νου είναι Φαντασίωση.

Η Αίσθηση είναι η Λογική της Ψυχής….»


 

«Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»…

 

Αθώωση λόγω άγνοιας, ζήτησε ο Κύριος…

Η ασυνειδησία συγχωρείται…

 

Και είναι αλήθεια: Συγχωρείται!!! Και συγχωρείται όσες φορές χρειαστεί, έως ότου η άγνοια γίνει επίγνωση.

 

Αυτό που ο Κύριος δεν είπε, είναι πως εν τω μεταξύ η Άγνοια υφαίνει ζωές, οικογένειες, πολιτείες, πολιτισμούς… Η Άγνοια έχει συνέπειες: κάποιοι σταυρώνονται, άλλοι προδίδουν, κάποιοι λιθοβολούν, άλλοι λιθοβολούνται, και όλοι παραπλανούνται «εν αγνοία» τους…

 

Αυτό που ο Κύριος δεν μας είπε τότε, είναι πως η Άγνοια είναι συγκαλυμμένη Ανοησία, και η «Ζωή εν Αγνοία» τίποτα περισσότερο από μια στρεβλή πραγματικότητα, ένα κατασκεύασμα του Νου – μια Φαντασίωση.

 

Ο λόγος που δεν μας το είπε τότε, είναι γιατί θέλησε να μας αφήσει να το δούμε μόνοι μας. Διότι όταν κάποιος το δει και το συνειδητοποιήσει μόνος του, τότε η Άφεση όλων των πεπραγμένων που ποιήθηκαν μέσα από την Φαντασίωση, γίνεται μέσα από εμάς. Τότε – και μόνον τότε - σπάζοντας τη Φαντασίωση και αφήνοντας πίσω μας όλα όσα δημιουργήσαμε μέσα από αυτήν, βρίσκουμε την Δύναμη να συγχωρήσουμε τον Εαυτό μας και να ξεκινήσουμε «καινούργιοι» το ταξίδι στην Πραγματικότητα και στην Αληθινή Ζωή.

 

Η Πραγματικότητα και η Αληθινή Ζωή έρχονται όταν η Αγάπη, η Σοφία και η Δύναμη του Εαυτού μας γίνουν συνειδητά και ζωντανά κύτταρα της Ψυχής μας. Όταν τάσσονται να υπηρετούν την Ψυχή και όχι το Νου.

Όταν η Δύναμη του Νου γίνει η Δύναμη της Αγάπης…

 

Κάθε παράγωγο του Νου είναι Φαντασίωση.

 

Ο ανθρώπινος Νους αποτελείται από συνειδητές και ασυνείδητες καταγραφές.

Έως 6 ετών, ο εγκέφαλος έχει συλλέξει και καταγράψει το 90% των δεδομένων του. ΄

Έως τα 18 έτη, το υπόλοιπο 10%.

 

Έκτοτε, οτιδήποτε αντιλαμβάνεται (οπτικά, ακουστικά ή μέσω της αφής), καθώς και οτιδήποτε δημιουργεί σε προσωπικό ή κοινωνικό δίκτυο (σχέσεις, οικογένεια, αξίες, περιουσίες κλπ), απορρέει στην πραγματικότητα ως συμπέρασμα ή ως πράξη μέσα από τα φίλτρα του Νου.

Κι όσο η ανθρώπινη υπόστασή μας δεν είναι ψυχικά μεστή, παραμένουμε ταυτισμένοι με το Νου, και ο τρόπος που ερμηνεύουμε τον Κόσμο είναι απολύτως υποκειμενικός. Ζούμε κυριολεκτικά «στον Κόσμο μας»… Η αξιολόγηση της Ομορφιάς, της Αφθονίας ή της Αξιοσύνης μας γίνεται μέσα από το συλλογικό ασυνείδητο του τόπου που γεννηθήκαμε, από τα αισθητικά πρότυπα ή την οικονομική κατάσταση των γονέων μας.

 

  • Αν είμαι μια εύσωμη γυναίκα που γεννήθηκα στην Αίγυπτο, οι μνηστήρες θα συρρέουν για να με κάνουν σύζυγο τους. Αν γεννήθηκα σε κάποια Δυτική πρωτεύουσα, ίσως θα πρέπει να καταφύγω σε γυμναστήρια και εξαντλητικές δίαιτες για να τραβήξω την προσοχή κάποιου… Φαντασίωση…
  • Αν οι γονείς μου είναι εύποροι, δεν θα είμαι φτωχός, άσχετα αν δε με δίδαξαν ποτέ πως μπορώ να χαίρομαι τη ζωή και να μοιράζομαι τα συναισθήματά μου ανεξάρτητα από τον τραπεζικό μου λογαριασμό… Φαντασίωση…
  • Είμαι κοινωνικά αποδεκτός όταν έχω τον έλεγχο στην οικογένεια, στην εταιρεία ή στον περιβάλλον μου, άσχετα αν ξεπουλάω τις αρχές ή τις αξίες μου, ή αν χρειάζεται να προδώσω το σώμα, την γνώμη ή την πίστη μου για να ηγηθώ… Φαντασίωση…

 

Έμαθα τι να αγαπώ και πώς να το αγαπώ. Έμαθα να μισώ, να ζηλεύω ή να θαυμάζω…  Φαντασίωση… Αποκυήματα του Νου… Όμορφο ή άσχημο, δυνατό ή αδύναμο, έξυπνο ή κουτό, πλούσιο ή φτωχό, όσο είμαστε ταυτισμένοι με το Νου μας, οτιδήποτε υπάρχει ή απορρέει από αυτό, είναι Φαντασίωση. Είναι χρόνια και ενέργεια που ρέουν με ορμή και αποφασιστικότητα ποτίζοντας άσκοπα τα άγονα βοσκοτόπια του Ψεύδους και της Παράνοιας.

 

Άγνοια ή Ανοησία; Τι σημασία έχει…

Το θέμα δεν είναι για ποιο λόγο σταυρωνόμαστε..

Το θέμα είναι να σταματήσουμε να διαπράττουμε το Έγκλημα.

 

Η Λογική της Ψυχής είναι η Αίσθηση…

 

Μέχρι τώρα είχαμε μάθει να επιζητούμε και να διαθέτουμε την Αγάπη, τη Σοφία και τη Δύναμη μας στην υπηρεσία του Νου μας. Και η Ενέργεια σταματούσε εκεί - δεν έρρεε μέσα στο Σώμα, και δεν περνούσε ούτε μέσα από την Αίσθηση, ούτε μέσα από την Καρδιά. Έτσι, κάθε δημιούργημά μας γεννιόταν μέσα από τα φίλτρα του μυαλού, και μάθαμε να αποδεχόμαστε ως πραγματικότητα, αποκυήματα της Φαντασίας μας…

 

Στην υπηρεσία του Νου, η μετάφραση του Κόσμου ερχόταν μέσα από μία κρίση, μια εξήγηση, ένα συμπέρασμα… «Σ’ αγαπώ, γιατί…(είσαι καλός, όμορφος, δυνατός, μπλα μπλα μπλα)».

 

Την Πραγματικότητα δεν την εξηγείς - τη βιώνεις.

Δεν την κρίνεις για να την αποδεχτείς - την αισθάνεσαι.

Δεν την συμπεραίνεις - την ανακαλύπτεις. «Σ’ αγαπώ…», απλά.

 

Σε ανώτερο επίπεδο υπάρχει Σιωπή…

Εκεί που η Πραγματικότητα γίνεται Πραγμάτωση, δεν υπάρχει «σ’ αγαπώ».

Είμαι η Αγάπη.

Για να μπορέσουμε όμως να μεταβούμε από την Κυριαρχία του Νου στην Υπηρεσία της Ψυχής και από την Φαντασίωση στην Πραγματικότητα, χρειάζεται αρχικά να παρατηρήσουμε και σταδιακά να συνειδητοποιήσουμε όλους εκείνους τους τρόπους που κληρονομήσαμε - αλλά και κατασκευάσαμε - για να αποφύγουμε την Πραγματικότητα. Χρειάζεται να ταξιδέψουμε εντός, για να βρούμε σε ποια σημεία μέσα μας, ο Νους έγινε Αρχηγός και έπλεξε την Φαντασίωση που έγινε «αλήθεια», και την Ψευδαίσθηση που έγινε «Εαυτός»… Και να τον καθαιρέσουμε…

 

Τα βήματα είναι:

 

  • Παρατηρώ – Αισθάνομαι – Συνειδητοποιώ…
  • Παίρνω απόσταση από την Φαντασίωση..
  • Συνειδητά παύω να την πριμοδοτώ με σκέψη ή συμπεριφορά.
  • Αυτό θα μας δώσει την Επιλογή:

- Να την κρατήσω την φαντασίωση ή να την αφήσω;

 

Η διαφορά ενός φωτισμένου ανθρώπου και ενός φαντασιόπληκτου, είναι ότι ο φωτισμένος γνωρίζει ότι βρίσκεται σε φαντασίωση. Γνωρίζει επίσης ότι και οι άλλοι βρίσκονται σε φαντασίωση… Εκείνος λέει: «Θα δεχθώ να φαντασιωθώ για λίγο ακόμη». Ο φαντασιόπληκτος δεν αντιλαμβάνεται ότι φαντασιώνεται – πιστεύει ότι ζει την αλήθεια. Αυτό που ο φωτισμένος, θα επιτρέψει εν γνώσει και υπ’ ευθύνη του να ρεύσει μέσα του ως Ψεύδος, θα το αποβάλλει την άλλη μέρα. Ο φαντασιόπληκτος θα το φέρει εσαεί…

 

Η φαντασίωση μοιάζει με τη Λήθη και το Όνειρο.

Είναι πολύ επικίνδυνο να ξυπνήσεις – και μάλιστα με τη βία -  ένα κοιμισμένο άνθρωπο που δεν έχει ακόμη χορτάσει τον Ύπνο…

Όμως - δυστυχώς ή ευτυχώς - αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας είναι ότι «Ανάβουν τα Φώτα», «Χτυπάει το Ξυπνητήρι (ή η Καμπάνα)», «τελειώνει η Παράσταση», πείτε το όπως θέλετε… Το θέμα είναι πως όλοι θα ξυπνήσουν… Όσοι το επιλέξουν, στην Πραγματικότητα. Όσοι δεν είναι έτοιμοι, θα ξυπνήσουν σε κάποια άλλη ζωή, ίσως σε κάποιον άλλο πλανήτη πιο συμβατό με τις ανάγκες τους…

 

Η Νέα Γη θα είναι ένας τόπος Πραγματικότητας και Αλήθειας. Και όσοι τον κατοικήσουν, θα επιλέξουν να διδαχθούν το σωστό τρόπο για να ερμηνεύουν τον Κόσμο… Εγκαταλείποντας συνειδητά την Φαντασίωση, επιτρέπουμε στον Εαυτό μας να θυμηθεί και να εμπιστευτεί τον μοναδικό αξιόπιστο Οδηγό: την Ψυχή.

Ο Νους μας θα μάθει να υπηρετεί την Ψυχή…

 

Και η Λογική της Ψυχής είναι η Αίσθηση… Η Λογική της Ψυχής δεν έχει κτήση: το σπίτι «μου», ο άντρας «μου», η γυναίκα «μου», το παιδί «μου»…

Η Λογική της Ψυχής έχει Ροή..

 

ü  Σήμερα μου αρμόζει να μείνω σε αυτό το σπίτι, αργότερα ίσως να μου αρμόζει κάτι διαφορετικό. Θα το σεβαστώ…

 

ü  Αν αυτός ή αυτή που παντρεύτηκα δεν είναι πλέον συμβατοί με τις αληθινές μου ανάγκες, τότε ίσως θα χρειαστεί να αναζητήσω Συνοδοιπόρους για τη ζωή μου… Θα το σεβαστώ…

 

ü  Αν κάποιος δίπλα μου με κάνει να αισθάνομαι πως «ανοίγω», πως «ψηλώνω», πως μπορώ να «χωρέσω» έναν Κόσμο ολόκληρο… τότε είναι Συνοδοιπόρος. Αν νιώθω δίπλα του «σκοτεινιά», κρύο, συστολή ή ανησυχία, αν ο Κόσμος ξαφνικά γίνεται δύο ή τρία τετραγωνικά… τότε δεν είναι.

 

ü  Αν μπορώ να πω σε κάποιον φίλο, σύντροφο, παιδί: «Σ’ αγαπώ» χωρίς «γιατί…», τότε είμαι το Δρόμο μου. Αν το νιώσει χωρίς να το πω, τον περπατάω…

 

ü  Αν δω το Ψέμα μου να ραγίζει, του δίνω άλλη μιά για να σπάσει…

Αν νιώσω την ανάγκη να το ξανακολλήσω, τότε θα ξέρω πως είμαι ή πρόκειται να μπω σε φαντασίωση….

 

Στην Πραγματικότητα των Ημερών μας, τα πράγματα έχουν ως εξής:

Το Φως άναψε. Η Φαντασίωση έλαβε Τέλος. Η Επιλογή έχει αρχίσει.

 

Για όσους επιλέξουν την Πραγματικότητα, θα κληθούν να εγκαταλείψουν το Νου και να περπατήσουν το Δρόμο τους έχοντας Αίσθηση και Συναίσθηση, Σεβασμό και Υπακοή στις αληθινές Ανάγκες του Σώματος και της Ψυχής…

 

Για όσους επιλέξουν τη Φαντασίωση… «Oυ γαρ οίδασι τι ποιούσι»…

 


Το ακόλουθο μήνυμα είναι απόσπασμα την Τετάρτη 21/8/2013.  Το μήνυμα δόθηκε μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου.


 

Δαυίδ: Ξεκινάμε με 7 συνειδητές αναπνοές – ο καθένας στο χρόνο του.

            Σε κάθε εκπνοή θα μπαίνετε πιο βαθιά στο Σώμα σας…

 

Χριστίνα:

 

Η ανάσα ρέει μέσα στο Σώμα σας…

Το αίμα ρέει μέσα στο Σώμα σας…

Η αίσθηση υπάρχει σε όλο το Σώμα σας…

 

Η Λογική της Ψυχής σας είναι η Αίσθησή σας.

 

Η βίωση της αναπνοής σας είναι ο αέρας της εκπνοής σας.

Η ροή του αίματός σας είναι αυτό που δεν βλέπετε, δεν αισθάνεστε - απλά το φαντασιώνεστε.

 

Αν κόψετε ένα σημείο του σώματός σας τότε θα δείτε ότι μέσα από αυτό θα βγει  αίμα. Αν κόψετε την αναπνοή σας, θα δείτε ότι το σώμα σας θα αλλάξει αίσθηση.

 

 

Αν μπείτε στην Ψυχή σας, ανάλογα που είσαστε, περπατήσατε, έτσι θα τη φανταστείτε…

 

Αν μπείτε στο μυαλό σας υπάρχουν πολλοί δίοδοι που μπορείτε να εισέλθετε με τη φαντασίωσή σας.

 

Η πραγματικότητα είναι το απτό.

Αυτό όμως, δεν το θέλει ο Νους.

Το θέλει όμως η Ψυχή.

 

Προσευχηθείτε και ακούστε τι λέτε… Φαντασίωση.

Φοβηθείτε και δείτε τι αισθάνεστε…. Φαντασίωση.

Αγαπηθείτε, και βιώστε την Πραγματικότητα.

 

Το σώμα σας έχει τέσσερα σημεία: το κεφάλι σας, τα πόδια που πατάνε στη Γη, το δεξί σας χέρι και το αριστερό σας χέρι.

Κάθε στιγμή που ένα από τα τέσσερα σημεία, σας δώσει μια αίσθηση, θα μπείτε στη φαντασίωση. Μία στιγμή που θα αφεθείτε, θα μπείτε στην Πραγματικότητα.

 

Η άφεση των αμαρτιών είναι Φαντασίωση.

Η άφεση μέσα από την πραγματικότητα, είναι Αίσθηση, είναι Αλήθεια.

Ακούσατε τον λόγον: «Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».

Ως αυτό εσείς εβάλατε εις την Ψυχήν – ως αισθανθήκατε αυτό ως Αλήθεια.

Ως αυτό εβάλατε εις τον Νου - δίοδοι πολλοί ως Φαντασίωση.

 

Χρησιμοποιώντας το σώμα σας ωσάν όχημα της Ζωής εις την Γη τούτην, και την Ψυχή σας ως ενέργεια για το όχημα εις τη Γην ετούτη – πορεύεστε ως Αλήθεια.

Ωσάν αυτό το όχημα, έχει χώρο έναν και μοναδικό, πορευτείτε.

 

Διασχίσατε μια πορεία όπου επονέσατε, όπου λυπηθήκατε, όπου φοβηθήκατε, και όμως την αγαπήσατε. Γυρίστε την άλλη πλευρά και πορευθείτε εις το άγνωστον της πραγματικότητας ως βίωση και αίσθηση της αληθινής ψυχής του εαυτού.

 

Ακούστε την προσευχή σας, ακούστε τι ζητάτε. Αυτό θα σας βοηθήσει να δείτε την αλήθεια σας. Μέσα από την προσευχή ακούτε τον εαυτό σας. Φαντασιώνεστε ότι ζητάτε σε μένα πράγματα. Η αλήθεια είναι ότι ζητάτε να τα πορευτείτε μαζί σας – να τα αντέξετε…

 

«Κύριε, ευλόγησέ μας ωσάν σώματα και ψυχές. Ωσάν όντα επί τη Γης πορευόμενοι μέσα απ’ το Φως της Αγάπης και τη Σοφίας σου.

Ότι αυτό για τον καθένα εστί, ας πορευτούμε στιγμή στιγμή ως Αλήθειες, ως Αίσθηση, ως Πραγματικότητα. Ευλόγησέ μας». Αμήν

 

Δαυίδ:

 

Για λίγο δείτε μες στο Νου σας – σαν να υπάρχει ένας πάγος, μια παγοκολόνα…

Σπάστε μ’ ένα σφυρί το, Πάγο και δείτε τι κρύβεται μέσα.

Σπάστε τη Φαντασίωση και δείτε την Αλήθεια σας.

Για λίγα δευτερόλεπτα - δείτε την Αλήθεια σας.

 

Σπάτε τον πάγο που είναι η Φαντασίωση και δείτε την Ψυχή σας.

Ανακαλύψτε τη Δύναμή σας…

 

Πατήστε γερά στα πόδια σας.

ΠΑΤΗΣΤΕ γερά στα πόδια σας.

Πατήστε γερά στα πόδια σας.

 

Εισπνεύστε όση Δύναμη χρειάζεστε για να περπατήσετε.

Είναι παρούσα, η Δύναμη του Κυρίου, με μια ιδιαίτερη ποιότητα, χροιά, αίσθηση.

Ελάτε σε επαφή με αυτήν…

Εισπνεύστε τη Δύναμή του. Νιώστε την Αίσθηση στο κορμί σας…

Μοιραστείτε το