ΕλληνικάEnglish

Τα στάδια της Μεταμόρφωσης: "Από το Σώμα με Μυαλό στο Σώμα με Ψυχή"

 Τέταρτη 9 Απριλίου  2014


 

Σήμερα θα περιγράψουμε κάποια στάδια που μερικοί από εσάς έχετε περάσει, και κάποια άλλα στάδια που έπονται, για να δούμε πως ολοκληρώνεται μια Μεταμόρφωση.

 

Καταρχήν, χρειάζεται να αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε πως η Μεταμόρφωση δεν έχει σχέση με αυτό που φανταζόμαστε ότι μπορούμε να φτάσουμε. Η Μεταμόρφωση έχει να κάνει με το επίπεδο που εγώ μπορώ να πραγματώσω στη Γη βάσει του Φωτός που έχει η Ψυχή μου.

 

Αν δηλαδή για παράδειγμα, η Ψυχή μου έχει 5kw κι εγώ μπορέσω να τα γειώσω στη Γη, τότε ο στόχος έχει επιτευχθεί.  Αν η Ψυχή μου είναι 10kw και τα γειώσω στη Γη τότε ο στόχος έχει επιτευχθεί. Αν η Ψυχή μου είναι 100 kw και τα γειώσω στη Γη τότε ο στόχος έχει επιτευχθεί. Τώρα αν μια Ψυχή με 5kw γειώσει και τα 5kw, και μια Ψυχή που έχει 100kw γειώσει τα 90kw, τότε ο στόχος επετεύχθη για την πρώτη Ψυχή. Κι εφόσον μπόρεσε να γειώσει όλο της το Φως, όταν ανέβει επάνω, την επόμενη φορά που θα κατεβεί θα έχει 6kw, και πάει λέγοντας…

 

Άρα οι Μεταμορφώσεις δεν σημαίνει πως μπορούμε να γίνουμε όλοι Θεοί.

Εν δυνάμει ναι – αλλά όχι σε μια ζωή..

Και αυτό το λέω γιατί υπάρχει μεγάλη πλάνη σχετικά με το ότι όλοι μπορούμε να γίνουμε Θεοί, ή ότι όλοι μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε… Δεν είναι έτσι.

Αυτό το χρησιμοποιεί το Πονηρό για βάζει τους ανθρώπους σε Ενοχή.

 

Θα σας το πώς αλλιώς. Αν κάποιος είναι γεννημένος ξυλουργός και βγάζει 500 ευρώ, και κάποιος άλλος είναι γεννημένος επιχειρηματίας και βγάζει 1.000.000 ευρώ, και οι δύο θα είναι ευτυχισμένοι. Τα προβλήματα ξεκινάνε αν ο ξυλουργός θελήσει να γίνει επιχειρηματίας και να βγάζει 1.000.000 ευρώ, ή αν ο επιχειρηματίας δεν τα καταφέρει ποτέ, και γίνει ξυλουργός.

 

Η Αρμονία έρχεται όταν ο καθένας μας πραγματώνει τον Εαυτό του.

Αν όμως το Κακό πείσει τον ξυλουργό πως θα είναι ευτυχισμένος με 1.000.000 ευρώ, τότε όσο δεν πετυχαίνει αυτόν τον στόχο τόσο πιο ένοχος θα νιώθει. Θα προσπαθεί συνεχώς όλο και περισσότερο, και στο τέλος θα χάσει όλα του τα kw σε έναν στόχο που δεν είναι δικός του.

 

Μεταμορφώνομαι σημαίνει πραγματώνω την Ψυχή μου μέσα στο Σώμα μου, και κάνω αυτό για το οποίο γεννήθηκα και είμαι ικανός να κάνω. Εάν όμως σου πάρω το Σοφία και σου πω πως «μπορούμε όλοι να είμαστε Θεοί» και με το περιοριστικό μυαλό σου πιστέψεις πως μπορεί αυτό να γίνει σε μία ζωή, τότε θα προσπαθείς μέσα σε μια ζωή να γίνεις Θεός.

 

Ε, δε γίνεται…!!! Με αυτό τον τρόπο σε κοροϊδεύω, σε βάζω να κυνηγάς ένα φάντασμα και σε απομακρύνω από τον Πραγματικό σου Δρόμο και τον Πραγματικό σου Στόχο – για να μην γίνεις ποτέ αυτό που πραγματικά είσαι… Αν όμως δεχτείς την Αλήθεια σου και μπορέσεις να την πραγματώσεις, τότε είσαι αληθινά ευτυχισμένος.

 

Το μυαλό βέβαια, όταν βλέπει κάποιον να είναι πιο φωτεινός ή να έχει περισσότερες δυνατότητες (γιατί το έχει ίσως κερδίσει από άλλη πορεία), υπάρχει κίνδυνος ή να το ζηλέψει και να θέλει κι αυτός ο ίδιος να το κάνει, ή να το πολεμήσει. Τότε όμως χάνει την δική του Φωτεινή Ενέργεια, γιατί δεν βλέπει τη δική Αξία και το δικό του Φως.

 

Έτσι, τα πράγματα θα ήταν σε μια αρμονία αν ο Θεός ήταν Θεός, ο Κύριος ήταν Κύριος, ο Δαυίδ Δαυίδ, η Χριστίνα ήταν Χριστίνα, ο Κώστας ήταν Κώστας, η Μαρία ήταν Μαρία, η Κυριακή Κυριακή… Τότε θα είχαμε μια Αρμονία. Άρα, το ζητούμενο δεν είναι να γίνουμε αυτό που λέει το μυαλό μας, αλλά αυτό που είμαστε ως Ψυχές.

 

Ας δούμε λοιπόν πως το λίγο ή το πολύ Φως της Ψυχής πραγματώνεται μέσα στο Σώμα μας, κι ας περιγράψουμε λιγάκι τα στάδια μέσα από τα οποία περνάμε για αυτή τη Μεταμόρφωση: από Άνθρωπος σε Ψυχή.

 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…

Αν κάποιος πιστεύει ότι μέσα σε 70 χρόνια μπορεί κάποιος να γίνει Θεός, είναι Ηλίθιος.

Αυτά δε γίνονται… Δε μπορείς σε μια λάμπα που είναι φτιαγμένη για 5kw να της περάσεις ξαφνικά ρεύμα για να φωτίζει 100Kw – δε γίνεται. Θα καεί…

Είναι μια Πορεία – είναι Περπάτημα…

 

Ο Νους θέλει να τα κάνει όλα γρήγορα και αποτελεσματικά.

Την Ψυχή δεν την ενδιαφέρει ο χρόνος. Η Ψυχή χαίρεται κάθε φορά που κάνεις ένα βήμα παρακάτω. Η Ψυχή χαίρεται όταν περπατάμε, το μυαλό μένει ανικανοποίητο αν δεν επιτευχθεί ο στόχος. Σαν μυαλό δεν σ’ ενδιαφέρει αν σήμερα περπάτησες ένα βήμα παραπάνω σε σχέση με χθες – σ’ ενδιαφέρει αν έφτασες στο τέρμα. Την Ψυχή δεν την ενδιαφέρει τόσο πολύ το τέρμα – την ενδιαφέρει αν χθες με σήμερα έκανες ένα βήμα.

Έτσι χαίρεται η Ψυχή. Δε την νοιάζει αν απέχεις 100χλμ από το τέρμα – τη νοιάζει που σήμερα έκανες ένα βήμα ακόμα και μίκρυνε η απόσταση.

Αυτό για την Ψυχή είναι πολύ σημαντικό… Σκαλοπάτι σκαλοπάτι λοιπόν, βήμα βήμα…

 

Οπότε θα περιγράψουμε τα σκαλοπάτια, και την εισαγωγή αυτή την κάνω γιατί αν είσαι ηλίθιος θα πεις: «Ωχ, έχω 10 σκαλοπάτια ακόμα. Να προχωρήσω;;;», ή αν είσαι ακόμα πιο ηλίθιος θα πεις: «Κοίτα πόσο χαμηλά είμαι στη Σκάλα» και θα απογοητευτείς..

Ενώ το ζητούμενο σήμερα, είναι να δεις τι μπορείς να κάνεις αύριο σαν Επόμενο Βήμα …

 

Αν αύριο το πρωί όλοι μας πηγαίναμε ένα πόντο μπροστά, θα άλλαζε επίπεδο ο πλανήτης.

Όμως στο μυαλό δεν αρέσει να περπατάει, του αρέσει να κάνει κύκλους.

Και κοιτάξτε το οξύμωρο, ο Κύκλος στο μυαλό δίνει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, του γνωστού, του οικείου, του επαναλαμβανόμενου. Άρα με το μυαλό δεν περπατάς, μπορείς μόνο να κάνεις Κύκλους. Γιατί στο μυαλό αρέσει ο Κύκλος…

Σκεφτείτε όσο θέλετε… η Ψυχή δεν μπορεί να περπατήσει με το μυαλό.

Γι’ αυτό όταν χανόμαστε στις σκέψεις μας, τελικά δεν κάνουμε καμία αλλαγή.

- «Κάτι δεν είδα, κάτι δεν κατάλαβα, να το ξαναδω, να το ξανααναλύσω»…

- «Τελικά αλλαγή έκανες;;;».

 

Με το μυαλό δεν μπορείς να πας μακριά. Γι’ αυτό και οι φιλόσοφοι είναι οι πιο ανοργασμικοί άνθρωποι στον κόσμο. Μιλάνε για τα πάντα χωρίς να τα έχουν ζήσει.

Αναλύουν τα πάντα χωρίς  να έχουν το βίωμα.

 

Ο Δρόμος της Μεταμόρφωσης…

 

Πάμε λοιπόν, να δούμε τα στάδια …

Ας δούμε πρώτα το κατασκεύασμα, για να δούμε μετά πως αυτό το πράγμα μεταμορφώνεται.

 

Όταν η Ψυχή γειώνεται στη Γη, αναγκαστικά περνάει μέσα από τη σφαίρα της Γης, άρα θα πάρει στοιχεία από το ενεργειακό πεδίο του πλανήτη: φόβους, ενοχή, ζήλια, κακίες…

Η Γη είναι το βασίλειο του Κακού είτε μας αρέσει είτε όχι…

 

Αφού πάρει αυτά τα στοιχεία (που θα θολώσουν την καθαρότητα της Ψυχής), μετά θα πάρει στοιχεία από το ασυνείδητο της χώρας στην οποία γειώνεται, θα πάρει στοιχεία από την πόλη στην οποία γειώνεται, θα πάρει στοιχεία από την γειτονιά στην οποία γειώνεται, θα πάρει στοιχεία από τον πατέρα από τη μάνα… κι έτσι πλέον πάνω στην Ψυχή έχουν εντυπωθεί ασυνείδητα μηνύματα, που ενώνονται και με δικά της προϋπάρχοντα στοιχεία που φέρει από άλλες ζωές. Και όλο αυτό το υλικό μπαίνει μέσα στη μήτρα.

 

Υπάρχουν Ψυχές οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν τι θα πάρουν και τι θα βιώσουν, υπάρχουν και Ψυχές που δεν έχουν απολύτως κανέναν έλεγχο πάνω σε αυτό και παίρνουν ότι να’ ναι.

 

Όταν η Ψυχή εισέλθει στο ωάριο και στο σπερματοζωάριο, και ξεκινήσει να δημιουργείται το Σώμα, τότε το σώμα αρχίζει και εκδηλώνει χαρακτηριστικά Ψυχής, γιατί η πρωτογενής Ύλη που δημιουργεί το έμβρυο, είναι στην ουσία Ψυχική Ενέργεια. Άρα το dna, αυτό δηλαδή που προϋπάρχει ως Ψυχική Ενέργεια θα κατασκευάσει με κάποιο τρόπο και ένα Σώμα.

 

Αν μια Ψυχή έρχεται από την Άβυσσο της Κόλασης, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γεννηθεί με γενετικά προβλήματα, γιατί το Φως είναι ελλιπές έως και ανύπαρκτο.

Για κάποιο λόγο όμως, αυτή η Ψυχή έρχεται στον πλανήτη Γη.

 

Μπορεί να υπάρχει μια Ψυχή που έρχεται από την Άβυσσο κατ’ υπηρεσία – να υπηρετήσει δηλαδή το Κακό – οπότε θα έρθει με πολύ Δύναμη αλλά χωρίς καθόλου Αγάπη.

Υπάρχει όμως και η περίπτωση να έρθει μια Ψυχή που έχει υπηρετήσει παλαιότερα το Κακό, επειδή θέλει να βιώσει για πρώτη φορά στη ζωή τον πόνο που τυχόν έχει προκαλέσει,  για να συγχωρεθεί. Οπότε είτε θα έρθει με γενετικά προβλήματα, είτε  αργότερα στη ζωή θα συμβούν πράγματα που θα δημιουργήσουν πόνο.

 

Οι υπόλοιπες Ψυχές που βρίσκονται ενδιάμεσα από το Θεό και την Άβυσσο, έχουν να περπατήσουν. Θα πάρει η καθεμιά κάποια πράγματα (συναισθήματα ή βιώματα) που θα πρέπει να δουλευτούν για το δικό της περπάτημα - και θα γεννηθεί.

 

Όλα αυτά βέβαια, από τη στιγμή που θα μπούμε μέσα στο Σώμα – τα ξεχνάμε.

Έτσι η Ψυχική Ενέργεια αρχίζει και δημιουργεί ένα Σώμα.

Όσο αυτό το σώμα κυοφορείται μέσα στην κοιλιά, είναι σε άμεση επαφή με τη μητέρα.

 

Έτσι λοιπόν η μητέρα, ανάλογα με το τι υπηρετεί η δική της Ψυχή, θα δίνει και την ανάλογη τροφή σε αυτό το παιδί. Αν έχει αρκετή αγάπη, κάποια κομμάτια (του παιδιού) θα τα «ασπρίσει», ενώ αν έχει φόβο, ενοχή, ή αρνητικά συναισθήματα μπορεί να τα μαυρίσει παραπάνω. Χημεία είναι…

Μόλις λοιπόν γεννηθούμε, τότε η Ψυχική Ενέργεια είναι ακόμα ρευστή μέσα στο σώμα, δηλαδή ακόμα μπορεί και πλάθεται, οπότε ανάλογα με τα ερεθίσματα που έχω, μπορώ να την οδηγήσω σε τρία επίπεδα. Ας δούμε τα επίπεδα ένα ένα.

 

  • Πρώτο επίπεδο: Η Ψυχική Ενέργεια θα φροντίσει το Σώμα.

Αυτό σημαίνει πως ένα μέρος αυτής θα πρέπει να γίνει ιστός, κόκαλα, όργανα. Θα πρέπει να τα δημιουργήσει – δε γίνεται διαφορετικά. Αν τυχόν το πλαίσιο είναι ασφαλές (δεν έχει φόβο, και έχει αγάπη) τότε η Ψυχική Ενέργεια θα κάνει τη δουλειά της σωστά, και θα δημιουργήσει σωστούς ιστούς, δυνατά όργανα, κι ένα όμορφο υγιές σώμα. Αν οι συνθήκες όμως δεν είναι τόσο ιδανικές, τότε ίσως η Ψυχική Ενέργεια να μην μπορέσει να ολοκληρώσει το έργο της, και να μην καταφέρει τελικά να χτίσει ένα υγιές σώμα.

 

  • Το Δεύτερο Επίπεδο που αναγκαστικά θα πάει η Ψυχική Ενέργεια, θα είναι να βιώσει Συναισθήματα του περιβάλλοντός της.

Αν τα συναισθήματα του  περιβάλλοντος έχουν αγάπη και ζεστασιά τότε θα μπορέσω να καθίσω ήσυχα και να ασχοληθώ με το σώμα μου για να με νιώσω. Αν όμως είμαι μέσα στη «μάχη» και τα αρνητικά συναισθήματα, το σώμα μου το ξεχνάω. Δεν έχω επαφή με αυτό, γιατί το στρες παίρνει τη συνειδητότητα από το Σώμα και την ανεβάζει στην Καρδιά. Οπότε αν η αγάπη και η ζεστασιά δεν είναι  παρούσα και υπάρχει φόβος, τότε αυτόματα η Ενέργεια φεύγει και ανεβαίνει στην καρδιά, κι αρχίζει και νιώθει. Γιατί θα νιώσει τα συναισθήματα και το περιβάλλον; Γιατί θα πρέπει να πάρει ένα μήνυμα. Θα αρχίσει να νιώθει φόβο γιατί ίσως υπάρχει κίνδυνος, θα αρχίσει ίσως να νιώθει ενοχές, ίσως να νιώσει θυμό ή ένταση: «Αν δεν τα νιώσω δεν μπορώ να πάρω το μήνυμα». Είναι σαν τη φωτιά… θα πλησιάσω το χέρι μου, θα νιώσω τη θερμότητα και θα το απομακρύνω… Πρέπει να το νιώσω αυτό, διαφορετικά θα καώ…

Έτσι , η Ενέργεια θα ανέβει στην Καρδιά και σιγά σιγά θα βιώνει συναισθήματα. Αν ο Πρώτος Κύκλος είχε ολοκληρωθεί σωστά, τότε ο Δεύτερος ιδανικός Κύκλος είναι να μπορώ να νιώσω όλα τα συναισθήματα που υπάρχουν, είτε αρνητικά είτε θετικά. Να μπορώ δηλαδή να θυμώσω, να μπορώ να κλάψω, να μπορώ να φοβηθώ, να μπορώ να χαρώ, να μπορώ να εκστασιαστώ… κι έτσι ολόκληρη η Καρδιά έχει πλέον ολοκληρώσει έναν Κύκλο που μπορεί να αναγνωρίζει όλων των ειδών τα συναισθήματα.

Αυτό όμως προϋποθέτει ότι θα τα νιώσω… Αν το περιβάλλον μου έχει μόνο φόβο, νιώθω κατά 95% τον φόβο, και δεν προλαβαίνω να νιώσω τι είναι Χαρά. Έτσι, σταδιακά αρχίζω να φαντάζομαι τι είναι η Χαρά κάθε φορά που βιώνω λιγότερο Φόβο.  Δηλαδή θεωρώ ότι Χαρά είναι: «ο λιγότερος Φόβος»… Είναι πολλοί οι άνθρωποι που δεν έχουν βιώσει ποτέ αληθινή Χαρά, απλά κάθε φορά που φοβούνται λιγότερο, ξεκουράζονται λίγο μέσα τους και αυτό το ονομάζουν Χαρά.

Άρα λοιπόν αν το περιβάλλον είναι υγιές και μου δώσει τη δυνατότητα να βιώσω όλων των ειδών τα συναισθήματα, τότε αποκτώ αυτό που λένε Συναισθηματική Νοημοσύνη.

Δηλαδή νιώθω ένα συναίσθημα, και το αναγνωρίζω.

- Πως το αναγνωρίζω;

Από τη δόνηση που έχει μέσα στο σώμα μου. Για παράδειγμα: όταν φοβάμαι κρυώνω, όταν αγαπιέμαι ζεσταίνομαι. Δεν φταίει το κυκλοφορικό που πολλές γυναίκες έχετε συνεχώς παγωμένα πόδια, απλά δεν έχετε λάβει Αγάπη. Η Αγάπη δεν έχει φτάσει μέχρι τα άκρα των ποδιών σας. Αν σου δώσω 20kw Ζέστη, τι να πρωτοζεστάνεις;

- Που πάει η Ζέστη;

Πρώτα απ’ όλα στα ζωτικά όργανα. Αν αύριο το πρωί σας αφαιρέσω Ενέργεια από το Σώμα, το Σώμα αρχίζει και κρατάει την Ενέργεια στα ζωτικά του όργανα.

Το πρώτο πράγμα που παθαίνετε στο Κρύο είναι κρυοπαγήματα. Γιατί; Γιατί το Σώμα δεν θεωρεί τα άκρα ως ζωτικά μέρη για την επιβίωσή του και τα αποβάλλει. Αμέσως μετά θα αποβάλλει πιο εσωτερικά όργανα που επίσης δεν απειλούν την επιβίωσή του και του είναι άχρηστα. Θα επιλέξει να προστατέψει και να κρατήσει ή το Μυαλό, ή την Καρδιά…

Αν έχω 10Kw Αγάπης, δεν την αφαιρώ από το εγκέφαλο γιατί θα μείνω ηλίθιος, και την χρησιμοποιώ για την Καρδιά μου ίσα ίσα να χτυπάει για να μπορέσω να ζήσω…

Εφόσον λοιπόν μου δώσεις τη δυνατότητα να βιώσω όλα τα συναισθήματα, εγώ είμαι πλήρης. Αν όμως δεν λάβω αυτή τη δυνατότητα, τότε θέλω να ολοκληρώσω τον Κύκλο, δηλαδή θέλω να βιώσω και τα υπόλοιπα συναισθήματα, θέλω να ξέρω εκτός από τον Φόβο και τι είναι η Χαρά. Από κει βγαίνει και η λαχτάρα να ολοκληρώσω τον Κύκλο των Συναισθημάτων. Μόλις λοιπόν βιώσω όλα μου τα συναισθήματα, η Ενέργεια αναβαίνει ακόμα πιο πάνω.

  • Στο Τρίτο Επίπεδο λοιπόν η Ενέργεια ανεβαίνει στον Εγκέφαλο και αρχίζει και δημιουργεί την Ανάλυση και τη Σύνθεση.

Δημιουργεί τα εγκεφαλικά κύτταρα και αρχίζει και συνδέει με κάποιον τρόπο αυτό που αισθάνεσαι με μια Πληροφορία. Εάν καταφέρεις και το κάνεις αυτό τότε μιλάμε για Ευφυΐα. Διότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην Ευφυΐα και στην Εξυπνάδα.

Η Ευφυΐα μπορεί και αναγνωρίζει τα σωματικά και συναισθηματικά μηνύματα.

Έρχεται η Πληροφορία στο Σώμα, τη βιώνεις ως Συναίσθημα και ο Εγκέφαλος απλά αναγνωρίζει τι συμβαίνει. Αυτό είναι Ευφυΐα – και είναι σπάνιο. 

Εάν αυτό το κλίκ δε γίνει, εάν δηλαδή δεν επιτρέψεις σε όλη αυτή τη Συναισθηματική Νοημοσύνη να συνδεθεί με τα εγκεφαλικά κύτταρα ώστε να μπορέσει η ανάλυση να προέλθει από ένα βαθύτερο επίπεδο, τότε αυτό που συμβαίνει κατά 99% στους ανθρώπους είναι το εξής: Αυτό που νιώθει το Σώμα με αυτό που νιώθεις στην Καρδιά, είναι ανεξάρτητο από αυτό το ποίο έχεις στο Μυαλό σου. Έτσι, μέσα από μια εξωτερική πληροφορία δημιουργούμε μια γνώση στο Νου, η οποία δεν έχει καμία σχέση με το Σώμα και το Συναίσθημα που βιώνεις ο ίδιος.

 

Παράδειγμα: Αν η μαμά έχει Κακό μέσα της, και έρχεται κοντά μου για να με πάρει αγκαλιά, την ώρα που με πλησιάζει, νιώθω στο σώμα μου μια τάση να μαζευτεί ή να απομακρυνθεί (γιατί το σώμα είναι σοφό). Τι να κάνω; Τι να κάνω που είναι μαμά μου (ή ο θείος, ή η θεία); Να απομακρυνθώ ή να την αφήσω να με πλησιάσει; Εκείνη πλησιάζει, κι η καρδιά μου χτυπάει πιο δυνατά, νιώθω μια ένταση, ένα στρες. Το Σώμα μαζί με το Συναίσθημα σημαίνουν συναγερμό:  «Απειλή, απειλή». Γιατί; Γιατί έρχεται κάτι που δεν μου είναι οικείο (αν είσαι φωτεινός, γιατί αν είσαι σκοτεινός πέφτεις κατ’ ευθείαν στην αγκαλιά).

Δονήσεις είναι!! Αν έρχεσαι από το Φως και σε πλησιάζει κάτι σκοτεινό, η αλλαγή των δονήσεων σε τρομάζει. Εάν βέβαια ίσα ίσα «αναβοσβήνεις» και σε πάω στο «υπόγειο» δεν σε νοιάζει… οικείο σου είναι..!!

 

Ναι αλλά το Σώμα φωνάζει «συναγερμό»….

Πρώτο συναίσθημα που σου δίνει σαν «μήνυμα»: Φο-βά-μαι….!!!

Ο φόβος σε αυτήν την περίπτωση είναι σημαντικός. Γιατί αυτό που με πλησιάζει είναι ανοίκειο, είναι ξένο… δεν το θέλω. Με πιέζεις… κι εγώ τραβιέμαι…

- «Ο θείος Κώστας είναι…!! Γιατί τον φοβάσαι αγόρι μου;;;» (Έλα ντε….)

Εκείνη τη στιγμή κανονικά θα πρέπει να υπακούσεις το σώμα σου και το συναίσθημα σου, αλλά αν είσαι ακόμα αδύναμος ως Ψυχή, ή ως παιδί δεν έχεις τη δύναμη να αρνηθείς, τότε όταν θα σε πάρει αγκαλιά ο θείος ο Κώστας δύο πράγματα μπορεί να συμβούν.

  • Ή θα φτάσει ο Φόβος στο κόκκινο και θα διαλυθεί το σώμα σου,
  • Ή θα σταματήσεις να αισθάνεσαι το Φόβο. Θα αποκόψεις δηλαδή την σύνδεση του Συναισθήματος με τον Νου σου. Έτσι ο Φόβος υπάρχει, αλλά δεν είναι συνειδητός.

- «Αααα…. Ο θείος Κώστας…!! Τι κάνεις θείε; Είσαι καλά;»….

Ο Φόβος υπάρχει, αλλά δεν το βιώνεις πια…

 

Και που έμεινε ο Φόβος; Στο κύτταρο…

Το «μήνυμα» που έστελνε το σώμα μέσω του Φόβου και έλεγε: «Φύγε», δεν παραλήφθηκε ποτέ, δεν εκφράστηκε, δεν έγινε δράση, κι έτσι πήγε κι αποθηκεύτηκε μέσα στα κύτταρα.

Με τον καιρό, καθώς σωρεύεται ο Φόβος στα κύτταρα, το σώμα γίνεται φοβικό. Τα κύτταρα λοιπόν έχουν μέσα τους κρυμμένα συναισθήματα.  

 

Κι εφόσον αποκόπτομαι από τα συναισθήματά μου, παραμένω στο Νου μου, κι έτσι ξαφνικά έχω μέσα μου τρία επίπεδα που δεν συνδέονται μεταξύ τους:

  • Έχω ένα Σώμα που περπατάει, που παίρνει μηνύματα από το περιβάλλον, που μου τα στέλνει, αλλά εγώ δεν τα νιώθω.
  • Έχω μια Καρδιά που κατ’ επιλογήν νιώθει κάποια συναισθήματα (γιατί μου είπανε οτι «αυτό δεν είναι σωστό» κι έγιναν απαγορευμένα)…
  • Κι έχω και κάποιες Σκέψεις, οι οποίες είναι ασύνδετες μεταξύ τους..

 

Έτσι, όσο πιο γρήγορα ανεβαίνει η Ψυχική μου Ενέργεια στο μυαλό, τόσο περισσότερο νοητικός γίνομαι. Αν δεν έχω χρόνο να δουλέψω το σώμα σου, αν δεν έχω χρόνο να αισθανθώ, τότε μόνο σκέφτομαι…

 

Οπότε, αν οι συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώσατε απαιτούσαν σκέψη και πληροφορία, τότε όλη Ψυχική σας Ενέργεια πήγε στο Νου. Φτιάξατε ένα δυνατό Μυαλό που φιλοξενεί ότι πληροφορία σας έδωσαν. Όμως μια πληροφορία δεν μπορεί να εξακριβωθεί μέσα από αυτά που σας λένε. Μπορεί να εξακριβωθεί μόνο μέσα από αυτά που νιώθει το σώμα σας.

 

Έρχεται κάποιος και σου λέει: «Γειά σου, είμαι ο Κώστας και είμαι ένα καλό παιδί».

Αυτό είναι μια πληροφορία. Αν τώρα εγώ έχω σύνδεση με το σώμα μου και του σφίξω το χέρι ή τον ακουμπήσω στο ώμο, θα νιώσω αμέσως αν είναι καλό παιδί ή όχι…

Αλλιώς, δέχεσαι αυτό που σου λέει, και μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο με πράξεις, εσύ πιστεύεις ότι ο Κώστας είναι ένα καλό παιδί..

 

Ας το δούμε κι αλλιώς.Το Σώμα έχει ανάγκες. Τι ανάγκες έχει;

Νερό και Τροφή, σε πρώτη φάση - εκείνο ξέρει πότε πεινάει και πότε διψάει.

Αν επέμβεις απάνω του από πολύ νωρίς, τότε του χαλάς τη Σοφία.

«Κάθε τρεις ώρες γάλα, ύπνο τότε, το ένα τότε, το άλλο τότε…» λέει ο γιατρός, και καταστρέφεται η Σοφία του Σώματος. Κι εγώ που είμαι βρέφος, χάνω την επαφή με το σώμα μου και δεν γνωρίζω ούτε τι να φάω, ούτε πότε. Και τώρα που καταντήσαμε;

Να παίρνουμε από αλλού πληροφορίες τι είναι καλό για το σώμα μας…!!

 

 

- «Ποια δίαιτα μου κάνει; Πότε να τρώω; Πρωί ή βράδυ; Να κοιμάμαι με γεμάτο το στομάχι ή με άδειο; Τι να κάνω; Έχω μπερδευτεί» …

Κάποιος θα πει: «Αν θέλεις να χάσεις λίπος, θα κάνεις γυμναστική με άδειο το στομάχι και δεν θα τρως ποτέ μετά τις οκτώ το βράδυ». Κάποιος άλλος λέει: «Δεν θα τρως τίποτα το πρωί, και θα τρώς ένα γεύμα από ότι θέλεις το βράδυ».

Τελικά τι να κάνω;;; Για να δω τι θα φάω και πότε, θα πρέπει να διαβάσω…!!!!

Θα πρέπει να πάρω μια πληροφορία…

 

- «Σας παρακαλώ, επειδή δεν ξέρω τι να φάω, μήπως μπορείτε να μου πείτε τι είναι καλό για το σώμα μου;»..

- «Ναι βεβαίως. Θα κάνετε μια ανάλυση αίματος, και μετά θα κάνετε αυτό, αυτό κι αυτό.

Κι ελάτε σε 15 ημέρες για να δούμε τη διαφορά»...

 

Τώρα αν μέσα σε αυτές τις 15 ημέρες έχεις ερωτευτεί, έχει αλλάξει η Χημεία του σώματός σου. Αν σε έχουν απολύσει, έχει αλλάξει η Χημεία του σώματός σου. Αν σε έχουν βιάσει, έχει αλλάξει η Χημεία του σώματός σου. Έχουν συμβεί γεγονότα, και έχουν μπει άλλα ενεργειακά δεδομένα μέσα σου… και τελικά τι θα φας;;; Και πότε;;;; Τι δίαιτα να σου δώσει;;

(Πάνε κι οι διατροφολόγοι… να δούμε τι θα αφήσουμε στο τέλος)…

 

Έτσι λοιπόν καταστρέφοντας την Σοφία του Σώματος δεν γνωρίζουμε τι ανάγκη έχει το Σώμα να πάρει ως τροφή. Φεύγει η Ενέργεια από τη συνειδητότητα του σώματος και πηγαίνει στην Καρδιά. Στην Καρδιά τώρα υπάρχουν απαγορευμένα συναισθήματα που δεν με άφησαν να τα βιώσω ή συναισθήματα που δεν τα έζησα ποτέ μου μέσα στο περιβάλλον. Οπότε σε εκείνο το σημείο αν υπάρχει μια έλλειψη, κάποια συναισθήματα δεν μπορώ να τα αναγνωρίσω. Ας δούμε μερικές στρεβλώσεις που προκύπτουν…

 

Αν έρχεσαι από το Φως και είσαι κοντά στο Θεό, τότε όταν κατεβαίνεις κάτω δεν μπορείς να αναγνωρίσεις συναισθήματα Κακίας, και τους βλέπεις όλους «φωτεινούς και ωραίους», γιατί είναι άγνωστος κόσμος. Λες: «Όλοι καλοί είναι»… Δεν είναι όμως όλοι καλοί… Τι να κάνουμε; Υπάρχουν και αυτοί με τα «κέρατα»… Θα περάσεις λοιπόν μια Μύηση Αναγνώρισης, θα δεις δηλαδή και τους «κακούς», και έτσι βέβαια μέσα από αυτή τη διαδικασία θα αναγνωρίσεις και τη δική σου Ταυτότητα…

 

Ας υποθέσουμε πως καθόμαστε πολλοί σε ένα τραπέζι, και μου λες εσύ:

- «Να κοίτα, αυτός εκεί είναι κακός άνθρωπος»…

- «Κι εσύ που το ξέρεις; Εγώ δε μπορώ να δω την Κακία. Εσύ πως μπορείς να τη δεις;;.

   Χμμμ… από την ίδια «φυλή» είστε… εεε;;; Αναγνωρίζεστε…»!!!

 

Ανάλογα λοιπόν με την Προέλευσή της, υπάρχουν κάποια συναισθήματα που η Ψυχή δεν έχει βιώσει και δεν μπορεί να αναγνωρίσει, και κάποια άλλα που της είναι οικεία.

Ας δούμε λοιπόν πως η Γη είναι ένα πολύ ωραίο σχολείο για όλες τις Ψυχές.

 

Αν εγώ έρχομαι στη Γη με πολύ Αγάπη αλλά χωρίς πολύ Δύναμη και χωρίς πολύ Σοφία, θα τους βλέπω όλους «αγγελικά πλασμένους», γιατί μου λείπει η Σοφία, μου λείπει η Διάκριση.

Άρα σωστά θα κατέβω στη Γη. Θα είμαι ο «Άγγελος επί της Γης», και θα με ξεσκίζουνε μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι υπάρχει και το Κακό στη Γη…!!!

 

 

Θα πάρω την κατάλληλη Σοφία και θα προχωρήσω.

Θα ξανακατέβω στην άλλη ζωή με Αγάπη και Σοφία.

- «Τι μου έκανε το Κακό στη Γη; Μου επιτίθεται. Κι εγώ τι θα κάνω; Μέχρι τώρα η Αγάπη έλεγε: Κάνε υπομονή, δώσε συγχώρεση. Τώρα όμως πρέπει να διδαχτώ και τη Δύναμη». Άρα καινούργιο μάθημα: Η Αγάπη έχει και Δύναμη να βάζει όρια.

Υπέροχο Σχολείο η Γη….!!!

 

Όσοι βίωσαν πολύ Φόβο ως παιδιά, δεν είχαν τον χρόνο να βιώσουν τα συναισθήματά τους και να μάθουν έτσι να τα αναγνωρίζουν, γιατί η Ενέργεια πήγαινε πάρα πολύ γρήγορα στο Νου τους (λόγω του Φόβου) και δεν περνούσε ούτε μέσα από το Σώμα τους ούτε μέσα από την Καρδιά. Η Πληροφορία λοιπόν πήγαινε γρήγορα στο Νου γιατί έπρεπε οπωσδήποτε να σκεφτούν τρόπους για να χειριστούν τα πράγματα, κι έτσι οι αποφάσεις και το αποτέλεσμα δεν ήταν ποτέ εκείνα που θα άρμοζαν στην περίσταση, και θα έδιναν μια υγιή διέξοδο.  Βασιζόταν μόνο στο Μυαλό, και γι’ αυτό το λόγο όταν είμαστε εγκεφαλικοί… πρώτα παθαίνουμε και μετά μαθαίνουμε...

 

Πως μαθαίνουμε όμως; Ας δούμε λίγο τη στρέβλωση…

Σε αυτή την περίπτωση μαθαίνεις μέσα από την Εμπειρία, μέσα δηλαδή από την Πληροφορία – και όχι μέσα από το Βίωμα...

Για παράδειγμα, βλέπεις κάποιον που ξέρεις και λες:

- «Αυτός όταν βλεφαρίζει, σημαίνει πως θα με χτυπήσει» (πληροφορία).

Γιατί το λες αυτό; Γιατί κάθε φορά που το κάνει σου δίνει ένα χαστούκι.

Όταν βγεις έξω και συναντήσεις κάποιον άλλον που βλεφαρίζει, φυλάγεσαι γιατί περιμένεις πως θα σε χτυπήσει, άσχετα αν εκείνος δεν θέλει να σου κάνει κακό. Και τελικά το χαστούκι το τρως από τον παραδίπλα που ήθελε να σε  χτυπήσει αλλά εσύ δεν φυλάχτηκες, γιατί δεν βλεφάριζε, κοίταγε τον ουρανό. Και μετά από αυτό, λες:

- «Ωραία! Τώρα για να μη με χτυπάνε θα πρέπει να φυλάγομαι από αυτούς που βλεφαρίζουν και από αυτούς που κοιτάνε τον ουρανό».

Μέχρι να μάθεις με το Νου, πόσοι είναι αυτοί που χτυπάνε, θα έχεις φάει «το ξύλο της αρκούδας»… Αυτόν που έχει φάει το περισσότερο ξύλο (και έχει δηλαδή την μεγαλύτερη εμπειρία), τον θεωρούμε έξυπνο…!!!

 

Έξυπνος μπορεί να είναι – Σοφός δεν είναι!! Δεν είναι Σοφός…

Λέμε πως είναι έξυπνος γιατί αν βγούμε έξω και προχωράμε μαζί στο δρόμο και δει κάποιον να βλεφαρίζει θα πει:

- «Κοίτα… πρόσεχε τον αυτόν γιατί θα μας χτυπήσει»..

- «Έλα ρε, που το ξέρεις;»

- «Το ξέρω. Έχω γνωρίσει 100 σαν κι αυτόν».

Εσύ τον θεωρείς Έξυπνο, αλλά στον 101ο που δεν θα τον έχει βιώσει, θα φάει ξύλο.

Νομίζει ότι τα έχει δει όλα, αλλά πάντα θα υπάρχει και κάτι άλλο που δεν θα γνωρίζει για να μάθει – ως Πληροφορία όμως.

 

Ο Σοφός έχει Σώμα. Λέει:

- «Αυτός που θα στρίψει τώρα τη γωνία (δεν τον έχει δει καν) θέλει να μας χτυπήσει».

- «Πλάκα μου κάνεις; Που το ξέρεις; Αφού δεν τον έχεις δει (δεν έχεις οπτική πληροφορία)»

- «Ε, τώρα… να το συζητήσουμε; Έρχεται…».

 

Άλλο επίπεδο… πιάνει τη Δόνηση του Σώματος ανάλογα με την ευαισθησία που έχει.

Αν είσαι λίγο ευαίσθητος στο σώμα, θα νιώσεις τον άλλο στα δύο μέτρα. Αν είσαι ακόμα πιο ευαίσθητος, στα δέκα μέτρα. Ακόμα πιο ευαίσθητος, στα εκατό.

Αν είσαι πάρα πολύ ευαίσθητος θα πιάσεις την απόφαση του άλλου που πήρε τη Δευτέρα για να έρθει την Παρασκευή να σε χτυπήσει.

 

Άρα, τώρα αρχίζετε σιγά σιγά να αντιλαμβάνεστε τις διαφορές μεταξύ Εξυπνάδας, Σοφίας, Βλακείας… και πάει λέγοντας…

 

Αν λοιπόν αποκόψεις αυτές τις συνδέσεις με τον εγκέφαλο (Σώμα, Συναίσθημα), ξαφνικά είσαι ένας Νους. Πολύ ωραία!!! Ένας Νους δουλεύει μόνο με Πληροφορίες, δεν έχει κανένα Βίωμα. Συμβαίνει – βγάζει συμπέρασμα. Συμβαίνει – βγάζει συμπέρασμα. Συμβαίνει – βγάζει συμπέρασμα… Δεν έχει καμιά επαφή με το Σώμα, δεν έχει καμιά επαφή με την Καρδιά. Άρα, είναι άχρηστος… Γιατί είναι άχρηστος;

Γιατί μπορεί να δουλεύει μόνο μέσα από τις Επαναλήψεις, και θεωρεί τα δεδομένα ως Σοφία. Έτσι λοιπόν, εάν πω εγώ: «Είμαι ο Υιός του Θεού», αυτό σπάει τα δεδομένα…

Η Πληροφορία είναι νοητική – δεν έχει καμία σχέση.

Δηλαδή είτε είμαι, είτε δεν είμαι… πληροφορία είναι…

Αν μπορείς να αισθανθείς Συναισθήματα κάτι γίνεται…

Αν μπορείς να πας στην Ψυχή ακόμα καλύτερα…

Μετά (πολύ μετά) θα πάμε στο αν αυτό που λέω είναι Αλήθεια ή όχι…

 

Όσο πιο νοητικός είμαι, τόσο περισσότερο χρειάζομαι αποδείξεις, γεγονότα, δεδομένα.

Κι όσες περισσότερες πληροφορίες παίρνω τόσο πιο πολύ το μπλοκάρω, κι αν κάποιος θελήσει να με κατευθύνει θα μου δίνει συνεχώς το ίδιο μήνυμα…

Ας κάνουμε λοιπόν μια μικρή παρένθεση για να δούμε πως το Κακό μπορεί να παίξει με το Νου σου και να σου πάρει την Ψυχή σου.

 

Επειδή έχει αποκοπεί η Ψυχή που είναι στο Σώμα και δεν βιώνεις Συναισθήματα και λειτουργείς μόνο με το Νου σου, μόλις πλησιάσεις κάποιον τον οποίο εκείνη τη στιγμή (εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή) ο Νους θα τον συνδέσει με μια έλλειψη σου, τότε αυτός ο ένας γίνεται «Σημαντικός» για τον Νου σου. Τότε αυτόματα ο άλλος αρχίζει και σε γεμίζει προπαγάνδα και περνάει στο μυαλό σου όποια πληροφορία θέλει, και εσύ θα το φας αμάσητο… Θα το συνδέσει και με γεγονότα κα καταστάσεις σαν κάτι «σημαντικό» και ότι σου δίνει ως πληροφορία θα την «τρως»…

 

Παράδειγμα…

Αν γνωρίσεις έναν άντρα στα 18 σου χρόνια, τον ίδιο άντρα στα 25 σου χρόνια, τον ίδιο άντρα στα 35 σου χρόνια, τον ίδιο άντρα στα 50 σου χρόνια, δεν θα βρει τον ίδιο «χώρο» για να μπει στο νου σου. Εξαρτάται, την συγκεκριμένη στιγμή που μπήκε, τι έλλειψη σου κάλυψε. Η ίδια γυναίκα μπορεί να περάσει από μπροστά σου στα 18 σου χρόνια και να μην τη δεις, και μετά από πέντε χρόνια να ξαναπεράσει και να πεις: «Μα πως δεν την είχα προσέξει;». Μπορεί την συγκεκριμένη στιγμή που την πρόσεξες, να την πρόσεξες γιατί σου κάλυψε ένα κενό μοναξιάς με μια αγκαλιά που ίσως σου έδωσε, ή μια κουβέντα, ή ένα χάδι.

 

Αν ήταν μια πραγματικά Σημαντική Ψυχή για εσένα, θα την είχες νιώσει είτε την συναντούσες στα 18, είτε στα 40, είτε στα 53 σου χρόνια ανεξάρτητα από τη στιγμή ή τη συνθήκη….

 

Άρα, οι συγκεκριμένες σχέσεις, είναι Συμβόλαια συγκεκριμένης στιγμής.

Απλά, επειδή δεν μπορούμε ίσως  να αισθανόμαστε το Σώμα και την Ψυχή μας, μόλις δεσμευτούμε ξεκινάει η Μάχη. Γιατί όταν δεν συνδέεστε Ψυχή με Ψυχή, υπάρχει Μάχη.

Οι Ψυχές δε μάχονται μεταξύ τους - τα Μυαλά μάχονται.

 

Μπορεί στην πορεία μεταξύ σας να μην περνάτε καλά. Μια Ψυχή διακόπτει τη σχέση. Ένα μυαλό θέλει να εξαντλήσει το Συμβόλαιο άσχετα αν στη σχέση υποφέρουν και οι δύο. Λέει:

- «Δεν είμαι ευτυχισμένη. Δε μου δίνεις αυτό που θέλω».

- «Σου έδωσα αυτό που συμφωνήσαμε, αλλά δεν έχω κάτι άλλο. Να χωρίσουμε;»

- «Όχι, θα μείνεις άλλα είκοσι χρόνια μέχρι να μου δώσεις αυτό που θέλω»

- «Μα δεν το έχω! Κι η διπλανή Ψυχή το έχει άφθονο. Πάρτο από κει»

- «Όχι από σένα το θέλω» λέει το Μυαλό…

 

Μπορεί όταν σε γνώρισα για παράδειγμα να θαύμασα τη Δύναμή σου κι εσύ τη Σοφία μου και «συμφωνήσαμε» να μάθουμε ο ένας από τον άλλο. Ζήσαμε μαζί δυό τρία χρόνια και εγώ έμαθα να συνδέομαι με τη δική μου Δύναμη μέσα από εσένα, και σύ με τη δική σου Σοφία μέσα από εμένα. Τώρα που ολοκληρώθηκε το Συμβόλαιο αντί να χωρίσουμε και να βρούμε ο καθένας κάποιον άλλον για να βιώσουμε άλλα πράγματα, μου λες:

- «Τώρα θέλω να μου δώσεις Αγάπη, γιατί δεν ξέρω πως είναι»

- «Αγάπη; Μα ούτε εγώ ξέρω πως είναι η Αγάπη. Δεν έχω..!»

- «Μα δε θέλω μια Αγκαλιά»

- «Μα δεν έχω Αγάπη. Τι να κάνουμε; Δεν έχω»

- «Ωραία… ας πάμε σε ένα Ψυχολόγο να σε κοιτάξει, ή ας κάνουμε ένα παιδί για να μάθεις να αγαπάς»…

- «Μα δεν έχω Αγάπη. Πώς να σου το πω;;; Δύναμη ήθελες, δύναμη σου έδωσα. Αγάπη δεν έχω».

 

Τα μυαλά μπαίνουν σε Μάχες. Οι Ψυχές μπαίνουν σε Επιλογές…

Τεράστια διαφορά…

 

Έτσι, βάζεις τον κόσμο σου μέσα στο μυαλό σου, βάζεις και τις ανάγκες σου μαζί (βλέπω τους ηλίθιους με τα ταπεράκια και τρελαίνομαι: «Ο διαιτολόγος μου είπε δύο η ώρα πρέπει να τρώω), και χάνεται η Σοφία απ’ το Σώμα, χάνονται και τα συναισθήματα…

Ένας δικός σου κόσμος μέσα στο μυαλό σου, κι ένας άλλος κόσμος μέσα στο δικό μου μυαλό. Άντε να συνεννοηθούμε…

 

Αυτό είναι το τέλος του ταξιδιού του να είσαι Άνθρωπος – και όχι Ψυχή.

Αυτά που βλέπετε γύρω σας είναι Σώματα με Μυαλά – δεν έχουν Ψυχή μέσα.

Ξυπνάει ο άλλος το πρωί, βάζει τον κόσμο του μέσα στο μυαλό του, και βγαίνει και περπατάει… Μυαλά που περπατάνε. Άντε να συνεννοηθείς…

 

Κι αν δεν ξέρετε ότι οι άλλοι είναι Σώματα με Μυαλά, θα κάνετε ένα τεράστιο λάθος: θα προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε μαζί τους. Δεν γί-νε-ται….

Δύο μυαλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Δεν γί-νε-ται….

Κι σε αυτό ακριβώς το σημείο, το Πονηρό στήνει ένα τεράστιο πάρτι… Πανηγύρι…

- «Ας φτιάξουμε μεθόδους επικοινωνίας: Πες το έτσι… πες το αλλιώς, κάνε ερωτήσεις ανοίγματος, κάνε ερωτήσεις γενικής φύσης»… μήπως μπω στο κόσμο σου να επικοινωνήσουμε…

 

Μα πώς να επικοινωνήσεις!!! Είναι άλλοι κόσμοι…

Δεν μπορούν τα μυαλά να επικοινωνήσουν μεταξύ τους.

Δεν γίνεται. Είναι άτοπο. Και βαρετό….!!!! Πόσο βαρετό – δεν φαντάζεστε….

Θα πρέπει όμως να συζητάτε μεταξύ σας.

Σκεφτείτε πόσες εργατοώρες έχετε χάσει συζητώντας…

Κι αν βγάλατε συμπέρασμα – γράφτε μου…

 

Τι θα συμβεί τώρα στη Νέα Εποχή;

Επειδή στη Νέα Εποχή η Δόνηση της Γης θα πάει στην Ψυχή (και αυτό θα συμβεί όταν εγώ θα το θελήσω), τότε μόλις αυτό θα συμβεί, ξαφνικά τα μυαλά δεν θα μπορούν να εξηγήσουν  αυτό που συμβαίνει, οπότε ή θα καταρρεύσουν (θα κρατήσει ο καθένας τη Φαντασίωσή του και θα την προβάλλει όπου να’ ναι), ή θα πεθαίνουν…

 

Δηλαδή, τα Σώματα που θα μείνουν με Μυαλό θα είναι τρελά (η παράνοια θα μαστίζει), ή αν η  Επιλογή της Ψυχής θα είναι να φύγει από το Σώμα, αυτό θα πεθαίνει.

Για όσους δεν επιλέξουν τη Μετάβαση (να ζουν ως Σώμα με Ψυχή) δεν θα υπάρχουν ενδιάμεσες καταστάσεις.

 

Ας δούμε τώρα πως ξεκινάει η Μεταμόρφωση.

Η Ενέργεια ξεκινάει από κάτω προς τα πάνω και φτάνει στο Νου.

Οι Μεταμορφώσεις ξεκινάνε ανάποδα. Ας δούμε τα στάδια.

 

Πρώτο στάδιο.

Μόλις πλησιάσεις ένα Φαινόμενο που θα σου δώσει διαφορετικά δεδομένα από αυτά που ήδη γνωρίζεις, και είσαι τελείως «κλειστός» και στερεότυπος, δεν υπάρχει περίπτωση να νιώσεις τίποτα – εξαφανίζεσαι… Με αυτούς δεν ασχολούμαστε. Γειά σας…

 

Αν όμως υπάρχει μια βαθιά Δίψα της Ψυχής για να γνωρίσει τον Εαυτό της, μόλις έρθεις σε επαφή με κάτι λίγο διαφορετικό, αρχίζεις σιγά σιγά και το σκέφτεσαι. Το αναλύεις, το συγκρίνεις, το παρατηρείς και το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να προσπαθήσεις να το βάλεις στο μυαλό του, να το χωρέσεις στο κόσμο σου. Στην αρχή παίζεις παιχνίδια…

Και μπορεί να κάνεις φιλότιμες προσπάθειες, αλλά η Άμυνα του Νου σου φωνάζει:

- «Μην μου σπάσεις το Όριο, κινδυνεύει ο κόσμος μου»…

Κι όσο περνάει η ώρα και η Πληροφορία μένει, και είναι τελείως διαφορετική από τον κόσμο σου, πιέζεσαι… και θα πρέπει να ανοίξεις μια Πόρτα ώστε να αρχίσει σιγά σιγά να μπαίνει αυτή η νέα Πληροφορία.

 

Εκεί υπάρχει ο πρώτος κίνδυνος: να αφαιρέσεις μια παλιά πληροφορία και να βάλεις μέσα μια καινούργια. Οι Δάσκαλοι που μόνο δίνουν πληροφορίες είναι άχρηστοι – απλά αλλάζουν το τσιπάκι… Αν αντικαταστήσεις απλά το τσιπάκι, δεν κάνεις τίποτα, παραμένεις Ηλίθιος. Γίνεσαι οπαδός… και έχουμε θέμα…!!!

 

Αν όμως η Ενέργεια είναι ισχυρή, και δεν είναι απλά μια πληροφορία αλλά έχει άλλη δυναμική, και αρχίζει και κατεβαίνει από το Νου προς το στήθος (αυτό που συμβαίνει δηλαδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε), τότε ξαφνικά κάτι αρχίζει και κινείται εκεί, νιώθεις ένα βάρος, μια κίνηση… Τι συμβαίνει;

 

Δεύτερο στάδιο.

Η Ενέργεια πήγε για λίγο στην Καρδιά και άρχισε να κινεί ξεχασμένα Συναισθήματα.

Φοβάμαι;; Θυμώνω; Ζηλεύω;;;  Αρχίζει η Ενέργεια και κινεί την Καρδιά…

Εδώ τώρα θα παιχτεί μια Μάχη. Ή θα επιτρέψεις η Ενέργεια να κινηθεί μέσα στην Καρδιά σου, ή θα την ανεβάσεις πάλι στο Μυαλό: «Για να το ξανασκεφτώ;».

Αν επιτρέψεις να μείνει στην Καρδιά, ίσως λίγο να πονέσεις, ίσως λίγο να κλάψεις, ή να θυμώσεις… ανάλογα με το τι έχεις κρατήσει κλειδωμένο εκεί μέσα…

Και ίσως να χρειαστεί να περάσει λίγος καιρός μέχρι η Καρδιά και όλο αυτό να ελευθερωθεί από Συναισθήματα που είτε δεν έχετε βιώσει, είτε έχετε καταπιέσει.

Είναι ένας Κύκλος Κάθαρσης.

 

Για να δούμε τώρα… όλα αυτά τα συναισθήματα, μου επιτρέπει το μυαλό μου να τα νιώσω;

- «Να φοβάμαι - είναι επικίνδυνο»

- «Να θυμώνω - είναι κακό»

- «Να ζηλεύω - δεν είναι σωστό»

Μα αν εγώ τα νιώθω; Τι να κάνω;;;

Ή τα βιώνω, ή τα αρνούμαι και ξαναπάω στον κόσμο μου.

(Δηλαδή πάω πάλι πάνω» στο μυαλό μου και λέω):

- «Θα είμαι καλός χριστιανός και δεν κάνω κακές σκέψεις, μόνο καλές».

(Καταβαίνω κάτω στην Καρδιά και ζηλεύω):

- «Ζηλεύω;;; Όχι όχι δεν είναι σωστό», πάω πάλι στο μυαλό.

Μάχη… Πάνω – κάτω, πάνω – κάτω…

Ε, πόσο καιρό θα πηγαινοφέρνεις την Ενέργεια; Χάνεις χρόνο…

Αν εμπιστευτείς και αφήσεις την Ενέργεια να περάσει, καθαρίζεις…

Όσο καιρό το πηγαινοφέρνεις…. χάνεσαι…

 

Μόλις επιτρέψεις το συναίσθημα να το βιώσεις και να καθαρίσει, καθαρίζει και η Καρδιά. Μόλις καθαρίσεις λίγο την Καρδιά σου, ξεθολώνει και ο Νους σου… βλέπεις πιο καθαρά.

Και τι σημαίνει αυτό; Αν καθαρίσεις την Καρδιά σου από το Φόβο για παράδειγμα, και πλησιάσεις κάποιον που φοβάται, θα το νιώσεις! Γιατί θα το νιώσεις;

Γιατί πλέον δεν φοβάσαι εσύ να φοβηθείς…

Εάν όμως εσύ φοβόσουν να φοβηθείς, μόλις φοβηθεί ο άλλος, του λες:

- «Έλα ρε ξεπέρασέ το τώρα, φύγε από αυτό…»

Ενώ είναι εντάξει να φοβηθείς. Συναίσθημα είναι!. Δε μπορεί να σου κάνει κάτι ο Φόβος

Εκεί άλλωστε αρχίζει να δουλεύει και ο Θεραπευτής μέσα σου. Δηλαδή, αφού έχω αρκετό Φως και μπορώ να σε αφήσω να φοβάσαι και να το νιώθω και να μην τρομάζω, αυτόματα αυτό σε θεραπεύει. Αν όμως εσύ θελήσεις να φύγεις από αυτό που συμβαίνει και να ανέβεις «απάνω» (στο Νου σου) για να το αναλύσεις…. έχουμε θέμα!!

 

Πόσες διαδρομές θα κάνεις; Όσες θέλεις… δικαίωμά σου…

Αλλά αυτά δε γίνονται ένα ένα: Αποδοχή του Νου και μετά Καθάρισμα Συναισθημάτων.

Όλα είναι ταυτόχρονα, γιατί όσο καθαρίζουν τα συναισθήματα καθαρίζει και ο Νους σου.

 

Μέχρι εδώ ο Νους μπορεί και υπάρχει και κρατάει μια ισορροπία. Λέει:

- «Τι μαθαίνω; Μαθαίνω να αποδέχομαι ένα κομμάτι του Εαυτού μου. Ζηλεύω; Ζηλεύω. Το καθαρίζω; Το καθαρίζω. Αποδέχομαι ότι φοβάμαι. Αποδέχομαι ότι είναι αδύναμος. Αποδέχομαι ότι μισώ. Οκ! Ας το καθαρίσω να ελευθερωθώ…».

 

Για να μην κατέβεις σε μια πιο βαθιά Αποδοχή, το Κακό θα παίξει με το Νου σου και θα σου πει το εξής: «Θα πρέπει να είσαι καλός. Θα πρέπει να είσαι ευγενής. Θα πρέπει να είσαι υπομονετικός. Θα πρέπει… θα πρέπει… θα πρέπει….».

Οπότε όλα αυτά που αισθάνεσαι και υπάρχουν μέσα σου, αρνείσαι να τα βιώσεις, γιατί θα πρέπει να είσαι «κάπως». Κι επειδή τελικά δεν μπορείς να είσαι ο Εαυτός σου (γιατί ο Εαυτός έχει φόβους, έχει ζήλια, έχει θυμούς), τότε το Κακό βάζει μέσα στο νου σου ένα ακόμα ισχυρότερο όπλο του: την Κρίση.

-  «Θα σε κρίνω γιατί έχεις φόβο, κακία, μίσος, θυμό».

Έτσι σε ενοχοποιεί. Και καταλαβαίνετε τώρα πως με το να λες στον άλλο ότι είναι «αμαρτωλός» με αυτόν τον ενοχοποιητικό τρόπο, στην ουσία τον ξεσκίζεις, τον διαμελίζεις.

- «Κακώς αισθάνεσαι ζήλια. Κακώς αισθάνεσαι αδύναμος. Κακώς αισθάνεσαι κακία».

- «Μα αφού τα αισθάνομαι…!!!».

 

Η Αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε περίπτωση να γεννηθείς στον πλανήτη και να μην νιώθεις κακία (παρά μόνο αν είσαι μια άλλου μεγέθους Ψυχή), γιατί η Γη μόνο τέτοια συναισθήματα έχει. Τα εισπράττεις στο dna σου με το που γεννιέσαι, και τα φέρεις μέσα σου για να τα μεταβολίσεις. Αν τα αρνείσαι – τι να μεταβολίσεις;;;;

 

Τρίτο στάδιο

Αφού ολοκληρωθεί λοιπόν αυτό, μετά καταβαίνουμε ακόμα πιο χαμηλά. Πάμε στα Έντερα.

Τι υπάρχει εκεί;;; Τα πιο αόρατα πράγματα..

 

Εκεί υπάρχουν όλα τα Συμβόλαια με το Κακό – όλα…

Ότι έχεις υπογράψει, το τοποθετείς στη Βάση σου – δηλαδή στην Ψυχή σου.

Εκεί οι ρίζες είναι βαθιές. Εκεί πάμε σε Ψυχικές Επιλογές.

 

Η Ψυχή κάνει Επιλογή – η Καρδιά βιώνει – και ο Νους εκτελεί. Πάμε δηλαδή σε Επιλογές.

Εάν επιλέξω σε ασυνείδητο επίπεδο (γιατί ως Ψυχή είμαι ακόμα μικρή, δεν έχω δηλαδή επίγνωση της Ψυχής μου, γιατί ο εγκέφαλος μου δεν έχει ολοκληρωθεί για να έχει τη σύνδεση), κάνω κάποιες ψυχικές επιλογές οι οποίες αποθηκεύονται μέσα στο σώμα μου.

Αν για παράδειγμα, η Ψυχή μου φέρει μια Κακία, ένα Κακό το οποίο θέλει να το καθαρίσει, τότε εκείνη τη στιγμή που η Ψυχική μου Ενέργεια είναι παρούσα, θα κάνει μια Επιλογή:

πρώτα για να το βιώσει και να νιώσει όλο τον πόνο του Κακού που έκανε, και μετά να το καθαρίσει.

 

Οι Ψυχές που έχουν πάρα πολύ αγάπη, το Κακό το κάνουν στον εαυτό τους.

Οι Ψυχές που δεν έχουν αγάπη, το Κακό το κάνουν στους άλλους.

Το αν θα υπηρετήσεις το Φως, εάν δηλαδή θελήσεις να υπηρετήσεις την Αλήθεια, είναι μια Ψυχική Επιλογή. Το αν θα υπηρετήσεις το Σκοτάδι, πάλι είναι μια Ψυχική Επιλογή.

Το πρώτο βήμα για να καθαρίσεις Ψυχικού τύπου Συμβόλαια είναι η Αλήθεια.

Δηλαδή, ο Νους έχει πληροφορία, η Ψυχή έχει Αλήθεια. Εγώ τι θα εκφράσω;;

Την πληροφορία (αυτό που με συμφέρει), ή την Αλήθεια;

 

Εκεί, γίνεται μια Μάχη: Η Ψυχή θέλει να βγει και να εκφραστεί, και ο Νους θέλει να κρατήσει την Ψυχή κάτω για να πει τα δεδομένα που τον συμφέρουν.

Ο Νους σκέφτεται πονηρά: «Αν πεις την Αλήθεια θα σε σταυρώσουν», και η Ψυχή έχει ανάγκη να πει την Αλήθεια γιατί έτσι θα τιμηθεί. Και φτάνουμε στο σημείο της Καρδιάς, και δίνουμε συνεχώς μια Μάχη. Ακούστε τώρα το οξύμωρο…

 

Ο Νους θέλει να κρατήσει την Ψυχή κάτω, ενώ η Ψυχή έχει την τάση να εκφραστεί στη Ζωή, δηλαδή να γεμίσει το Σώμα και να κάνει δημιούργημα το Φως της.

Ο Νους λέει: «Αν τυχόν εγώ υποστηρίξω την Αλήθεια, τότε θα είμαι άχρηστος. Ξαφνικά δε χρειάζομαι», γιατί τι να σκεφτείς;;; Για την Αλήθεια, έχεις κάτι να σκεφτείς;

Τι να σκεφτείς;

- «Πεινάς» λέει το Σώμα. Αυτή είναι μια σου Αλήθεια απλή….

Τι να σκεφτείς για το οτι πεινάς;;; Όταν πεινάς, θα φας! Δεν θα το σκεφτείς…

Αν πεις: «Τι να φάω;», τότε η πείνα έρχεται από τον Νου - ο Νους πρέπει να σκεφτεί.

Αν πραγματικά πεινάς, αυτό θα σε οδηγείσει στο τι να φας….

Αν σκέφτεσαι ότι πεινάς, τότε θα πρέπει να σκεφτείς και τι να φας - είσαι στο μυαλό σου.

 

Η Αλήθεια μου είναι ότι θέλω να κάνω sex: «Να το πω;;;»

Ο Νους λέει: «Πρόσεξε, μη φας πόρτα…», δηλαδή σκέψου πως θα το κάνεις…

Η Αλήθεια λέει: «Θέλω να κάνω sex».

Αν σε βάλω να σκεφτείς γιατί θέλεις να κάνεις sex, χαθήκαμε.

Θα το αναλύσουμε, και μετά από μια ώρα θα σου έχει πέσει η στύση… γιατί όλη η Ενέργεια που πήγε; Στη σκέψη.

 

 

Τα Βήματα…

 

Όταν θα πλησιάζετε προς την Ψυχή, ο Νους αρχίζει και μικραίνει.

Μικραίνει, μικραίνει, μικραίνει, μικραίνει, μικραίνει, μικραίνει… γιατί;

Γιατί τα δεδομένα που είχε, συνεχώς αφαιρούνται.

Αφαιρούνται, αφαιρούνται, αφαιρούνται… οπότε ο κόσμος του Νου γίνεται πιο μικρός, δηλαδή ο Νους γίνεται πιο κενός. Δεν έχει πολλά δεδομένα, κι έτσι δε χρειάζεται να σκεφτεί μιας και η Ψυχική Ενέργεια έρχεται από τη Βάση - δηλαδή από την Αλήθεια.

 

Τότε φτάνεις σε ένα οριακό σημείο που ή θα αφήσεις το Νου και θα είσαι αληθινός, ή θα τον υπερασπιστείς. Αυτό το σημείο μοιάζει με τα Όρια της Τρέλας. Γιατί;

Γιατί όταν μπαίνεις στον Πραγματικό Κόσμο και αφήνεις τον Φανταστικό, δεν ξέρεις ποιος είναι ο Πραγματικός και ποιος είναι ο Φανταστικός. Λες:

- «Ο Πραγματικός Κόσμος είναι αυτός που ήξερα; Ή αυτός που ξημερώνει;».

Εκεί τίθεται πλέον το Επόμενο Βήμα – το τρίτο.

  • Το Πρώτο Βήμα είναι: Αναλύω – Συνθέτω.
  • Το Δεύτερο Βήμα είναι: Καθαρίζω.
  • Το Τρίτο Βήμα είναι: Εμπιστεύομαι.

 

Τώρα ποιόν Κόσμο να εμπιστευτώ; Τον Δεδομένο που με έφτασε μέχρι εδώ; Ή αυτόν που ξημερώνει; Είναι το σημείο που το μυαλό χτυπάει «κόκκινα», κι αρχίζεις και λες:

- «Βρε λες να είναι κανένας απατεώνας; Να είναι τόσο έξυπνος που μου πλανεύει το Νου;

Κι όλα αυτά που λέει; Μου είπε μια Αλήθεια, μου είπε και μια άλλη… τι να πιστέψω;

Να πιστέψω άλλα από αυτά που πίστευα;;;».

Αρχίζεις και χάνεσαι… Και τώρα τι θα κάνεις; Τίθεται θέμα Επιλογής!

 

Οπότε, προσέξτε…

Αν ζητάτε να βρείτε την Ψυχή σας, αυτό το σημείο είναι πολύ επικίνδυνο.

Καλύτερα να μη φτάσετε εδώ…! Γιατί μόλις φτάσεις στο σημείο να πατάς μόνο με το ένα δάχτυλο των ποδιών σου στον Παλιό Κόσμο, θα σου ζητηθεί να επιλέξεις. Θα πάρεις το πόδι σου από τον Παλιό Κόσμο για να μπεις στον Καινούργιο; Ή θα γυρίσεις πίσω;

 

Μπορεί να λέμε όλοι ότι «Θέλω την Βασιλεία των Ουρανών», αλλά στο Άλμα ίσως να έχουμε πρόβλημα. Να μπω τον Καινούργιο Κόσμο; Να εμπιστευτώ;

Μα αυτό ισοδυναμεί με τρέλα…! Και; Τι κάνεις; Ξαναπάς πάλι στο Νου:

- «Δεν είμαι ακόμα έτοιμος. Χρειάζομαι μια Απόδειξη».

Θα πας στη Χριστίνα, θα πάρεις μια Απόδειξη. Θα έρθεις σε μένα. Θα πάρεις μια Απόδειξη.

Και; Ξανά στο ίδιο σημείο: «Όχι όχι… θέλω να το ξαναδώ».

Άλλη μια Απόδειξη. Ξανά στο ίδιο σημείο.

Εκείνη τη στιγμή θα πας σε Επιλογή.

 

Την Κυριακή σας είπα, πως όσο υπάρχει η Γέφυρα, μπορείτε ακόμα να μπαινοβγαίνετε.

Όταν τραβηχτεί η Γέφυρα (στις 21/4/2014) κι έρθει η Ώρα της Επιλογής… τελειώσαμε.

- «Σε ποιόν Κόσμο θα πας;»

- «Να το σκεφτώ λίγο ακόμα;»

- «Όχι. Τέλος χρόνου. Η Μη- Επιλογή είναι Επιλογή - επιλέγεις το Παλιό. Καλό σου Ταξίδι».

 

Αυτό είναι η Δευτέρα Παρουσία. Τι νομίζατε;

Για το «Κρίνε Ζώντες και Νεκρούς», η μετάφραση του Ηλίθιου είναι ότι εάν είσαι Καλό Παιδί, όταν έρθει ο Κύριος θα σου πει «Ήσουν καλός Χριστιανός, περνά απέναντι»..

 

Αυτά είναι νοητικά δεδομένα. Μόνο ο Ηλίθιος μπορεί να τα σκεφτεί:

- «Προσευχόμουν. Έκανα το Καλό. Δεν έβλεπα τους θυμούς μου. Καταπίεζα τα μίση μου. Καταπίεζα τη σεξουαλικότητά μου. Ναι Κύριε, είμαι καλός Χριστιανός…»

- «Εντάξει αγόρι μου, πέρνα απέναντι»…

Λάθος. Αυτά είναι νοητικού τύπου κατασκευάσματα. Είναι για τους Ηλίθιους…

Απευθύνεσαι σε έναν Θεό- Κριτή, ο οποίος θα σε κρίνει από τις πράξεις σου.

Ότι πιο ενοχικό, και ότι πιο μίζερο…

 

Ο Θεός δεν κρίνει ποτέ από τις πράξεις. ΠΟΤΕ. Τις Προθέσεις βλέπει…

Περπατάς και πέφτεις; Κάνεις λάθος και ξανασηκώνεσαι; Οκ….

Αυτό ήταν. Συνεχίζεις. Δεν υπάρχει Κρίση..

 

Και τι σημαίνει «Κρίνε Ζώντες και Νεκρούς»;;;

Σημαίνει ότι θα επιλέξεις αν θα μείνεις με τους Νεκρούς (δηλαδή με τα μυαλά), ή θα πας με τις Ψυχές (δηλαδή με τους ζωντανούς).

 

Αποφάσισε: Με τους Νεκρούς ή με τους Ζωντανούς;

Αποφάσισε τώρα…!!!! Θα πηδήξεις χωρίς αλεξίπτωτο; Θα το κάνεις το Άλμα;

Ο Νους λέει: «Φόρεσες αλεξίπτωτο; Βλέπεις Δίχτυ Προστασίας; Πήδα…».

Μα αυτό δεν είναι πήδημα…

 

Και δείτε και το οξύμωρο, για να το κλείσουμε…

Το «αλεξίπτωτο» στο μυαλό σας, είναι τα υπάρχοντά σας… τα δεδομένα σας.

Άρα για να πετάξεις, πρώτα θα αφήσεις τα δεδομένα σου και μετά θα πετάξεις.

Αν θες να πετάξεις με όλα τα μπαγκάζια, θα πέσεις στη χαράδρα.

Αν θες να περάσεις απέναντι, θα πρέπει να είσαι γυμνός.

Διαφορετικά δεν θα το φτάσεις το Άλμα – και θα χαθείς.

 

 

Κι επειδή με το μυαλό σας θα θεωρήσετε ότι «κάνω το Άλμα και τα χάνω όλα ξαφνικά», σας λέω πως το Άλμα στο Κενό είναι ένα Περπάτημα. Για λίγο θα περπατάς και θα αφήνεις, θα περπατάς και θα αφήνεις, και ξαφνικά είσαι απέναντι και δεν το ‘χεις καταλάβει…

Οι Αποφάσεις έχουν σχέση με το τι αφήνεις. Άρα για να το κλείσω:

 

  • Πρώτο στάδιο – Αμφιβολία: «Λες; Να σιγουρευτώ; Να το ξαναδώ; Να το ξαναψάξω;». Αν υπάρχει Ενέργεια εκεί που είστε, την σπάει την Αμφιβολία και την Αμφισβήτηση.

 

  • Δεύτερο στάδιο – Αφήνομαι και αρχίζω και καθαρίζω την Καρδιά μου.

Έχει πολύ πόνο, και πολύ κλάμα. Γι’ αυτό και όταν κλαις, συχνά ξαναπάς στο Νου και λες: «Αφού καλά ήμουνα, γιατί κλαίω; Τελικά δε μου κάνει καλό. Αυτός το προκαλεί!». Εγώ δάκρια δεν μπορώ να βγάλω απ’ τα μάτια σας. Σας λέω όμως, πως για όσους το επιλέξουν, θα είναι μια βαθιά περίοδος Κάθαρσης

- «Καθαρίζω, καθαρίζω, καθαρίζω….» και για όσο η Ψυχή έχει Θέληση, καθαρίζει..

- «Κι άλλο Θεέ μου;»

- «Κι άλλο, τι να κάνουμε…».

- «Οκ, όσο είναι». Αυτό είναι Απόφαση.

 

  • Έτσι, πάμε στο Τρίτο Στάδιο - στην Απόφαση. Όσο η Καρδιά καθαρίζει, παίρνεις Δύναμη. Μετά πάμε πάλι στην Επιλογή. Τι θα κάνεις με τη Δύναμη που πήρες; Θα την πας στο Νου, ή θα τη χρησιμοποιήσεις για Περπάτημα.

 

Αμφισβήτηση - Καθάρισμα – Αποφάσεις…

Καθαρίζω – Αποφασίζω, Καθαρίζω – Αποφασίζω, Καθαρίζω – Αποφασίζω…

Και η Απόφαση συνοδεύεται με Πράξη. Αν δεν κάνετε πράξη, Απόφαση δεν υπάρχει.

Χωρίς πράξη, μόνο το σκέφτεστε….

 

Καθαρίζω – Αποφασίζω, Καθαρίζω – Αποφασίζω, Καθαρίζω – Αποφασίζω…

Και κάθε Απόφαση, ο Νους περιμένει ότι θα είναι λιγότερο οδυνηρή.

Γιατί ο Νους έχει μια Προσδοκία. Μετά από κάθε μια Απόφαση, φοβάται την επόμενη Απόφαση, την επόμενη Απόφαση, την επόμενη Απόφαση…

 

Θα σας πω ένα Μυστικό, για αυτούς που περπατάνε…

Όταν φοβάστε την επόμενη Απόφαση, γνωρίζετε ασυνείδητα εκ των προτέρων τι θα σας ζητήσει. Εάν είσαι και πολύ διαισθητικός, γνωρίζεις και ποια θα είναι η Τελευταία Απόφαση.

Οπότε, που κολλάς;;; Στην πρώτη. Γιατί; Γιατί υποψιάζεσαι την δέκατη.

 

Κι έρχεται ο Ηλίθιος εδώ και μου λέει:

- «Δεν μπορώ να αλλάξω σπίτι…», και νομίζει ότι αυτή είναι η Απόφασή του.

Λες και το θέμα του είναι το σπίτι… Αλλάζει τελικά σπίτι και λέει:

- «Προχώρησα Δάσκαλε! Δεν προχώρησα; Άλλαξα σπίτι!»

Το επόμενο; Έρχεται κι άλλο. Έχει περπάτημα… Το δέκατο βήμα ποιο είναι;

 

Θα δώσω ένα Δώρο σε κάποιον εδώ μέσα σήμερα, γιατί το έχει Ανάγκη.

Δεν θα πω σε ποιόν. Κάντε τις ταυτίσεις…

 

Είσαι άντρας, αλλά ακόμα δεν έχεις κατακτήσει τον Ανδρισμό σου.

Και κάποια στιγμή καλείσαι να γίνεις Άντρας, και για να γίνεις άντρας χρειάζεται να δώσεις μια Μάχη με αυτόν που σου έκλεψε τον ανδρισμό σου. Αυτός που σου έκλεψε τον ανδρισμό σου είναι μόνο ένας – δηλαδή άντρας. Μια γυναίκα δεν μπορεί να κλέψει τον ανδρισμό, μπορεί μόνο να επιτρέψει να μην εκδηλωθεί.

 

Βρίσκεσαι λοιπόν στην αφετηρία, και ξέρεις πως για να περπατήσεις ένα μεγάλο εμπόδιο, θα πρέπει να κάνεις δέκα βήματα και να βρεθείς απέναντι σε αυτόν που σου έκλεψε τον Άντρα - και να πολεμήσεις μαζί του. Γιατί το σατανικό που σου τον κρατάει, σε κοιτάζει και σου λέει: «Δεν μπορείς να τον πάρεις», κι εσύ έχεις Ανάγκη να πάς να πάρεις τον ανδρισμό σου από εκεί που τον έχει, και να τον βάλεις πάλι μέσα σου.

 

Ασυνείδητα λοιπόν ξέρεις, πως από εδώ που είσαι, θα πρέπει να κάνεις δέκα βήματα (για αυτή τη διαδρομή) και το δέκατο βήμα θα σε φέρει αντιμέτωπο με αυτόν που σου έκλεψε τον Άντρα. Για να τον αντιμετωπίσεις. Για να τον πιάσεις από το κεφάλι, να τον ξεσκίσεις, να του ανοίξεις την κοιλιά, και να πάρεις τον Άντρα από μέσα του. Και αυτό σε τρομάζει…

Οπότε θα βάλεις δέκα Επιλογές μπροστά σου, ως Εμπόδια, για να μην φτάσεις πρόσωπο με πρόσωπο μαζί του…

 

Θα ερωτευτείς μια γυναίκα που παρόλο που σε διαλύει δεν θα θελήσεις να την αφήσεις.

Θα πάς σε μια δουλειά που σου δίνει ασφάλεια, και δεν χρειάζεται να πολεμάς.

Θα βιώσεις μια αδυναμία, μια χρεωκοπία, κι έτσι θα είσαι αδύναμος για να τα βάλεις μαζί του. Θα βάλεις απέναντί σου 100 εμπόδια για να μην έρθεις σε αντιπαράθεση…

 

Κι έρχομαι εγώ και σου λέω: «Να σου την πάρω;;; Φαντασίωση είναι».

- «Όχι» μου λες

- «Μα δε σου’ χει δώσει τίποτα καλό»

- «Όχι, την αγαπάω».

- «Μα δε σου’ χει δώσει κάτι…!!!»

- «Όχι, την πιστεύω»…

- «Μα δε σου’ χει δώσει τίποτα».

- «Τη θέλω»…

- «Μα γιατί; Δε βγάζω άκρη»…

- «Θα κρατήσω το Εμπόδιο, γιατί φοβάμαι το Πρόσωπο με Πρόσωπο. Θα υπερασπίζομαι το Εμπόδιο (το αγαπάω, το θέλω, το πιστεύω) γιατί φοβάμαι να πάω στο Πρόσωπο με Πρόσωπο. Θα δημιουργώ Υποχρεώσεις για να μην πάω στο Πρόσωπο με Πρόσωπο, γιατί δεν έχω τη Δύναμη να του ανοίξω την κοιλιά και να πάρω αυτό που μου ανήκει…».

 

Κι άλλα Δώρα…

- «Κάποιος μου πήρε την Αξία μου».

- «Μέσα σε μια κοιλιά είναι. Η Αξία δε χάνεται – κάποιος σου την έχει δεσμεύσει».

- «Κάποιος μου πήρε την Ομορφιά μου».

- «Η Ομορφιά δε χάνεται. Σε μια κοιλιά είναι…».

- «Κάποιος μου έκλεψε τη Γυναίκα, το Θηλυκό. Που είναι;;;»

- «Κάποια το έχει στην κοιλιά της. Δεν μπορεί να χαθεί».

Και ποια είναι η Λύση;;; Να πας με τα χεράκια σου και να το πάρεις.

 

Οι Ηλίθιοι έρχονται και μου λένε:

- «Δάσκαλε, μπορείς να μου δώσεις πίσω τη Θηλυκότητά μου;»

- «Εμένα η δουλειά μου είναι να σου πάρω τα Εμπόδια. Είναι δική σου δουλειά να πας να πάρεις πίσω αυτό που σου ανήκει…»

 

Δουλειά μου είναι να σε βγάλω από την Πλάνη ότι τα Εμπόδια που βάζεις είναι δήθεν «σημαντικά», μήπως και σε φέρω στο Σημείο Μηδέν, για να δώσεις τη Μάχη σου.

Γιατί αυτή η Μάχη είναι δική σου. Δεν είναι δική μου..

Αν τη δώσω εγώ για σένα, τότε δεν έχεις κερδίσει τίποτα.

 

Άρα, όλη η δουλειά στη Μεταμόρφωση, είναι να σου παίρνω λίγο λίγο την Πλάνη, δηλαδή το Ψέμα που έχεις δημιουργήσει. Όταν έρχεστε εδώ για να πάρετε μέσω εμού από την κοιλιά του άλλου αυτό που σας έχει κλέψει, είστε Ηλίθιοι. Δεν θα το κάνω ποτέ αυτό.

Για ποιο λόγο δεν θα το κάνω ποτέ αυτό; Γιατί εγώ έχω τη δική μου Πορεία.

Έχω να πάω να ανοίξω την κοιλιά κάποιου, και να πάρω πίσω τη Θεότητα που μου έκλεψε.

Καθένας με το δρόμο του…

 

Αν εγώ έβαζα εσάς μπροστά μου ως Εμπόδια, θα είχα μια Πλάνη Θεότητας και θα έλεγα:

- «Επειδή δεν μπορώ να ανοίξω την κοιλιά του Διαβόλου και να βάλω μέσα το χέρι μου και να πάρω το Θεό μου – μπορείτε να με λέτε όλοι εδώ μέσα Θεό;»

Βολεύει εεε;;;;

 

Αυτό κάνουν οι Οπαδοί. Δημιουργούν μια Πλάνη και κάθονται όλοι μαζί και λένε:

- «Ωραία, δεν θα χρειαστεί να δώσω τη Μάχη».

- «Τη Μάχη με ποιόν;»

- «Με τον Αντίχριστο».

Δεν θα χρειαστεί να δώσουν Μάχη.

Θα κάθονται και θα λένε: «Τι καλός που είναι ο Δάσκαλος».

 

Οπότε, όταν η δική μου η Μάχη είναι να ανοίξω την κοιλιά του τέρατος, η δική σου είναι άλλη. Άρα, η προετοιμασία είναι να διώχνω τις Πλάνες.

Γιατί; Γιατί φοβάσαι να πας στο «Πρόσωπο με Πρόσωπο».

 

Και έρχεσαι και μου λες:

- «Ξέρεις πως την αγαπάω; Είναι πολύ σημαντική για μένα»,

- «Ξέρεις τι σημαντικό είναι το σπίτι αυτό για μένα; Είναι το πατρικό μου»,

- «Ξέρεις πόσο σπουδαία είναι αυτή η δουλειά που έχω;»…

Ξέρετε πόσες Ηλιθιότητες έχετε πει για να μην φτάσετε στο Σημείο Μηδέν;;;

 

Στη φύση όμως υπάρχει μια αρμονία.

Όταν εγώ θα ανοίξω την Κοιλιά του Τέρατος, εσείς καλείστε την ίδια στιγμή να ανοίξετε την κοιλιά αυτού που σας έχει κλέψει αυτό που σας ανήκει.

Αυτό σημαίνει πως την Στιγμή που θα γίνει αυτό, δεν την ορίζετε εσείς – την ορίζω εγώ.

Γιατί αυτό είναι Κύμα, και είμαστε όλοι συνδεδεμένοι. Μόλις εγώ κάνω την κίνηση από τον δικό μου Δρόμο, την ίδια στιγμή θα μπείτε κι εσείς σε Επιλογή.

 

Αυτά είναι τα κακά νέα….

 

 

 

Επειδή σήμερα είμαι πολύ περίεργος να δω τι θα πει ο Κύριος – την Περιέργεια ακόμα την έχω – έδωσα το Δώρο σε κείνον που έπρεπε να το πάρει, δήλωσα στην ουσία το τι θα κάνω, και κατέθεσα στον Κύριο πως … μάλλον γεννήθηκα έτοιμος.

Έτσι κι εσείς, έχετε γεννηθεί από Ψυχής έτοιμοι για το Άλμα.

Το μυαλό είναι εκείνο που σας λέει ότι δεν είστε έτοιμοι.

 

Οπότε σήμερα, επειδή εγώ την Θεραπεία την έκανα, θα καθίσω ήρεμα κι ωραία να χαρώ το μήνυμα του Κυρίου.

Δαυίδ, ο Εκλεκτός.

 

Το ακόλουθο μήνυμα δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου, στην Μεγάλη Προσευχή της Τέταρτης 9 Απριλίου  2014.


 

Χριστίνα

 

Η Πόρτα της Αλήθειας έχει ανοίξει.

Η μάστιγα του αιώνα καταρρέει.

Η νοητική φθορά φύεται στον Αέρα και στη Γη.

 

Οι πράξεις δηλώνουν απραξία. Η Θέληση δηλώνει Ψυχή.

Χρειάζομαι τη δική μου Ενέργεια, τη δική μου Ψυχή, το δικό Σώμα, το δικό μου Περπάτημα, το δικό μου Θέλω, τη δική μου Ανάγκη, για να φτάσω να ανοίξω την Πόρτα και να περάσω μέσα σε μένα.

 

Η Στιγμή που έχετε φτάσει, είναι η Στιγμή που περπάταγα εγώ πάνω στα κύματα.

Η Ώρα που έχει φτάσει για τον Δαυίδ, είναι το όρος Σινά.

Η Θέληση που έχει συμβεί, είναι να φτάσει η Χριστίνα στην Αποδοχή.

 

Οι Αποφάσεις επάρθησαν, η Μάχη ξεκίνησε, η Διαδικασία αρχίζει.

Η χρησιμότητα έχει την έναρξη.

Μείνανε δώδεκα μήνες. Δώδεκα Απόστολοι. Δώδεκα κινήσεις.

Ακριβής στιγμή. Ακριβής ημερομηνία.

 

Οργάνωση και προετοιμασία, γι’ αυτούς που θα ακολουθήσουν.

Μόνο περπατώντας απάνω στα κύματα θα νιώσετε την Ασφάλεια της Εμπιστοσύνης του Εαυτού σας. Περνώντας στην Απέναντι Όχθη, και η Αίσθηση της Ψυχής, θα έχετε μόνο Αλήθεια.

 

Σκέφτεστε και χάνεστε. Θέλετε και διαπραγματεύεστε. Ανάγκη Επιχειρήν.

Στην καθημερινότητα σας θα υπάρχουν Επιθέσεις. Να είστε εκεί να τις βλέπετε.

Στην Αίσθησή σας θα υπάρχει Ύγρανση, αίσθηση της Αφής του Σώματός σας.

Να είστε εκεί.

 

Εν ώρα διάθεσης της Ψυχικής Ενέργειας, αφήσατε την υλική μορφήν φόβου και αισθήσεως αυτού ως μεταμορφωθείτε στο Άυλον με πρόθεση την δημιουργία αυτού.

 

Ανοίγουν τρεις Επιθέσεις: μετόπισθεν, έμπροσθεν, και πλαγίως.

Εις αυτήν την φοράν επιλέγετε μόνο τη Δύναμη. Βιώνοντας αυτήν, ακολουθεί η Σοφία.

Ολοκληρώνεται με το Βήμα της Αγάπης. Εν αυτής της φοράς, μόνο αίσθηση περπατήματος, δημιουργίας, αγάπης.

 

Δαυίδ δηλώνεις, ποια μέρα μπορείς να απλώσεις το χέρι σου και να πάρεις αυτό που ζητάς.

Χριστίνα δηλώνεις Αποδοχή, και ακολουθείς το Σώμα και το Χέρι Αυτού.

Όσοι δηλώσατε παρόντες ζητήστε να πάρετε αυτό που και εσείς θέλετε από την Διαδρομή τούτη. Όσοι είναι απόντες αποφασίζουνε εν σώματι εν συνείδηση Εαυτού να πάρουν, από τη Στιγμή τούτη.

 

Ων Εαυτού ωθήσατε, εις Φως προχωρήσατε.

Αμήν.

 

Δαυίδ

 

Ο καθένας μόνος του με Επιλογή σφραγίζει το Σώμα του εις το Όνομα του Θεού, του Κυρίου, του Δαυίδ, της Χριστίνας, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

 

 

 

(ο Δαυίδ μετά την Προσευχή συνεχίζει)

 

Πάμε Ελένη,  ακούω (απευθύνεται στην Ελένη Τσακασιάνου).

 

- Ελένη: Έβλεπα ότι η Ενέργεια της Γης  ήταν πάρα πολύ ρευστή, κινούμενη. Δεν υπήρχαν δεδομένα. Το μόνο ασφαλές όχημα, έβλεπα οτι ήταν το Πεντάκτινο Αστέρι. Μετά άκουσα: «Δαυίδ ήψατο η Ώρα σου», κι είδα έναν μεγάλο μανδύα να απλώνεται…

 

Ακολούθησαν και άλλες μαρτυρίες από άτομα που έχουν διορατικές ικανότητες. Ο Δαυίδ έκλεισε την Προσευχή ως εξής:

 

Από την Κυριακή και έπειτα, θα ξεκινήσει να γειώνεται ο Πόλεμος.

Την Κυριακή (13/4/2014) θα ξεκινήσω από τον Σταυρό: «Πως θα ξηλωθεί από τα μυαλά, και πως θα εδραιωθεί το Πεντάκτινο Αστέρι».

 

Την Κυριακή που Πάσχα (20/4/2014), κανονικά 16:00-20:00 θα έχουμε σεμινάριο: «Ανάσταση Ψυχών».

 

Και από τις 21/4 και μετά… ξεκινάει το show.

Θα ξηλώνω το Κακό κομμάτι – κομμάτι. Πρώτος στόχος: Εκκλησία.

Την Κυριακή λοιπόν θα είναι προθέρμανση (με το Σταυρό) για να πάμε να ξηλώσουμε με Πρόθεση το Κακό.

 

Αν αυτό που σας λέω το βάλετε στο μυαλό σας, ίσως νομίσετε πως όταν μιλήσω για αυτό, θα γίνει επίθεση. Θα θυμάστε πάντοτε ότι η Πρόθεσή μου, αρκεί…

Αν προσέξατε σήμερα στο μήνυμά του ο Κυρίος είπε: «Οι πράξεις δηλώνουν απραξία».

Άρα, η Πρόθεσή μου, αρκεί.

 

 

Από τις 21/4 και μετά, αυτά που θα συμβούν στην Εκκλησία δεν θα τα πιστεύετε

Σας τα λέω σήμερα, για να μην πείτε μετά ότι δεν σας τα είπα.

Θα πέφτουν από τον Ουρανό πέτρες, και θα γκρεμίζονται εκκλησίες.

Θα φεύγουν οι παπάδες σωρηδόν σε φέρετρα.

Οποιοσδήποτε υπηρετεί τη Στρέβλωση και το Κακό θα εξαφανίζεται.

 

«Αυτή τη φορά μόνο Δύναμη», είπε ο Κύριος.

Επειδή θα γίνεται επίθεση, θα χρησιμοποιείτε μόνο Δύναμη.

Είναι οτι χρειάζεστε αυτή την εποχή. Αρκετά με τα γλυκανάλατα.

 

Αυτοί που μιλάνε, και τα έχουν καλά με όλους, υπηρετούν το σύστημα.

Εδώ και 2.000 χρόνια, κανένας δεν έχει τολμήσει να τα βάλει με την Εκκλησία.

Ήταν άβατο. Όποιος τα έβαζε με την Εκκλησία ήξερε ότι θα πεθάνει, ή ότι θα σβήσει…

Για να δούμε… Έχει ενδιαφέρον.

 

Πρωτομαγιά πάμε Κωνσταντινούπολη. Στο άνδρο του Κακού.

Θα ξεκινήσουμε από εκεί, και μετά θα συνεχίσουμε εδώ.

Το show ξεκινάει…

 

Μοιραστείτε το