ΕλληνικάEnglish

Ο Θεός προσκαλεί – ο Δαυίδ οδηγεί με την Βοήθεια του Αγίου Πνεύματος

 

 Τετάρτη 2 Απριλίου  2014.


 

Σήμερα θα ζοριστούμε πολύ…

Επειδή δεν είμαστε πολλοί θα βουτήξουμε λίγο πιο βαθιά…

Να ξέρετε πως όταν δίνεται το θέμα της Προσευχής, ακόμα δεν ξέρω τι θα πω…

Το σημερινό θέμα πάντως το οφείλετε αρχικά στον (…..), και μετά στον (…..) που μου το επιβεβαίωσε (είπε δύο ονόματα από τους παρευρισκόμενους)…

 

Τις Τετάρτες επειδή συνήθως είμαστε λιγότεροι από τις Κυριακές, μπορούμε να βουτάμε λίγο πιο βαθιά. Τις Κυριακές που είμαστε περισσότεροι μένουμε πιο πολύ στην επιφάνεια. Τουλάχιστον μέχρι να έρθει και εκείνων η ώρα, που άσχετα αν είμαστε λίγοι ή πολλοί θα πηγαίνουμε στα «βαθιά»…

 

Το πόσο «βαθιά» θα πάμε, όταν είναι πολύς ο κόσμος, είναι δική μου Επιλογή.

Μόλις δυναμώσει λίγο ακόμα η Χριστίνα, θα βουτήξουμε πιο βαθιά… και σε πλήθος…

Λίγο θέλει… λίγο ακόμα….

 

Το θέμα λοιπόν σήμερα λέει: «Ο Θεός προσκαλεί – ο Δαυίδ οδηγεί…»

 

Ας ξεκινήσουμε με την Πρόσκληση.

Όταν καταβαίνουμε στη Γη, στην ουσία είμαστε σε Άγνοια.

Υπάρχει ένα Πέπλο στη Γη - το Πέπλο της Λήθης – απ’ όπου περνάς κάθε φορά που γεννιέσαι στη Γη, και ξεχνάς Ποιος Είσαι…

 

Ας πούμε ότι αυτό είναι ένα Σύνορο, ένα Όριο που βάζει το Κακό. Σαν να λέει:

- «Αυτός ο πλανήτης μου ανήκει. Προϋπόθεση για να έρθεις στο Βασίλειό μου είναι να ξεχάσεις Ποιος Είσαι. Για να γεννηθείς, θα μου δώσεις τη Ταυτότητά σου και εγώ θα σου δώσω ένα δικό μου Διαβατήριο. Θα γράφω επάνω το όνομα και τις ποιότητες που εγώ θέλω να φέρεις και έτσι θα γεννηθείς».

 

Όπως καταλαβαίνετε, το Κακό δεν μπορεί να πάρει Αυτό που Είσαι, μπορεί όμως να σε κάνει να το ξεχάσεις. Έτσι, καθώς μεγαλώνεις υποχρεωτικά θα πάρεις στοιχεία που απευθύνονται στο Νου σου για να ξεχάσεις την Αλήθεια σου, ενώ τα δομικά σου στοιχεία (οι αληθινές σου ποιότητες) παραμένουν σε ύπνωση… Δηλαδή σκεφτόμαστε συνέχεια αυτό που μας έχουν δώσει ως αληθές, ενώ η Αλήθεια βρίσκεται σε ύπνωση.

 

Αυτό το νοητό σύνορο που λέγεται Λήθη είναι πολύ ισχυρό, με αποτέλεσμα όταν γεννιόμαστε πραγματικά να ξεχνάμε Ποιοι Είμαστε. Βέβαια υπάρχουν και μερικές Οντότητες

που περνώντας μέσα από αυτό, είναι τόση μεγάλη η Ενθύμηση του Εαυτού που δεν ξεχνούν, είναι δηλαδή τόσο δυνατό το Φως τους που δεν μπορεί να σβηστεί.

 

Σε αυτές τις Ψυχές που η Λήθη δεν μπορεί να τις κάνει να χάσουν το Δρόμο τους, το Κακό χρησιμοποιεί την Ενοχή: «Εσύ γιατί διαφέρεις; Δεν είναι σωστό…!!!!»… Ο μόνος τρόπος για να σου πάρει τα ψήγματα της Υπόστασής σου είναι να σε βάλει στην Ενοχή.

 

Μέσα λοιπόν σε αυτήν την Ενοχή και μέσα από τη Λήθη, εμείς θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να συνδιαλλαχθούμε μεταξύ μας… Να βρούμε ανθρώπους να συνεργαστούμε, να παντρευτούμε, να κάνουμε παιδιά, ψυχές που θα φέρουμε στον κόσμο, και φίλους, συγγενείς, και ότι βάλει ο νους σας..

 

- Με ποιο κριτήριο επιλέγω σύντροφο; Με ποιο κριτήριο κάνω συνεργασίες, συνεταιρισμούς; 

  Με ποιο κριτήριο γεννάω παιδιά;

 

Αν «κοιμάσαι» τελείως, τότε οι σχέσεις που θα φτιάξεις θα είναι τελείως τυχαίες.

Αν «κοιμάσαι» λίγο λιγότερο, τότε οι σχέσεις που θα έρθουν στο δρόμο σου θα είναι για να σου αναδείξουν πράγματα… Αν είσαι ακόμα πιο συνειδητός, τότε οι Επιλογές σου θα είναι σύμφωνα με το Δρόμο της Ψυχής σου.

 

Ότι σχέση και να κάνεις σε αυτή τη Διαδρομή, ανάλογα με το επίπεδό σου, είναι η σωστή σχέση…

 

Αν είσαι πολύ Ηλίθιος, θα φτιάξεις μια λανθασμένη σχέση, αφού είσαι σε αυτό το επίπεδο.

Άρα σωστά έφτιαξες μια λανθασμένη σχέση.

Αν είσαι λίγο πιο συνειδητός θα σε έλξει κάτι πιο συγκεκριμένο που επέλεξε η Ψυχή σου να βιώσει. Άρα σωστά επέλεξες αυτή τη σχέση.

 

Έτσι, οι σχέσεις που φτιάχνουμε έχουν κάποιο λόγο… Κοιτάξτε τι γίνεται τώρα…

 

Όσο πιο Φωτεινός είσαι, τόσο πιο πολύ οι σχέσεις που θα φτιάξεις χωρίς να το καταλάβεις, θα είναι βαμπιρικού τύπου. Δηλαδή, αν έχεις πάρα πάρα πολύ Φως, τότε αυτό το Φως επειδή είναι πολύτιμο, κάποιος θα θελήσει να το πάρει…

Πολύτιμο Φως…

 

Κι επειδή το Φως το φέρνεις μέσα σου (έστω κι αν το έχεις ξεχάσει), αυτό που διοικεί τον πλανήτη (δηλαδή το Κακό), αυτό το Φως το θέλει… Θέλει να το πάρει για να το στρεβλώσει, να το μεταμορφώσει, να το κάνει Ψέμα, Διαφθορά, Κακό, γιατί αν αυτό το Φως το κάνεις Αλήθεια και Περπάτημα τότε κινδυνεύει αυτός ο πλανήτης ν’ αλλάξει χέρια.

 

Έτσι λοιπόν, αν έχεις 5kw Φως θα σου στείλει μια μικρή Νυχτερίδα να σου ρουφήξει την Ενέργεια. Αν έχεις 100kw Φως θα σου στείλει ένα Βρικόλακα.

Το Κακό, το Φως σου το χρειάζεται, το ερώτημα όμως είναι:

- «Γιατί εγώ να φτιάξω μια σχέση με μια Νυχτερίδα, ή ακόμα χειρότερα με έναν Βρικόλακα;»

 

Η συνδιαλλαγή, θα μας πάει και πάλι στις τρεις Προκλήσεις:

 

  • Σχέσεις Απόδειξης…

 

Αν θέλω να αποδείξω κάτι, θα τα φτιάξω με κάποιον που μέσα από τη σχέση μαζί του θα πάρω αποδείξεις για το άτομό  μου. Αν θέλω να αποδείξω ότι είμαι έξυπνος θα τα φτιάξω με μια γυναίκα που καθημερινά θα πρέπει να της αποδεικνύω οτι είμαι έξυπνος. Αν θέλω να αποδείξω ότι είμαι άντρας, θα είμαι με μία γυναίκα που θα πρέπει να την πείσω να μου δώσει στα χέρια μου τον ανδρισμό μου. Αν θέλω να αποδείξω ότι είμαι θαρραλέος και όχι δειλός θα είμαι με μια γυναίκα για να της δείξω το θάρρος μου.

 

Αντίστοιχα μια γυναίκα που θέλει να αποδείξει ότι είναι «καλή», θα κάνει σχέση με κάποιον από τον οποίο θα περιμένει να ακούσει «έναν καλό λόγο». Αν τυχόν θέλει να αποδείξει ότι είναι όμορφη, θα βρει κάποιον για να την εκτιμήσει ως γυναίκα ή ως θηλυκό, και πάει λέγοντας…

 

Ως για μαγεία βέβαια την Απόδειξη που ζητάς δεν θα την πάρεις ποτέ…

Γιατί αν την πάρεις, τότε ο «άλλος» δεν θα μπορεί πια να σου παίρνει το αίμα…

- «Πες μου ότι είμαι όμορφος…».

- «Μα αν στο πω και το εμπεδώσεις, τότε κινδυνεύω να φύγεις. Να πάρεις την Ομορφιά σου στα χέρια σου και να μην θέλεις εμένα πια… Θα χάσω την Πολύτιμη Ενέργεια σου..

Γι’ αυτό θα σου βρίσκω συνεχώς ένα κουσούρι, για να προσπαθείς ξανά και ξανά»…

Εσύ χάνεσαι στην προσπάθεια, και ο άλλος σου παίρνει την Ενέργεια…

Και τι την κάνει; Τη στρεβλώνει, τη μεταμορφώνει, την κάνει Κακό…

 

Υπάρχουν λοιπόν οι Σχέσεις Απόδειξης, που είναι ένας έμμεσος τρόπος για να σου πάρω την Ενέργεια, να σου πάρω δηλαδή το Φως σου, και υπάρχει και ένας δεύτερος τρόπος:

Να σε βάλω να περιμένεις πως θα λάβεις κάτι από εμένα…

 

  • Σχέσεις Προσδοκίας…

 

Αν είσαι «καλό παιδί» και κάνεις ότι θέλω, τότε θα σου δώσω κάτι που ευελπιστείς να πάρεις… Αν κάνεις ότι σου λέω για να με κάνεις ευτυχισμένη ή ευτυχισμένο, τότε θα σου δοθώ… Ψυχή και Σώματι…

Βάζουμε πάντα πρώτα την Ψυχή γιατί έχει μεγαλύτερη Aξία…

Γιατί το σώμα του μπορεί να το δίνει ο άλλος, αλλά την Ψυχή του να μην την έχει δώσει.  Έτσι θα κάνω τα πάντα για να είσαι ευτυχισμένη, χαρούμενη, μήπως και μου δοθείς…

Έχω μια Προσδοκία δηλαδή… να λάβω κάτι….

 

Αν κάνω ένα «καλό παιδί», τότε θα είμαι «καλός πατέρας»… Μεγάλη παγίδα…

Για σκεφτείτε να έχετε ένα παιδί, που η Ψυχή του υπηρετεί το Κακό…

Στον Κόσμο των Ψυχών δεν ξέρουμε τι Επιλογές μπορεί να κάνει ο καθένας, άσχετα αν είναι πέντε χρονών ή ενενήντα πέντε…

Θα του δίνεις όλη σου την Ενέργεια μήπως γίνει «καλό παιδί», και ως δια μαγείας εκείνο θα παίρνει την Ενέργεια και θα την στρεβλώνει… Θα την κάνει Κακό…

Ή θα κάνει Κακό στον εαυτό του, κι έτσι θα σε βάλει στην Ενοχή για να συνεχίζει να σου παίρνει Ενέργεια, ή θα κάνει Επιλογές που δεν Φωτεινές και δεν έχουν Αλήθεια για να συνεχίσεις εσύ να δίνεις, ή… ή … ή … ή… ή…..

 

Όσο εσύ δεν μπορείς να λάβεις ότι είσαι «ένας σωστός πατέρας» βάσει των δεδομένων που έχεις στο μυαλό σου, τόσο θα δίνεις Ψυχική Ενέργεια μήπως και το πείσεις να αλλάξει Δρόμο. Αν όμως για εκείνο το παιδί είναι πάρα πολύ σημαντικό όχι να περπατήσει, αλλά να πάρει Ενέργεια, τότε δεν θα περπατήσει για να παίρνει Ενέργεια. Ο γονιός δεν είναι τόσο ευφυής για να καταλάβει ότι αυτό είναι μια Ψυχική Επιλογή.  Δεν μπορεί δηλαδή να καταλάβει ότι αυτό το παιδί θέλει απλά να σου παίρνει την Ενέργεια και να την επενδύει κατά το δοκούν… όπου εκείνο πιστεύει ότι υπηρετεί… Και που θα την επενδύει;

Στην Αλήθεια του; Όχι, γιατί τότε θα περπατούσε. Στο Ψέμα του; Ναι… Στο Κακό; Ναι…

 

Αν λοιπόν κάποιος είναι εγκλωβισμένος σε σχέσεις βαμπιρικού τύπου… ο τρίτος τρόπος για να χάσει την Ενέργειά του είναι όταν ο άλλος του προκαλεί Λύπηση

 

  • Σχέσεις Λύπησης…

 

Σε αυτήν την περίπτωση, πάντα έχω έναν θλιμμένο σύντροφο, πάντα έχω έναν ανικανοποίητο σύντροφο, πάντα έχω κάποιον που με τίποτα δεν είναι ευχαριστημένος, και πάντα κάτι θα του φταίει. Αν εγώ τον λυπηθώ, θα πρέπει να του δίνω συνεχώς Ενέργεια μήπως και τον βοηθήσω…

 

Και πάλι σε αυτήν την περίπτωση, επειδή ο άλλος δεν έχει πρόθεση να περπατήσει με την Ενέργεια που αντλεί, αλλά να την πάρει και να την κάνει κάτι άλλο, δεν παίρνει πρωτοβουλίες με την Ενέργεια που του δίνεις, δεν κάνει πράγματα που είναι καλό για εκείνον, γιατί το ζητούμενο δεν είναι να περπατήσει αλλά να πάρει το Φως σου…

Το ζητούμενο είναι να γίνει το Κέντρο του Κόσμου σου, ώστε το βλέμμα σου να εστιάζεται απάνω του. Και η Ενέργεια να ξέρετε φεύγει από τα Μάτια…

Άρα αυτοί που «κοιτάζεις», γίνονται  σημαντικοί για εσένα, και ποτίζονται με την δική σου Ενέργεια…

 

Και το ερώτημα βέβαια είναι εάν την Ενέργεια που παίρνει την κάνει Περπάτημα (και αναπτύσσεται) ή την ξοδεύει, και την στρεβλώνει.

 

Εσύ μπορεί να δίνεις Αγάπη, και να φωτίζει ο άλλος, να γίνεται όμορφος, και το βράδυ που γυρίζει σπίτι, να σου λέει πόσοι γκόμενοι (ή πόσες γκόμενες) την/τον κοιτάξανε…

Αυτό είναι το ζητούμενο; Ναι… για το Κακό το ζητούμενο είναι ο Θαυμασμός… γιατί όταν θαυμάζεις κάτι του δίνεις Ενέργεια: «Αν με θαυμάζουν, τότε παίρνω και την Ενέργεια των άλλων»…

 

Το Δάγκωμα…

 

Έτσι λοιπόν, δημιουργούμε σχέσεις που μας παίρνουν Ενέργεια, ή μπορεί είμαστε εκείνοι που παίρνουμε την Ενέργεια των άλλων…

 

Αν είμαστε εκείνοι που παίρνουμε Ενέργεια, τότε τα βαμπίρ είμαστε εμείς…

 

Συνήθως στα σεμινάρια έρχονται άνθρωποι που έχουν ξοδευτεί από Ενέργεια.

Λένε: «Δεν πάει άλλο, άδειασα... Είμαι στο (-100)… και σέρνομαι…»

Εδώ μέσα, θα έρθει ένα βαμπίρ για να βρει θύματα – όχι για να περπατήσει…

Λέει: «Πού μαζεύονται όλοι εκείνοι που δεν πιστεύουν πολύ στον Εαυτό τους; Εκείνοι που χρειάζονται Αποδείξεις; Εκείνοι που λυπούνται; Εκείνοι που το παίζουνε καλοί; Εκεί θα πάω…»

 

Είναι σαν να βάζεις τη Νυχτερίδα πάνω από «ανοιχτούς λαιμούς»…

Κι αν ο Δάσκαλος δεν ξέρει τι του γίνεται… είστε… ότι καλύτερο…!!!

Το καλύτερο φαγητό…Gourmet..!!!

 

Έρχεται λοιπόν κάποια στιγμή που θα εμφανιστεί ο Θεός και θα σου πει:

«Έλα προς Εμένα. Εγώ είμαι Φως. Εγώ είμαι Αγάπη. Εγώ είμαι Χαρά. Εγώ είμαι Αλήθεια. Έλα να λάβεις…».

 

Αν όμως πίσω σου είναι το Βαμπίρ που σου δαγκώνει το λαιμό και σου πίνει το Αίμα, και μπροστά σου είναι ο Θεός που σε προσκαλεί, πως θα πας εκεί;

Θα πρέπει να διώξεις το βαμπίρ από πάνω σου, για να προχωρήσεις…!

 

Είσαι δαγκωμένος και εγκλωβισμένος πίσω, και ο Θεός σου κάνει μια Πρόσκληση

- «Έρχεσαι προς Εμένα; Εγώ έχω να σου δώσω. Όχι Προσδοκία. Όχι Αποδείξεις. Όχι Λύπηση. Αλλά την Ψυχή σου, την Αλήθεια σου»…

 

Για να μείνεις ακίνητος και να σε δαγκώνει ο άλλος…

  • Πρώτα θα παίξει με το μυαλό σου… Δηλαδή, θα σε πείσει ότι είναι πάρα πολύ σημαντικός. Θα σε πείσει ότι σε αγαπάει. Θα σε πείσει ότι θα τα κάνει όλα για σένα.
  • Μετά θα σου πάρει λίγο τα συναισθήματα… Δηλαδή όλη τη Χαρά που νιώθεις θα την έχεις συνδέσει με το άτομό του. Ότι θετικό έχεις βιώσει θα το έχεις συνδέσει με την ύπαρξή του. Ότι αξία έχεις θα την έχει συνδέσει με εκείνον… Κι επειδή θα έχετε λίγα θετικά συναισθήματα (γιατί δεν είναι ευχάριστο να σε δαγκώνουν), τότε αυτά τα λίγα που έχετε πολύ εύκολα τα προβάλλετε σε ένα πρόσωπο. Όταν είστε εκστασιασμένοι δεν μπορείτε να βάλετε σε ένα άτομο όλη αυτή την Προβολή, γι’ αυτό την προβάλλετε στον Θεό.
  • Κι αν το δάγκωμα έχει πάει πιο βαθιά, θα σου έχει πάρει και την Ψυχή.

            Εκεί πια… του ανήκεις…

 

Και πως καταλαβαίνεις ότι του ανήκεις; Το καταλαβαίνεις με πρακτικούς τρόπους.

Του ανήκεις αν τυχόν πρώτος στο μυαλό σου έρχεται εκείνος.

Αν για να κάνεις κάτι, χρειάζεται πρώτα να του το πεις.

Αν σκέφτεσαι πως θα του το πεις, ή πως θα το πάρει…

Αν έχει σημασία αν θα το εγκρίνει ή όχι…

 

Τότε… σου έχει δαγκώσει την Ψυχή.

Μπήκε σε προτεραιότητα… σου έσπασε την Τριάδα: Θεός – Κύριος – Εαυτός...

- «Μη φοβηθεί, μη θυμώσει, μη στενοχωρηθεί, για κάτι που εγώ θέλω να κάνω»…

 

Αν σου πάρει την Ψυχή, τότε όπως καταλαβαίνετε, το Σώμα που φέρει μέσα του όλα τα υπόλοιπα… το «έχει» στο χαλαρό… Είσαι σαν τηλεκατευθυνόμενο. Όπου θέλει σε πάει…

Έτσι στη χειρότερη περίπτωση, αν το Κακό θελήσει να πεθάνεις – θα πεθάνεις.

Έχει και το Σώμα σου… Όταν σου έχει πάρει την Ψυχή, το επόμενο βήμα είναι να σου πάρει και το Σώμα σου – την Ύλη.

 

Έρχονται πολλοί στα σεμινάρια που είναι στο Όριο – έτοιμοι να πεθάνουν – κι όχι επειδή το θέλουν οι ίδιοι αλλά επειδή δεν έχουν πλέον την Επιλογή, γιατί δεν έχουν την Ψυχή στα χέρια τους…

 

«Καλύτερα να πεθάνω εγώ, παρά εσύ». Γιατί τίθεται όμως αυτό το ερώτημα;

Διότι η Νυχτερίδα χωρίς Αίμα, δε ζει… Αν συνεχίσω να σου δίνω το αίμα μου ως και το τελευταίο γραμμάριο, ποιος θα πεθάνει; - Εγώ.

Αν όμως σταματήσω να σου το δίνω, ποιος θα πεθάνει; - Η Νυχτερίδα…

«Εσύ ή εγώ;;;»… Εεεε;;;

 

Σε αυτό το σημείο αξίζει να δούμε μια Πλάνη που σχετίζεται με την έννοια της Αγάπη και τη Θυσίας…

Για πάρα πολλά χρόνια η Αγάπη ταυτίστηκε με την Θυσία…

«Όποιος αγαπάει θυσιάζεται»… κλασσική ατάκα…

Πολύ σωστά ο Κύριος σε ένα μήνυμά Του, είπε της Χριστίνας:

«Κάνατε την Αγάπη Θυσία ή Λύπηση. Εγώ σας έδωσα Αγάπη, εσείς με σταυρώσατε, κι εσείς νομίζετε ότι θυσιάστηκα…».

 

Ακούστε πως δουλεύει το Κακό και πως στρεβλώνει την Αλήθεια…

- «Ο Κύριος θυσιάστηκε για εμάς…»… Καλά…!!!

Η μέγιστη παράφραση…!! Το μεγαλύτερο ψέμα στα χρονικά…

 

Αν μες στο Νου σου σου βάλω ότι «επειδή αγαπάς θα πρέπει να θυσιαστείς», τότε αυτός που είναι δαγκωμένος θα φτάσει μέχρι τη Θυσία.

Θα θυσιάσω τα όνειρά μου, τις χαρές μου, ακόμα και το σώμα μου αν χρειαστείς.

- «Τώρα που πεθαίνω (αν είναι βαμπίρ απόδειξης) μπορώ να πάρω από εσένα ότι με αγαπάς;».

 

Κάποιος που ερχόταν παλαιότερα εδώ, μου έλεγε πως όταν ήταν μικρός έβλεπε στον ύπνο του ότι είχε πεθάνει, και ότι ήταν όλοι πάνω από τον τάφο του και λέγανε κλαίγοντας: «Τι καλό παιδί»… Με το μυαλό του είχε φτάσει στο Θάνατο για να μπορέσει να λάβει την αίσθηση ότι ήταν «καλό παιδί»…

 

Έτσι λοιπόν, αν τυχόν έχετε φτιάξει σχέσεις που δίνετε πολύ αγάπη, ή από αγάπη καθόσασταν και σας άρμεγαν, και εγώ θελήσω να τραβήξω το βαμπίρ από το λαιμό σας, ανάλογα με το που έχει φτάσει το δάγκωμα θα έχετε και τους αντίστοιχους πόνους..

 

Αν έχετε φτάσει λίγο πριν νοσήσει το σώμα σας, θα πονέσει το σώμα σας.

Αν έχεις χάσει την Ψυχή σου, θα πονάει η κοιλιά σου, γιατί θα ξαναέρχετει σιγά σιγά η Ψυχή στα έντερά σου… Αν έχεις αγαπήσει πάρα πολύ, θα πονάει η Καρδιά σου…

 

Αν σου τραβήξω τα Νύχια (γιατί δεν ξέρω από πού σ’ έχει γραπώσει) θα πονάς και στο αντίστοιχο σημείο. Αν τυχόν σου’ χει πάρει το Νου, δεν θα μπορείς να συγκεντρωθείς για λίγο, γιατί αν σου τραβήξω τη Νυχτερίδα απ’ το μυαλό θ’ αλλάξουν όλα σου τα δεδομένα.

Πάντως να ξέρετε, ότι αυτός που σας δαγκώνει, σας δαγκώνει στο αδύνατο σημείο σας, από το «τυφλό» σας σημείο. Από εκείνο το σημείο που εσείς δεν έχετε ακόμα εμπεδώσει – που δεν είστε ολόκληροι.

 

Οπότε όταν ο Θεός θα σε προσκαλέσει να έρθεις, τι θα κάνεις;

Δεν μπορείς να πας με μια Νυχτερίδα στο λαιμό;

Κατ’ αρχήν δεν έχεις δυνάμεις για να περπατήσεις – σου’ χει πιεί το αίμα…

Δεύτερον δεν έχεις Ψυχή να παραδώσεις.

Και τρίτον με τι συναισθήματα θα πας; Θλίψης; Στη Βασιλεία των Ουρανών;

Και με τι μυαλό; «Που θες να πας τώρα;;; Αφού εγώ είμαι ο «Θεός» σου (ή η «Θεά» σου)»..

 

Οπότε, όταν έχετε μια Πρόσκληση από τον Θεό, προϋποθέτει ότι θα χωρίσετε από σχέσεις βαμπιρικού τύπου… Κι όπως καταλαβαίνετε, όταν έρθω εγώ για να πάρω το βαμπίρ από πάνω σας, ο άλλος θα πει: «Ο Δαυίδ θέλει να μας χωρίσει…»…

 

Οπότε κάνω κάτι άλλο. Και θα σας πω τι κάνω…

Τραβάω λίγο το βλέμμα σας σε απόσταση…

 

Όταν είσαι πρόσωπο με πρόσωπο με μια Νυχτερίδα, βλέπεις μόνο τα μάτια της.

Αν σε τραβήξω ένα βήμα πίσω, βλέπεις και μερικά δοντάκια… βλέπεις και αυτάκια…

Αν σε τραβήξω δύο μέτρα πιο πίσω, βλέπεις και το κεφάλι…

Αν σε τραβήξω τέσσερα μέτρα πίσω, βλέπεις και τα νυχάκια..

Αν σε τραβήξω δέκα μέτρα πίσω, βλέπεις και φτεράκια…

Αν σε τραβήξω κανένα χιλιόμετρο…. «Πλάκα  μου κάνεις;;;»

Όταν θα το δεις όλο το Έργο, το πρώτο που θα πεις είναι: «Δεν το πιστεύω…»

Όταν θα δεις όλο το σχήμα, θα πεις: «Δεν το πιστεύω…».

 

Εκείνη τη στιγμή βέβαια, θα βγει μια Άμυνα και θα πεις: «Μήπως εσύ μου τα βάζεις στο μυαλό; Μήπως με βάζεις εσύ να βλέπω τη Νυχτερίδα;»

 

Έτσι πάει όμως…

Θα πρέπει να τη βγάλεις από το λαιμό σου και να την πετάξεις…

Δεν είναι εύκολο πράγμα…

Έχεις συνηθίσει στην εκροή αίματος για πολλά χρόνια…

 

Θα σας πω ένα μικρό Μυστικό.

Αν γυρίσεις πίσω στην Πρώτη Στιγμή που έγινε το Δάγκωμα, θα δεις ότι το ένιωσες, αλλά το παράβλεψες… Όταν μετά από λίγο αρχίζει το Αίμα να βγαίνει από το λαιμό, νιώθεις τη Ροή και την Κίνηση του Αίματος αλλά τη μεταφράζεις όπως θέλεις…

Πριν πας όμως σε αυτό, και μεταφράσεις την Εκροή του Αίματος σε Ηδονή, υπήρχε το Δάγκωμα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην το νιώσατε. Απλά το παραβλέψατε…

Σε τσίμπησε, και το παράβλεψες… Σε δάγκωσε και είπες «Η ιδέα μου ήταν…»

 

Αν γυρίσετε πίσω μπορείτε να δείτε τη στιγμή που σας δάγκωσε…

Το Σώμα έχει Μνήμη… Ανάλογα με το επίπεδο της συνειδητότητάς σας θα νιώσατε και το σημείο. Όταν εμένα μου δαγκώσανε την Ψυχή το ένιωσα στη Κοιλιά μου. Όταν με δαγκώνουν στα συναισθήματα το νιώθω στην Καρδιά μου. Όταν μου δαγκώσουν το Νου μου… κόλλησε…

 

Αν περάσει από μπροστά μου μια όμορφη κοπέλα, και το «μοντέλο» αυτό κουμπώσει με αυτό που έχω στο Νου μου – μου δάγκωσε το μυαλό…

Αν μου μιλήσει και μου κινήσει συναισθήματα – μου δάγκωσε την Καρδιά μου…

Αν τυχόν δω απάνω της ψυχικά μου κομμάτια που δεν έχω ακόμα κατακτήσει – μου δάγκωσε και την Ψυχή. Αν τυχόν με αγγίξει και μου δώσει το χάδι που δεν έλαβα ποτέ… μου δάγκωσε και το Σώμα…

 

Και άντε και το διαπιστώσαμε αυτό...!!! Τώρα τι κάνουμε;;;;

Αν το Άγγιγμα είναι σημαντικό, να χάσω αυτό το Χέρι;;;

Αν έχεις προβάλλει Ψυχικές ιδιότητες πάνω στον άλλον, νομίζεις πως αν τον χάσεις θα χάσεις και την Ψυχή σου… Αν αισθάνθηκες Χαρά, και φύγει ο άλλος, νομίζεις πως παίρνει και τη Χαρά μαζί…

 

Γι’ αυτό ένας τρόπος για ν’ απαγκιστρωθούμε, είναι να θυμηθούμε τον Εαυτό μας πριν το Δάγκωμα. Γιατί με τον καιρό τον έχουμε ξεχάσει.

 

Το ενδιαφέρον είναι, ότι αν τυχόν σου έχει ανοίξει δύο τρύπες στο Λαιμό, και εσύ δεν πάρεις το χρόνο σου για να επιτρέψεις να επουλωθούνε, τότε οι ανοιχτές τρύπες θα «φωνάξουνε» κι άλλο βαμπίρ. Αν δούνε ένα Θύμα να «κάθεται» θα πλακώσουν πολλά….

Αν εσύ παραδοθείς αμαχητί, τότε γίνεσαι βορά… τσάμπα φαγητό…

 

Έχουμε ξεφύγει από τα ψυχολογικά πρότυπα όπως καταλαβαίνετε. Ένας ψυχολόγος θα έλεγε: «Τι Προβολές είναι αυτές;;; Παρανοϊκού τύπου… βλέπει παντού κακούς…».

Γιατί; Αποκλείεται ένας ψυχολόγος να είναι βαμπίρ;

Ο ψυχολόγος είναι αυτός που σου λέει πότε είσαι έτοιμος να φύγεις. Δηλαδή: ποτέ…

 

Οπότε αν χάνουμε Αίμα, χάνουμε και τη Δύναμή μας.

Κι αυτή η Ενέργεια είναι πολύτιμη. Μας την έδωσε ο Θεός για να τιμήσουμε την Ψυχή μας και να περπατήσουμε το Δρόμο μας… Έτσι, όταν περπατάς την Αλήθεια σου και πηγαίνεις προς το Φως, οι Νυχτερίδες φεύγουν μόνες τους γιατί αυτές ζούνε μόνο στο Σκοτάδι.

Από ένα σημείο κι έπειτα, για να δεις τις Νυχτερίδες θα πρέπει να γυρίσεις την πλάτη σου στο Φως.

 

Έτσι είναι και η Ώρα της Επιλογής…

Εμφανίζεται ο Δαυίδ ως Φως, φωτίζει λίγο τον περιβάλλοντα χώρο, βγαίνεις από τη Φωλιά που σου πίνουνε το Αίμα, και στέκεσαι για λίγο ανάμεσα στο Φως και στη Σπηλιά…

Τότε θα πρέπει να διαλέξεις: Ή θα πετάξεις το βαμπίρ απ’ το λαιμό σου και θα πας στο Φως, ή θα γυρίσεις πίσω…

 

Αν επιλέξεις να γυρίσεις πίσω, και ξαναμπείς στη Φωλιά, επειδή έχεις δει πως είναι το Φως ξέρεις τι θα φωνάζεις: «Δαυίδ, σώσε με…!! Μπες μέσα και βγάλε με από δω…».

 

Μα εσύ επέλεξες να γυρίσεις πίσω….

Αν ήμουν Βλάκας (που δεν είμαι) και ήθελα να το παίξω Ήρωας (αυτό θα σήμαινε ότι είμαι ακόμα στην Απόδειξη), θα έμπαινα μέσα στη Σπηλιά.

Αν προσδοκάς να σε πουν «Καλό Δάσκαλο», θα μπεις.

Αν από τις Φωνές και τα Δαγκώματα λυπηθείς, θα μπεις…

 

Συνήθως όταν φτάνουμε στο Κατώφλι, θέλουμε να πάρουμε και τους δικούς μας έξω από τη Σπηλιά: «Θα ήθελα να έρθουν κι εκείνοι μαζί μου στο Φως, γιατί τους αγαπάω».

Αυτοί όμως δεν θέλουν να έρθουν…

Είτε γιατί έχουν ακόμα πολύ αίμα διαθέσιμο…

Είτε γιατί είναι Νυχτερίδες…

Μμμμ…. Αυτό το τελευταίο, το αλλάζει λίγο το σκηνικό…

Η Νυχτερίδα δεν μπορεί να ζήσει στο Φως – θέλει το Σκοτάδι…

 

Εκείνη τη στιγμή – σου ξεριζώνεται η Καρδιά….

Όταν καλείσαι να αφήσεις αγαπημένα σου πρόσωπα…

Πρόσωπα που αγάπησες, που βοήθησες, που τους έδωσες πολύ Φως, και συνδέεσαι μαζί τους από την Καρδιά σου…

 

Άρα, όταν πονάει η καρδιά σας, είναι σημαντικό να ρωτάτε τον Εαυτό σας, ποιους καλείστε να αφήσετε πίσω…

 

 

Εσείς νομίσετε πως ότι κάνουμε εμείς εδώ μέσα, μένει σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους!

Υποτιμάτε τον Δαυίδ….!!!! Όταν υπάρχει μια Πρόθεση μέσα μου απλώνεται σε όλη την Ελλάδα. Απλά εσείς είστε παρόντες…

 

Εγώ μπορώ να πιάνω την Πρόσκληση και να οδηγώ…

Άλλοι με βλέπουν στο όνειρό τους, άλλοι με αισθάνονται, άλλοι είναι παρόντες.

 

Ο Θεός λέει «Ελάτε…», και ο Δαυίδ οδηγεί..

- Πως οδηγώ;

Κάνοντας πρώτος πριν από εσάς, το βήμα που εσείς καλείστε να κάνετε τώρα…

 

Άρα ναι…

Ο Θεός έκανε μια Πρόσκληση…

Και η Πρόσκληση είναι «ανοιχτή» με συγκεκριμένη ημερομηνία λήξεως.

Δεν θα είναι «ανοιχτή» συνέχεια…

 

«Για να προχωρήσω, καλούμαι να αφήσω»…

Στην αρχή θα είναι δύσκολο για το μυαλό σας:

- «Μα είναι δυνατόν ο πατέρας μου, η μητέρα μου, η γυναίκα μου, το παιδί μου, ο φίλος μου, ο αδερφός μου… να είναι βαμπίρ;;;»

 

Ψυχή είναι…!!! Το μυαλό σου είναι που σου λέει ότι είναι αδερφός σου. Το μυαλό σου σου λέει ότι είναι παιδί σου. Μια Ψυχή σε Σώμα είναι - και μάλιστα όχι ακόμα σε σώμα  αλλά καλείται να επιλέξει αν θα μείνει ή όχι στο σώμα.

 

Κοιτάω την Ψυχή, κι επειδή είναι μια οικεία Ψυχή με την οποία έχω συνδεθεί, θέλω να έρθει κι εκείνη στο Φως… Εκείνη όμως δεν έρχεται… Κάνει μια Επιλογή..

- «Μα είναι το παιδί μου…»

Ναι … αλλά κάνει μια Επιλογή…

- «Μα είναι άντρας μου…»

Κάνει μια Επιλογή…

- «Μα είναι γυναίκα μου…»

Κάνει μια Επιλογή..

 

Και πολύ σωστά ο Θεός λέει: «Άστον αυτόν – εσύ τι επιλογή κάνεις;»

Η Πρόσκληση για τον καθένα είναι Προσωπική - έχει ονοματεπώνυμο…

Σου δίνει την Πρόσκληση, και σου λέει η Πόρτα κλείνει σε πέντε λεπτά…

Κι εσύ λες: «Αν δεν έρθει κι αυτός μαζί μου, δεν πάω πουθενά…».

Έχεις κάνει μια Επιλογή: Ή τον Θεό, ή μια άλλη Ψυχή…

 

Θα σας βοηθούσε πολύ (αλλά είναι αρκετά δύσκολο) αν μπορούσατε να βλέπετε τους άλλους ως Ψυχές… Είναι όμως πολύ δύσκολο…

 

Το ότι γνωρίζω το Έργο, απλά δηλώνει τη Σοφία.

Και τι κάνω με τη γνώση αυτή; Στρέφω την Αγάπη σε εμένα:

- «Πάτερα ερχόμενος προς Εσένα, τιμάω την Ψυχή μου»

Και μετά τι κάνω; Ξεκολλάω τα κομμάτια μου από τις Ψυχές που επιλέγουν να μείνουν πίσω….

 

 

Όταν ήμουν πιο μικρός, ξέρετε τι έκανα;

Τις τράβαγα μαζί μου, αλλά σερνόταν τα πόδια μου γιατί το δέρμα μου ξεχείλωνε.

Ήταν κολλημένες απάνω μου, και σερνόμουν κουβαλώντας Ψυχές.

Δεν ήθελα με τίποτα να τις αφήσω, και ξεχείλωνε το δέρμα μου…

 

Αν πρέπει να ξεχειλώνει το δέρμα σας (αυτό είναι μπόνους για κάποιους εδώ μέσα) θα πρέπει να παχύνετε, γιατί υπάρχει κενό ανάμεσα στα κόκκαλα και στο δέρμα, που αν το φυσιολογικό θα ήταν δύο πόντοι, όταν το ξεχειλώνεις τραβώντας τον άλλον με το ζόρι, η απόσταση από τα κόκκαλα ως το δέρμα πάει στους είκοσι πόντους – και δεν μπορεί αυτό να μείνει κενό, θα πρέπει να γεμίσει…

 

Αν δένεις τους άλλους από την Ψυχή σου, θα κάνεις την κοιλιά σου μεγάλη…

Αν τους δένεις από την Καρδιά σου, θα κάνεις το στήθος σου μεγάλο.

Αν τους σέρνεις από το μυαλό σου θα χάνεις τον ύπνο σου. Θα σκέφτεσαι συνέχεια αυτούς. Μέσα στο μυαλό σου θα είναι πρώτα οι άλλοι – και μετά εσύ.

 

Μετά θα πρέπει να κάνεις δίαιτα, αλλά με τίποτα δεν θα αδυνατίζεις…

Θα πρέπει να κάνεις πλαστικές, για να «μαζέψεις» το στήθος σου.

Θα πρέπει να παίρνεις χάπι για να κοιμάσαι, ή να καπνίζεις «χόρτο» για να μην σκέφτεσαι…

 

Οπότε τώρα, θα πάμε να γιατρέψουμε, την κοιλιά μας, να γιάνουμε την καρδιά μας, και να ηρεμήσουμε λίγο το μυαλό μας. Κάνοντας Προσευχή σήμερα θα διορθώνουμε τα Τρία αυτά Κέντρα. Η Επέμβαση θα είναι πολύ λεπτή - χρειάζεται ακρίβεια…

 

Θα αφεθείτε με Εμπιστοσύνη να επέμβω στα πλέγματα σας.

Εάν θέλετε να ελευθερωθείτε, απλά αφεθείτε να σας οδηγήσω.

Να ξέρετε ότι θα είναι πολύ λεπτή επέμβαση και την κάνω πρώτα σε εμένα, και όπως ξέρετε και σας έχω πει… έχω Έργο να κάνω… δεν θα παίξω με τον Εαυτό μου.

 

Ο Κύριος πριν από μερικές μέρες μου είπε:

- «Δαυίδ, τρεις μέρες σου φτάνουν για να τελειώσεις την Εγχείρηση απάνω σου».

Δεν ήθελα να την κάνω… Κι ενώ έπρεπε να την κάνω από Τετάρτη μέχρι Κυριακή, την έκανα Κυριακή με Τετάρτη. Κι επειδή οι ημερομηνίες έχουν «κλειδώσει», όταν αργώ εγώ τρεις μέρες, την τέταρτη μέρα πρέπει να κάνω δουλειά για τέσσερις μέρες.

 

Έτσι κι  εσείς, όταν δεν προχωράτε μια βδομάδα, την επόμενη εβδομάδα έχετε διπλό έργο. Γιατί ο Θεός έχει «κλειδώσει» τις ημερομηνίες…

 

Πάμε να δουλέψουμε…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Προσευχή που ακολουθεί έγινε από τον Δαυίδ, και το μήνυμα δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου.


 

Δαυίδ

              

Σήμερα η Πρόθεση είναι να ελευθερωθούμε…

Για να δυναμώσει η Πρόθεσή σας για λίγο νιώστε κούραση, αγωνία, φόβο, απογοήτευση.

- «Πατέρα κουράστηκα».

 

Πρώτη Εγχείρηση στο Νου.

Όλοι εκείνοι που λόγω Εικόνας, εξ αιτίας των λόγων που λέγανε, πλανέψανε το Νου μου, διαστρεβλώσανε τη Αλήθεια μου, και με οδηγήσανε ο Νους μου να αμφιβάλλει για μένα.

«Ίσως να μην είμαι πολύ ικανός, όμορφος, δυνατός, άξιος»… πλανέψανε το Νου μου…

 

Επιτρέψτε να πάρω την Πλάνη και αυτούς που σας πλανέψανε, από το Κεφάλι σας.

Αφαιρώ από το μυαλό σας την Αμφισβήτηση του Εαυτού σας.

Επαναπροσδιορίστε τον Εαυτό σας. Λίγα; Οκ, αλλά καλά.

 

Δεν είμαι ότι μου έλεγες, δεν είμαι ότι με έπειθες.

Αναγνωρίζω τις Ικανότητές μου, την Αξία μου, την Ομορφιά μου, την Πρόθεσή μου.

Παρόλο τον Γόητα, παρόλη την Πλάνη… πάλι καλά τα κατάφερα…

Γι’ αυτό με Πρόθεση, αφαιρώ από τον Νου μου κάθε πρόσωπο που ελέγχει το μυαλό μου. Από σήμερα στο Νου μου - μόνο Αλήθεια και Φως.

Ο Πατέρας μιλάει – το μυαλό μου υπακούει...

 

Δεύτερο Επίπεδο Καρδιά – πιο δύσκολα πράγματα… Αγαπάω, προστατεύω, δίνω.

Δείτε ανθρώπους που συνεχώς δίνετε, συνεχώς προστατεύετε, συνεχώς αγαπάτε, και σας δαγκώνουν την Καρδιά σας.

 

Έχω φτάσει στο σημείο να αμφιβάλω και για την Αγάπη μου, για τις Προθέσεις μου. Αμφισβητώ τον Θεό μου. Τραβάω την Καρδιά μου από οποιονδήποτε δεν σέβεται την Αγάπη μου, και την παίρνω από έξω, να την βάλω για πρώτη φορά μέσα στο Σώμα μου.

Βάζω την Καρδιά μου εκεί που της ανήκει – μέσα στο Σώμα μου.

 

Αν ακούτε Φωνές, Παρακαλετά, Ουρλιαχτά – κλείστε τα αυτιά σας.

«Βάζω την καρδιά μου στη θέση που της ανήκει».

Αποχαιρετήστε ανθρώπους, ψυχές, καταστάσεις…

«Τη χρειάζομαι για να προχωρήσω…»

Αφαιρώ από τα πλέγματά σας την Ενοχή του να πάρετε την Καρδιά σας πίσω.

«Δίνω τη Αγάπη μου στο Θεό μου, στον Κύριο μου, και στην Ψυχή μου….»

 

Τρίγωνο: Από το Τρίτο Μάτι στο Μέτωπο με δύο γωνίες στους Πνεύμονες – ένα Δ (δέλτα). «Έχω το Μυαλό μου και την Καρδιά μου στα χέρια μου»…

 

 

 

 

Κοιλιά : Άντερα με άντερα – Ψυχή με Ψυχή.

 

Τραβήξτε τα άντερά σας με τα χέρια σας πίσω…

Ξεδιπλώστε σιγά σιγά σε πρόσωπα και καταστάσεις που έχετε μπλεγμένα τα άντερά σας…

 

Λαμβάνω πίσω την Ψυχική μου Ενέργεια, από γεγονότα, καταστάσεις, αντικείμενα, ανθρώπους, Ψυχές, και με Πρόθεση επαναφέρω την Ψυχική μου Ενέργεια μέσα στην Κοιλιά μου. Από σήμερα, οτιδήποτε φώτιζε απ’ το Φως μου – το παίρνω πίσω…

 

«Πατέρα, η Ψυχή μου ανήκει πρώτα σε Εσένα, γι’ αυτό τη μαζεύω πίσω από οπουδήποτε δεν ανήκει. Ας γίνει ότι είναι να γίνει, αρκεί να έχω την Ψυχή μου στο Σώμα μου, και τιμάω κάθε Επιλογή άλλων Ψυχών… Καλό τους Ταξίδι»…

 

Χριστίνα

 

Ο Πόνος και η Αγάπη για τον Εαυτό σας είναι η Φωτεινή Ένδειξη για την Διαδρομή σας…

Αφήνω οτιδήποτε μέχρι σήμερα έκανα, και βαδίζω στην πραγματικότητά μου.

 

Το Χέρι είναι Ένα που σας τραβάει, και ένα το δικό σας.

Και η Ψυχή σας είναι μία.

Και ο Πατέρας Ένας και Μοναδικός.

 

Ο Δρόμος είναι Ένας. Ή μπρος,  ή πίσω… Και τα δύο είναι διαδρομή.

Οι Αποφάσεις ελήφθησαν, οι Επιλογές αιωρούνται, οι αμφισβητήσεις τελειώνουν, η Εδραίωση συμβαίνει, η Άφεση ξεκινάει, η Αλήθεια πονάει, η Αγάπη εδραιώνεται.

 

Ότι λάμπει με Αίσθηση Ψυχής και Σώματος, αυτό θα είναι Άγιο Πνεύμα.

Ανοίξτε για να το ρουφάτε, για να το αισθάνεστε, να το αναπνέετε έως ότου ολοκληρωθεί η Κάθοδός Του στη Γη.

 

Αφήνοντας συναισθήματα, πράξεις, και καταστάσεις γίνεται ένας μικρός θάνατος επί της Γης, νιώθοντας την Ανάσταση της Ψυχής.

 

Αυτός που έδωσε – αυτός και έλαβε.

 

Τούτο Μου εστί το Φως…

 

Αμήν.

 

 

 

Μοιραστείτε το