ΕλληνικάEnglish

Η Ώρα της Επιλογής

 Τετάρτη 29/1/2014


Τα «παιχνίδια» τελείωσαν.

Και για πολλούς, η ημέρα αυτή (που τα «παιχνίδια» τελειώνουν) θα είναι η σημερινή ημέρα.

Πάμε λοιπόν να δούμε ποια είναι τα «παιχνίδια», πως τελειώνουν, και τι θα γίνει σήμερα…

 

Ο Θεός αποφάσισε να τελειώσει το «παιχνίδι» που λέγεται Μυαλό.

Κι αυτό που θα γίνει σήμερα, όσα… παιχνίδια κι αν παίξει το μυαλό σας, δεν μπορεί να το φανταστεί!

 

Υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ Πίστης και Εμπιστοσύνης…

Η Πίστη είναι στο Μυαλό, και η Εμπιστοσύνη είναι στην Ψυχή.

Τεράστια Διαφορά….

 

Πίστη στην ουσία δεν υπάρχει…

Τουλάχιστον όχι απόλυτη, γιατί όταν πειστείς, μετά θέλεις κάτι άλλο για να πειστείς.

Πείθεσαι… Μετά κάτι άλλο για να πειστείς.

Πείθεσαι… Κάτι άλλο… Και ούτω καθεξής.

Πίστη 100% δεν υπάρχει.

 

Γι’ αυτό το λόγο, αυτός που πιστεύει 100% είναι Ηλίθιος.

Ο Ηλίθιος πιστεύει 100%.

Ο Ευφυής δεν μπορεί να πιστέψει 100%.

Ο Ευφυής πάντοτε τραβάει το Όριο λίγο πιο πέρα…

Λέει: «Θέλω κι άλλο λίγο…»

 

Αυτοί που πιστεύουνε τυφλά, είναι Ηλίθιοι. Δεν έχουν Νου….

Και γι’ αυτό κι ο Θεός δεν ασχολείται μαζί τους.

Ο Θεός δεν ασχολείται με τους Ηλίθιους…

Άρα, η πίστη τύπου «Σε πιστεύω 100%» είναι για όσους δεν έχουν Μυαλό.

 

Όταν κάποιος φτάσει στο 99% της Πίστης, τότε το επόμενο βήμα είναι η Εμπιστοσύνη.

Εκεί δεν έχει «Τι πιστεύω» με το Μυαλό, εκεί εμπιστεύομαι αυτό που αισθάνομαι.

Εμπιστεύομαι την Αίσθηση και δεν μπαίνω στην Ανάλυση…

Μόλις μπεις στην Ανάλυση, ξαναπάς πάλι στην Πίστη…

Είναι μια Διαδρομή από τον Νου στην Καρδιά.

 

Μέχρι να σε πάει στο 99% (εκεί δηλαδή που συμβαίνουν πράγματα που «δεν μπορείς να τα εξηγήσεις»), θα σου δίνει Δεδομένα ο Θεός, σαν να σου λέει:

- «Πάρε κάτι ακόμα για να «δεις», πάρε κι άλλο λίγο…».

Κι αυτό συμβαίνει σε εκείνον που τελικά θέλει να περάσει στην Εμπιστοσύνη…

 

 

Για να σας πω ένα παράδειγμα, μια κοπέλα που είχε πολλά προβλήματα στον εργασιακό της χώρο, αφού παρακολούθησε το σεμινάριο της Κυριακής, πάει την άλλη μέρα στη δουλειά της που είχαν την κοπή της πίτας, και λέει από μέσα της: «Θεέ μου, αν αυτά που άκουσα από τον Δαυίδ είναι Αλήθεια, θέλω να μου πέσει το φλουρί. Αν από τα πενήντα άτομα, πέσει το φλουρί σε μένα, αυτά που άκουσα είναι Αλήθεια».

Της δίνουν ένα κομμάτι (το μικρότερο), της πέφτει το φλουρί, και η επόμενη σκέψη της ήταν:

«Κι αν είναι τυχαίο;». Σωστά, έτσι πάει…

Την ώρα λοιπόν που αναρωτιέται μέσα της «αν είναι τυχαίο» ή όχι, έρχεται το αφεντικό της και της δίνει το Δώρο που κέρδισε με το Φλουρί. Το Δώρο που κέρδισε ήταν ένα βραχιόλι με τέσσερα Πεντάκτινα Αστέρια….!!!!

 

Το επόμενο ερώτημα είναι: «Μα γιατί μου συνέβη αυτό;» (πάμε στο Γιατί).

Της συνέβη γιατί ζήτησε μια Απόδειξη.

Ωραία, και σου την έδωσε την Απόδειξη…

Ε, και;;; Τι την κάνεις;;;

 

Με την Απόδειξη θα βγάλεις ένα Συμπέρασμα.

Την στιγμή που βγάζετε ένα Συμπέρασμα (οποιοδήποτε), επειδή είναι από το Μυαλό σας θα υπάρξει και ένας Αντίλογος – πάντα σε ένα συμπέρασμα υπάρχει και ένας Αντίλογος.

Γι’ αυτό και λέμε, ότι για το μυαλό, δεν υπάρχει η Απόλυτη Αλήθεια.

Γι’ αυτό και οι δικηγόροι δεν μπορούν να έχουν την απόλυτη αλήθεια, γιατί πάντα θα υπάρχει και ένα αντίπαλο επιχείρημα. Κερδίζει αυτός με τα ισχυρότερα αποτελέσματα.

Η Αλήθεια όμως δεν μπορεί να είναι ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα.

Η Αλήθεια είναι Μία, και είναι Απόλυτη.

Δεν μπορείς να επιχειρηματολογείς. Όταν επιχειρηματολογείς, βγαίνεις από την Αλήθεια.

Μόλις πεις: «Γιατί είναι Αλήθεια;», εκείνη τη στιγμή πας στην Ανάλυση.

 

Άρα, βλέπετε πως το «Γιατί» (η Εξήγηση) σε οδηγεί στην Ανάλυση, και στο μυαλό σου.

Βλέπετε πως η Εκλογίκευση, σε «παίρνει» από την Αλήθεια, και σε οδηγεί στο Ψέμα.

Έχουμε μια «Πτώση»… Πέφτουμε από την Αλήθεια, σε ένα χαμηλότερο επίπεδο όπου για να… πειστώ, χρειάζεται Ανάλυση… Χρειάζεται να πειστώ, επειδή δεν έχω Εμπιστοσύνη.

Χρειάζομαι το «γιατί», επειδή δεν εμπιστεύομαι την Αλήθεια….

 

Και πολύ σωστά έρχεται ο Κύριος μέσα από το μήνυμα της Χριστίνας την προηγούμενη Τετάρτη, και λέει κάτι μοναδικό. Λέει: «Με μαστιγώσανε γιατί θέλανε να δούνε αν ματώνω, αν το Αίμα Μου είναι Θεϊκό…».

 

Ωραία, άντε και δε ματώνει…

- «Κάτι άλλο θα κρύβεται», θα λέγανε αν δε μάτωνε…

Και θα ψάχνανε να βρούνε Εξηγήσεις…

 

Άρα, το «γιατί συμβαίνει όλο αυτό που συμβαίνει», το «πως γίνεται όλο αυτό που γίνεται», το «τι κρύβεται πίσω από όλο αυτό», το «γιατί, γιατί, γιατί, γιατί»… εεεε, έχει κάποια στιγμή το Τέλος του…

 

Τελειώνει από μόνο του;

- Όχι.

  

Από μόνο του δεν τελειώνει – είναι η φύση του να αναπαράγει το «γιατί» με το «διότι»…

Είναι η Φύση του. Δεν τελειώνει ποτέ.

 

Τι μένει;

- Εμπιστοσύνη…

 

Δύσκολο πράγμα να εμπιστευτείς. Πάρα πολύ δύσκολο.

Και κάθε φορά που δεν θα είσαι έτοιμος να εμπιστευτείς, θα γυρίζεις πίσω στο Μυαλό σου να το ξανα-αναλύσεις, να το κάνεις «φέτες»…

 

- «Μα είναι δυνατόν, ο Ξυλουργός να είναι Υιός του Θεού;»

Ας το ξανα-αναλύσουμε. Ας το κάνουμε φέτες…

 

Το τσεκάρω και πάλι, και πάλι, και πάλι….

Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις…

Πόσο θα παίζεις;;;

 

Για 2.000 χρόνια μας άφησε ο Θεός να παίζουμε με το Μυαλό μας…

Τώρα αυτό το Παιχνίδι - το αποσύρει… Αυτός το έβαλε, αυτός το αποσύρει…

Λέει: «Τώρα, ήρθε ο καιρός για Επιλογές…»

 

Τα πράγματα δυσκολεύουν… Πάμε σε Επιλογές.

Είναι καιρός για κάποιους από εσάς να επιλέξετε.

Δεν μπορείς να υπηρετείς δύο Θεούς… Θα πρέπει να προσκυνήσεις.

 

Στην αρχή τους βλέπεις και τους δύο θεούς απέναντι… και διαπραγματεύεσαι…

Τι σου δίνει ο ένας, τι σου δίνει ο άλλος…

Κάποια στιγμή θα πρέπει κάποιον να προσκυνήσεις.

Θα εμφανιστεί μια Ετυμηγορία: «Ποιόν Θεό υπηρετώ;»

 

Άκουσες, είδες, πήρες και τις αποδείξεις σου…

Τώρα, είναι η ώρα να κάνεις την Επιλογή σου.

Όποιον Θεό διαλέξεις, θα έχει και το ανάλογο αποτέλεσμα..

 

- «Γιατί δεν επιλέγω;» είναι το Ερώτημα, «Γιατί αργώ την Απόφαση;»

 

Και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι όλο το ζητούμενο είναι «να μην αποφασίσω»..

Να μην κάνω Επιλογή…

Βέβαια… μην επιλέγοντας, έχω κάνει ήδη την Επιλογή.

 

Κάποιοι εδώ μέσα νομίζετε ότι μπορείτε να «παίζετε» με τον Θεό.

Ότι μπορείτε να έχετε όσο χρόνο χρειάζεστε…

Παιδικότητες!!! Παιδικά παιγνίδια…

 

Αν μεγαλώνατε τα παιδιά σας με την αίσθηση ότι έχουν άπλετο χρόνο, δεν θα μεγάλωναν ποτέ. Εάν τα μεγαλώνατε με την αίσθηση ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, ότι ώρα θέλουν, να τρώνε όπου βρουν κι όποτε να ’ναι… δεν θα μεγάλωναν ποτέ… 

 

Έρχεται κάποτε η στιγμή που ένας σοφός πατέρας θα πει:

- «Με αυτό τελείωσες».

- «Μα… άσε με ακόμα λίγο να παίξω…» λέει το παιδί.

- «Τελείωσες… Δεν θα σε αφήσω να παίξεις άλλο με αυτό.»

 

Ένα παιδί τι κάνει τότε;

Προσπαθεί να κερδίσει λίγο χρόνο ακόμα…

- «Δεν είμαι ακόμα έτοιμος. Φοβάμαι. Δεν έχω πειστεί… Δεν είμαι σίγουρος. Θα τα καταφέρω; Να το ξαναδούμε; Μου το ξαναλές;»

 

Αν εκείνη τη στιγμή, δεν συνειδητοποιήσει ο πατέρας, ότι είναι κόλπο και δεν έχει ειλικρίνεια, τότε ξαφνικά χάνει τη «θέση» του. Και αντί να είναι ο πατέρας ο Οδηγός, γίνεται Οδηγός το παιδί, και παίρνει τα ηνία… Που σημαίνει τι;;; Τι θα έλεγε ο πατέρας; Θα έλεγε:

- «Θα πάρεις μια Απόφαση σήμερα: εάν συμφωνείς να πας στο Επόμενο Βήμα ή όχι…»

Το παιδί αρνείται να αποφασίσει, νομίζοντας πως έτσι θα παραμείνει εκεί που είναι…!!

Αυτό όμως είναι μια Κρυφή Επιλογή…

 

Και νομίζεις τώρα εσύ πως ο Θεός θα σε αφήσει να κάνεις ότι θέλεις για όσο θέλεις…!!

Αν δεν μπεις μπροστά στην Επιλογή, αισθάνεσαι πως είσαι το Αφεντικό, γιατί έχεις το δικαίωμα να μην επιλέγεις..

- «Άσε λίγο ακόμα…!!!»…

 

Αρκετά……..

Είναι καιρός για μια Επιλογή…

Πριν από μερικούς μήνες κάποιος που ήταν εδώ μέσα, μπήκε μπροστά σε αυτήν την Επιλογή… Κανείς σας δεν κατάλαβε τι έγινε εδώ μέσα πριν από λίγους μήνες…

Δεν ήσασταν ακόμα έτοιμοι να με δείτε να λέω: «Τα μαζεύεις και φεύγεις…».

Γιατί το μικρό σας μυαλουδάκι την ώρα της Επιλογής, παίρνει το αποτέλεσμα αυτής της Επιλογής, ως Τιμωρία…

 

Άρα, σήμερα θα κληθείτε να κάνετε μια Επιλογή.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το ποιά θα είναι η Ώρα της Επιλογής, δεν είναι δική σας Απόφαση…

Κι εδώ πάμε στα δύσκολα…

 

Ο Ηλίθιος που ζει στο Νου του, λέει: «Είμαι ελεύθερος να επιλέξω όποτε θέλω».

Νομίζει πως έχει το δικαίωμα της χρονικής στιγμής της Επιλογής.

Έτσι είναι τα νοητικά παιγνίδια…

 

Ο Θεός αποφασίζει…

Την Στιγμή που θα σε καλέσει να κάνεις την Επιλογή σου, την ορίζει ο Θεός..

Δεν σου αφαιρεί το δικαίωμα να διαλέξεις το ένα ή το άλλο…

Η Στιγμή όμως που θα σε καλέσει για Επιλογή, είναι δική Του απόφαση…

 

Άρα, ναι… Ο Θεός κάνει Επιλογές, και λέει: «Εγώ θέλω σήμερα να είναι η Στιγμή της Επιλογής»…

 

Ας πάμε λίγο πιο βαθιά…

 

 

 

Όταν σε βάζει στο Κέντρο τη Στιγμή της Επιλογής, συμβαίνει το εξής…

Τραβάει μια Κόκκινη Γραμμή, και δημιουργεί έναν Γκρεμό – μια Χαράδρα (δικός Του είναι ο Κόσμος, ότι θέλει κάνει), και λέει:

- «Επέλεξε σε ποια μεριά θέλεις να είσαι. Από δω θα είναι η Κόλαση, και από εδώ ο Παράδεισος»…

 

Εσείς εστιάζεστε στα δύο Άκρα, και δεν βλέπετε ότι αυτοί που δεν επιλέγουν πέφτουν στην Χαράδρα…

 

Η μη-Επιλογή είναι το Κενό…

 

- «Γιατί Δαυίδ, τώρα η Επιλογή. Γιατί να μπει σήμερα; Γιατί σήμερα να ανοίξει η Χαράδρα;»

 

Γιατί και ο Δαυίδ έχει το δικό του Περπάτημα.

Πέρασε μια περίοδος (πριν από τρεις μήνες) όπου θα έπρεπε να αποφασίσω αν θα πολεμήσω με Θυμό. Θυμός με Θυμό…

Το κερδίσαμε το Πρώτο Παιχνίδι…

 

Το Δεύτερο Παιχνίδι είναι αν θα με καταβάλει η Λύπηση του να βλέπω κάποιους να πέφτουν στη Χαράδρα. Όμως το τελείωσα αυτό - εδώ και δέκα μέρες -  το τελείωσα.

Και το παρατράβηξα κιόλας… Τώρα πια δεν «κουνιέται φύλλο»…

 

Εσείς νομίζετε ότι εγώ παίζω…

Αλλά όσοι σήμερα «πέσετε», ή «περάσετε απέναντι», ή μείνετε «πίσω», από αύριο θα βλέπουμε τα αποτελέσματα και θα έχουμε το εξής γεγονός: η μία πλευρά θα λέει, όπως τότε «Γιατί σταυρώσατε τον Κύριο», και θα πονάει από Αδικία, από Ενοχή, και από Αγάπη… και η άλλη πλευρά που «έμεινε πίσω» (όπως τότε ο Καϊάφας και οι λοιποί…) θα νομίζει ότι σωθήκανε…

 

Σήμερα δεν συζητάμε γι’ αυτούς, γιατί δεν έχει νόημα να συζητάμε γι’ αυτούς…

Σήμερα συζητάμε γι’ αυτούς που «πέφτανε» στη Χαράδρα…

- Ποιοι ήταν αυτοί;

Ήταν εκείνοι που την ώρα που ο Ουρανός έκλαιγε και γινόταν Σεισμός από τον Κύριο που άφηνε το Πνεύμα Του, λέγανε: «Τελικά, Αυτός ήταν ο Υιός του Θεού»…

Είναι πλέον αργά… Αυτό δε σε σώνει… ήταν ως Απόδειξη…

 

Άνοιξαν οι Ουρανοί, σεισμοί, σκοτείνιασε το Σύμπαν…

- «Τελικά, ήταν ο Υιός του Θεού»… Όμως για εκείνους ήταν νοητικό, ήταν μια σκέψη…

Γι’ αυτό μην τρομάζετε… Την Επιλογή σας την έχετε κάνει ήδη…

Απλά θα γειωθεί... τις επόμενες μέρες…

 

Τα Παιχνίδια τελειώνουν. Αρκετά με τα Παιχνίδια, για να μπούμε και στο Τρίτο Μέρος του Δαυίδ για να δούμε (όσοι μείνουν) πως είναι όταν έρχεται το Θηρίο… το οποίο θέλει να σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι πιο δυνατό από εσένα, και ότι μπορεί να σε εξαφανίσει. 

 

 

Δε θα’ θελα με τίποτα να είμαι στη θέση του Κυρίου…

Να έχει τη Δύναμη να εξαφανίσει το Κακό εν ριπή οφθαλμού και να μην το κάνει…

Ε, δεν θα’ θελα να είμαι στη θέση Του… Από τότε μου ήταν έντονο:

- «Άσε με να του πάρω το αυτί…» Του είπα…

- «Δεν είναι ακόμα η ώρα», μου απάντησε πολύ σωστά Εκείνος, «… τα πράγματα χρειάζεται να γίνουν με τον σωστό τρόπο».

 

Όλα αυτά λοιπόν, μπορείτε να τα μεταφέρετε στον μικρόκοσμό σας και να πείτε:

- «Ήρθε η ώρα της Επιλογής, ήρθε η ώρα να επιλέξω»…

 

Αν το κάνετε μόνοι σας, και βάλετε μόνοι σας την Επιλογή στη ζωή σας, και πείτε: «Σε αυτά τα δέκα πράγματα, ήρθε η ώρα να επιλέξω», τότε δεν θα έρθει ο Θεός να σας φέρει μπροστά σε αυτή τη Στιγμή…

 

Εσείς νομίζετε πως με τα Παιχνιδάκια θα αναβάλετε την ώρα της Απόφασης…

Το καθυστερείτε… Άρα, έχετε επιλέξει να μην προσκυνήσετε… Είναι παγίδα…

Το να μην επιλέξεις είναι μια Κρυφή Επιλογή…

Δηλαδή τι;;;

 

Με το να μην προσκυνήσω τον Πραγματικό Θεό μου, στην ουσία προσκυνώ τον Ψεύτικο…

Εσύ νομίζεις πως λες: «Ούτε τον έναν, ούτε τον άλλον»…

Δεν είναι έτσι…

 

Θα έπρεπε λοιπόν να έρθει η Στιγμή και για εμένα, να δω πως είναι να πέφτουν κάποιοι στον Γκρεμό και να μην τους λυπάμαι, γιατί στην ουσία αυτή είναι η Επιλογή τους…

Από τα μεγαλύτερα Μαθήματα που θα έπρεπε να πάρω…..

 

Την ώρα που πέφτει κάποιος, παρακαλάει και λέει:

- «Πιάσε με… σώσε με…».

Εάν κάνετε το λάθος κι απλώσετε το χέρι, θα πάτε μαζί του.

 

Έτσι, λοιπόν σήμερα εδώ μέσα θα ανοίξει μια Χαράδρα…

Νομίζετε ότι παίζουμε;;; Τόση ώρα, νομίζετε ότι μιλάω για να μιλάω;;;

Όποιος σκέφτηκε κάτι τέτοιο, σημαίνει πως όλο αυτόν τον καιρό δεν ένιωσε τίποτα από όλα αυτά που έχουν συμβεί…

 

Ο Βλάκας θα πει:

- «Εντάξει… Ο Δάσκαλος κάνει δοκιμές», ή «… τα λέει γιατί κάτι θέλει να μάθουμε».

 

Όχι. Σας το λέω τώρα, από πριν: «Φύγετε, σήμερα, πριν κλείσω τα φώτα».

Κάποιος Ψυχές θα χαθούνε. Κάποιες θα μείνουνε πίσω…

 

Δαυίδ, ο Εκλεκτός.

 

 

 

 

 

Η Προσευχή που ακολουθεί έγινε από τον Δάσκαλο Δαυίδ, και το μήνυμα δόθηκε εκ Θεού από την Χριστίνα Μανουηλίδου.


Δαυίδ

 

Ένας και Πραγματικός Θεός.

Ένας και Μοναδικός Υιός.

Μία Ψυχή.

 

Καλείστε να πάρετε θέση μέσα σας.

 

Δεσμεύομαι με την Ψυχή μου.

Δεσμεύομαι με τον Υιό.

Δεσμεύομαι με τον Θεό.

 

Ή γυρίζω την πλάτη.

 

Αισθανθείτε, και αν είστε έτοιμοι να λάβετε τις Συνέπιες της μιας ή της άλλης εκδοχής – κάντε Επιλογή.

 

Χριστίνα

 

Η Επιλογή είναι να περάσετε απέναντι, να μείνετε στάσιμοι, ή να πέσετε στο Ποτάμι του Αγνώστου. Αυτό συμβαίνει από σήμερα για όλη τη Γη, τελειώνοντας σε τέσσερις ημέρες την Ελπίδα και  την Προσδοκία.

 

Η Γη έχει πάρει το μήνυμά της.

Οι άνθρωποι άκουσαν, είδαν, και ξέχασαν.

Τα σώματα πάγωσαν, οι καρδιές σταμάτησαν, οι Ψυχές χάθηκαν.

Τα Μυαλά και οι Σκέψεις περπάτησαν.

 

Έως την σημερινήν ημέραν, Ένωση Σώματος και Ψυχής εν τη Γη τούτη, έλαβον Θέση και Επιλογή ως τετραημέρου Απόφασις εδόθη, η ανάλυσις αυτών ερίφθη εις την Γη, εις την Ψυχή, και ουχί εις την Γνώσιν.

 

Φόβος εκ Θεού εχάθη. Λύπησιν εκ Θεού εχάθη. Θυμός εκ Θεού εχάθη.

Προσδοκώντας εξ αυτών, εσείσθη η Γη και έλαβον Απόφασιν να αφαιρεθούν Πόλεις, Βουνά, και Άνθρωποι.

 

Κατά την Δευτέραν Επιλογήν, θα χαθούν Μυαλά θα γειωθεί η αρρώστια της Παράνοιας, χρήμασι ταύτηση αυτών.

 

Κατ’ απόφαση Θεού, Επιλογή Τρίτη: Σώματα και Ψυχές έλαβον το μήνυμα και θέρμανον την Καρδίαν τούτων ως σώματα, ως αίσθηση, ως ψυχή, έλαβον άλμα εις την άλλη πλευρά της Γης ως αυτή με Εντολή του Θεού σωθεί και περπατήσει εις την ημετέραν σωτηρίαν.

 

Πίετε εξ’ αυτού πάντες, και μέσα από το άκουσμα αυτού ελάβατε γνώσιν ως εσείς αποφασίσετε δια την Επιλογή την δική σας, ως Ψυχή και ως Σώμα, και των αγαπημένων σας προσώπων, Δρόμον, Έργον, και αφήσαντο άποψην περί ου του Σχεδίου.

 

Οι Ουρανοί αγάλλονται δια των Προχωρημάτων και Θελήσεων Ψυχών.

Ο Πατέρας έλαβε, εκ του Δαυίδ τούτου, Πνεύμα Γης και επιστρέφει την 11ην βραδυνήν, Φως Θεού εκ της κεφαλής τούτης του σώματος της Γης, για να διδάξει τους ανθρώπους όσους επιλέξουν να ακολουθήσουν, να ακούσουν, ή να ιδούν Αυτόν ωσάν Σώμα στη Γη

 

Η Χριστίνα έλαβε Εντολή ως ενεργοποιήσει τις Καρδιές των ανθρώπων για να αισθανθούν την Ψυχή του Σώματος και το Σώμα αυτών.

 

Ελάβατε Εντολές, ελάβατε Αποδείξεις, ελάβατε Διδασκαλία, ελάβατε Αίσθηση, ελάβατε Άκουσμα, ελάβατε Όραση, ελάβατε Σώμα και Ψυχή. Αποφασίστε και προχωρήστε.

 

Ο Θεός το Φως.

Ο Κύριος η Αγάπη.

Ο Δαυίδ ο Δρόμος.

Η Χριστίνα το Άγγιγμα.

Η Ψυχή σας η Θέληση.

 

Χριστίνα – Μαρία – Δαυίδ. Αμήν.

 

Δαυίδ

 

Ο Θεός επέλεξε. Ο Υιός απεδέχθη. Ο Δρόμος άνοιξε.

Από τη Δευτέρα το πρωί, αυτά που θα συμβούνε δεν θα μπορείτε να τα χωρέσετε στο μυαλό σας. Αυτό που θα σας σώσει είναι η Αίσθηση και η Εμπιστοσύνη.

 

Φτιάχνεται ένα Πλοίο όπως τότε με τον Νώε.

Όποιος περάσει μέσα ως Ψυχή, θα δει τους Κατακλυσμούς, τις Πλημμύρες, και με Εμπιστοσύνη και Προστασία από το Θεό, θα περιμένει να τελειώσει η ιστορία.

 

Οι υπόλοιποι θα χαθούν.

Ο καθένας με τις Επιλογές του.

Τελειώσαμε με τον Θυμό, τελειώσαμε με τη Λύπηση, καιρός να αντιμετωπίσουμε τον Φόβο.

 

Εις το Όνομα του Ενός Πραγματικού και Μοναδικού Θεού, του Υιού Του Ιησού Χριστού, του Υιού Του Δαυίδ, της Κόρης Χριστίνας. Και του Αγίου Πνεύματος, Αμήν.

 

Για την Ελλάδα…

 

(Στο δεύτερο μέρος ο Δαυίδ συνέχισε)…

 

Ας δούμε λίγο αυτά που είπε ο Κύριος…

«Όμοιος τω ομοίω». Τι θα πει αυτό;

 

Όσες πόλεις έχουν πολύ Ψέμα και πάρα πολύ Μυαλό θα εξαφανιστούνε.

Θα φύγουνε τώρα οι πρώτες. Ποτέ δεν το κάνει απότομα…

Λίγο λίγο, να συνηθίσουμε…

 

Αυτά τα διαβάζατε μόνο… Και λέγατε ότι δεν θα τα ζήσετε. Θα τα ζήσετε. Στην Ελλάδα.

 

Προσέξτε πότε τα λέω, γιατί όταν θα συμβαίνουν εσείς θα έχετε ήδη κάνει Επιλογή.

Θα γίνουν σεισμοί και θα σκίζονται τα βουνά.

Θα ανοίγουνε χαράδρες και θα δημιουργούνται κύματα μεγέθους που δεν έχει ξαναδεί η Ελλάδα, και θα πνιγούνε πόλεις… Όπως ακριβώς σας το λέω…

Πόλεις ολόκληρες θα εξαφανίζονται από τον Χάρτη.

Ο λόγος που ο Κύριος ζήτησε να πάμε στην Καβάλα, ήταν γιατί ήθελε η Καβάλα να μείνει ζωντανή. Τα κύματα θα σταματήσουνε στα δέκα μέτρα από αυτή.

 

Θα συμβεί ένα γεγονός στο Αιγαίο το οποίο θα τρομάξει πολύ κόσμο, και θα πάρει πολλές Ψυχές. Άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουνε γονατίσει εκεί που πρέπει, θα εξαφανίζονται σωρηδόν.

 

Όσοι προσπαθήσουν να «εξηγήσουν» με το μυαλό αυτά που θα συμβούν είτε σε φυσικό επίπεδο είτε σε προσωπικό, θα αρχίσουν να μπαίνουν στην Παράνοια.

 

Τι σημαίνει Παράνοια;

Παράνοια σημαίνει ότι προσπαθώντας να χωνέψω και να βάλω κάτι μεγαλύτερο από μένα στο Μυαλό μου, το όρια του Μυαλού μου σπάνε, και μετά φαντάζομαι ότι μπορώ….

 

Ο κόσμος θα αρχίσει να τρελαίνεται. Θα σας εξηγήσω γιατί…

Όταν σου παίρνω κάτι από το χέρι σου, το οποίο σου είναι πλέον άχρηστο (στην καινούργια εποχή δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει) κι εσύ αρνείσαι να το αφήσεις, μπαίνεις σε μια Μάχη.

Μια Μάχη που θα χάσεις εκ των πραγμάτων….

Η Άρνηση σου να δεχθείς το Γεγονός, καταρρέει τον Νου.

 

Για να καταλάβετε, αν ένα δικό σας πρόσωπο πεθάνει, κι εσείς αρνείστε να δεχθείτε το γεγονός, τότε φαντάζεστε οτι αυτό το πρόσωπο υπάρχει, ενώ δεν υπάρχει.

Ζείτε, συμπεριφέρεστε, και μιλάτε μαζί του σαν να υπάρχει, ενώ δεν υπάρχει…

 

Αυτό θα γειωθεί κατά κόρον σε αυτήν την περίοδο.

Οι άνθρωποι θα προσπαθούν να βγάλουν «λογικά» συμπεράσματα για όσα θα συμβούν.

Θα μπαίνουν σε αναλύσεις, και δεν θα μπορούν να δώσουν καμία εξήγηση…

 

Δώστε μου εσείς μια εξήγηση, για ποιο λόγο συμβαίνει όλο αυτό στον πλανήτη!

Για ποιο λόγο συμβαίνει η Κρίση;

 

Κάποιος θα παρανοήσει, θα πει: «Είναι παιχνίδια του Κεφαλαίου».

Άλλος θα πει «Θεωρίες Συνομωσίας».

Κάποιος θα αρχίζει να κατασκευάζει φανταστικούς «εχθρούς».

 

Η Αλήθεια είναι μία.

Ο Φόβος σε λίγο θα αρχίσει να κάνει πάρτι..

Ο Φόβος οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις, και βλέπεις ανθρώπους με πολλά χρήματα, που δεν έχουν λόγο να φοβούνται, να τρέμουν…

 

 

 

 

Ο πιο φοβισμένος Έλληνας αυτή τη στιγμή – και σας το λέω σήμερα – είναι ο Σαμαράς.

Πιο φοβισμένο πρωθυπουργό δεν έχουμε επιλέξει ποτέ άλλοτε…

Άνθρωπος που σου μιλάει και δεν σε κοιτάζει στα μάτια, σημαίνει ότι έχει ήδη παραδώσει Πνεύμα…

 

Το ενδιαφέρον είναι ότι όταν έχει «τελειώσει το έργο» και δεν θέλεις να το παραδεχθείς, μόνο ένα πράγμα σε κρατάει ζωντανό! Η Ελπίδα… και η Προσδοκία…

Στηρίζεσαι πάνω στο «ότι κάτι θα αλλάξει», και αυτό σε βοηθάει απλά να αντέξεις την Κατάρρευση…

 

Και δεν τη βιώνεις. Δε βιώνεις την Κατάρρευση…

Και όταν δεν βιώνεις τα πράγματα, τότε δεν μπορείς να κάνεις σωστές Επιλογές.

 

Όταν για παράδειγμα ένας πολιτικός δεν μπορεί να βιώσει την Κατάρρευση της κοινωνίας δεν μπορεί να πάρει τις κατάλληλες Αποφάσεις. Γιατί το βίωμα είναι αυτό που σε οδηγεί στην σωστή Απόφαση – όχι η Πληροφορία.

 

Δεν σε βοηθάνε τα νούμερα να πάρεις την Απόφαση.

Σου λέει ότι ο βασικός μισθός είναι «τόσο»…  Ε, και;

Αν δεν βιώσεις πως νιώθει αυτός ο άνθρωπος σε αυτήν την κατάσταση, αν δεν τον νιώσεις, και μέσα από το βίωμα να οδηγηθείς στη σωστή κατεύθυνση, δεν θα μπορέσεις να πάρεις την σωστή Απόφαση. 

Αν βάλεις το χέρι σου πάνω στη φωτιά και δεν αισθανθείς το κάψιμο, δεν θα το τραβήξεις.

Θα σου λέω: «Βγάλ’ το, καίγεται», κι εσύ θα το αφήνεις στη φωτιά…

Αν δεν το νιώσεις για να το τραβήξεις, η πληροφορία δεν αρκεί:

«Μπα, εγώ δε νιώθω τίποτα», θα λες….

 

Αυτό ακριβώς συμβαίνει… Ακούς τους ηλίθιους να μιλάνε, και δεν έχουν καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Δεν βιώνουμε..  Κι όταν δεν βιώνουμε δεν πρόκειται ποτέ να οδηγηθούμε στη σωστή απόφαση.

 

- Γιατί να μη βιώσεις;

Επειδή  φοβάσαι….

 

Κι έτσι ο κάθε οργανισμός αυτή τη στιγμή, παλεύει για την Επιβίωση…

Το πολιτικό σύστημα παλεύει για την Επιβίωση.

Αν είχε βίωμα, θα έλεγε: «Εγώ έχω μια πεθαμένη χώρα»…

Μέσα από αυτό, μέσα από την πραγματικότητα, θα μιλούσε, θα έπαιρνε αποφάσεις και θα έβρισκε ίσως τη σωστή διέξοδο…

Όταν όμως το αρνείσαι (ότι έχεις μια πεθαμένη χώρα) πας έξω και λες:

«Τελειώσαμε! Όλα καλά! Θα οδηγηθούμε σε ανάκαμψη»…

 

Έτσι κάνετε κι εσείς στη ζωή σας…

Κάτι έχει τελειώσει (Μια σχέση; Μια εργασία; Τα παιδιά σας μεγαλώσανε;), κι εσείς αρνείστε να το βιώσετε. Οπότε ζείτε με φαντάσματα…

 

Ο Πρωθυπουργός μας είναι Φάντασμα…

Γιατί δεν υπάρχει χώρα…

 

 

Τι θα μας σώσει από αυτό;

- Το βίωμα…

 

Να βιώσεις αυτήν την Αλλαγή… Να βιώσεις τις μικρές αλλαγές που οδηγούν στη μεγάλη.

Το θέμα δεν είναι οικονομικό. Μακάρι να ήταν οικονομικό! Αυτό λύνεται…

Δεν είναι ότι δεν έχεις να φας… Το αποτέλεσμα του ότι δεν έχεις να φας, είναι γιατί δεν βίωσες την Πτώση, και αυτό σε οδήγησε στο τελευταίο στάδιο.

 

- Γιατί έφτασα στο τελευταίο στάδιο;

Γιατί δεν επέτρεψες να βιώσεις τα προηγούμενα…

 

Πέφτεις από τον 50στο όροφο και δεν το νιώθεις, λες: «Εγώ περπατάω»…

Μέχρι να ακούσεις το γδούπο. Και να σπάσεις το κεφάλι σου…

Γιατί; Γιατί αν βίωνες ότι πέφτεις, αν είχες συναίσθηση της πραγματικότητας, έστω και την τελευταία στιγμή θα προσπαθούσες να πιαστείς από κάπου. Το ότι έσπασες το κεφάλι σου, είναι επειδή δεν βίωσες την πτώση, την ώρα που έπεφτες….

 

Αυτό συμβαίνει στο μικρόκοσμό σας. Αρνείστε την Πτώση που συμβαίνει.

- Ποια Πτώση;

Των Δεδομένων που έχουμε στο Νου μας…

Δεν αποδέχομαι την πραγματικότητα, και έτσι δεν βιώνω την Κατάρρευση, και έτσι οδηγούμαι στην Πτώση.

 

Η Πληροφορία χρειάζεται να περάσει απ’ το Σώμα – όχι απ’ το Νου.

Χρειάζεται να βιώσεις τον Πόνο, και την Θλίψη της Κατάρρευσης.

Έτσι, βιώνεις το «δεν πάει άλλο», και με γνώμονα αυτού, παίρνεις Αποφάσεις.

Όχι με την Πληροφορία….

 

Όταν σε έναν τομέα της ζωής σου νιώσεις «ότι δεν πάει άλλο», τότε βάζεις εσύ τον Εαυτό σου μπροστά στην Επιλογή. Πριν την Πτώση. Δεν χρειάζεται να σε φέρει εκεί η Ζωή…

Την κάνεις εσύ την Επιλογή – μόνος σου.

 

- «Κάτι με σταματάει Δάσκαλε», «Κάτι με φοβίζει», «Κάτι μου βάζει εμπόδια»…

Κάθε φορά που σας ακούω να το λέτε αυτό, είναι γιατί δεν θέλετε να πάρετε την Ευθύνη σας. Λες και υπάρχει κάτι άλλο έξω από εσάς…  Κάθε φορά που δίνεται την Ευθύνη σας σε κάποιον άλλον, απομακρύνεστε από την κύρια Ευθύνη σας - να κάνετε Επιλογή για εσάς….

Επιλογή για εσένα, θα κάνεις εσύ…

 

Οπότε έρχεται ο Θεός σήμερα και λέει:

«Σήμερα φέρνω μπροστά σας την Ώρα της Επιλογής».

 

Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα με τίποτα να δώσει τέσσερις ημέρες…

Όταν το άκουσα, θύμωσα. Είπα μέσα μου:

- «Γιατί τέσσερις μέρες; Γιατί τους δίνεις τέσσερις μέρες μέχρι την Κυριακή, και όχι σήμερα, τώρα, στις οκτώ η ώρα το βράδυ; Τι άλλο να δούνε δηλαδή;»

 

Έδωσε τέσσερις μέρες ακόμα… Δεν το περίμενα!

Φαίνεται όμως ότι έχω ακόμα μια μικρή απόσταση από τη Φιλευσπλαχνία Του.

Κι επειδή ξεχνάμε καμιά φορά – γιατί εμένα μου έχει δώσει πολλές περισσότερες από τέσσερις μέρες - μάλλον θυμώνω γιατί εγώ ο ίδιος το έχω τραβήξει κάποιες φορές παραπάνω απ’ όσο πρέπει…

 

Η φαντασίωση που έχουν οι άνθρωποι ότι ο Θεός είναι «τιμωρός» είναι εντελώς ανυπόστατη. Εκείνος το μόνο που κάνει είναι να σε φέρνει μπροστά στην Επιλογή.

«Παίξε αν το θέλεις, αλλά η Ώρα της Επιλογής είναι Τώρα. Κι αν επιλέξεις να συνεχίσεις τα παιχνίδια – κάνεις μια Επιλογή».

 

Δεύτερη Πληροφορία μετά τους Σεισμούς και τους Καταποντισμούς.

Το Ευρώ θα καταρρεύσει… μέχρι το Πάσχα του 2015.

 

Δυστυχώς δεν θα υπάρχει κάποιος να πάρει την Πρωτοβουλία, να μας βγάλει από το νόμισμα. Θα συμβεί αλλιώς…

 

Στις 16 Ιουνίου του 2013 που κάναμε την Προσευχή για την Εγκαθίδρυση του Χριστικού Φωτός στα Χανιά, ο Κύριος μας είπε ότι το Ευρώ θα καταρρεύσει, και η κατάρρευση του νομίσματος θα ξεκινήσει με αφορμή την Κρήτη.

 

Κάναμε τότε διάφορες υποθέσεις, για το πώς μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί, αλλά αν δούμε τι δηλώνει η Κρίση στην Ελλάδα, ίσως να μπορέσουμε να έχουμε μια πιο ξεκάθαρη οπτική.

Ας το δούμε…

 

Η Κρίση ξεκίνησε στην Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα επιλέχθηκε να πεθάνει και να ξαναγεννηθεί.

Επιλέγει λοιπόν πολύ σοφά ο Θεός την Ελλάδα, και ξεκινάει να αφαιρεί μυαλά και πεποιθήσεις.

 

- Γιατί εμάς;

 

Γιατί μάλλον εμείς - ως Έλληνες – έχουμε τον πιο άκαμπτο Νου που υπάρχει…

Πιο σκληροπυρηνικός Νους από τον δικό μας δεν υπάρχει…!!

Ποιος άλλος λαός κάνει ακόμα παρελάσεις και εθνικές επετείους; Ποιος;;;

Ποιος λαός έχει τόσα ήθη, έθιμα, αργίες, κι είναι τόσο σκληροπυρηνικός στη λογική «Πατρίς- Θρησκεία – Οικογένεια», ή «Να’ χω ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι μου»;

Ποιος λαός έχει 95% ιδιοκατοίκηση;

 

Κι αν όλα αυτά ήταν σωστά, δεν θα έπρεπε να έχουμε μια δομημένη κοινωνία;

Κι όμως… επικρατεί η πλήρης αναρχία….

 

Ποιος λαός έχει τόση διαφθορά;

Ποιος λαός έχει τα χειρότερα σχολεία, και το χειρότερο σύστημα υγείας στον κόσμο;

Ποιος λαός παλεύει με την Επιβίωση και το Φόβο;

 

Έχετε την εντύπωση ότι είμαστε χαρούμενος λαός; Είναι Ψέμα. Δεν ισχύει…

Με τέτοιο ήλιο και τέτοια θάλασσα θα’ πρεπε να είμαστε όλοι μες το χαμόγελο.

Κι είμαστε 70% κατάθλιψη. Που τη βλέπετε τη Χαρά;

Στις παλιές δομές; Να κάνουμε γιορτές, Χριστούγεννα και Πάσχα με τη μαμά και το μπαμπά και πέντε ξαδέλφια, σ’ έναν ασφυκτικό μικρόκοσμο που όλα επαναλαμβάνονται σαν καρμπόν κάθε χρόνο; Αυτά δεν υπάρχουν πουθενά αλλού;

 

Άρα, σωστά ξεκινάει από εμάς η Κατάρρευση!

Γιατί είμαστε εγκεφαλικοί και ηλίθιοι! Και κατά βάση είμαστε ηλίθιοι…

Γιατί το μυαλό μας δεν το χρησιμοποιούμε για Καλό, αλλά για το Πονηρό.

Δεν υπάρχει πιο πονηρός λαός από τον Έλληνα!

Μόλις θεσπιστεί ένας νόμος, η πρώτη σκέψη που κάνουμε είναι πώς να τον παρακάμψουμε, πώς να βρούμε «παράθυρο»…

 

Άρα, από πού θα ξεκινήσει η Κατάρρευση, πείτε μου; Από την Πηγή.

Από τον λαό, που όταν κερδίζει θεωρεί τον εαυτό του Νικητή, και όταν χάνει θεωρεί τον εαυτό του Θύμα. Από τον λαό εκείνον που λέει το Μέγα Αλέξανδρο εκπολιτιστή! Από κει θα ξεκινήσει. Το να σου σπάω τα όρια και να σε κάνω με το ζόρι κάτι άλλο από αυτό που είσαι δεν είναι πολιτισμός - είναι Βία.

 

Οι Γερμανοί έκαναν χρόνια να «μιλήσουν», από την τεράστια Ενοχή τους για το Ολοκαύτωμα. Όλη αυτή την Ενοχή, και την Ντροπή, την έκαναν Δομή κι Οργάνωση.

Μια ισοπεδωμένη χώρα, μέσα σε 50 χρόνια έγινε υπερδύναμη….

Πως το κάνανε;;;

 

Άρα, κάτι συμβαίνει με μας.

 

Συμβαίνει ότι το Κακό και το Πονηρό είναι καλά κρυμμένο στα πλέγματα μας…

Για να τελειώνουμε με αυτό…

Δεν υπάρχει πιο σκληρή Ορθοδοξία από την Ελληνική…

Πιο αμόρφωτους παπάδες, δεν έχει κανείς λαός…

 

Το μόνο καλό που έχει η χώρα μας είναι η Ενέργεια και η Θέση της…

Και θέλει πολύ προσπάθεια να στρεβλώσεις αυτόν τον Όμορφο Παράδεισο…!!

 

Άρα, κοιτάξτε τους Συμβολισμούς!

Η Κατάρρευση ξεκίνησε από την Ελλάδα, που από Παράδεισο τη καταντήσαμε εμείς Κόλαση! Θέλει πολύ προσπάθεια για να κάνεις αυτό το Έκτρωμα.

Τυχαία, από μόνο του, δε γίνεται – πρέπει να το κάνεις επί τούτου…

 

Καπνίζουμε όπου  να’ ναι, χτίζουμε όπου να’ ναι…

«Έγινε πλημμύρα και μου πήρε το σπίτι» λέει…

Αφού το έχτισες στο Ρέμα – πώς να μη στο πάρει;

Ρέμα ήτανε!

 

Μην σας κάνει εντύπωση λοιπόν που ξεκίνησε η Κρίση από την Ελλάδα.

- «Που υπάρχει κρυμμένο Κακό;» ρώτησε ο Κύριος (και προσέξτε τις λέξεις).

 

Το φανερό είναι ξεκάθαρο: Οι Γερμανοί έκαναν το Ολοκαύτωμα… Ξεκάθαρο…

Το κρυμμένο Κακό είναι αυτό που χρειάζεται να αποκαλυφθεί…

 

Σας πληροφορώ, πως η Ελλάδα ίσως και να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που το Κακό κρύβεται… Είναι πολύ καλά συγκαλυμμένο…

 

 

Που υπάρχει πιο κρυμμένος ρατσισμός;

Στα Ελληνικά Πλέγματα: «Πας μη Έλλην, βάρβαρος».

Που υπάρχει πιο κρυμμένος ναρκισσισμός και αυταρέσκεια; Στους Έλληνες;

Ποιος μιλάει για τις δυνατότητες του Έθνους, ακόμα κι όταν χάνει;

 

Το μόνο που αναμοχλεύουμε συνεχώς είναι «Οι Αρχαίοι Έλληνες»… Μόνο αυτό θυμόμαστε…Για να δικαιολογήσουμε τα Ψέματα και το Κακό, γιατί από τότε μέχρι σήμερα… το Κακό μεγαλουργεί…!!!

 

Οπότε ναι! Σωστά ο Θεός επιλέγει την Πηγή του Κακού… Απ’ τον Πυρήνα θα ξεκινήσει…

 

Δείτε λοιπόν σε μικρογραφία ο καθένας σας πως κρατάει καλά κρυμμένο το Ψέμα του, το Μίσος του, το Θυμό του, το Κακό του, και πως όλα αυτά τα πολλά μικρά, συνθέτουν το μεγαλύτερο…

 

Για 22 χρόνια αναρωτιόμουν γιατί να «κατέβω» στην Ελλάδα (με την έννοια της απέχθειας).

- «Δεν μπορούσες να με στείλεις αλλού;» Του έλεγα στην Προσευχή μου…

Τα τελευταία πέντε χρόνια μου έγινε ξεκάθαρο…

 

Όπου κι αν έχω πάει στο εξωτερικό είτε για να διδάξω, είτε για να κάνω κάτι για μένα, οι άνθρωποι στέκονται με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα.

Δείτε απλά τα σχόλια στις αναρτήσεις μας…

Οι άνθρωποι στον Καναδά γράφουν «Ενδιαφέρουσα προσέγγιση» (ακόμα κι αν διαφωνούν). Για τους Έλληνες… δεν θα το σχολιάσω…

 

Νιώθουμε «εθνικά υπερήφανοι» γιατί φιλοξενούμε τον Κριτή μέσα μας..

- «Αααα, ώστε γι’ αυτό με έστειλες στην Ελλάδα. Για τον Κριτή…»

 

Άρα, σωστά ξεκίνησε από εδώ…

Κι εντελώς πληροφοριακά, θα μείνουν πολύ λίγοι στην Ελλάδα. Μόνο οι Εκλεκτοί…

Οι υπόλοιποι ή θα φύγουν, ή θα πεθάνουνε…

 

Έτσι, εξυγιαίνεται ένας Οργανισμός…

Κρατάει τα υγιή κύτταρα, και τα υπόλοιπα τα αποβάλλει..

Συρρικνώνεται στην Υγεία, και ξαναδημιουργείται…

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό θα ζήσετε τους επόμενους μήνες.

Τα κύτταρα που νοσούν, απλά θα απομακρυνθούν…

 

Και καθίστε εσείς… να δώσετε χρηματοοικονομικές εξηγήσεις…!!!

Μπείτε στη Φαντασίωση, μπείτε στη λογική πως «κάποιος άλλος φταίει», ρίξτε την Ευθύνη σας αλλού…

 

Η Ευθύνη είναι στα πλέγματά μας…

Έχω την Ευθύνη της Πραγματικότητάς μου, έχω την Ευθύνη του Εαυτού μου, έχω την Ευθύνη των Επιλογών μου. Κι όλες αυτές οι μικρές Επιλογές, οδηγούν σε μια Μεγάλη Επιλογή – που λέγεται Ελλάδα…

 

 

 

- «Θα πας στον Πυρήνα, εκεί που φωλιάζει το Κακό», μου είπε….

Σε καμία άλλη χώρα δεν θα φοβόμουν τόσο πολύ να διδάξω… Σε καμία….

Αρά, στο σωστό μέρος με έστειλε…

 

Και για να γυρίσουμε στο μήνυμα που έδωσε ο Κύριος στη Χριστίνα…

«Πόλεις θα καταρρεύσουν, και μυαλά θα χαθούν…»

 

- Τι θα μας προστατεύσει από όλο αυτό;

 

Η Εμπιστοσύνη.

Πάμε λοιπό πάλι στην Ευθύνη του Εαυτού.

 

Επιλέξατε να είστε εδώ αυτήν την Εποχή. Οι Ψυχές σας για κάποιο λόγο επέλεξαν να είναι στη Γη την περίοδο αυτής της Αλλαγής. Αν νομίζετε ότι είναι τυχαίο γελιέστε…

Έμαθαν οι Ψυχές όταν ήταν «απάνω» ότι θα παιχτεί ένα περίεργο Έργο στη Γη – μπορεί να είναι λίγο θρίλερ στην αρχή – αλλά θέλησαν να το ζήσουν... Και κατέβηκαν…

Μη ξανακάνετε λοιπόν την ερώτηση:

- «Γιατί να το ζω εγώ αυτό Θεέ μου;»…

- «Γιατί ήταν η Επιλογή σας»… είναι η απάντηση…

 

Εεεε…  αφού ήρθατε… τουλάχιστον απολαύστε το…

Δείξτε λίγο Εμπιστοσύνη… αν μη τι άλλο στην Επιλογή σας….

 

Ποιός θα είναι Οδηγός;

- Η Αίσθηση… και το Βίωμα…

 

Το Βίωμα έχει Αξία, σπάει τη Φαντασίωση και απομυθοποιεί το Φόβο… Λες:

- «Αν μου πάρουν το σπίτι θα πεθάνω»,

- «Αν χωρίσω θα πεθάνω»,

- «Αν χάσω τη δουλειά μου θα καταστραφώ»…

 

Και σου παίρνουν το σπίτι – και δεν πεθαίνεις…

Και χωρίζεις – κι ακόμα ζεις…

Και χάνεις τη δουλειά σου – και δεν καταστρέφεσαι…

Τι ωραία…!!! Τώρα μπορείς να ξαναγράψεις το Έργο σου από την Αρχή…

 

Και θα το κλείσω ως εξής…

 

Στο Πρώτο Έργο, ο Θεός έστειλε την Αγάπη, και την σταυρώσαμε…

Στο Δεύτερο Έργο που παίζεται τώρα, ο Θεός στέλνει τη Δύναμη.

Αλλά η Δύναμη δεν σταυρώνεται…

Η Δύναμη είναι για να μπορέσουν, όσοι το επιλέξουν, να προχωρήσουν στην Νέα Εποχή.

Και τέλος, στο Τρίτο Έργο, ο Θεός θα στείλει και την Σοφία Του.

Και αφού οι Άνθρωποι θα έχουν πλέον λάβει ως Βίωμα στα πλέγματα τους την Αγάπη του Εαυτού τους, και την Δύναμη για να προχωρήσουν, θα έρθει η Σοφία για να τους δώσει την Κατεύθυνση προς τα πού να πάνε.

 

 

 

Και τι σημαίνει Σοφία;

Σοφία σημαίνει πως όταν γεννιέμαι, γίνομαι τελικά αυτό για το οποίο προορίζομαι.

Δηλαδή, στη Σκακιέρα του Κόσμου, αν εγώ είμαι Πύργος γίνομαι Πύργος, κι αν εσύ είσαι Βασίλισσα γίνεσαι Βασίλισσα. Και είμαστε κι οι δύο ευτυχισμένοι…

Αυτό είναι η Σοφία…

 

Και ο Τρίτος Υιός, αυτός που θα έρθει στο μέλλον για να φέρει τη Σοφία, έρχεται εδώ (αλλά δεν το ξέρει, και δεν είναι σήμερα εδώ), γιατί θα πρέπει κι αυτός να διδαχθεί, να μάθει, να στηρίξει την Επιλογή του…

 

Όπως και εσείς...

Επιλέξατε να είστε στην Ελλάδα. Επιλέξατε να είστε σήμερα εδώ.

Τιμήστε την Επιλογή σας – όποια κι αν είναι αυτή…

 

Πάντως να ξέρετε πως αν στις μέρες που έρχονται, κάποιος από εσάς πέσει στη «Χαράδρα», εγώ ούτε θα θυμώσω, ούτε θα λυπηθώ, ούτε θα φοβηθώ…

Απλά θα σεβαστώ την Επιλογή σας, και θα σας «κουνάω το μαντήλι» γελώντας…

 

Μπείτε στη λογική της Επιλογής – μην μπαίνετε στην Επιλογή του Θύματος.

Μπείτε στη λογική της Ευθύνης του Εαυτού.

 

Όταν ο Θεός μου έδωσε το Δώρο μου νωρίτερα, είπε:

- «Ο Δαυίδ παρέδωσε το Πνεύμα Του»…

Δεν είπε: «Του το πήρα»…

 

Δαυίδ, ο Εκλεκτός.

 

Μοιραστείτε το