ΕλληνικάEnglish

Η Τέχνη της Επιλογής & τα Τσιρότα της Ψυχής μας

Αν δεχθούμε πως αυτό που ζούμε και αυτό που είμαστε είναι το σύνολο των Επιλογών μας, αξίζει ίσως να αναρωτηθούμε πόσες από αυτές τις Επιλογές ήταν πράγματι δικές μας, κι αν αυτό που καθρεπτίζει η πραγματικότητα που ζούμε, είναι αυτό που επιλέξαμε…

 

Θα πει κάποιος: «Μα είναι δυνατόν να επέλεξα να είμαι μόνος μου;».

«Είναι δυνατόν να επέλεξα να είμαι άπορος ή ασθενής;»

 

Αν δεν είναι, πως έγινε;

Κι αν είναι, πως αλλάζει;

 

Πάμε να το δούμε… 

 

 

 

ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ

 

«Ο Γάμος»…

 

Ανασαίνουμε. Κι ο αέρας που εισπνέουμε μπαίνει μέσα μας.

Ο αέρας που εκπνέουμε είναι από μέσα μας…

Ο αέρας δεν φαίνεται. Μπορεί να ανασαίνουμε οξυγόνο.

Αν όμως κυκλοφορεί μία ίωση για παράδειγμα, ανασαίνουμε οξυγόνο με μικρόβια.

Ούτε τα μικρόβια φαίνονται. Κατανοούμε τον μολυσμένο αέρα, όταν αρρωσταίνουμε…

 

Κάπως έτσι είναι και οι ασυνείδητες συνδέσεις με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος μας.

Δεν φαίνονται. Συχνά θεωρούμε πως η σχέσεις μας με τους γονείς μας ή τους οικείους μας για παράδειγμα, είναι «κάπως». Όταν συναναστρεφόμαστε μαζί τους, ξαφνικά γίνονται «κάπως αλλιώς». Την ποιότητα και το βάθος της συναναστροφής την αντιλαμβανόμαστε από τη συνέπεια… Αν την αντιληφθούμε. Γιατί ένα «ανθεκτικό» μικρόβιο μπορεί να κυοφορείται πολύ καιρό… Τόσο, που η θεραπεία να είναι πιο επώδυνη από την μόλυνση…

 

Ως παιδιά, η ψυχική μας ενέργεια είναι πλατιά, δυνατή, φωτεινή και διαθέσιμη.

Παράλληλα, η τροφή, η ένδυση, οι ανάγκες και η επιβίωσή μας εξαρτώνται από τους γονείς μας καθώς και από αυτούς που ασχολούνται με την ανατροφή μας (παππούδες, γιαγιάδες, νταντάδες, δασκάλους κλπ.). Είναι ο αέρας μας – χωρίς αυτούς δε γίνεται...

 

Έτσι, τους ανασαίνουμε…

Το δικό τους, γίνεται δικό μας… Εισπνοή – εκπνοή, σιγά – σιγά γινόμαστε «Ένα».

Οι φόβοι τους – φόβοι μας. Οι αδυναμίες τους – αδυναμίες μας. Οι θυμοί τους – θυμοί μας.

 

 

Αν το εσωτερικό κλίμα της οικογένειας μας για παράδειγμα ήταν ενοχικό, γινόμαστε ένα και «παντρευόμαστε» με την ενοχή, τη μιζέρια και την έλλειψη. Αν ήταν βίαιο, παντρευόμαστε τη βία, ή την ντροπή, ή το ψέμα…

 

Ασυνείδητα συνδέουμε τη Ζωή με τη Μόλυνση.

Ασυνείδητα επιδιώκουμε συνθήκες που συντηρούν την ενοχή μας ή τη βία: υιοθετούμε τις ανάλογες συμπεριφορές, διαλέγουμε τις δουλειές που ταιριάζουν στο «κλίμα» μας, παντρευόμαστε τους ανθρώπους που μας «βοηθάνε» ν’ ανασαίνουμε το οικείο και το γνώριμο. Δεν έχει σημασία αν έτσι διευρύνουμε τη «μόλυνση». Αρκεί ν’ ανασαίνουμε.           

Ασυνείδητα, έχουμε κάνει μια Επιλογή. Ο εσωτερικός Γάμος θα εκδηλωθεί στη ζωή μας.

 

«Τα Τσιρότα»…  

 

Η Μόλυνση δημιουργεί «πληγές».

Πληγές που για να θεραπευτούν, χρειάζεται «χειρουργική επέμβαση»: να ανοίξουμε την πληγή (να αποκτήσουμε επίγνωση για τον ασυνείδητο «γάμο» μας με αυτό που μας πληγώνει), να την καθαρίσουμε (να αφαιρέσουμε τις συνθήκες, τα πρόσωπα ή τις καταστάσεις που μας συνδέουν με αυτήν) και να της επιτρέψουμε να επουλωθεί…

 

Αυτό πονάει…

Συνήθως επιλέγουμε (ασυνείδητα πάντα) να «μπαλώσουμε» την πληγή μας…

Βάζουμε «τσιρότα»… Ντροπή; Τσιρότο. Φόβος; Τσιρότο. Θυμός; Τσιρότο.

 

Είσαι άντρας και λες: «Δεν αντέχω να βιώσω τον εσωτερικό μου θυμό» και βάζεις τσιρότο.

Μετά λες: «Θα φαίνεται» και βάζεις το πουκάμισο του «καλού ανθρώπου»…

(Ναι, οκ! Το τσιρότο δε φαίνεται αλλά… μυρίζει).

Συναντάς μια γυναίκα που το τσιρότο της κρύβει ένα «θύμα» και φοράει το όμορφο φόρεμα της «ευαίσθητης κοπέλας». Σε ελκύει! Το φουστάνι; Όχι βέβαια: το τσιρότο…!!!

Όπως κι εκείνη, δεν την ελκύει το πουκάμισό σου, την ελκύει ο Θυμός σου…

 

Ο κόσμος βλέπει «έναν καλό άνθρωπο» με μια «μια ευαίσθητη κοπέλα».

Η Αλήθεια είναι πως ένα θύτης και ένα θύμα βρήκαν έναν τρόπο για να ανασάνουν το «οικείο» κλίμα τους…

Σε μια σχέση όμως, κάποια στιγμή βγάζεις τα «ρούχα» σου.

Και τότε φαίνονται τα τσιρότα…

 

«Το Διαζύγιο»…

 

Το «εξωτερικό» διαζύγιο είναι εύκολο.

Αλλάζεις πουκάμισο, φουστάνι, σύντροφο, δουλειά, σπίτι, απόψεις κ.λ.π….

Βέβαια, στην επόμενη στροφή, η «επιλογή» θα γίνει με τα ίδια κριτήρια (το τσιρότο παραμένει). Εντάξει, μπορεί ο καινούργιος σου φίλος να μην είναι τόσο βίαιος – απλά να σε ζηλεύει λιγάκι, και να σε προσβάλλει που και που… Εεε δε πειράζει…

Και η καινούργια δουλεία … εεε ναι… είναι λίγο καταθλιπτική… αλλά τουλάχιστον δεν δουλεύεις 12 ώρες… κάτι είναι κι αυτό…

 

Ναι είναι κάτι. Είναι μια Επιλογή.

- Συνειδητή; Όχι.

- Καινούργια; Δε θα το’ λεγα….

Το «εσωτερικό» διαζύγιο είναι πιο ζόρικο…

Χρειάζεται να τραβήξεις το τσιρότο…

Αυτό δεν γίνεται ασυνείδητα.

Ούτε με «παλιά πουκάμισα» γίνεται…

Εκεί, μένεις γυμνός. Εσύ και η Αλήθεια σου.

 

Είναι η Ώρα της Κρίσης. Η ώρα της πραγματικής Επιλογής.

 

  • Αν τραβήξεις το τσιρότο - θα πονέσεις.

            Όμως αυτό το Διαζύγιο (το εσωτερικό) είναι πράξη Αγάπης.

            Δίνει την ευκαιρία για έναν Αληθινό Γάμο: με την Ψυχή…

 

  • Αν δεν το τραβήξεις – ντύσου.

            Βάλε πάλι το πουκάμισο ή το φουστάνι και ζήσε με τα Τσιρότα σου. Είναι Οκ!!!

            Όμως μην αναρωτιέσαι «αν είναι δυνατόν» να επέλεξες τη φθορά, την αρρώστια, την   μοναξιά ή τη φτώχια.

            Γιατί την επέλεξες…..

 

Η Άγνοια συγχωρείται.

Αν όμως δεις τα Τσιρότα σου κι επιλέξεις να τα προστατεύσεις, τότε επιτρέπεις στο Κακό να φιλοξενείται μέσα σου…

 

Η ΕΠΙΛΟΓΗ

 

Μετά την Τέχνη της Παρατήρησης, η Επιλογή είναι ένα ακόμα ύψιστο Εργαλείο Πνευματικότητας. Προϋποθέτει επίγνωση, προσωπική Θέληση και Αγάπη Εαυτού.

 

Είναι μια αφαιρετική διαδικασία: παρατηρώ – αποδέχομαι – βιώνω – αφαιρώ…

Ένα τσιρότο τη φορά: παρατηρώ ότι έχω μέσα μου ντροπή – την αποδέχομαι – τη βιώνω – την αφήνω…  Μετά βλέπω το θυμό μου, τη ζήλεια μου, την θλίψη… Σιγά σιγά, ένα ένα…

 

Το δύσκολο κομμάτι είναι να παραδεχτώ ότι έχω τσιρότα.

Όταν όμως τα τραβήξω, τα διαζύγια δεν έχουν πόνο….

 

Κάθε φορά που αφαιρώ ένα τσιρότο, αυτό με οδηγεί και πάλι σε Επιλογές.

Αν για παράδειγμα αφαίρεσα από μέσα μου το Θυμό, θα προκύψει στη πραγματικότητά μου μια Πρόκληση: ένα γεγονός για να με ξαναβάλει στον ασυνείδητο Θυμό…

 

  • Αν τιμήσω τον Εαυτό μου – θα απορρίψω την πρόκληση.

Έτσι σιγά σιγά θα κατακτήσω την εσωτερική μου γαλήνη.

  • Αν υποκύψω στην πρόκληση και θυμώσω – έχω ξαναβάλει το τσιρότο…

 

Διδαχτήκαμε να αγνοούμε πόσο ιδιαίτεροι και μοναδικοί είμαστε ως άνθρωποι και ως ψυχές. Ξεχάσαμε πως είναι ν’ αναπνέουμε τον Αέρα της Αλήθειας.

Πως είναι ν’ αναδύουμε το Άρωμα της Ψυχής μας…

Όμως έχουμε Δικαίωμα στην Ευτυχία, στην Γαλήνη, και την Ελευθερία…

Έχουμε Δικαίωμα Επιλογής…

 

Δαυίδ, ο Εκλεκτός

 

Το ακόλουθο μήνυμα δόθηκε εκ Θεού μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου, την Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013.


 

Χριστίνα

 

Πάρτε 7 συνειδητές αναπνοές και σε κάθε εκπνοή βγάλτε οτιδήποτε δεν θελήσατε να κάνετε. Το αρνηθήκατε γιατί φοβηθήκατε.

 

Κάθε φορά που πεινάγατε, κάνατε προσευχή και ζητούσατε νερό.

Κάθε φορά που διψάγατε, κοιτούσατε τον διπλανό σας.

 

Κάθε στιγμή που θέλετε να πάρετε μια ανάσα ζωής, ακούστε το σώμα σας.

Αναγνωρίστε το. Δείτε με ποιο συναίσθημα το κάνετε να υποφέρει, να πονάει, να ασθενεί.

Και τότε ιδείτε. Ακούστε. Και ζητήστε. Είμαι πανταχού παρών.

Αν αφήσετε το σώμα σας, θα με αισθανθείτε.

Αν αφήσετε τις σκέψεις σας, θα με ακούσετε.

Αν προσευχηθείτε για εσάς, θα ζητήσετε.

 

Όπως αναγνωρίζετε τα ονόματά σας στη Γη, αναγνωρίστε και τα συναισθήματά σας.

Η πραγματικότητα είναι η αλήθεια.

Η ανάγκη είναι το θέλω.

Η ζωή είναι η θέληση και η χαρά.

 

Αν πιστέψετε με το μυαλό, θα χαθείτε στην άβυσσο.

Αν εμπιστευθείτε με την αίσθηση του σώματος, θα προχωρήσετε στο Φως.

 

Από σήμερα και στο εξής, θα ακούσετε και θα ιδείτε όσα χρειάζεστε για να κάνετε Επιλογή.

Αν επιτρέψετε να αισθανθείτε, θα περπατήσετε και θα βιώσετε τη χαρά της ζωής.

 

Ήδη έχει ξεκινήσει η αμφισβήτηση, η απιστία, και όσοι πλανηθείτε θα χαθείτε.

 

Η μητρική αγκαλιά υπάρχει γύρω σας για να σας προστατεύει σε διαβήματα άγνοιας.

 

Ζητήστε για να πάρετε αυτό που έχετε ανάγκη.

Ζητήστε για να πάρετε αυτό που έχετε και δεν το ξέρετε, δεν το επιτρέψατε να το αισθανθείτε.

Ζητήστε να πάρετε Σοφία και Αγάπη και να αγκαλιάσετε το σώμα σας στη διαδρομή που ξεκινάει σε δύο ημέρες.

 

Ότι Σου εστίν η Βασιλεία, και η Δύναμις, και η Δόξα του Πατρός και του Υιού Του, της Μητέρας Μαρίας και του Αγίου Πνεύματος, εις του αιώνες των αιώνων..

 

Αμήν…  

 

 

Μοιραστείτε το