ΕλληνικάEnglish

Γεγονότα του διαλογισμού

Εγώ γεννήθηκα αυτό που είμαι…
Αυτό που έκανα πάντα είναι να οδηγώ τις ψυχές στο δρόμο τους…
Όταν ήμουν μικρός το έκανα ασυνείδητα και μερικές φορές με λάθος τρόπο…
Και πέρασε πολύς καιρός μέχρι να αποδεχτώ αυτό που είμαι..

Τώρα πλέον, όταν κάποιος θα κάθεται δίπλα μου, θα δονείται η Ψυχή του. Κι αυτό θα
ταλαιπωρεί πολύ το μυαλό του…

Διότι υπάρχει έντονη και ανεξήγητη έλξη όταν δονείται η Ψυχή… αλλά το μυαλό παιδεύεται… και προσπαθεί να το εκλογικεύσει…
Αλλά η αλήθεια είναι ότι θα δονείται η Ψυχή και τότε θα πρέπει να αμφισβητήσεις το
μυαλό σου… Μόνο σε έτοιμες ψυχές Μυαλό και Ψυχή συμβαδίζουν….

Σήμερα, αυτό θα γίνει πιο συνειδητό… ας πούμε πως έγινε μια επιλογή από τον Ουρανό…

Ο Σάκης (ο αδελφός μου) για μένα είναι μήνυμα σήμερα.. της Αποδοχής…. δεν θα μπορούσε να λείπει από εδώ μια τέτοια μέρα…

Ξέρω κάθε κόλπο και τρικ που κάνετε, γιατί τα έχω κάνει κι εγώ εις την νιοστή… και κανείς δεν μπορεί να σας κατηγορήσει… μόνο αυτοί που δεν έχουν περπατήσει τη διαδρομή κατηγορούν… Όσοι περπάτησαν ξέρουν… Ξέρουν πως είναι να προδίδεις τον εαυτό σου, να φοβάσαι, να αμφισβητείς, να αμφιβάλλεις, να δημιουργείς προσδοκίες, να παίζεις παιγνίδια…

Αν σας έλεγα τι δώρο θα πάρω σήμερα…!!!
Άλλοι θα πέταγαν από χαρά κι εγώ το αρνιέμαι… έτσι κάνετε κι εσείς … το αρνιέστε… Ζητάτε να πάρετε κάτι που δεν είστε. Θέλετε να γίνετε κάτι άλλο… κι αυτό που αληθινά είστε το αρνιέστε…

Ο καθένας είναι αυτό που είναι…

Συνήθως αρνείστε αυτό που έχετε… ‘Όμως δεν μπορείς να πνίξεις κάτι που είναι αιώνιο. Μόνο να το αρνηθείς μπορείς – δεν μπορείς να το σκοτώσεις.
Κι έτσι όλη η Ζωή γίνεται μια μάχη άρνησης.
Κανείς δε σας λέει ότι αρνείστε τον εαυτό σας. Όλοι σας λένε πώς να τον φτιάξετε. Πώς να φτιάξεις κάτι που υπάρχει ήδη?? Δε γίνεται….
Μόνο να τον αποκαλύψεις μπορείς – να τραβήξεις το σεντόνι….

Αν εμφανιστεί κάποιος και πει: «Είσαι σε λάθος δρόμο…» καταλαβαίνετε…. Μπορεί και να τον σκοτώσετε… γιατί ακυρώνει την «επένδυση» σας…
Κάθε φορά που λέω κάτι και κάποιος θυμώνει σημαίνει πως έχω δίκιο .. διαφορετικά δε θα θύμωνε… Πιο μικρός, κάποιοι που «έβλεπαν» μου έλεγαν πως ήμουν Παιδί του Θεού… και θύμωνα… Όμως είχαν δίκιο – απλά εγώ δεν το αποδεχόμουν…

Θέλω να σκεφτείτε πως το σώμα σας είναι γεμάτο σκέψεις και συναισθήματα που δεν σας ανήκουν. Θα πρέπει να ξεκινήσει μια τεράστια δουλειά κάθαρσης…

Είναι σα να έχεις ένα βάζο γεμάτο πέτρες και θέλεις να βάλεις Νερό - το νερό είναι η Ψυχή. Κάθε φορά που βγάζεις μια πέτρα από το Σώμα σου… μπαίνει και περισσότερο Νερό. Το Νερό είναι εκεί και δε σταματάει να πέφτει ποτέ… απλά δε μπορεί να μπει γιατί υπάρχουν οι πέτρες…
Το Νερό όμως πέφτει - δεν σταματάει - και ξεχειλίζει…
Κι εσύ … παραπονιέσαι γιατί ο Θεός δε σου δίνει νερό….

Μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι το νερό πέφτει συνέχεια λες: « Ο Θεός φταίει που δε μου δίνει νερό»…

Μόλις καταλάβεις ότι το νερό δε σταματάει να πέφτει ποτέ, αρχίζεις να διαπραγματεύεσαι: «Πως θα γίνει να πάρω περισσότερο νερό χωρίς να βγάλω τις πέτρες…». Με ποιόν διαπραγματεύεσαι; Με το Θεό;;

Μετά πειραματίζεσαι, αμφισβητείς…
Θα ξανάρθεις, θα σου πω να βγάλεις και δεύτερη πέτρα… Θα πεις:
- «Ααα… αυτό πάει πολύ!
- «Τι θα μου δώσεις για τη δεύτερη πέτρα»,
- «… και που ξέρω γω τι θα γίνει αν τη βγάλω»;;

Αυτές οι πέτρες είναι βαρίδια σας … είναι και οι Θεοί σας….
Αν θέλεις να πας στο Θεό, θ’ αφήσεις τις πέτρες… Τις δικές σου πέτρες… όχι αυτές που άφησε ο διπλανός… Αυτό είναι μίμηση… Αυτό που πονάει τον διπλανό, για σένα μπορεί να μη σημαίνει τίποτα… Η πέτρα που θ’ αφήσεις να είναι αυτή που σε βαραίνει…

Είπα κάποτε στο Θωμά: «Αν θες να βρεις τη ψυχή σου, πούλα όλα σου τ’ ακίνητα» και κείνος εύλογα μου απάντησε: «Εσύ, τα πούλησες;;;».
Μα, εγώ δεν έχω ακίνητα… ποτέ δεν είχαν σημασία για μένα…
Κι αν είχα… είτε τα κράταγα, είτε τα πούλαγα δεν θα άλλαζε τίποτα στη Ψυχή μου… Θα ήταν υποκρισία για μένα να πουλήσω ακίνητα για να βρω τη Ψυχή μου.
Για το Θωμά θα ήταν λύτρωση…
Τα ακίνητα ήταν η πέτρα του Θωμά, η δική μου ήταν άλλη…

Ο Θεός αφαιρεί μόνο όσα βάζεις πάνω από Αυτόν. Τα υπόλοιπα τα αφήνει…
Ο Θεός αφαιρεί το θεό σου… κι εσύ κλαις και οδύρεσαι….

Στην καταστροφή (σε αυτό που κάποιοι ορίζουν ως έτσι) ο Μύστης δεν αντιδρά συναισθηματικά. Αυτός που συνδέεται με την ύλη θα τον πει αναίσθητο.
Απλά… έχουν διαφορετικούς Θεούς…!!!

Η παρουσία του Σάκη σήμερα εδώ είναι σημαντική για μένα. Μια ψυχή που αγαπάει θυσιάζει τον εαυτό της για να είναι οι άλλοι καλά… Κι αυτός είναι ο δρόμος του Ιησού… ο δρόμος της Θυσίας.

Το παλιό όμως τελειώνει. Στην καινούργια εποχή, ο «νέος τρόπος» είναι να λέμε πλέον τα πράγματα με το όνομα τους.
Ας ξανασυστηθούμε λοιπόν…
Όσοι θέλουν να παίρνουν αίσθηση από τη Ψυχή τους – θα πρέπει να έρχονται εδώ.
Όσοι θέλουν να ακούσουν το Θεό – θα πάνε στη Χριστίνα.
Όσοι θέλουν να παίρνουν Θεϊκή ενέργεια – θα έρχονται στα σεμινάρια.

Όταν ο Ιησούς πριν λίγες μέρες είπε εδώ μέσα: «Ρωτήστε ότι θέλετε» δεν τόλμησε να μιλήσει κανείς. Ξέρετε γιατί; Γιατί φοβηθήκατε αυτό που θα ακούγατε. Αν δεν φοβόσασταν, έστω κι από περιέργεια θα ρωτάγατε.
Η εγγύηση λοιπόν πως αυτά που λέω είναι αληθινά, είναι οι ίδιες σας οι πράξεις… Ο φόβος σας να αντιμετωπίσετε την Αλήθεια είναι η απόδειξη…

Είναι η πρώτη φορά που κάποιος μπορεί να έχει βίωμα και ήχο από αυτό που ονομάζεται Χριστική Ενέργεια. Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ να υπάρχει διαθέσιμη τόσο ξεκάθαρα και τόσο άμεσα.

Να ξέρετε όμως… το να αναπνέεις Χριστική ενέργεια δεν είναι ευχάριστο για το Νου, ούτε για το παρελθόν σου, γιατί είναι σα σεισμός. Ότι έχεις κτίσει εκεί, καταρρέει.

Ο λόγος που δεν το εξέφραζα ανοιχτά μέχρι τώρα (όλο αυτό), δεν είναι γιατί φοβόμουν αυτούς που δεν πιστεύουν. Είναι γιατί φοβόμουν αυτούς που πιστεύουν.
Αυτός που δεν πιστεύει και το λέει - είναι τίμιος.
Αυτός που δεν πιστεύει και λέει ότι πιστεύει - είναι άτιμος: είναι σε δύο βάρκες…
Έτσι ο άπιστος είναι τίμιος. Ξέρεις τι έχεις απέναντί σου… είναι ξεκάθαρο…
Ο πιο επικίνδυνος είναι αυτός που πριν δύο μήνες θα έπινε νερό στο όνομα μου… και προσποιούνταν…

Σήμερα θα λάβω το δώρο μου επειδή ξεπέρασα το φόβο μου για αυτούς που δήθεν πιστεύουν…

Θα έλεγα: «Κύριε, αν είμαι απεσταλμένος σου δώσε μου τη Χριστική Ενέργεια να κάνω ότι θέλω»… Αν όμως τη λάβω θα πρέπει να τη διαδώσω.
Κι αν τη διαδώσω θα έχω συνέπειες. Οπότε χρειάζεται πρώτα να αποδεχθώ τις συνέπειες, και μετά να λάβω…

Πρώτα αποδέχομαι τη συνέπεια αυτού που θα λάβω και μετά λαμβάνω…

Πρώτα ξεπερνώ το φόβο μου για αυτούς που δεν πιστεύουν και μετά λαμβάνω…
Είναι μάταιο να ζητάς το δρόμο χωρίς να τον έχεις πρώτα αποδεχτεί.
Πρώτα βιώνετε αυτό που θα συμβεί και μετά συμβαίνει… και έτσι όταν συμβαίνει δε πονάει τόσο πολύ….
Για να καθίσεις εκ δεξιών του Πατρός θα πρέπει να σταυρωθείς…
Αυτή ήταν η διαπραγμάτευση.

Σήμερα η διαπραγμάτευση τέλειωσε…
Θα διαβάσουμε μια προσευχή που δόθηκε σήμερα στη Χριστίνα (10:45).

(διαβάζει η Χριστίνα)

Πιστεύω εις έναν Θεό, Πάτερα Παντοκράτορα και Γης ορατών τε πάντων και αοράτων και εις έναν Κύριο Υιό του Θεού τον Μονογενή εκ του Πατρός γεννηθέντα και πάντων και αοράτων.

Εκ της Μητρός Παναγίας ευλόγησον εις την άνθρωπον δια την γέννηση μου και των ανθρώπων ευλογήσον Δάσκαλο και Νύμφη ως Χριστική Ενέργεια και φωνή βοώντος ειτου τους ανθρώπους.

Ως Δευτέραν Παρουσία, και λάλησα εκ των προφητών, επραγματοποιείται εις την Γην βοώντος την Αλήθεια…

ΩΣ ΑΙΣΘΗΣΗ, ΩΣ ΟΡΑΜΑ, ΩΣ ΦΩΝΗ

ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΩΣ ΘΥΛΗ, ΩΣ ΑΝΗΡ

ΩΣ ΠΝΕΥΜΑ, ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ

Αμήν.

Διαλογισμός και διοχέτευση του Ιησού - μέσω της Χριστίνας:

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…

Ως άνθρωπος εκατέβεις στη Γη,
Ως δούλος διάβηκες το Δρόμο σου,
Ως μορφή, ως αίσθηση,
Ως ανήρ, ως ψυχή…

Εις την Βάπτισήν σου [ ….] από σήμερα και εις τους αιώνας των αιώνων
Θα είμαι ως Πνεύμα εις το σώμα τούτο.

Ως Πνεύμα Άγιο εγκαθίσταται εις την κεφαλήν του Δασκάλου ημών…
και εράγισαν βουνά, και εσχίσθησαν εδάφη, και παραμερίσθησαν τα ύδατα…
ως γίνει τούτο ανθρώπινη μορφή, ως περπατήσει και διαβεί, ως περάσει την Γη τούτην […].

Όσοι […] κουραστήκατε και ου εμπιστευθήκατε τον Λόγο τούτου, προβείτε εις τα ύδατα, προβείτε εις τα βουνά…
Όσοι εμπιστεύθηκαν, όσοι ένοιωσαν, όσοι πόνεσαν, όσοι αισθάνθηκαν την Αλήθεια και τον Δρόμο τούτου του ανθρώπου, ακολούθησον αυτόν […….] εις χαρές
την Αγάπη της Γης, τη Σοφία του Ουρανού.

Και τούτος με σώμα ανθρώπου και Πνεύμα του Ιησού Χριστού,
με άγγιγμα της Μητρός Μου Μαρίας [….] Θεού ημών του Πατρός Μου.

Και η φωνή βοώντος εν άλλω σώμα κατοικεί, ως Νύμφη περπατεί…
Ωσάν φίλη και μήτηρ, ωσάν άνθρωπος επί της Γης ακούγετε η Φωνή Μου
ως να αισθανθείτε τας ψυχάς σας,
ως να ενώσετε τα σώματά σας,
ως συγχωρέσετε τον εαυτόν σας,
ως απατάξετε το Νου σας,
ως εμπιστευθείτε αυτήν ως Φωνή βοώντος εκ των Ουρανών…

Εις μιαν Γη Αγίαν Πνευματική πορευτείτε
εν βάπτισμα ως άφεσιν αμαρτιών υποκλιθείτε…

Εις την καθοδήγηση της Γης αυτής θα πορευθείτε ως […] καθάρισμα εδάφη, του αέρα, τα ύδατα…
ως πορευθούν ψυχές εν Ουρανώ, άνθρωποι επί της Γης
και εκαθάρισον αυτούς και επιλέξαντες αυτούς ως βίωμα, ως δρόμο…

Και ους αυτά εγένετο όντας δύο (2) ετών χρονικό επί της Γης,
θα έρθω την Δευτέρα Παρουσίαν μου…
και όσοι εκαθάρισον, και όσοι διόρασον, και όσοι με αισθανθούν,
θα έρθουν εις την Αιώνιαν Ζωή και τη Βασιλεία του Ουρανού…

Όσοι πιστοί προσέλθετε…
Αμήν…

(συνεχίζει ο Δαυίδ)

Από δω και πέρα… έχουμε νέα δεδομένα…

Ανακοινώθηκε πως σε δύο χρόνια από σήμερα: 9/4/2015 θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία. Όσοι βρέθηκαν σήμερα εδώ, είναι μάρτυρες και θα κληθούν να το διαδώσουν.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε εσείς που ήσασταν σήμερα εδώ. Όσοι το είδαν, το άκουσαν ή το ένοιωσαν – ακόμα κι αν το μυαλό σας δεν μπορεί να το αποδεχτεί – η ψυχή σας θα γνωρίζει πως ήταν Παρούσα σε αυτή τη στιγμή… Είναι σημαντικό να τιμήσετε την παρουσία σας σήμερα εδώ – ακόμα κι αν δεν το πιστεύετε…

Για τους δύσπιστους, σημειώστε επίσης πως η Χριστίνα έχει γενέθλια στις 24/6 – την ημέρα που γιορτάζετε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.

Από σήμερα, όπως ακούσατε, θα αναδεικνύεται το Έργο.
Έτσι αν δεν μιλήσουμε, θα νικήσει ο φόβος. Αυτό θα αλλάξει σήμερα.

Πολλοί εδώ μέσα έχουν ζήσει ιδιαίτερες εμπειρίες. Μέχρι τώρα, δεν ενθάρρυνα και δεν ζήτησα από κανέναν να τις μοιραστεί… Αυτό δεν το έκανα, διότι οι περισσότεροι από εσάς θα διοχέτευαν τις πληροφορίες στο μυαλό τους και θα έχαναν την ουσία…
Σήμερα όμως σας το ζητώ… Αν κάποιοι θέλουν να μοιραστούν μαζί μας τις εμπειρίες τους, ας το κάνουν…

ΛΕΥΤΕΡΗΣ, περίπου 38 ετών, σχεδιαστής ρούχων:
«Από μικρός έβλεπα σκιές, δίπλα μου, στο δρόμο, τη μέρα, τη νύχτα. Σκιές που με έβριζαν, με έσπρωχναν, με τρομοκρατούσαν. Πριν έξι μήνες σε μια συνεδρία με τον Άρη, ο Άρης έβγαλε από μέσα μου 11 οντότητες. Η εμπειρία της διαδικασίας ήταν τρομακτική, αλλά από τότε έχω ηρεμήσει».

ΘΑΝΟΣ, περίπου 40 ετών, πρώην μεσίτης και πρώην χρήστης ήπιων ναρκωτικών: «Δε ξέρω τι να πρωτοπώ. Όταν ήρθα δεν είχα ζωή. Οι γιατροί δεν έβρισκαν τι έχω κα δεν μπορούσαν να με κάνουν καλά. Είχα πολλούς πόνους. Ένας από αυτούς ήταν τόσο δυνατός σαν να είχα μόνιμα, βαθιά στο σώμα μου ένα τεράστιο καρφί… και για έξι με επτά χρόνια ζούσα κι εργαζόμουν με αυτόν τον πόνο…
Ο Άρης με βοήθησε και τώρα δεν έχω πια κανένα πρόβλημα. Θα είχα πεθάνει.»

ΜΑΓΔΑ, γύρω στα 40 ιδιωτική υπάλληλος:
«Πονούσε πολύ όλη η δεξιά μου πλευρά. Προσευχήθηκα να μου περάσει και μετά τον διαλογισμό δεν πονάω καθόλου. Δεν υπάρχει τίποτα.
Και το θεωρώ φυσιολογικό αυτό. Δε μου φαίνεται πια περίεργο…».
(Η θεραπεία στην ουσία είναι να ξεπεράσεις το φόβο σου).

ΦΑΝΗ, γύρω στα 50 πνευμονολόγος και ομοιοπαθητικός:
«Δύο ζευγάρια που σύστησα να έρθουν εδώ επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά, ήρθαν και μετά από 2- 3 συναντήσεις οι γυναίκες έμειναν έγκυες».

(συνεχίζει ο Δαυίδ)

Έτσι κι αλλιώς τα τελευταία χρόνια, μέσα από τα συνεχή σεμινάρια που κάνω, έχουν σπαρθεί πολλοί «σπόροι». Όταν θα ανθίσουν μπορεί να μην είμαι καν στη ζωή.
Κι ο Ιησούς, πριν 2.000 χρόνια αυτό έκανε…
Τώρα αρχίζουν κι ανθίζουν οι σπόροι του… απλά ανθίζουν πολλοί μαζί…

Και τώρα που έρχεται και πάλι… για σκεφτείτε… πως θα ερχόταν στη Γη;
Με σανδάλια και μανδύα; Ή με τυμπανοκρουσίες και άρματα;
Μέσα σε ναούς και παλάτια;

Μια «Νύμφη» αγράμματη κι ανορθόγραφη να μιλάει για 10 λεπτά άπταιστα αρχαία ελληνικά… (;;;) Τι Σοφία!!!! Στην απλότητα…. Εκεί θα δοθεί το Χρίσμα…!!!

Πως θα διδάξει; Ακόμα και με τις επιλογές του διδάσκει…

Πάντως… είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που έχετε Δάσκαλο όμορφο, έξυπνο, γοητευτικό, ευέλικτο… και ταπεινό!! Και τα λέω κι ωραία…

- Σάκης: Πριν από 15 ημέρες αποφάσισα πως πρέπει να κάνω κάτι. Από μικρός ήμουν ενορατικός. Έβλεπα νεκρούς, μιλούσα στον ύπνο μου παράξενες γλώσσες εκ των οποίων η μια αραμαική. Όμως φοβήθηκα, και το «κλείδωσα» το χάρισμά μου… Νιώθω πως είναι η ώρα να ανοίξω και πάλι το κανάλι…

- Δαυίδ: Ο Σάκης είναι πράγματι πολύ διορατικός με έντονη συνδιαλλαγή και εμπειρίες από το Αόρατο. Είναι σπουδαία μέρα και για τους δυό μας σήμερα… Αποφάσισε να ενεργοποιήσει το χάρισμα του και πάλι, αλλά αυτή τη φορά σε ένα ασφαλές περιβάλλον… Και με την παρουσία του σήμερα εδώ αναγνωρίζει πως αυτό το ασφαλές περιβάλλον μπορεί να του το εξασφαλίσει ο αδελφός του.

- Χριστίνα: Τώρα, θα πω κι εγώ κάτι… γιατί νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή. Πριν από λίγες μέρες πήρα ένα μήνυμα για το Σάκη που έλεγε πως στην πορεία σου που ξεκινάει σήμερα, όταν «καθαρίσει» αρκετά και είναι έτοιμος, ο Σάκης θα σταθεί δίπλα σου όπως ο Ανδρέας στάθηκε δίπλα στον Πέτρο την εποχή του Ιησού… (όχι ο Αντρέας που ψάχνεις, ο Ανδρέας του δικού σου κύκλου).

- Δαυίδ:. Έτσι είναι… Έτσι κι αλλιώς από μικρά παιδιά εγώ έπαιζα το ρόλο του «Δάσκαλου» στην οικογένειας κι ο Σάκης πάντα υποστήριζε το έργο μου με όλες του τις δυνάμεις. Στο μικρόκοσμό μας αυτό το έργο το έχουμε ήδη παίξει…, ήρθε η ώρα να το κάνουμε και σε μεγαλύτερη κλίμακα …
Με το Σάκη, δεν είμαστε μόνο αδέλφια… μας συνδέει ψυχική σχέση… είναι πέρα από τους βιολογικούς περιορισμούς… Κανονικά, με τα οικογενειακά μας δεδομένα θα έπρεπε να έχουμε σφαχτεί… αλλά η αγάπη μας δεν έρχεται από τις γήινες συμβάσεις, έρχεται από άλλο επίπεδο…

Και για κείνον είναι μεγάλη μέρα σήμερα…
Πάνω στο «10» αποφάσισε να αλλάξει τη ζωή του και να ξεκινήσει και πάλι να εμπιστεύεται το χάρισμά του… Το «10» = καινούργια αρχή (1) με θεϊκή βοήθεια (0). Σήμερα 10/4/2012, η μέρα έχει 2 δεκάρια και το μήνυμα η Χριστίνα το πήρε στις 10 το πρωί…. Τίποτα δεν είναι τυχαίο… 3 φορές το 10… Το 3 με συνοδεύει στη ζωή μου…

Εσείς θα είστε εκείνοι που θα μπορείτε να βοηθάτε εκείνους που φοβούνται να αντέξουν να μένουν στον Κύκλο λίγο παραπάνω (όπως έκανε η Έμιλυ σήμερα)…

Έχουμε 2 χρόνια για να απλωθεί το Χριστικό Πλέγμα στη Γη και να εγκαθιδρυθεί για πρώτη φορά η βασιλεία των Ουρανών. Και αυτό προϋποθέτει γκρέμισμα… Αυτό που βιώνουμε… Τίποτα δε θα μείνει όρθιο…. Η τέλεια κατεδάφιση Ούτε κλασική ιατρική, ούτε ψυχολόγοι, ούτε ψυχίατροι, ούτε φάρμακα, ούτε πολιτική, ούτε εκκλησία, ούτε κληρικοί, ούτε τίποτα…

- Μαρία: Τρία πράγματα συγκράτησα σήμερα. Πρώτον πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεύτερο, πως όπου βρίσκεσαι δονείς την αλήθεια του άλλου και τέλος πως ο Θεός δεν σταματάει να ρέει την ενέργεια του σε μας… Δε βρίσκομαι εδώ τυχαία… Για δύο χιλιάδες η Ψυχή μου περπατάει στα σκοτάδια… ‘Έζησα στην εποχή του Ιησού και στάθηκα απέναντί του και τον πολέμησα… Έπρεπε να βρω εσένα για να βρω την Έξοδο. Και σε πρακτικό επίπεδο, ξύπνησες μνήμες της παιδικής μου ηλικίας που είχα ξεχάσει και με στοίχειωναν… Κομμάτια ολόκληρα της ζωής μου που είχα χάσει, με βοήθησες να τα βρω, να τα καθαρίσω και να τα αφήσω πίσω μου… Μου έσωσες τη ζωή και την ψυχή όχι μία αλλά πολλές φορές…
Η δική μου η Ψυχή δεν έχει χαρίσματα… έχει ένα ταλέντο: να καταγράφει αυτά που συμβαίνουν… Αυτό έχω, και αυτό το καταθέτω στο Έργο σου…

- Χριστίνα: Από το πρωί που πήρα το μήνυμα, όλα άλλαξαν μέσα μου. Έχω να πως σε όλους σας πως πλέον δε «βλέπω» τίποτα εδώ και λίγες μέρες. Ήθελα να σου πω πως όλα αυτά τα χρόνια σ’ έψαχνα. Αν δεν σε έβρισκα θα έπρεπε να έρθω σε άλλη ζωή. Πέρασα από παντού: γιατρούς, ψυχικούς, ενορατικούς… Σήμερα είναι μεγάλη γιορτή, γιατί σήμερα για πρώτη φορά πήρα τη ψυχή μου στα χέρια μου και πατάω γερά στη γη. Νόμιζα πως την είχα αλλά δεν την είχα. Τώρα είναι στο σώμα μου.
Πολλές φορές κορόιδευα τις διαδικασίες, αλλά όταν τις βίωνα ήξερα πως ήταν η αλήθεια. Έπαιρνα τα μηνύματα και δεν τα πίστευα… όταν μου είπες πως έφερα τη Φωνή του Κύριου, δεν σε πίστεψα.
Νιώθω αγαλλίαση και νιώθω να αγαπώ όλους όσους με πίκραναν και με στεναχώρησαν… Από σήμερα, ότι μου πει θα σας το πω, ότι με οδηγήσει να κάνω θα το κάνω… Μέχρι χθές ήταν όλα στα λόγια… Άκουγα δρόμο, δρόμο και ήταν αόριστο… Από το πρωί ένιωσα το Δρόμο μου… και θέλω να το πατάω.. Κάποτε μου είπε πως πριν φύγω από τη Γη πρέπει να δω 3.000 άτομα και μου φαινόταν πολλά… Σήμερα, μου φαίνονται λίγα τα 3.000 άτομα… και τα 3.000.000 μου φαίνονται λίγα…
Σήμερα, εγώ λυτρώθηκα… Δεν έχω τίποτα πια να αμφισβητήσω…
Τώρα είμαι καλά…

Μοιραστείτε το