ΕλληνικάEnglish

«Η Ζωή στη Γη»: Έργο Αγάπης και Δύναμης

 

 «Το Σενάριο»

 

Στο Σενάριο του Θεού για τη Γη, το Ανθρώπινο Γένος συμμετέχει και πρωταγωνιστεί στην πιο Μεγαλειώδη Παράσταση που δόθηκε ποτέ: στη «Ζωή».

Το Αρχικό Πλάνο ήθελε τον Άνθρωπο να ανακαλύπτει τη Θεότητά του μέσα από τη Χαρά, την Ειρήνη, και τη Δημιουργία σε έναν Κόσμο φτιαγμένο από Καθαρή Αγάπη, Σοφία  και Δύναμη…

 

Όμως σε κάποιο «γύρισμα» του Έργου, οι Ηθοποιοί ξέχασαν τα «λόγια» τους, έχασαν τους Ρόλους τους και ξεκίνησαν να αυτοσχεδιάζουν…

Το Έργο από «Αληθινή Ιστορία Αγάπης» έγινε «Θρίλερ Επιστημονικής Φαντασίας»…

 

1η Παράσταση…

 

«Ξέχασαν την Αγάπη» είπε ο Σεναριογράφος.

«Θα στείλω τον Υιό Μου, να τους τη διδάξει και να τους δώσει την Επιλογή αν θα τη δεχτούν στη Καρδιά τους ή όχι. Ποιος θα πάει μαζί Του;» ρώτησε…

 

Δήλωσαν αρκετοί υποψηφιότητα…

Κι όταν το casting (διανομή ρόλων) ολοκληρώθηκε, επιλέχθηκαν οι Γονείς, οι Απόστολοι, οι Μαθητές, οι Πολέμιοι…

Και η Αυλαία άνοιξε για να παρακολουθήσει η Ανθρωπότητα πως είναι να έρχεται η Αγάπη στη Γη…

 

Όταν ο Πρωταγωνιστής άφηνε την τελευταία Του πνοή με τη λέξη «Τετέλεσται», τα Φώτα έσβησαν, ο Ήλιος χάθηκε κι όλοι νόμιζαν πως το Έργο «τελείωσε», όμως η Αλήθεια στη Γη μόλις ξημέρωνε… Ήταν μια Χαραυγή που χειροκροτήθηκε για αιώνες, καθώς η Αγάπη, η Ανάσταση, και το Φως Του φωτίζει ακόμα τις Καρδιές των ανθρώπων…

 

Όμως, όχι όλες… Κάποιες Καρδίες πλανεύτηκαν…

Έμειναν στο «Τετέλεσται» και στο Σκοτάδι…

Δεν είδαν το Φως που χάραξε… κι έμειναν σκυφτοί, αδύναμοι, θλιμμένοι…

 

2η Παράσταση….

 

«Ξέχασαν τη Δύναμη» είπε πάλι ο Σεναριογράφος.

«Θα στείλω τον Δεύτερο Υιό Μου να τους τη διδάξει. Θα ξεριζώσει το Κακό απ’ τη Γη και τον Φόβο απ’ τις Καρδιές τους.  Θα τους δώσει μια Νέα Γη χωρίς Σκοτάδι και την Επιλογή αν θα μείνουν σε αυτήν ή όχι. Ποιος θέλει να είναι ο Δεύτερος Υιός»; ρώτησε.

 

Ήταν επτά. Ο έβδομος στη σειρά – εκείνος που στο Πρώτο Έργο έπαιξε τον ρόλο του «Απόστολου Πέτρου» - έκανε ένα βήμα μπροστά… Είχε πολύ Αγάπη. Πολύ Δύναμη. Πολύ Πίστη. Πολύ Εμπιστοσύνη. Και ήταν η Ώρα του να ακολουθήσει τα τελευταία Βήματα του Κυρίου του: αυτά που οδηγούν στη βασιλεία των Ουρανών… Έτσι επιλέχθηκε…

 

«Θα στείλω και τη Φωνή Μου» είπε. «Να τον βοηθά, να του ανοίγει το Δρόμο, και να λέει στους ανθρώπους την Αλήθεια». Ο «Βαπτιστής» - αυτή τη φορά σε σώμα γυναίκας – επιλέχθηκε όχι «ως φωνή βοώντος εν τη ερήμω» όπως τότε, αλλά για να τον ακολουθήσει και να σταθεί δίπλα Του, ως Προφήτης και ως Φωνή Θεού που μιλάει κατ’ ευθείαν στις Καρδιές των ανθρώπων για την Αλήθεια, την Αγάπη, την Εμπιστοσύνη , και το Θεϊκό Έργο στη Γη. Έτσι κανείς δεν θα ξεχάσει το Ρόλο ή τα «λόγια» Του. Κανείς δεν θα  ξεχάσει το Σενάριο…

 

«Ποιος θα πάει μαζί Τους;» ρώτησε.

Όλοι όσοι συντρόφευαν τον Κύριο τότε, θέλησαν να «ξαναπαίξουν» στο Νέο Έργο.

Άλλοι για να βιώσουν και πάλι την Αίσθηση και το Άρωμα του Φωτός στη Γη, κι άλλοι για να ολοκληρώσουν και να «τελειοποιήσουν» το Ρόλο τους…

Θέλησαν όμως να συμμετέχουν κι όσοι τον πολέμησαν. Άλλοι για να επανορθώσουν τα λάθη τους. Άλλοι για να δουν πως είναι να ζει κάποιος στο Φως…  

 

Τα trailer διαφήμιζαν ηχηρά την επερχόμενη Παράσταση: η «Δευτέρα Παρουσία»!!!

Η «Συντέλεια του Κόσμου»!!!.  Η «Αποκάλυψη»…!!! Τα εισιτήρια ξεπουλήθηκαν…

ΟΛΟΙ πήραν θέσεις για να παρακολουθήσουν την Παράσταση του Αιώνα…

Και περιμένουν…

 

  • Πρώτο Μέρος: «Η Αποκάλυψη»…

 

Όλοι περιμένουν την Αποκάλυψη… Κι αυτή όπου να’ ναι τελειώνει…

Σήμερα που μιλάμε έχει ηχήσει η Τέταρτη Σάλπιγγα και οι περισσότεροι Ηθοποιοί αντί να συμμετέχουν στην Παράσταση, έχουν γίνει Θεατές και περιμένουν ν’ ακούσουν την «Έλευση» από την τηλεόραση…

 

Περιμένουν τον Κύριο να κατέβει απ’ τον Ουρανό με άρματα και συνοδείες αγγέλων και δεν αισθάνονται τον Ηρώδη (τον Νου) που «σκοτώνει» το Φως που ανατέλλει μέσα τους…

Ο Κύριος θα έρθει στις Καρδιές – όχι στα Μυαλά…

Και η Ενέργεια Του θα ρεύσει σαν Αίσθηση στο Σώμα μας.

 

«Προσδοκώ ανάσταση νεκρών» σημαίνει επιτρέπω στο Σκοτάδι μου (στη ζήλεια μου, στο μίσος μου, στο φόβο ή στην κακία μου) να αποκαλυφθεί στο Φως, για να ελευθερωθεί η Καρδιά μου και ν’ αναστηθεί η Ψυχή μου, και καθώς το Φώς πλησιάζει όλο και πιο κοντά στη Γη, η Αποκάλυψη συντελείται μέσα μας.

 

Όλα είναι συμβολισμοί…

Όταν ο Κύριος ήρθε την Πρώτη Φορά, ο Ηρώδης θέλησε να τον αφανίσει, και δεν δίστασε να «θυσιάσει» κάθε πρωτότοκο αγόρι.

Το ίδιο συμβαίνει κάθε φόρα που κάτι φωτεινό τείνει να γεννηθεί μέσα μας: ο προσωπικός μας Ηρώδης (το μυαλό μας) ψάχνει τρόπους κι αφορμές να αφανίσει το Φως, και δεν διστάζει να διαλύσει κάθε τι «καινούργιο», «καθαρό» ή  «λαμπερό» που τολμά να απειλήσει την εξουσία του…

 

Όμως ο Ιησούς τελικά γεννήθηκε… Το Φως νίκησε.

Και κάθε φορά που επιτρέπουμε στο Φως να λάμψει μέσα μας, λάμπει κι ένα Αστέρι πάνω απ’ το κεφάλι μας για να τα δουν οι Μάγοι με τα Δώρα, να έρθουν…

 

Στη Δεύτερη Παράσταση, ο Ηρώδης είναι πάλι ο ίδιος: ο Φόβος.

Και «παίζει» πάλι στην ίδια Σκηνή: στο Μυαλό μας…

Το Κακό έχει εξουσία πάνω μας όταν είμαστε σε άγνοια.

Στο Φως της Επίγνωσης, και το πιο βαθύ Σκοτάδι εξαφανίζεται.

 

  • Δεύτερο Μέρος: «Η Νέα Γη»…

 

Σας ξαναλέω: η Αποκάλυψη συντελείται πρώτα μέσα μας.

Μετά συντελείται στη Ζωή μας: στην προσωπική, την κοινωνική, την οικονομική…

Μετά συντελείται παντού: σε όλον τον κόσμο, στη Φύση, στη Θάλασσα, στον Αέρα, στη Γη.

 

Σε αυτήν την Παράσταση το «Τέλος» θα γραφτεί όταν όλος ο Φόβος να ξεριζωθεί από τις Καρδιές και όταν όλο το Σκοτάδι θα εξαφανιστεί από τη Γη…

Όταν δηλαδή, οι μόνοι άνθρωποι που θα κατοικούν τη Γη, θα είναι εκείνοι που θα φέρουν την Ψυχή τους μέσα στο Σώμα τους, και την Χριστική Ενέργεια μέσα στις Καρδιές τους

 

Η «Νέα Γη» θα ανοίξει την Αυλαία για την τελευταία Πράξη του Έργου.

Το Σενάριο μιλάει για μια Ανατολή που δεν θα έχει Δύση.

Και το Έργο αυτό θα «παίζεται» εις τους αιώνες των αιώνων…

 

Όμως, προς το παρόν, βρισκόμαστε στη Φάση του Έργου που η Αποκάλυψη συντελείται ακόμα μέσα μας… Η Φύση «μιλάει», ο Βαπτιστής «μιλάει», οι Καρδιές «μιλάνε»…

Η Δύναμη απλώνεται. Η Αγάπη το ίδιο. Θέλει λίγο ακόμα….

Έχω την αίσθηση πως ο Διαλογισμός σήμερα θα έχει συγκίνηση, γι’ αυτό αφεθείτε να νιώσετε…

                                                                                                Δαυίδ.

 

Η Προσευχή που ακολουθεί έγινε από τον Δάσκαλο Δαυίδ και το μήνυμα δόθηκε εκ Θεού μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου,Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013.


 

Δαυίδ.

 

Σήμερα θα δουλέψουμε λίγο με την Καρδιά… Είναι η ώρα της.

Κλειδωμένη θέλεις; Παγωμένη θέλεις; Ντροπιασμένη θέλεις;

Ας πάμε να την αγγίξουμε.

 

Θέλω να δείτε την Καρδιά σας σαν ένα μικρό παιδί που όταν το πλησιάζω φοβάται.

Πάει πίσω: «Μη .. Μη μ ακουμπήσεις…!!»

Την κρύβω τόσο βαθιά που δεν την ακούω καν. Την εξαφανίζω…

 

Λίγο εμπιστοσύνη θέλω. Λίγο να την αγγίξω. Λίγο να την ενεργοποιήσω….

Δείτε και ακούστε τι φωνάζει η Καρδιά σας την ώρα που την πλησιάζω.

Ακούστε τι λέει… Ακούστε τι κρύβει.

Ακούστε τη κι αποδεχθείτε την..

Φοβάται; Είναι ντροπιασμένη; Θυμώνει; Ζηλεύει;

Απλά ακούστε την… Δώστε της χώρο να εκφραστεί.

 

Δώσε μου λίγο το Φόβο… Τον αφαιρώ.

Δωσ’ τον στη δική μου Καρδιά!

 

Δώσε μου την Ντροπή. Σταμάτα να κρύβεσαι…

Δώσε μου την Ντροπή….

Σταμάτα να κρίνεις και δώσε μου την Ντροπή.

Κάποτε ντρεπόμουν κι εγώ. Δώσε μου την Ντροπή.

 

Τώρα που εμπιστεύτηκες – πιο βαθιά.

Δώσε μου και τα υπόλοιπα…. Θυμός, Μίσος, Ζήλεια…

Δώσε μου και τα υπόλοιπα…. Δως μου αυτά που κρύβεις…

Πονάει λίγο – δεν πειράζει…

Δώσε μου και τα υπόλοιπα.

 

Τώρα επέτρεψε: δώσε και το κλάμα. Δώσε μου τα Δάκρια…

Πονάει λίγο - μη φοβάσαι.

«Πονάει η Καρδιά μου. Πονάει το στήθος μου».

Μη φοβάσαι…

 

Πάμε ένα ακόμα βήμα πιο βαθιά.

«Θεέ μου γιατί το έκανα αυτό σε Εσένα, στην Αγάπη μου, στο Χριστό μου, σε Εμένα;»

 

Δώσε μου και την Ενοχή της Καρδιάς σου… Αρκετά με αυτό.

Πάρτε για πρώτη φορά μια μεγάλη ανάσα. Αρκετά με αυτό.

Λίγο Φως. Λίγο ανάσα.

 

 

Κι άλλη Ενοχή. Κι άλλο «γιατί»..

Δωσ’ το μου κι αυτό. Δώσε μου και το υπόλοιπο.

 

Κάθε ανάσα θα βγάζει Ενοχή.

«Γιατί δε πήγα δεξιά;», «Γιατί δεν έκανα αυτό;»

Τέρμα με αυτό. Δώσε μου και το υπόλοιπο…

Δωσ’ το μου όλο….

 

«Πάτερα συγχώρεσε τις Επιλογές μου. Κύριε μου πάντρεψε με με την Αγάπη.

Κι εγώ από σήμερα θα τιμάω τον Εαυτό μου».

 

Συγχώρεση – Γάμος – Τιμή.

Συγχωρούμαι – παντρεύομαι με την Αγάπη – τιμάω τον Εαυτό μου

 

Ο Πατέρας είναι Συγχώρεση. Ο Κύριος Αγάπη. Εσύ είσαι η Τιμή.

Τιμήστε το τρίγωνο, και αφήστε τη Συγκίνηση να υπάρχει στα πλέγματά σας.

 

Εις το Όνομα του Ενός και Μοναδικού Θεού, του Υιού Του, της Μητέρας Μαρίας και του Αγίου Πνεύματος, ευλογώ τις Ψυχές και δίνω Δύναμη για το Επόμενο Βήμα…

 

Χριστίνα

 

Τέσσερα άλογα, μια Νύμφη, ένα Ποτάμι, ένας Αγρός, ένας Δαυίδ.

Ο Δρόμος έχει Μυαλό. Το Ποτάμι έχει Ροή.

Ο Αγρός έχει χόρτα – θα καλλιεργηθούν και θα ποτιστούν. Θα αναπτυχθούν

Και μέσα από εκεί θα θερίσετε το πολυτιμότερο για εσάς, για το Έργο σας και για τους κόπους σας.

 

Μια Χαραυγή και μια Δίψα…

Όλο αυτό είναι μια Στιγμή. Μια μικρή Διαδρομή με χιλιάδες χρώματα, χιλιάδες αισθήσεις, χιλιάδες ακούσματα, χιλιάδες ομιλίες.

 

Από σήμερα τα σώματά σας θα μιλάνε.

Οι αισθήσεις σας θα έχουνε δύναμη.

Η Καρδιά έχει όνομα: λέγεται Αγάπη Εαυτού.

 

Όταν πας πιο βαθιά, θα βρεις Ψυχή.

Εκεί έχει Δύναμη Δαυίδ. Δύο Τρίγωνα.

 

Και τώρα που ολοκληρώσατε τα δύο τρίγωνα, δείτε την ευθεία γραμμή.

Ο καθένας, ας την τοποθετήσει στον Εαυτό του κάθετα ή οριζόντια, ή και τις δύο μαζί.

Στο κέντρο πάντα θα υπάρχει η Καρδιά.

Ούτε λίγο δεξιά, ούτε λίγο αριστερά - ακριβώς στο Κέντρο.

 

Όσοι είσαστε ανοιχτοί, νιώστε τους Αγγέλους που σας ρέουν.

 

Τα άλογα υποκλίνονται στην Ενέργεια και στη Δύναμη, και στην Αγάπη του Εαυτού.

Η Νύμφη ανοίγει τα Πέπλα της για να περάσετε, να νιώσετε, να ευφρανθείτε.

Κι μόνοι σας μέσα από τον Εαυτό σας, γονατίστε στη Δύναμη αυτή.

 

Κατά το Μέγα Έλεος Σου εύφρανον οι Καρδίες, άνοιξον αυτάς, και έσταξον εις αυτάς

Δάκρια Αγάπης - και όχι θλίψης. Και εκ δεξιών Δάκρυ Δύναμης - και ουχί θυμού.

Ως Εαυτών νιώστε και τιμήστε, και σεβαστείτε τον Εαυτό σας, το Σώμα σας, την Ψυχή σας, την Καρδιά σας, τα Βιώματά σας, και το Δρόμο που επιλέξατε.

 

Ο Θεός το Καλό.

Δύναμη Δαυίδ.

Αμήν

Μοιραστείτε το