ΕλληνικάEnglish

Προσευχή: Δίψα για Θεό

 (Διδασκαλία της Κυριακής 27 Οκτωβρίου 2013)

 

Υπάρχουν Στιγμές, που ανοίγει η Πόρτα για να κάνουμε το Άλμα.

Δεν είναι πάντα ανοιχτή.

Μπορεί να προετοιμαζόμαστε για πάρα πολλά χρόνια, αλλά μια Στιγμή ανοίγει η Πόρτα… για μια Στιγμή…

 

Όσοι θέλετε μη χάσετε σήμερα αυτήν την Ευκαιρία…

 

Ξεκινάμε…

 

Δείτε μπροστά σας 8 (οκτώ) επίπεδα: τρία επίπεδα στη Γη, πέντε επίπεδα στον Ουρανό… Και πάμε να δούμε, πως αυτά τα επίπεδα ανταποκρίνονται στο ερώτημα: «Τι είναι Θεός;»…

 

Τα Επίπεδα της Γης…

 

1ο επίπεδο: Σώμα…

 

Το Σώμα είναι μια συνειδητότητα πυκνής δόνησης.

Είναι Ύλη: μπορώ να την δω και να την πιάσω για να καταλάβω ότι υπάρχει.

Είναι χειροπιαστή…

 

Λες: «Έχω ένα παιδί», όταν αυτό γεννιέται και το ακουμπάς…

Αν σου πω πως έχεις κι άλλα παιδιά που δεν μπορείς να δεις… θα με πεις τρελό..

 

Πρώτο επίπεδο: Ύλη…

Έχει πολύ κόσμο σε αυτό το επίπεδο…

Είτε για παράδειγμα έχεις πολλά χρήματα είτε όχι, εφόσον είσαι ταυτισμένος με την έννοια της ύλης, της κτήσης, ή της κυριότητας μέσα από την κατοχή ή την έλλειψη αυτής, είσαι στο πρώτο επίπεδο… Δεν παίζει ρόλο αν είσαι πλούσιος ή φτωχός.

 

Σε αυτό το Επίπεδο, το Σώμα έχει μεγάλη αξία, η Εικόνα έχει πολύ μεγάλη αξία, το Φαγητό έχει πολύ μεγάλη αξία… Το ζητούμενο εδώ, είναι η Επιβίωση

Όταν θέλει κάποιος να σας φοβίσει, θα σας πηγαίνει σε αυτό το επίπεδο..

- «Αν δεν κάνεις αυτή την δουλειά, θα πεινάσεις»..

- «Αν αν κάνεις αυτό που σου λέω, θα «πεθάνεις»…

 

Το πρώτο επίπεδο όταν προσεύχεται, αντιλαμβάνεται τον Θεό σαν «Αφεντικό».

Αυτό σημαίνει ότι Εκείνος διατάζει, εκείνος ορίζει κι εγώ χορεύω…

Είμαι ένα Σώμα που αν σήμερα Εκείνος θέλει – θα φάω. Αν δε θέλει – δεν θα φάω…

Όπως καταλαβαίνετε η προσευχή από αυτό το επίπεδο δεν έχει καμία σχέση με την Πραγματικότητα… Είναι χαμηλής συνειδητότητας. Δεν έχει ίχνος ευγνωμοσύνης – έχει απλά υποταγή: «Αφού φάγαμε και σήμερα – πάλι καλά. Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό…». Όποιος σας πει πως ο Θεός είναι υπεύθυνος που έχετε ένα φαγητό να φάτε, θέλει να σας κρατήσει σε χαμηλή συνειδητότητα. Θέλει να σας φοβίσει.

 

Η Προσευχή αυτή δεν έχει καμία αξία.

Την κάνεις γονατιστός, με το κεφάλι κάτω στη Γη.

 

Αυτό δηλώνει: «Εγώ σε αυτό το επίπεδο, δεν έχω καμία Δύναμη, την έχεις μόνο Εσύ… «Ότι διατάξεις…!!»… Δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

 

Αυτό το επίπεδο δεν γονατίζει στον Αληθινό Θεό.

- Πως τα καταλαβαίνεις αυτό;

Απλά όταν θα περάσει από μπροστά σου ένα «καλύτερο Αφεντικό» (μια πολύ καλή δουλειά, με το αφεντικό να είναι πάρα πολύ καλό), αμέσως «αλλάζεις Θεό» και στη θέση Του βάζεις το καινούργιο σου αφεντικό: «Να τον έχει καλά ο Θεός αυτόν τον άνθρωπο, που μας δίνει δουλειά και φαγητό να φάμε»…

Για να γίνεις εσύ Αφεντικό του Εαυτού σου – ούτε λόγος να γίνεται….

 

Προσευχή άνευ αξίας.

Αν «βολευτείς» σε αυτό το επίπεδο, χωρίς ουσιαστικά να αναλαμβάνεις καμία ευθύνη για τη ζωή και τις επιλογές σου (γιατί κάποιος «Άλλος» έχει τη Δύναμη άρα και τη Ευθύνη..!!!) – την πάτησες.

 

Επιβίωση. Κλάμα. Άγχος: «Άντε να περάσει η μέρα, άντε να τη βγάλουμε και φέτος, άντε να περάσει η Ζωή να πεθάνουμε... «Δόξα το Θεό» και «Βοήθα Παναγιά μου»…

Κλασική Ελλάδα 60’ – 70’… Καζαντζίδης… κι «Άγιος ο Θεός»…

Με αυτόν το Θεό δεν θυμώνεις. Μπαίνεις στη Λύπηση για να σε λυπάσαι…

 

Ο Θεός δίνει όλο το Ψωμί, που χρειάζεται ολόκληρος ο Πλανήτης.

Τώρα αν εσύ θέλεις να παίρνεις τα ψίχουλα και τ’ αποφάγια, δεν ευθύνεται Ο Θεός.

Σε ευχαριστεί να διαλέγεις τα ψίχουλα, γιατί για αυτά δε χρειάζεται να αγωνιστείς παραπάνω, ούτε να πάρεις επιπλέον Ευθύνη για τον Εαυτό σου…

 

Πάρτε το απόφαση: Κανένας Θεός δεν βοηθάει κανέναν, όταν είσαστε το πρώτο επίπεδο… Όσοι προσεύχεστε από αυτήν τη Θέση: γονατιστοί και με το κεφάλι κάτω – καλά να πάθετε….

 

Δεύτερο επίπεδο: Συναίσθημα

 

Αν καταφέρεις ποτέ να ξεφύγεις από την Αγωνία της Επιβίωσης και την Ανέχεια, πας ένα βήμα παραπέρα. Αρχίζεις και μπαίνεις στα Συναισθήματα.

Σε αυτήν τη Θέση η Προσευχή έχει Συναισθήματα.

Πώς να είναι άραγε ο Θεός για κάποιον που προσεύχεται από εκεί;

 

Όταν είμαι στο  Κόσμο των Συναισθημάτων, ανάλογα με τα συναισθήματα που βιώνω κάνω και μια Προβολή στον Θεό.

Αν για παράδειγμα το έντονο συναίσθημα που με διακατέχεται με χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο είναι της Θλίψης, η σχέση μου με το Θεό γίνεται λίγο καταθλιπτική.

«Είμαι καλό και τίμιο παιδί. Ακολουθώ τον Λόγο του Θεού, και παίρνω την αξία μου μέσα από εκεί»…

 

Εδώ ο Θεός δεν είναι «Αφεντικό» – γίνεται «Μπαμπάς»…

Ο Μπαμπάς με αγαπάει γιατί είμαι «καλό κορίτσι»…

Αυτό το επίπεδο συνειδητότητας είναι συνήθως περισσότερο προσβάσιμο από τις γυναίκες παρά από τους άντρες… 

Αφενός γιατί οι περισσότερες γυναίκες είχαν την ευκαιρία όταν ήταν μικρές να αποκτήσουν καλύτερη σχέση με τα συναισθήματά τους (τα αγόρια «δεν κάνει να κλαίνε» για παράδειγμα), και έτσι είναι πιο εύκολο να προβάλλουν την ανάγκη τους στον Θεό για έναν Πατέρα που ίσως δε γνώρισαν, ή έναν Πατέρα που «έλειπε» είτε συναισθηματικά είτε πρακτικά από το σπίτι ή από τη ζωή τους…

 

Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους άντρες με πιο θηλυκή ενέργεια – για εκείνους δηλαδή που δεν έχουν ακόμα τη Δύναμη για να Δράσουν, να διεκδικήσουν ίσως κάτι για τον Εαυτό τους…

 

«Αν είμαι καλό παιδί, ο Θεός θα με φροντίσει»….

Τα «θυμωμένα παιδία» δεν κάθονται σε αυτήν τη Θέση..

 

Προβάλω λοιπόν στο Θεό, συναισθήματα που δεν έχω ζήσει ή που αρνούμαι να βιώσω… Αν φοβάμαι τη Μοναξιά και δεν μπορώ να είμαι μόνη μου, παρακαλάω τον Θεό «να έχει καλά τα παιδιά μου»…

 

Λέει: «Θεέ μου - άσε με εμένα - τα παιδιά μου να έχεις καλά (τον άντρα μου, τον μπαμπά μου, τον γείτονα, το φίλο μου)»…

 

Αυτού του τύπου είναι η προσευχή…! Εν τη Γη, οι σημαντικοί είναι οι «άλλοι».

Άσε τα παιδιά σου στην ησυχία τους (και στη Φροντίδα του Θεού)…

 

Πες καλύτερα: «Δώσε μου Θεέ μου τη Δύναμη να εκπληρώσω τα όνειρα μου πριν φύγω απ’ τη Ζώη», «Δώσε μου το Θάρρος να τιμήσω την Ψυχή μου έτσι όπως της αρμόζει», «Δώσε  μου τη Χαρά να γεμίσω την Καρδιά μου»..

 

Έτσι, ίσως να σε ακούσει…

 

Αλλά όχι… Εσύ θέλεις να είναι καλά «οι άλλοι».

Κάνεις Προσευχή, παίρνεις δηλαδή την Ψυχική σου Ενέργεια από εσένα (από τα νεφρά σου;  από την καρδιά σου; από την ζωή σου; - απ’ όπου τέλος πάντων σου έχει απομείνει) και την «καταθέτεις» στον «λογαριασμό» του Μπαμπά σου. Ή της Μαμάς σου. Ή του Γείτονα -  το ίδιο είναι… Έτσι κι αλλιώς… άδικα πάει…

Ο Θεός δεν πρόκειται να ακούσει κάτι που δεν είναι από Εσένα για Εσένα

Και όχι μόνο δεν θα πάρεις αυτά που νομίζεις ότι ζητάς από τον Θεό, αλλά αντί να κρατήσεις την Ενέργεια σου για τα δικά σου Σχέδια Ζωής, τα χαρίζεις στους άλλους.

 

Πέραν τούτου, το «καλό παιδί» ενώ κινείται στο συναίσθημα, δύσκολα θα επιτρέψει να βιώσει όλα του τα συναισθήματα. Δύσκολα θα νιώσει τη ζήλια του ή το θυμό του ή τις τύψεις του. Θα επιλέξει να βιώνει αυτά που εξυπηρετούν την Προβολή του, και τα υπόλοιπα θα τα θάψει στα «Υπόγεια» της συνειδητότητάς του!

Γιατί αν δεν σε έβλεπε κανείς και στον έδινα τον Μπαμπά δεμένο – φέτες θα τον έκανες χωρίς δεύτερη σκέψη…

 

 

Σε αυτή τη Θέση λοιπόν προσεύχεσαι ακόμα γονατιστός, και μπορεί το κεφάλι σου να μην ακουμπά πλέον στο πάτωμα, αλλά ακόμα κοιτάζεις κάτω… 

Και πάλι, καμία αξία η Προσευχή…

Στην πρώτη θέση έχεις Φόβο και ζητιανεύεις την Ενέργεια σου, στο Δεύτερο επίπεδο την παζαρεύεις και την διαμοιράζεις από Ενοχή…

 

Με τα τρία πρώτα Επίπεδα ο Θεός δεν ασχολείται…

Έχει συρματόπλεγμα: «Εκεί Εγώ δε μπαίνω – βγάλτε τα μάτια σας».

 

- Δηλαδή τι μας λες; Πως ότι μας συμβαίνει είναι το αποτέλεσμα των δικών μας Επιλογών; Ότι ζούμε είναι αυτό που συνειδητά ή ασυνείδητα προκαλούμε μόνοι μας;

 

«Ναι, αυτό σου λέω. Ο Θεός με σένα δεν ασχολείται»…

 

Αν το σπίτι σου είναι πολύ βρώμικο και με καλέσεις για φαγητό, κι  εγώ δεν αντέχω τη Βρωμιά, θα σου πω: «Ή καθάρισε το για να έρθω, ή δεν έρχομαι».

Έτσι κι ο Θεός. Ή «καθαρίζεις» για να Τον δεχθείς, ή… μην Τον περιμένεις.

 

Τρίτο επίπεδο: Νους

 

Εφόσον λοιπόν επιτρέψεις να βγουν στην επιφάνεια όλα σου τα συναισθήματα (και αυτά που «σου αρέσουν» αλλά και αυτά που «δεν σου αρέσουν») και τα δεις, τα αποδεχθείς και τα «καθαρίσεις», τότε η Ενέργειά σου γίνεται πιο διαυγής, πιο ανάλαφρη. Αυτό το διαπιστώνεις και στο Σώμα σου αλλά και στον Νου σου…

 

Ξαφνικά είσαι πιο δομημένος, πιο σταθερός, λίγο πιο συγκροτημένος.

Λειτουργείς καλύτερα κοινωνικά, επαγγελματικά και διεκδικείς καλύτερα τα «θέλω» και τους στόχους σας…

 

Όσο περισσότερο έρχεσαι σε επαφή με «εμπόδια» είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά (από το στίβο της Ζωής) και τα ξεπερνάς, τόσο «καθαρίζεις» το πεδίο σου και οξύνεται ο Νους σου…

 

Κάποιος λοιπόν που έχει ένα καθαρό και δομημένο μυαλό, τότε τι κάνεις με τον Θεό. Τι σόι Προσευχή κάνεις; 

 

Συνήθως δεν κάνεις…!!!

Όταν κατορθώσεις να σηκώσεις το κεφάλι σου και να κοιτάξεις ευθεία – συνήθως δεν κάνεις Προσευχή…

 

Ένα δυνατό μυαλό λέει: ή «Δεν υπάρχει Θεός» ή «Αν υπάρχει, Αυτός θα είναι Δύναμη»… Κι επειδή για εκείνον που το λέει το Μυαλό του είναι η Δύναμή του, ή θα συναγωνιστεί τον Θεό ή θα τον απορρίψει…

 

Τα δυνατά Μυαλά θεωρούν ότι εκείνα είναι Θεοί. Λένε:

- «Εγώ είμαι ο Θεός, και έλα να σου δείξω ποιος κάνει κουμάντο…», ή λένε:

- «Δεν υπάρχεις καθόλου. Τώρα που σήκωσα το κεφάλι μου δεν βλέπω κανέναν.

   Αποδείξτε το…»

 

Αυτοί οι άνθρωποι δεν προσεύχονται…

Ψάχνουν είτε για μια Πρόκληση, είτε για μια Απόδειξη…

Κι όταν η ίδια η Ζωή έρχεται ακραία να δώσει την Πρόκληση ή την Απόδειξη, τότε γονατίζουν… Απ’ την Καρδιά τους; Όχι βέβαια, απ’ το Μυαλό τους…

 

 «Πάρε όλη μου την περιουσία και δώσε μου πίσω το γιό μου» είπε ο Ωνάσης όταν έχασε το γιό του»… Το Μυαλό θεωρίε ακόμα ότι τα χρήματα έχουν αξία, οτι μπορούν να είναι ένα αντάλλαγμα… Και ο Θεός βέβαια παραμένει σιωπηλός, γιατί δεν αναγνωρίζει το «νόμισμα»..

 

Στο τρίτο επίπεδο λοιπόν είναι οι σκεπτικιστές…

Βέβαια άλλο «ψάχνω τον Θεό με αμφιβολία», και άλλο Τον απορρίπτω.

Κάποιος που έχει καθαρό μυαλό και αμφιβάλει, θα δυναμώσει την Πίστη του αν ψάξει να Τον βρει…!!! Αλλά όταν ψάχνει για να Τον βρει – όχι  όταν Τον ψάχνει για να τον απορρίψει…  

 

Όταν έχεις ένα δυνατό μυαλό, μπορείς να το βάλεις στην Υπηρεσία σου. Λες:

«Εντάξει.  Έχω Δύναμη. Για να δω, υπάρχει τελικά Θεός. Δεν θα προσεύχομαι μέχρι να βρω τις Αποδείξεις που χρειάζομαι για να πειστώ. Θέλω να το ψάξω».

 

Αυτό θέλω κι εγώ, να το ψάξεις…

Μπορεί το Μυαλό σου θα κουραστεί πολύ περισσότερο από κάποιον που απλά θα εμπιστευτεί από την Καρδιά του… αλλά ψαξ’ το. Το ψάξιμο θα δυναμώσει την Πίστη σου, γιατί όταν τελικά Τον βρεις δεν θα μπορείς να το αμφισβητήσεις.

Είναι βαθιά η Πίστη του σκεπτικιστική, όταν βέβαια ψάχνει με Πρόθεση να Τον βρει…

 

Στο επίπεδο λοιπόν του Νου, ο Νους χρειάζεται Απόδειξη.

Αν ψάχνει την Απόδειξη για να Τον απορρίψει, ή πάρει την Απόδειξη και δεν εμπιστευτεί, τότε παραμένει ένας κλειστός Νους δεν θα υπηρετήσει πότε την Αλήθεια του, παρά μόνο την Προβολή του «Εγώ είμαι ο θεός».

Παραμένει στο τρίτο επίπεδο συνειδητότητας…

 

Είπαμε λοιπόν ότι με τα τρία πρώτα Επίπεδα ο Θεός δεν ασχολείται…

 

Αν ο Νους πάρει την Απόδειξή του και εμπιστευτεί, τότε αρχίζει να μπαίνει στην Εμπιστοσύνη. Τότε και μόνον τότε αρχίζει να διεκδικεί μια Θέση στα Επίπεδα του Ουρανού - περνάει λοιπόν στο Τέταρτο Επίπεδο…

 

Τα Επίπεδα του Ουρανού…

 

Τέταρτο Επίπεδο: Νους με Εμπιστοσύνη

 

Ο Νους λοιπόν είναι το Κλειδί για να περάσει κάποιος από τη Γη στον Ουρανό…

Γιατί ο Νους έχει Δύναμη, και το που παραδίδει κάποιος τη Δύναμη του Νου του κάνει όλη τη διαφορά.

 

Όταν η Δύναμη υπηρετεί τον Νου – αυτός γίνεται ο ψεύτικος «θεός» που θα ορίζει τη Ζωή μας… Όταν όμως η Δύναμη του Νου μας υπηρετεί την Ψυχή, τότε ξεκινάμε να περπατάμε τον Δρόμο Της…

Στο Τέταρτο Επίπεδο συνειδητότητας, ένας έξυπνος Νους που εμπιστεύεται και είναι πλέον δεκτικός στην Ενέργεια του Ουρανού, θα αρχίζει ξαφνικά να παίρνει μέσα από στο Σώμα του «μηνύματα» από την Ψυχή του…

 

Μά το στομάχι που θα πονάει ξαφνικά όταν είσαι κάπου που δεν σου αρμόζει, μά τα πόδια «που κόβονται» όταν κάτι σε τρομάζει, μά η Καρδιά που φτερουγίζει για να πει «ok», κάτι το σφίξιμο στο στήθος όταν δεν είναι «ok»… Θα μιλάει η Ψυχή…

 

Και εκεί αρχίζουν τα ζόρια…

Είσαι για παράδειγμα σε οικογενειακό γεύμα, ή σε επαγγελματική συνάντηση, ή έχεις πάει να ζητήσεις την κοπέλα σου σε Γάμο, και σου λέει η Ψυχή: «Σήκω φύγε»…

Τι θα κάνεις; Θα εμπιστευτείς;

 

Εμμμ… εδώ σε θέλω;;;

Γιατί έτσι θα παίζεται το παιχνίδι…

Θα πρέπει να εμπιστεύεστε το Σώμα σας.

Στο Μυαλό η Ψυχή δεν δίνει μηνύματα – ξεχάστε το…

Το Μυαλό θέλει να δει την Ψυχή με κατεβαίνει με Φτερά από τον Ουρανό για να πειστεί – ξεχάστε το…

 

Θα μάθετε να εμπιστεύεστε τις Αισθήσεις σας και θα ακούτε το Σώμα σας.

Γιατί εκεί ζει η Ψυχή…!!! …

 

Αν την ώρα που νιώθεις το σφίξιμο στο στομάχι (γιατί εκεί που μπήκες η Ενέργεια είναι σαν Βόμβα) σηκωθείς και φύγεις – θα τιμήσεις τον Εαυτό σου…

Αν δεν το τιμήσεις – επιστρέφεις στο προηγούμενο επίπεδο. Άντε πάλι: Υπάρχεις; Δεν υπάρχεις; Έχει πάλι Φόβο…

 

Όμως έχεις ήδη κάνει το Βήμα σου, έχεις μια οικειότητα με τον Θεό – δεν είναι όπως την πρώτη φορά. Μπορείς να πεις:

«Θεέ μου, έκανα βλακείες. Εντάξει φοβάμαι. Σε παρακαλώ όμως ότι λάθος έκανα από Άγνοια να μου το δείξεις, γιατί θέλω να το καθαρίσω και να περπατήσω. Σιγά σιγά όμως γιατί δεν το μπορώ όλο μαζί»…

 

Εδώ η προσευχή έχει Εμπιστοσύνη. Και για πρώτη φορά είναι από εμένα για Εμένα.

Είναι μια διαδραστική υπόθεση μεταξύ εμένα και του Θεού…

Έχει Διάλογο, έχει αμεσότητα…

Έχω αρχίζει να αναλαμβάνω την Ευθύνη μου.

 

Αν αρχίζετε λοιπόν να εμπιστεύεστε το Σώμα και την Ψυχή σας, και αρχίζετε να τιμάτε τον Εαυτό σας, τότε θα αρχίσετε να Αγαπάτε τον Εαυτό σας…

Και τότε θα μπορέσετε να αλλάξετε και πάλι επίπεδο…

 

Πέμπτο Επίπεδο: Η Αγάπη του Εαυτού.

 

Τώρα που αρχίζω κα μ’ αγαπάω το ενεργειακό μου πεδίο ανεβαίνει κι άλλο…

Αρχίζω και νιώθω Χαρά. Αρχίζω να αισθάνομαι πως οι «άλλοι» δεν έχουν τελικά και τόση μεγάλη αξία…

 

Στην Προσευχή σου εδώ, δεν είσαι εσύ και το πλήθος.

Δεν είσαι εσύ κι όλο σου το Σόϊ.

Είσαι Εσύ κι ο Θεός…

Σε αυτήν την Προσευχή Του λες:

«Ξέρεις; Έχω αρχίζει να αισθάνομαι πως τελικά Υπάρχεις. Και πως ο τρόπος για να σε βρω είναι να τιμάω τον Εαυτό μου».

 

Σε αυτό το επίπεδο, ξέρεις πλέον πως η Αλήθεια είναι αυτή που «καθαρίζει» τα πάντα... Λες στον άντρα σου: «Κοίτα να δεις, αρκετά με τα Ψέματα. Δε σ’ αγαπάω. Κάθομαι κοντά σου γιατί φοβάμαι».

Λες στη γυναίκα σου: «Δεν είμαι βλάκας. Με θυμώνεις πολύ όταν με «χειρίζεσαι» - απλά το ανεχόμουν γιατί είμαι ανασφαλής».

Την Αλήθεια σου! Έτσι τιμάς τον Εαυτό σου.

Βγάζεις από μέσα σου θυμούς, ζήλιες, συμβιβασμούς και κάνεις περισσότερο χώρο στην Ψυχή σου. Εδώ δεν έχεις Ενοχή (υποστηρίζεις την Αλήθεια σου και δεν σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων) και βιώνεις πληρότητα γιατί δεν εξαρτάσαι από αυτούς…

 

Τι γίνεται τώρα...

Όταν η Ψυχή βρίσκει χώρο αρχίζει και «γειώνεται»…

Αρχίζεις και δέχεσαι Ποιότητες από την Ψυχή σου… Χρώματα… Φως…

Και σιγά-σιγά καθώς «πατάς» μέσα στην Ψυχή σου… αρχίζει ο Ουρανός να ασχολείται μαζί σου…

Μέχρι πριν σε τσεκάρει… Μέχρι πριν είναι δική σου δουλειά να εμπιστευτείς, να δυναμώσεις, να τιμήσεις την Ψυχή σου…

 

Τότε λέει ο Ουρανός: «Άλλος ένας που είναι έτοιμος να μπει μέσα στην Ψυχή του»…

 

Έκτο Επίπεδο: η Ψυχή…

 

Μόλις καθίσεις σο Θρόνο της Ψυχής σου, τότε γίνεται και η Βάπτιση σου στον Κόσμο του Πνεύματος…

 

Τότε θα σου φανερωθεί – αν είναι απαραίτητο – και το Όνομά σου (το Πνευματικό), και η Αποστολή σου, και τι είναι απαραίτητο να κάνεις για να είσαι εσύ καλά…

 

Τότε ανοίγουν οι εσωτερικές σου πηγές και εκδηλώνονται τα Ταλέντα, τα Ψυχικά Χαρίσματά, οι Ποιότητες της Ψυχής…

 

Τότε η Προσευχή για πρώτη φορά έχει την Αίσθηση της Ευχαριστίας…

Δεν είναι πλέον «Ζητάω και Δέχομαι» - αλλά «Ευχαριστώ».

Πρώτον: Τον Εαυτό μου – έκανα καλή δουλειά!

Δεύτερον: Τον Θεό – που μου έδωσε τη δυνατότητα να το πολεμήσω.

 

Μέχρι αυτό το σημείο, μέχρι να πατήσεις στην Ψυχή σου δηλαδή, ο Θεός δίνει Ευκαιρίες… Όσες χρειαστείς….

 

Μετά η Ένωση έγινε…

 

Δείτε λίγο τα Επίπεδα μέχρι τώρα…

Αν ήταν πάνω σε ένα χαρτόνι και τα διπλώναμε στη μέση:

 

Το 1ο θα ερχόταν πάνω στο 6ο: Το Σώμα στην Ψυχή

Το 2ο θα ερχόταν πάνω στο 5ο: Το Συναίσθημα στην Αγάπη Εαυτού

Το 3ο θα ερχόταν πάνω στο 4ο: Ο Νους στην Εμπιστοσύνη

 

Έρχεται ο Ουρανός πάνω στη Γη….

 

Η Εποχή που το Σώμα και Νους ήταν ένα – τελείωσε…

Τώρα αυτοί που θα κατοικήσουν τον Πλανήτη θα είναι Σώμα και Ψυχή…!!!

 

Εκεί χρειάζεται Επιλογή: Θα μείνεις στην Ψυχή, ή θα φύγεις;

Γιατί αν πεις: «Την Ψυχή μου Θεέ μου – την Ψυχή μου», τότε αυτό που συμβαίνει είναι Αυτόματη Κάθαρση… Όλο το Παρελθόν σου αρχίζει και περνάει από μπροστά σου για να το δεις και να το καθαρίσεις όλο…!!!

Αυτό έχει πολύ κλάμα, πολύ ντροπή, πολύ θυμό…

Όλα αυτά που έκανες, όλα τα λάθη, οι προσδοκίες, οι προδοσίες… όλα…

Τα βλέπεις όλα….

 

Όταν είσαι στην Άγνοια – μέχρι δηλαδή να δεις την Ψυχή σου – ο Θεός σου δίνει όσες ευκαιρίες χρειάζεσαι για να την βρεις: Κάνεις λάθος; Δεν πειράζει, πάρε μια ευκαιρία να το διορθώσεις! Κι άλλο λάθος; Δεν πειράζει, κι άλλη ευκαιρία…!

Κι άλλη, κι άλλη…

 

Αν όμως αποκτήσεις Επίγνωση (γιατί έχεις δει την Ψυχή σου) και κάνεις πίσω, και επιστρέψεις στο Νου, και πεις:

«Έκανα λάθος. Μια Ευκαιρία ακόμα;»

Τότε, θα σου πει «Όχι. Γιατί δεν έκανες λάθος. Έκανες Επιλογή»…

 

Μια που η Φωτιά της Ζωής δεν στάθηκε ικανή για να «σπάσει» τα σκληρό κέλυφος του Νου σου, πήγαινε άλλη μια βόλτα στο Καμίνι της Κόλασης (του Νου), για να βράσεις καλά στο ζουμί σου, και τότε ίσως να θελήσεις πραγματικά να επιστρέψεις στην Ψυχή….

 

Όσοι τώρα υποκλιθούν στην Ψυχή τους, θα εμφανιστούν ξαφνικά στη ζωή τους άνθρωποι ή καταστάσεις που θα τους βοηθήσουν σε αυτό που η Ψυχή χρειάζεται να βιώσει σε αυτήν την ζωή… Το Έργο τους; Η Αποστολή τους; Η Διαδρομή τους;

Μια Ανάγκη της Ψυχής; Ότι είναι αυτό…

Δε έχουν όλες οι Ψυχές Αποστολή! Κάποιες απλά κατέβηκαν για να βιώσουν μια εμπειρία – πως είναι για παράδειγμα να ζεις στη Γη, ή να βιώσουν την Αγάπη, ή να πάρουν ένα μάθημα…

 

 

Έχεις λοιπόν την Ψυχή σου στα χέρια σου. Τι κάνεις;;;

 

Έβδομο Επίπεδο: Ο Κύριος & η Χριστική Ενέργεια

 

Λες: «Ok...!  Τα παρατάω όλα...  Σε ακολουθώ....» 

 

Η προσευχή όταν θα κατακτήσετε την Ψυχή σας έχει Συνομιλία, Διαπραγμάτευση...

Μιλάς με τον Κύριο:

- Πες μου τι θέλεις από μένα;

- «Θέλω το Ταλέντο σου», σου λέει...

- Τι να το κάνεις;

- «Να ζωγραφίζεις πίνακες».

- Ωραία, και τι να κάνω με αυτούς;

- «Θα κάνεις αυτό, αυτό κι αυτό»....

 

Μια που στο Είπε, και μια που το κάνεις!!!

 

«Θα βοηθάς παιδιά»...

«Θα φτιάχνεις φαγητό»

«Θα κάνεις αυτό»,  «Θα κάνεις εκείνο»...

 

- Ωραία!! Και;;; Με τα προς το ζην; Τι γίνεται;

- «Άστα αυτά. Μην ασχολείσαι εσύ. Άστα σε Μένα».

- Ωχ!!! Μα τι λες; Να αφήσω τη ζωή μου στα Χέρια Σου;;;;

 

Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να αφήσουμε τη Ζωή μας στα Χέρια Του...

Το πιο δύσκολο πράγμα...

Ξαφνικά δεν έχεις το έλεγχο...

 

 

 

Άρα, δεν είναι εύκολο να καθίσεις στην Ψυχή σου...

Λένε όλοι: «Θέλω να καθίσω στην Ψυχή μου!»...

Μα τι λες;;;; ΄

Άμα βρεις την Ψυχή σου οι προκλήσεις μεγαλώνουν.

Γι’ αυτό θέλει εσωτερική δύναμη!!! Θέλει Εμπιστοσύνη....

 

Θα σου πει: «Πάρε τα λεφτά σου και δώσε τα εκεί»...

- Και γω πως θα ζήσω;

- «Άστο πάνω Μου».

Εύκολο είναι;;; Όχι δεν είναι εύκολο...

Θέλει Εμπιστοσύνη...!!!

 

Αυτό εννοούσε ο Κύριος όταν έλεγε «Μην ασχολείστε με το αύριο»...

Απευθυνόταν όμως σε αυτούς που είχαν φτάσει στην Ψυχή τους....

Σε αυτούς που μπορούσαν να εμπιστευθούν και να κατανοήσουν τι λέει...

Δεν μιλούσε σε αυτούς που ήταν στο μυαλό τους!!

 

Έτσι λοιπόν, η «συνέχεια του Έργου» αποκαλύπτεται μετά που θα καθίσεις στην Ψυχή σου...

 

- «Θα Με ακολουθήσεις;;;», θα σε ρωτήσει μια ωραία μέρα...

 

Πάρτε τη Ζωή Του και κάντε την Χάρτη....

Όποιος αποφασίσει να Τον ακολουθήσει με την Ψυχή του, θα περάσει ακριβώς ότι πέρασε και Εκείνος...

 

Την διαδρομή αυτή, το Μυαλό την έχει κάνει «άσχημη», «δύσκολη», γεμάτη θυσίες και θλίψη... Μην παραμυθιάζεστε. Είναι Συμβολισμοί... Κατανοήστε τους

 

Τι σημαίνει «σηκώνω στον Σταυρό μου και περπατάω»;

Σημαίνει οτι αναλαμβάνω την ευθύνη και τις συνέπειες των πράξεών μου, των σκέψεων μου, και των συναισθημάτων μου. Αναγνωρίζω τις προβολές του μυαλού μου και τα λάθη που έχω κάνει από την Άγνοια, τα μεταβολίζω, «καθαρίζω» τον Εαυτό μου, και περπατάω το Δρόμο της Ψυχής μου...

 

Όταν λοιπόν ακολουθείς τον Κύριο, και Εκείνος βλέπει οτι «το’χεις»: οτι μπορείς και μεταφέρεις με έναν άλλον τρόπο τη Διδασκαλία γύρω σου, οτι ανοίγεις ορίζοντες, οτι θεραπεύεις κόσμο με την Αλήθεια σου, οτι δεν το «πήρες απάνω σου» αλλά αναγνωρίζεις οτι είσαι απλά το μέσον αυτής της Αλήθεια,  τότε γίνεται το εξής:

 

 

 

Τα δύο Επίπεδα (η Ψυχή και ο Κύριος) γίνονται ένα: «Σου καταθέτω στο Σώμα σου τη Χριστική Ενέργεια. Σε οτιδήποτε κάνεις, θα περνάει από αυτό η  Ενέργεια του Χριστού»...

 

Ψωμιά φτιάχνεις; Θα περνάει μέσα τους Χριστική Ενέργεια.

Πίνακες ζωγραφίζεις; Χριστική Ενέργεια.

Φωτοτυπίες βγάζεις; Χριστική Ενέργεια (θα την πιάνει ο επόμενος και θα «προχωράει»)

 

Μόλις εγκαθιδρυθεί στο σώμα σου Αυτό, τότε έχουμε μια νέα οντότητα.

Καινούργια βαφτίσια! Καινούργιο Όνομα!

 

Έχεις Θέση δίπλα στον Κύριο... Καινούργια Ταυτότητα...

Και με αυτήν πλέον μπορείς να μιλάς με τον Θεό...!!!

 

Η Προσευχή εδώ είναι Πρόσωπο με Πρόσωπο...

Όρθιο Σώμα - Βλέμμα ευθεία μπροστά - Ζητάς και λαμβάνεις. Λες:

- Κοίταξε να δεις, σήμερα θέλω «αυτό» γιατί θέλω να κάνω «εκείνο»...

Και  Εκείνος θα σου πει «ναι» ή «όχι»...

Έχεις αυτή τη σχέση...

 

Λίγο πριν το Σταυρό, ο Κύριος βίωσε τον Φόβο Του (ακόμα αυτό το Επίπεδο έχει Φόβο) και έκανε αίτημα στον Πατέρα Του. Πήγε με τη Δύναμή Του και με Επίγνωση της Σχέσης Του με τον Πατέρα, και Του ζήτησε να αποφύγει τη Σταύρωση - να «μη πιεί αυτό το Ποτήρι»... Δεν είπε  «τυφλά» και άβουλα «ότι πεις»... 

Είπε: «Έκανα τα πάντα. Διδασκαλία, Θαύματα. Έδωσα αποδείξεις, έκανα θεραπείες. Δεν καταλαβαίνουν...»

Ο Θεός είπε «Γι’ αυτό θα το κάνεις. Θα σταυρωθείς, θα πεθάνεις, θα αναληφθείς. Αλλιώς δεν θα καταλάβουν ποτέ τίποτα. Χρειάζομαι το Σώμα σου για ν’ ανοίξει η Πόρτα».

 

Ο λόγος που Τον άφησε να σταυρωθεί είναι γιατί δεν καταλάβανε τίποτα...

Αν έστω και 100 άνθρωποι κατανοούσαν πραγματικά την Αλήθεια μέσα από τη Διδασκαλία και τα Θαύματα, δεν θα χρειαζόταν να σταυρωθεί...

Θα είχε ολοκληρωθεί το Έργο Του. Αλλά επειδή αυτός ο τρόπος δεν στάθηκε αρκετός, χρειάστηκε η Σταύρωση - ο Θάνατος - η Ανάσταση - η Ανάληψη...

 

Όταν λοιπόν ο Θεός συνέδεσε στον Κύριο τη Σταύρωση με το Έργο Του, ο Κύριος συνειδητοποίησε οτι αυτός ήταν πλέον «ο τρόπος» για να ολοκληρώσει την Αποστολή Του, και βέβαια είπε «Γενηθήτω το Θέλημά Σου».

Το είπε και το έκανε με τη Θέληση Του. Αλλά πριν έκανε Αίτημα...!!

Γιατί η σχέση Τους ήταν τέτοια...

 

Στο έβδομο Επίπεδο ο Υιός μιλάει με τον Πατέρα.

Η  Προσευχή είναι η μεταξύ τους Συνομιλία..

 

Για το Όγδοο Επίπεδο που είναι ο Θεός και η Θεϊκή Ενέργεια, θα μιλήσουμε ίσως μια άλλη φορά. Όταν θα είμαστε έτοιμοι. Προς το παρόν είναι πολύ νωρίς για εμάς να μιλάμε για το νιώθει κανείς όταν γίνεται Ένα με τον Θεό...

 

 

Αρκετά όμως με τα λόγια...

Τα Λόγια είναι λόγια. Αλλά το Βίωμα βίωμα.

Εγώ μπορεί να λέω λόγια... αλλά τώρα που θα πάμε σε Προσευχή, θα νιώσετε.

Και τι θα πείτε τότε; Πως θα «εξηγήσετε» την Ενέργεια; Το «Καθάρισμα»;

Την Επιλογή; Το «γονάτισμα»;;;

 

Η Προσευχή είναι  Εσωτερικό Βίωμα. Δεν εξηγείται.

Γι’ αυτό νιώστε το... Επιτρέψτε στον Εαυτό σας να νιώσει...

 

Όσοι θέλετε κλείστε τα μάτια σας. Όσοι θέλετε όχι.

Μην ασχοληθείτε με εμένα ή με το διπλανό σας. Απλά νιώστε το Σώμα σας.

Για να βρίσκεστε εδώ σήμερα, για κάποιο λόγο, ασυνείδητα, το έχετε επιλέξει... Τιμήστε την Επιλογή σας, και απλά επιτρέψτε στον Εαυτό σας να νιώσει...

 

Δαυίδ, o Εκλεκτός.

 

Η Προσευχή που ακολουθεί έγινε από τον Δάσκαλο Δαυίδ, και το μήνυμα δόθηκε εκ Θεού από την Χριστίνα Μανουηλίδου, στο σεμινάριο της Κυριακής 27 Οκτωβρίου 2013.

 

Δαυίδ

 

Έχετε ένα Σώμα - τιμήστε το. Μπείτε σαν συνειδητότητα μέσα σε αυτό.

Ζητήστε να σας μιλήσει το Σώμα σας...

Πάρτε επτά συνειδητές αναπνοές... Επτά αναπνοές με συνείδηση.

Σε κάθε εκπνοή αφήστε την ένταση από το Σώμα σας...

 

Συνδέω με τα σώματά σας μια Ακτίνα Φωτός.

Περνάει μέσα από τον Ουρανό στο κεφάλι σας και φτάνει μέχρι το Πρώτο Κέντρο σας. Είναι η Γέφυρα που θα διανύσετε.

 

Συνδέω την Ακτίνα του Φωτός με το Πρώτο Κέντρο σας.

 

Πρώτο Κέντρο. Νιώστε το Σώμα σας και αφήστε να καθαρίσει ο Φόβος σας για Επιβίωση και για Ύλη, για Χρήμα και για Φαγητό.

Αφήστε το Φόβο σας να καθαρίσει τώρα. Ξεβγάλτε τον Φόβο της Επιβίωσης.

Καθαρίζω το Φόβο «μην τυχόν και δεν υπάρχετε αύριο»...

 

«Θεέ μου καθάρισε από αυτά τα σώματα κάθε Φόβο που υπάρχει για το αύριο και την Ύλη».

 

Κάντε το εμετό. Σπάστε τα δεσμά με τον Φόβο, και καθίστε ήσυχα στην καρέκλα σας. ΦΤΥΣΤΕ ΤΟ ΌΛΟ. Ξορκίστε το Κακό που σας ελέγχει με το να σας φοβίζει...

 

Δεύτερο Κέντρο.

 

Καθαρίζω κάθε Ενοχή απέναντι στη Χαρά, απέναντι στην Απόλαυση, απέναντι στην Ηδονή, με στόχο την Αγάπη. Καθαρίστε την Ενοχή σας του «να χαίρεστε τη Ζωή σας»...

 

 

«Θεέ μου καθαρίζω κάθε Ενοχή από το Δεύτερο Κέντρο με τη Δύναμη Σου και την Αγάπη Σου - τώρα»

 

Ανασάνετε βαθιά και πάρτε επαφή με την καρέκλα σας..

 

Τρίτο Κέντρο

 

Ξορκίζω από τα σώματά σας την Αυτολύπηση και το Θύμα.

Κάθε σκέψη «δεν μπορώ», «δεν γίνεται», «ο άλλος έχει την ευθύνη»...

Τρίτο Κέντρο: Καθαρίστε την Αδυναμία που πιστεύετε οτι έχετε...

 

Ανασάνετε Δύναμη Θεού, και Δύναμη Εαυτού.

Πάρτε Δύναμη στα Πλέγματά σας. Να είστε πάνω από τις καταστάσεις...

 

Τέταρτο Κέντρο.

 

Μην χάσετε την Ευκαιρία. Μπείτε μέσα σας.

Μην χάσετε την Ευκαιρία όσοι είστε εδώ.

Μπείτε μέσα σας να δείτε, να αισθανθείτε συναισθήματα αρνητικά, συναισθήματα που καταπιέζετε - τώρα: Ζήλια, Θυμό, Θλίψη.

 

Αφήστε να έρθουν στην επιφάνεια εικόνες, πρόσωπα, καταστάσεις που συνδέονται με τις Προβολές σας. Κακό που κάνατε είτε σε Άγνοια, είτε μη.

Κάντε εμετό όλα τα συναισθήματα. Πονέστε για το κακό που κάνατε και ζητήστε να συγχωρεθείτε «Ζητώ συγχώρεση Εαυτού».

Βιώστε για λίγο τον Πόνο από το Κακό που προκαλέσετε σε Άγνοια ή μη, σε άλλους ή στον Εαυτό σας.

 

«Καθαρίζω Θεέ μου τα σώματα από το Κακό που έχει φωλιάσει στην Καρδιά σας μαζί με την Ενοχή - τώρα».

 

Ζητήστε από την Ψυχή σας να συγχωρεθείτε...

«Συγχώρεσε με Θεέ μου και εγώ θα συγχωρήσω τους άλλους«.

Έτσι πάει: Συγχωρείσαι και συγχωρείς...

 

Πέμπτο Κέντρο.

 

Έκφραση Εαυτού.

«Καθαρίζω από τα Πλέγματά μου κάθε οντότητα ή σκέψη που φιλοξενώ που αρνείται να μιλήσω για τον Εαυτό μου»...

 

Καθαρίστε τα εμπόδια που έχετε για να εκφράζεστε, να δημιουργείτε, να μιλάτε.

 

«Αφαιρώ από τα Πλέγματα σας κάθε οντότητα που σας φοβίζει να εκφράσετε τον Εαυτό σας».

 

Από σήμερα θα μιλάω, θα με τιμάω, θα εκφράζομαι.

Θα ανασαίνω. Θα προφέρω το Όνομά Του...

Όσοι θελήσετε μέσα σας ή έξω σας, μπορείτε να προφέρετε τον Όνομα του Κυρίου.

Στο Πέμπτο Κέντρο ξεκινάει ο Γάμος.

«Θεέ μου και Κύριε μου»

 

Χριστίνα

 

«Κύριε μου και Θεέ μου»

Άλαλα τα χείλη των ασεβών...

 

Ευλόγησον όλους αυτούς που τιμούν την Αλήθεια τους, που επιλέγουν και υπηρετούν την Ψυχή τους, με την Θεική Ενέργεια του Πατέρα ημών, αφαιρώντας και δίδοντας, ευλογώντας, και άφεσον αυτούς στην Μακαρίαν Ζωήν, την ανάσαν αυτών ζωήν, ευλόγησον και ονομάτισον αυτών ως ψυχήν σε σώμα, και δώσε σε αυτούς Κύριε τη θέρμη του σώματος, τη θέρμη της Ψυχής, την Αγάπη που κατέβασες στη Γη, την Ευλογία, την Θεραπεία, την Αγιοσύνη, τη Σοφία, και τη Δύναμη του Θεού, ως αυτοί ευλογηθούν και βαπτιστούν εν Ονόματί Σου, και εν Ονόματι της Θέλησης της Ψυχής τους, και της ύπαρξης του Εαυτού τους.

 

Και Συ Δαυίδ, βάπτισον αυτούς και ευλόγησον αυτούς ως άξια τέκνα στα πόδια της Γης αυτής και στο Φως του Ουρανού, ως Εσύ ξέρεις και γιγνώσκεις.

Αμήν.

 

Δαυίδ.

 

Ζητήστε να λάβετε Ψυχή στα σώματά σας, Αλήθεια, Αγάπη, Δύναμη, Σοφία.

Διψάστε για Ζωή... Αναπνεύστε την Ψυχή σας.

Και ευλογώ τις Επιλογές σας.

Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού Του, της Μητέρας Μαρίας και του Αγίου Πνεύματος, σφραγίζονται τα Πλέγματά σας με την Αλήθεια σας.

Τιμήστε τον Εαυτό σας.

 

Αμήν.

 

Μετά από την Προσευχή, για αρκετή ώρα, πολλοί από τους παρευρισκόμενους θέλησαν να καταθέσουν την εμπειρία, την αίσθηση, ή τις απορίες τους. Όσοι το ζήτησαν ή το χρειάστηκαν δέχθηκαν Θεραπεία ή Καθοδήγηση από τον Δάσκαλο Δαυίδ και τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου...

 

Μοιραστείτε το