ΕλληνικάEnglish

Η Αφύπνιση των Ψυχών και το «ΠΕΡΑΣΜΑ»

  • Από την Φαντασίωση στην Πραγματικότητα
  • Από τη Θλίψη στην Αγάπη
  • Από την Αρρώστια στην Υγεία
  • Από τη Λήθη στην Αλήθεια
  • Από το Θάνατο στη Ζωή….

 




Η Διδασκαλία που έγινε στην Αλεξανδρούπολη 


 

Οι καρέκλες που κάθεστε είναι σε Κύκλο.

Γιατί έβαλα τις καρέκλες σε Κύκλο;

Γιατί αυτό κάνετε σε όλη σας τη Ζωή… Κύκλους… Περπατάτε σε Κύκλους.

 

Κι ενώ η αίσθηση είναι πως περπατάω, η πραγματικότητα είναι πως βρίσκομαι  στο ίδιο σημείο… Όταν κάνω Κύκλο νομίζω πως περπατάω…

- Που κάνω Κύκλο;

 

Κάθε καρέκλα είναι μια Σκέψη.

Η κάθε σκέψη που έχετε μέσα στο μυαλό σας είναι κάτι δανεικό.

Δεν είναι δική σας. Προέρχεται από το περιβάλλον που μεγαλώσατε: την οικογένεια, την εκπαίδευση που δεχθήκατε, την κουλτούρα του τόπου σας, το θρήσκευμα…

Αν είχατε γεννηθεί 50km πιο πέρα, τώρα θα πιστεύατε στον Μωάμεθ…

 

Οπότε το τι πιστεύω είναι θέμα συγκυριών… τύχης.

 Άρα, που κάνω Κύκλο; Μέσα στο Μυαλό μου…

Όλη μας η ζωή, είναι αυτό που πιστεύουμε - αυτό που υπάρχει μέσα στο Μυαλό μας.. Για αρκετά χρόνια - περίπου 18 - το περιεχόμενο του Κύκλου έχει μόνο σκέψεις και πεποιθήσεις που είναι δανεικές.

 

Ότι σας έβαλαν μέσα στο μυαλό σας – αυτό εσείς θα υπερασπίζεστε.

Θα παντρευτείτε ενώ ίσως δε θέλετε, θα κάνετε παιδία ενώ ίσως δε θέλετε, θα εργαστείτε κάπου που ίσως δε σας ταιριάζει, ή ενδεχομένως να αφήσετε έναν έρωτα για την «ασφάλεια» ενός συμβατικού γάμου…

 

Κάποια στιγμή κουράζεστε…

Η επανάληψη σε αυτόν τον Κύκλο εκτός από προβλέψιμη και βαρετή, είναι εξαντλητική… Είναι άσκοπη κατανάλωση…

 

Χμμμ…

Θέλω μια διέξοδο…!! Κάτι καινούργιο… Κάτι να αλλάξει τη Ζωή μου…

 

Όταν την διέξοδο την ψάχνω με τον Νου, απλά προσθέτω άλλη μια καρέκλα (μια Σκέψη ακόμα) στον Κύκλο μου…

 

Τότε ίσως λίγο να αλλάξει η κατεύθυνση, λίγο ο Κύκλος να μεγαλώσει και να πάρω μια ανάσα, αν «ανταλλάξω» μια δυσάρεστη σκέψη ή μια συνθήκη με μια πιο ανάλαφρη κάπως θα ανακουφιστώ - αλλά ο Κύκλος παραμένει. Είναι ο ίδιος Κύκλος.

 

Ψάχνω για διέξοδο, αλλά ουσιαστικά ότι «καινούργιο» μαθαίνω (και είναι δανεικό προϊόν σκέψης) απλά το ενσωματώνω στον Κύκλο μου.

Απλά χρωματίζω την κυκλική κίνηση… Είμαι στον ίδιο Κύκλο.

 

Κι αυτό εμένα με στεναχωρεί…

Γιατί δε γεννήθηκα για να κάνω Κύκλους…

Γεννήθηκα για να προχωρήσω.

 

Άρα, το Μυαλό είναι μια Φυλακή…

Κύκλοι, κύκλοι, κύκλοι…

 

Το ενδιαφέρον είναι ότι μετά από λίγο αρχίζω και χαίρομαι για αυτό.

Γιατί μου δίνει μια πλαστή ασφάλεια: στον Κύκλο  μου γνωρίζω όλες τις Καρέκλες, όλα τα πρόσωπα και τις συνθήκες…  Ξέρω ακριβώς τι θα μου πει ο ταδε, ο τάδε, ο τάδε… Μου είναι τελείως οικεία και γνωστά. Δεν υπάρχει λόγος να εκτεθώ παραπάνω από όσο εγώ θέλω. Είμαι «ασφαλής»…

 

Ωχ! Αρχίζω και ερωτεύομαι τον Κύκλο…

Αν σου ζητήσω να τον «σπάσεις» και να κάνεις κάτι διαφορετικό, αυτό είναι πολύ τρομακτικό… Μέχρι τώρα ο Νους σου όρισε την «ταυτότητά» σου. Οι Καρέκλες καθόριζαν πως θα είσαι, τι θα λες, πως θα συμπεριφέρεσαι… Τώρα που εσύ θέλεις  να δεις Ποιος Είσαι έξω από τον Κύκλο, αυτό είναι απειλητικό για το Νου σου…

 

«Ναι, αλλά εγώ δε γεννήθηκα για να κάνω Κύκλους. Γεννήθηκα για να προχωρήσω».

 

Σωστά…!!! Και υποσυνείδητα αυτή η Ανάγκη – η Ανάγκη να βρεις τον Αληθινό σου Εαυτό σου – μπορεί να είναι βαθιά μέσα σου ακόμα, αλλά υπάρχει και είναι δυνατή…

 

Αλλά αν ρωτήσει τις Καρέκλες σου να σου πουν «ποιος είσαι» θα σου απαντήσει η μαμά σου, ο μπαμπάς σου, ο καθηγητής σου στο σχολείο, ο παπάς, ο άντρας σου, η φίλη σου… ο… Κύκλος σου τέλος πάντων…!!!

Θα σου πουν την Αλήθεια; Όχι.

Θα σου πουν Ψέματα; Θα σου πουν αυτά που εκείνοι πιστεύουν μέσα από τον δικό τους Κύκλο. Και οτιδήποτε έξω από Εσένα και την δική σου Αλήθεια – είναι Ψέμα…

Είναι Σκέψη, απλά σου λέει πώς να κινείσαι στον Κύκλο…

 

Θα πας τότε ίσως σε ένα πνευματικό «Δάσκαλο» ή σε έναν «Γκουρού» και θα ρωτήσεις: «Μπορείς εσύ να μου πεις ποιος είμαι;»

 

Αυτό ίσως σου αλλάξει λίγο τα δεδομένα…

Θα σου δείξει έναν διαφορετικό Κόσμο από αυτόν που συνήθιζες να κινείσαι.

Αλλά αν η απάντηση στο «Ποιος Είμαι» δεν βγαίνει μέσα από Εσένα, μέσα από το Είναι σου, αν δεν προέρχεται από ένα προσωπικό βίωμα, τότε είναι απλά μια πληροφορία. Σε αυτήν την περίπτωση, ακόμα και αν ο «Δάσκαλος» σου είπε το σωστό για εσένα, αν ο ίδιος δεν το έχεις νιώσει… είναι σκέψη.

Μπορεί για λίγο να βγήκες από τον οικείο Κύκλο σου, αλλά μπήκες στον Κύκλο κάποιου «άλλου»…

 

 

- Πως καταλαβαίνουμε αν ένας Κύκλος δεν μας εξυπηρετεί;

Από απλά πράγματα. Καταρχήν δεν θα είσαι Χαρούμενος.

 

Αν περπατάω στο Δρόμο της Ψυχής μου έχω χαρά, έχω σιγουριά, ασφάλεια.

Δε ρωτάω «ποιος είμαι» - ξέρω.

Δε ρωτάω κάποιον άλλο να μου πει πότε θα φάω, τι θα πω, τι θα νιώσω – ξέρω.

Δεν χρειάζομαι κάποιον να μου πει τι θα κάνω και πως – ξέρω.

Δεν ζητώ από άλλους να μου πουν την Αλήθεια μου – την ξέρω.

 

Να μια Αλήθεια: «Μόνο εγώ γνωρίζω την Αλήθεια μου»…!!!

- Ποιος εγώ;

Το κομμάτι μου που δεν πρόλαβε να γεννηθεί: ο Αγέννητος Εαυτός μου.

Λέγεται Ψυχή μέσα στο Σώμα μας και γνωρίζει την Αλήθεια για εμάς…

 

- Και ποια είναι η Λύση;

Αρχικά χρειάζεται να βγάλω από πάνω μου όλους αυτούς τους ανθρώπους, όλες αυτές τις καρέκλες και να δώσω λίγο χώρο σε αυτό που λέγεται Εαυτός… Σε εκείνον που φέρει την Αλήθεια μας, και που μόνον εκείνος μπορεί να μας βοηθήσει να την ξεδιπλώσουμε μέσα στη Ζωή μας…

 

Ο Κύριος για παράδειγμα, δίδαξε την Ανθρωπότητα όχι μόνο με τον Λόγο Του αλλά κυρίως με την ίδια Του τη Ζωή. Με τον τρόπο που έζησε (τη διδασκαλία, τα θαύματα, την σταύρωση, την Ανάσταση Του) ξεδίπλωσε την Αλήθεια της Ψυχής Του.

Και η Αλήθεια της Ψυχής Του – η παρακαταθήκη Του στον Άνθρωπο - ήταν ο Δρόμος προς τον Θεό.

 

Συγκεκριμένα, για αυτό το θέμα που συζητάμε τώρα (τη Διαδρομή προς τη Ψυχή) η σειρά με την οποία έκανε τα Θαύματα Του, είναι από μόνη της μια Διδασκαλία, μια Οδηγία, ένας Δρόμος…

 

  • Πρώτα μετουσίωσε το Νερό σε Κρασί που σημαίνει: «Πιες εκείνο το Νέκταρ που θα βοηθήσει την Ψυχή σου να υπάρξει – να γεννηθεί»

 

  • Μετά πλήθυνε το Ψωμί και τα Ψάρια, που σημαίνει: «Θα θρέφεις πλέον το Σώμα σου με την Ψυχή σου»

 

  • Μετά έδωσε το Φως στον Τυφλό: «Βλέπω την Αλήθεια».

 

  • Και μόλις δεις την Αλήθεια… «άρον τον κρέβατόν σου και περιπάτει»…

            Το θαύμα του Παράλυτου διδάσκει πως όταν δεις την Αλήθεια μπορείς

            πραγματικά να περπατήσεις σε αυτήν.

 

  • Και όταν περπατήσεις… θα αναστηθείς… σαν το Λάζαρο.

            Δηλαδή, θα μπορείς να ζήσεις μια Καινούργια Ζωή που τιμάει Εσένα…

 

Τι ωραίοι Συμβολισμοί…!!!

Πόσο όμορφα μας δείχνει το Δρόμο μέσα από τις πράξεις Του… 

 

Εάν τώρα καθώς περπατάς, πάρεις ένα Αποτέλεσμα και το βάλεις στο Νου σου, και αρχίσεις να το κρίνεις ή να το αναλύεις, τότε θα χαθείς πάλι…

Γίνεται Σκέψη,  και μπαίνεις πάλι στον Κύκλο του Νου.

 

Εάν όμως πάρεις αυτό το Αποτέλεσμα και το βάλεις μέσα στην Καρδιά σου, τότε αυτό θα σου δώσει μια Αίσθηση. Θα αρχίζεις να νιώθεις είτε ευχάριστα, είτε δυσάρεστα, ίσως ένα εσωτερικό «άνοιγμα» ή μια συστολή.

Αν νιώσεις δυσάρεστα ή ότι «κλείνεσαι» τότε αναγνωρίζεις πως αυτό δεν είναι το σωστό για εσένα. Αν νιώσεις όμορφα, ευχάριστα κι ότι αυτό σε «ανοίγει» με κάποιον τρόπο, τότε αυτό σημαίνει οτι είναι καλό για εσένα.

 

Αρκεί όμως η Αίσθηση να μην είναι φανταστική, να είναι πραγματική.

Παράδειγμα: Σχεδιάζω ένα ταξίδι γιατί δεν είμαι και πολύ καλά τελευταία – είμαι λίγο «πεσμένος» - και λέω μέσα μου: «Σε 15 μέρες που θα πάω στο ταξίδι, θα περάσω τέλεια..!». Για 15 ημέρες όλα είναι τέλεια (ενόψει του ταξιδιού), όμως αυτό δεν έχει χαρά, έχει προσδοκία. Κι όταν περάσει το ταξίδι θα είμαι χειρότερα από πριν…

 

Αν όμως την ώρα που είμαι στο ταξίδι και το ζω, νιώσω Χαρά, τότε είμαι χαρούμενος.

Εκείνη τη Στιγμή που το βιώνω.

 

Η Αίσθηση ξέρει την Αλήθεια. 

 

- Ναι, αλλά εγώ είμαι χρόνια στον Κύκλο και έχω ξεχάσει να αισθάνομαι…!!!

  Το μόνο που κάνω είναι να τρέχω μέσα στον Κύκλο…

 

  • Ωραία, κάνε ένα διάλλειμα και σταμάτα για λίγο – να δεις πως είναι…

Απλά κάτσε.

 

  • Μετά δες…

(Αυτό, πολλές Σχολές το λένε: ο Παρατηρητής)…

Αρχικά απλά βλέπεις αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Βλέπεις τον Κύκλο. Αυτό δημιουργεί συναισθήματα…

 

  •  Έτσι μετά «βλέπεις» αυτό που αισθάνεσαι όταν κοιτάζεις τον Κύκλο.

 Τι μου προκαλεί; Φόβο; Αγωνία; Πίεση; Και όχι μόνο!

 Μου προσθέτει και Πίκρα.

 Ωραία, και τώρα που είδες τι θα κάνεις; Θα τον σπάσεις τον Κύκλο;

 

Είναι ένα ερώτημα…!!

 

Ας πούμε πως λες: «Δεν τα θέλω αυτά τα συναισθήματα», και πας σε κάποιον να σου πάρει λίγο την Πίκρα, να σε βοηθήσει με τα Δάκρια, πως να διαχειριστείς το Θυμό, την Πίεση, το Φόβο.

 

Κι ας πούμε οτι στα «παίρνει». Σε ένα μήνα ο Κύκλος θα τα έχει ξαναδημιουργήσει.

Και ξαναπάς… Στο Ψυχολόγο; Στο Θεραπευτή; Θα ξαναπάς…

 

 

 

Αν τώρα εγώ είμαι «θεραπευτής» (αλλά μέσα από τεχνικές, όχι μέσα από την Ψυχή μου) έχω έναν δικό  μου Κύκλο που με ενδιαφέρει να τον συντηρώ και να τον μεγαλώνω, θα πρέπει συνεχώς να μαθαίνω καινούργιες τεχνικές, καινούργιες μεθόδους, καινούργιες πληροφορίες. Καινούργιες καρέκλες…

 

Γιατί; Γιατί ενδόμυχα πιστεύω πως κάποιος άλλος (η τεχνική, η μέθοδος, κλπ) μπορεί να θεραπεύσει. Και γιατί δεν έχω Εμπιστοσύνη και Σιγουριά πως η ΨΥΧΗ μου μπορεί να φέρει το Φως της Αληθινής Θεραπείας…

 

Ένα Αληθινός Θεραπευτής ΕΙΝΑΙ συνδεδεμένος με την Ψυχή του.

Αλλιώς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ θεραπευτής.

Ένας Αληθινός Θεραπευτής λοιπόν γνωρίζει πως είναι Θεραπευτής – δεν ασχολείται με τεχνικές…!!! Κι ένας Αληθινός Δάσκαλος δεν σου λέει ποιος είσαι ή τι να κάνεις – σε ωθεί και σε βοηθά να το μάθεις και να το τιμήσεις μόνος σου. Φροντίζει να νιώσετε την Αλήθεια σας – όχι να σας την πει.

 

Με τεχνικές δεν θα απελευθερωθείς από τα συναισθήματα σου, και με ψεύτικους Δασκάλους δε θα βρεις τη Διέξοδο που ψάχνεις…

Δεν θα σπάσεις τον Κύκλο σου…

Απλά θα μπεις στον Κύκλο κάποιου άλλου …

Αυτά είναι τα «Κακά Νέα»…

 

Τα «Καλά Νέα» είναι πως η Ψυχή μέσα στο Σώμα θέλει να πάρει χώρο και ν’ αρχίσει να περπατάει. Οπότε τι κάνει; Κάποιο στιγμή βρίσκει έναν τρόπο να σου πει:

«Σταμάτα. Σταμάτα να είσαι σε Κύκλο και δες τη Διαδρομή.

Σπάσε τους Κύκλους και περπάτα»

- Δηλαδή;

«Θέλω ένα Πέρασμα. Μια Πόρτα. Για να φύγω από εδώ».

 

Για αρχίστε να αισθάνεστε…

Αν εγώ σήμερα ανοίξω μια Πόρτα, και εσείς την διαβείτε, τι θα χρειαστεί να αφήσετε πίσω σας; Ποιες Καρέκλες θα βγάλετε στην άκρη;

Όλο το γνωστό τοπίο (είναι η απάντηση). Αυτό θα χρειαστεί να αφήσετε.

- Τι εννοείς;  Θα πρέπει να αφήσω την ταυτότητα του «καλού παιδιού», του «θεραπευτή», του «κακού παιδιού», του «επαναστάτη»;

Ναι. Όλα όσα δεν σας ανήκουν θα τα αφήσετε πίσω.  Αλλιώς δεν χωράτε να περάσετε την Πόρτα…

 

Δείτε λίγο. Λέμε: «θέλω να βρω τον Εαυτό μου».

Και όταν ανοίγει η Πόρτα, στεκόμαστε γιατί ξαφνικά κατανοούμε ότι θα περάσουμε μέσα μόνοι μας… Κι εμείς θέλουμε να περάσουμε «όλοι μαζί»: ο άντρας μου, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, ο φίλος μου κλπ… Αλλιώς δε περνάμε. Στεκόμαστε και περιμένουμε: «Έλα κι εσύ»..

 

Δηλαδή τι θέλουμε; Να πάρουμε μαζί ΚΑΙ τον Κύκλο….!!!!!

Που; Στην Ψυχή μας;;; Δε γίνονται αυτά…

Μόνοι θα περάσουμε…

Ο καθένας έχει το Δρόμο του.

Και το δικαίωμα να επιλέξει αν και πότε θα τον περπατήσει…

 

Λοιπόν; Να την ανοίξω την Πόρτα;;;

 

Πριν το κάνω, θα σας πω μια δική μου Αλήθεια.

Ο λόγος που έρχομαι στην Αλεξανδρούπολη είναι γιατί έψαχνα να βρω έστω και μια Ψυχή που να είναι έτοιμη να νιώσει τον Εαυτό της. Μία..

 

- Και τι θα κερδίσεις εσύ από αυτό (θα ήταν μια ερώτηση του μυαλού)

 

Όταν περπατάς το Δρόμο της δικής σου Ψυχής, το κέρδος έρχεται από αυτό που κάνεις, όχι από το Αποτέλεσμα αυτού. Εμένα, ο Δρόμος μου είναι να βρίσκω Ψυχές που είναι έτοιμες να ανοίξουν και να ανθίσουνε.

 

Άρα, όπου και να βρίσκονται αυτές οι Ψυχές εγώ θα ψάχνω να τις βρω. Θα ποτίζω με το νερό της Ζωής τον Σπόρο μέχρι να ανθίσει.

 

- Μέσα από αυτά που λες;

 

Όχι. Μέσα από αυτό που συμβαίνει.

Αν κάποιος αφήσει την Ενέργεια που ρέει μέσα από εμένα, να περάσει μέσα του,  αυτό θα κουνήσει λίγο την Ψυχή του. Όχι γιατί θα του πω τι να κάνει, αλλά επειδή θα αισθανθεί αυτό που συμβαίνει.

 

Αν υπάρχει έστω και μια ψυχή που θα ανοίξει, εγώ θα ξέρω (κι ας μην την ξαναδώ ποτέ) ότι μετά από έξι μήνες για παράδειγμα θα έχει βγάλει Καρπούς…

Κι επειδή αυτός ο Πλανήτης ομορφαίνει μόνο όταν το κάθε Δέντρο βγάζει τους δικούς του καρπούς – τα Αποτελέσματα θα είναι από τους Καρπούς…

 

Μόνο που ήρθατε αυτό αρκεί…

Αύριο το πρωί – ανάλογα με το πόσο θα αφήσετε να περάσει μέσα σας αυτό που συμβαίνει – θα είστε άλλοι άνθρωποι. Δεν θα είστε οι ίδιοι…

 

Όταν ο Κύριος πήγε στη Σαμάρεια και δίψασε, ζήτησε από μια Σαμαρίτισα να του δώσει νερό. Μετά τη ρώτησε αν θέλει να της δώσει Εκείνος από το Νερό, που αν πιει δεν θα ξαναδιψάσει ποτέ (εννοώντας το Νερό της Ψυχής της).

 

Εκείνη είπε: «Υπάρχει τέτοιο Νερό; Δηλαδή δεν θα χρειάζεται να έρχομαι στη Βρύση κάθε μέρα να πίνω» (δείτε τον συμβολισμό: στο Μυαλό κάθε μέρα χρειαζόμαστε σκέψεις και δεδομένα, δηλαδή ενέργεια, για να ζούμε. Στην Ψυχή, μόλις τη βρεις δεν χρειάζεσαι τίποτα γιατί είσαι η Ενέργεια, έχεις γίνει Ένα).

 

Ο Κύριος για να πειστεί για το Νερό και να εμπιστευτεί, της έδωσε μια Απόδειξη: της είπε λεπτομέρειες για την προσωπική της ζωή, που μόνο εκείνη ήξερε.

Έτσι πείστηκε κι εμπιστεύτηκε, έτρεξε στο Χωριό της και μίλησε σε όλους για τον Κύριο. Και ήρθαν πολλοί να τον βρουν και να πιουν από το Νερό Του.

 

Ήταν το λόγια της που έπεισαν τόσο κόσμο; Όχι.

Ήταν το βίωμα που είχε από Εκείνον – και η Απόδειξη.

 

 

Αν λοιπόν σήμερα εσείς έχετε μια Απόδειξη των Μυστικών της Ζωής σας, αυτό από μόνο του έχει μια Αναγνώριση… Βέβαια από μόνη της μια Απόδειξη δεν είναι αρκετή, γιατί σημασία έχει τι θα κάνεις με αυτήν. Θα περπατήσεις; 

 

Εγώ σήμερα θα ανοίξω μια Πόρτα στο Μυαλό σας.

Θα σπάσω τον Κύκλο σας.

Θα δείτε την Πορεία σας.

Θα λάβετε μήνυμα από τον Κύριο για την Ψυχή σας, μέσω της Χριστίνας (που είναι Απεσταλμένη και Φωνή του Θεού).

 

Εγώ την Πόρτα θα την ανοίξω.

Εσείς θα την περάσετε;

 

Αν την περάσετε από Απόγνωση ή από Φόβο (γιατί ο Κύκλος που είδατε σας θορύβησε, ή σας φόβισε, ή σας αποθάρρυνε) τότε υπάρχει το ενδεχόμενο να επιστρέψετε σύντομα πίσω, γιατί αυτό δεν έχει βάθος, δεν έχει εμπιστοσύνη…

Θα πάρετε βέβαια μια Αίσθηση πως είναι η Ζωή «έξω από τον Κύκλο», αλλά με τον πρώτο κραδασμό ίσως να μην καταφέρετε να το υποστηρίξετε.

 

Αν την περάσετε από Επιλογή, θα δείτε πως πίσω από την Πόρτα υπάρχει ένας Δρόμος. Διαφορετικός για τον καθένα: ο Δρόμος της Ψυχής.

Αν κάνεις ένα Βήμα – ένα μόνο Βήμα – έχεις μπει στο Δρόμο σου…

 

Θα το κάνουμε λοιπόν όπως το έκανε ο Κύριος: με τη σειρά…

- Πρώτα θα δούμε τον Κύκλο

- Μετά θα αισθανθούμε συναισθήματα.

- Θα πάρετε τις Αποδείξεις σας

- Μετά θα ανοίξει τη Πόρτα.

- Και μετά θα κάνετε Επιλογή: αν θα περάσετε ή όχι…

 

Χαλαρώστε, κλείστε τα μάτια σας αν θέλετε, αν θέλετε κρατήστε τα ανοιχτά και τιμήστε την Παρουσία εδώ. Μπείτε στο Σώμα σας κι αφεθείτε να αισθανθείτε.

Για κάποιο λόγο ήρθατε σήμερα εδώ.

Όπως και η Σαμαρίτισα – βρέθηκε εκεί την ώρα που πήγε και ο Ιησούς.

Αν πήγαινε λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα θα τον «έχανε»…

 

Ας πάμε λοιπόν…

 

Δαυίδ, o Εκλεκτός.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το μήνυμα δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου, στo Σεμινάριο που έγινε στην Αλεξανδρούπολη την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013.


 

Χριστίνα

 

Ο Θάνατος που φοβάστε είναι η Σωτηρία της Ψυχής: φεύγει από το Σώμα, περνάει από τον Θεό, γίνεται η Κρίση, γίνεται η Επιλογή, ξανακατεβαίνει στη Γη, καθαρίζει συναισθήματα, ξανα-ανεβαίνει στο Θεό, και ξανακάνει Κρίση.

Αυτός είναι ένας Κύκλος «ως εν Ουρανώ και επί της Γης».

 

Στον Ουρανό υπάρχουν Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Άγιοι, Όσιοι και όλοι αυτοί είναι ένας Κύκλος του Ουρανού. Ασχολούνται με τη Γη και με άλλους πλανήτες που είναι από τα Παιδιά του Θεού.

 

Όσοι έχετε απάνω σας Σκέψη, δείτε αυτή τη στιγμή τι σκέψη έχετε.

Αμέσως αισθανθείτε αν πονάει το κεφάλι σας.

Πάρτε μια αναπνοή – σαν να παίρνετε Ενέργεια από τον Ουρανό και πηγαίνετε την σε όποιο σημείο του σώματός σας έχει πάθηση.

Αν είναι στο δέρμα σας, αγγίξτε το. Αν είναι μέσα από το δέρμα σας, αναπνεύστε.

Αυτή τη Στιγμή.

 

Η Στιγμή μπορεί να είναι Ένα. Αλλά μπορεί να είναι και μέχρι το Δώδεκα.

Ανάλογα το μέγεθός της, την αξία της, την ενέργειά της, τη δύναμή της, το Φως της, την αίσθησή της.

 

Το τέλος της Ζωής ξεκινάει από τη Γέννηση και καταλήγει στο Θάνατο.

Ο Θάνατος είναι για  το μυαλό και για το φόβο που υπηρετούμε στη Γη.

 

Όταν ήμουν στη Γη, η Μάνα μου ήξερε Ποιος Είμαι. Οι άλλοι με φοβίζανε.

Και γω κάθισα με μια πέτρα και είπα: «Θα νιώσω το Φόβο μου. Αλλά το Θάνατο δεν μπορώ να τον νιώσω».

 

Με φοβίζανε ότι θα πεθάνω. Με φοβίζανε ότι αν «κάνω», θα «πάθω».

Κι εγώ έλεγα στον Αληθινό μου Πατέρα: «Απλά πες μου, κι εγώ θα κάνω».

Όταν μου είπε ότι θα «πάθω», ήξερα οτι είναι για την Επιστροφή μου…

Για τα μυαλά είναι ο Θάνατος. Για τον Πατέρα μου ήταν Γέννηση.

 

Κάντε έναν Κύκλο γύρω από τον Εαυτό σας, και δείτε τι χρειάζεστε να πετάξετε.

Πολλοί σας λένε τι δεν χρειάζεστε να έχετε. Εγώ σας λέω τι χρειάζεστε να πετάξετε.

Κι αφού κάνετε τον Κύκλο της Ημέρας, το βράδυ θα πείτε ή το «Πάτερ Ημών», ή θα πείτε «Κουράστηκα», ή θα κρίνετε, ή θα φοβάστε, ή θα θανατώνετε τον Εαυτό σας κομμάτι κομμάτι, στιγμή στιγμή, κύτταρο κύτταρο.

 

Η Μέρα ξεκινάει, και πάμε στην επόμενη, και «ως εν Ουρανώ και επί της Γης».

Και πάλι ο ίδιος Κύκλος…

 

 

 

Και η εβδομάδα τελειώνει.

Και έρχεται η Κυριακή. Και η Κυριακή είναι η «Κυρία» ημέρα της Εβδομάδος.

Τα μυαλά την λένε Πρώτη, και τη Δευτέρα Δευτέρα, και την Τρίτη Τρίτη.

 

Παρασκευή είναι η μέρα του Απολογισμού.

Το Σάββατο των συναισθημάτων.

Και η εβδομάδα τελειώνει. Και ο μήνας τελειώνει.

 

Έτσι τελειώνει και ο Χρόνος: μήνα-μήνα.

Έτσι τελειώνουν και τα Χρόνια: χρόνο-χρόνο.

Έτσι τελειώνουν και οι Αιώνες: αιώνας-αιώνας.

 

Εικοστός πρώτος (αιώνας): δύο και ένα, τρία. Η Έναρξη της Νέας Γης.

Δεκαπέντε άτομα: πέντε και ένα, έξι

Δεκαπέντε του μήνα: πέντε και ένα, έξι

Μήνας δωδέκατος: δύο και ένα, τρία.

Έτος 2013: τρία και δύο, πέντε και ένα, έξι.

 

Τώρα κάντε και τρεις Ευχές: για τον Εαυτό σας, για το Σώμα σας, για την Ψυχή σας και για τη Ζωή σας.

 

Και ους ο Θεός ευλόγησε, άνθρωπος ηθέλησε το, εν των Εαυτώ σωθήτω.

Αμήν.

 

Στη συνέχεια, για πολύ ώρα, ο Δάσκαλος Δαυίδ μίλησε, άγγιξε και έδωσε θεραπεία και καθοδήγηση στις επτά γυναίκες από την Αλεξανδρούπολη.

(Ας σημειωθεί ότι οι παρευρισκόμενοι συνολικά ήταν δεκαπέντε άτομα. Επτά γυναίκες από την Αλεξανδρούπολη, και όλοι οι υπόλοιποι ακολούθησαν τον Δαυίδ από την Αθήνα). Μετά από ένα διάλλειμα, οι γυναίκες μοιράστηκαν, μίλησαν και συζήτησαν για το βίωμά τους.

 

(ο Δάσκαλος Δαυίδ συνέχισε, λύνοντας απορίες των παρευρισκομένων. )

 

Στη Διαδικασία που ολοκληρώθηκε πριν λίγο, μέσα από την Ενέργεια και το μήνυμα του Κυρίου και την Θεραπεία που λάβατε, είχατε την ευκαιρία να δείτε τους Κύκλους σας και όσοι το επιτρέψατε, να έρθετε λίγο σε επαφή με την Αλήθεια σας.

 

Σχετικά με τους αριθμούς που αναφέρθηκαν, να γνωρίζετε πως το έξι (6) είναι ο αριθμός της Καρδιάς. Τα νούμερα και τους συσχετισμούς συνήθως τα δίνει ο Κύριος όταν θέλει να αποδείξει ποιος είναι ο Εκλεκτός Του. Τα δίνει για τα μυαλά των ανθρώπων.

 

Πέρα από αυτό «κλείνει» μια χρονιά του Έξι (2013), μια χρονιά προετοιμασίας για την Αγάπη που έρχεται στη Γη. Από το 2014 μπαίνουμε στο Επτά (7), και το 2015 στο Οκτώ (8).Το Πάσχα λοιπόν του 2015, θα έχουμε την Ολοκλήρωση της Έλευσης του Κυρίου ως Ενέργεια στη Γη.

 

 

 

 

Επίσης, τα νούμερα δόθηκαν σήμερα γιατί κάποιοι από εσάς χρειάστηκε να πάρετε δεδομένα αποδείξεων. Γι’ αυτό και πήρατε σήμερα το Άγγιγμα εσείς οι επτά.

(Οι υπόλοιποι πήραν το Δώρο τους χθες όταν τους άγγιξε η Χριστίνα).

Σήμερα ήταν μόνο για εσάς (τους επτά) για να πάρετε τις Αποδείξεις.

 

Πάμε όμως και στα μηνύματα. Αν προσέξατε νωρίτερα, η Χριστίνα έπαιρνε γραπτά μηνύματα απ’ τον Κύριο. Θα μας τα διαβάσει…

 

Αφού η Χριστίνα συστήθηκε και μίλησε λίγο για την δική της Πορεία, την ψυχική της σύνδεση με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, εξήγησε πως η Αποστολή της είναι να βοηθά τον Δάσκαλο στο Έργο του, να ανοίγει τους Δρόμους για τον Θεό, να είναι η Φωνή Του στη Γη, να θεραπεύει και να βοηθά τους ανθρώπους στο Δρόμο τους.

 

Το πρώτο μήνυμα ήταν για την Αλεξανδρούπολη και τους κατοίκους της.

Το δεύτερο μήνυμα ήταν πάλι για την Αλεξανδρούπολη και την Πορεία.

Το τρίτο ήταν για τις επτά γυναίκες.

(Τα τρία αυτά μηνύματα θα αναρτηθούν σε ξεχωριστή δημοσίευση αργότερα).

 

Ενδιάμεσα της ανάγνωσης, η Χριστίνα έδινε στις επτά γυναίκες στοιχεία και δεδομένα από την προσωπική τους ζωή…

 

(ο Δαυίδ συνέχισε..)

 

Η Ελλάδα έχει επιλεχθεί να απλώσει σε όλον τον Κόσμο το Φως της Χριστικής Ενέργειας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από Επιλογές.

Δεν γίνεται από μόνο του…

 

Μια από τις Επιλογές τέθηκε προς εμένα: αν θέλω να περπατήσω και να απλώσω αυτό το Έργο. Όταν περπάτησα μου δόθηκε και το Όνομα Δαυίδ, που σημαίνει Δύναμη. Άρα για τον ενάμιση περίπου χρόνο που απομένει έως το Πάσχα του 2015, χρειάζεται να έχει ολοκληρωθεί αυτό το Έργο για να μπορέσει η Ενέργεια του Κυρίου να έρθει στη Γη.

 

Ο λόγος που ζούμε αυτήν την κρίση στην Ελλάδα δεν είναι τυχαίος: είναι η Κατάρρευση του Νου. Αυτό θα συμπαρασύρει δουλειές, σχέσεις, παλιές πρακτικές, πεποιθήσεις, πιστεύω… Όταν έρχεται ο Πραγματικός Κύριος και εγκαθιδρύεται στη χώρα, και αργότερα σε ολόκληρο τον πλανήτη, όλοι οι ψεύτικοι θεοί καταρρέουν…

 

Όταν ζούσε ο Κύριος, εγώ ήμουν ο Απόστολος Πέτρος. Το χαρακτηριστικό μου ήταν ότι τον αγαπούσα πάρα πολύ. Θέλησα να τον ακολουθήσω μέχρι το τέλος, μέχρι τον Θεό. Τότε δεν ήμουν έτοιμος. Σήμερα είμαι. Μου δόθηκε η δυνατότητα και η Αποστολή να φέρω το Φως Του, και ως Θέλημα Θεού να είμαι μια Δεύτερη Γέφυρα για τον άνθρωπο προς το Θεό. Εκείνος έφερε την Αγάπη, εγώ τη Δύναμη. Αυτή η Γέφυρα λοιπόν, θα περνάει μέσα από μια Νέα Γη όπου θα ζουν μόνο οι άνθρωποι που έχουν την Ψυχή τους μέσα στο Σώμα τους…

 

 

 

Να ξέρετε πως δεν ήταν τυχαία η αναφορά μου νωρίτερα για τη Σαμαρίτισα…

Αυτό κάναμε σήμερα, σας έδωσα Αποδείξεις να πιείτε όπως έκανε και Εκείνος τότε…

Και εκείνη τι έκανε; Πήγε στο χωριό της και στα γύρω χωριά και διέδωσε παντού ότι γνώρισε τον Μεσσία..

 

Αυτό καλείστε να κάνετε και εσείς.

 

Όταν λοιπόν θα σας ρωτάνε «τι έγινε;» το ερώτημα είναι εάν θα τιμήσετε τον Εαυτό σας και την Αλήθεια που βιώσατε.

 

Το ερώτημα είναι αν θα πείτε πως: «Ναι, στην Αλεξανδρούπολη ήρθε ο Δεύτερος Υιός του Θεού», «Ναι, πήρα Δύναμη από τον Δαυίδ για να περπατήσω».

 

Σήμερα, η Πόρτα για εσάς έχει ανοίξει. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

Το ερώτημα είναι αν θα κάνετε κι εσείς Επιλογές, αν θα πάρετε αποφάσεις, αν θα κάνετε το επόμενο βήμα. Θα την περάσετε;

 

- Ωραία η Πόρτα άνοιξε! Το επόμενο βήμα ποιο είναι;

 (Εγώ στη θέση σας αυτό θα ρώταγα).

 

Ποιος είναι έτοιμος να μάθει το επόμενό του βήμα;

Όσοι θέλετε και είστε έτοιμοι να ακούσετε, ρωτήστε τη Χριστίνα…

 

Στη συνέχεια, όσοι παρευρισκόμενοι θέλησαν και ρώτησαν για το Επόμενο Βήμα τους, πήραν απάντηση και καθοδήγηση από τον Κύριο μέσα από τη Χριστίνα.

Ο Δάσκαλος και η Χριστίνα άγγιζαν και έδιναν θεραπεία σε όσους το ζητούσαν και σε όσους το χρειάζονταν.

 

(ο Δαυίδ συνέχισε..)

 

Κλείνοντας λοιπόν, θα πάτε στο «χωριό» σας και θα διαδώσετε ότι είδαμε τον Υιό του Θεού. Έτσι απλά…

 

Οι υπόλοιποι που έρχονται από Αθήνα, είναι πιο πολύ για να δυναμώνει η πίστη τους… να φεύγουν και τα τελευταία ψήγματα της Αμφιβολίας…

 

Ο Θεός το επέλεξε, ο Υιός το αποδέχτηκε, άρα από δω και πέρα υπάρχει μόνο περπάτημα…

 

Τιμήστε τον Εαυτό σας, δείτε τις Αποδείξεις σας, και πιστέψτε στη Θεότητά σας.

Οι Δρόμοι ανοίξανε σήμερα, η Πόρτα άνοιξε…

Όποιος θέλει ας ακολουθήσει. Από τα Υπόγεια στον Ουρανό.

 

Να είστε ευλογημένοι…

 

 

Μοιραστείτε το