ΕλληνικάEnglish

Ευλογία: Ο Κήπος των ευχών

Η Ευλογία δεν είναι ένα δοτό πνευματικό χρίσμα.
Είναι μια φυσική κατάσταση ύπαρξης, προσιτή και προσβάσιμη σε κάθε άνθρωπο που έχει επιλέξει να ζει μέσα από την Ψυχή του.

Δεν είναι κάτι που θα έρθει από «κάπου αλλού» να μας χτυπήσει την πόρτα επειδή είμαστε «καλοί άνθρωποι», «καλοί Χριστιανοί», τυπικοί στις υποχρεώσεις μας κι αγαπάμε όλο τον κόσμο… Δεν θα έρθει ούτε σαν επιβράβευση, ούτε σαν ανταμοιβή.
Δεν είναι προϊόν συναλλαγής… Είναι πεδίο συνεργασίας.

Είναι το πεδίο όπου η Ζωτική Δημιουργική μας Ενέργεια συναντιέται, συνδέεταικαι επιτρέπει να αναβλύζει αυθόρμητα η Θεϊκή Δημιουργική μας Ενέργεια, μέσα από την άρρηκτη σύνδεση που έχουμε με τον Θεό. Είναι δηλαδή το πεδίο όπου συναντάμε την Ψυχή μας για να συν-δημιουργήσουμε την κοινή μας πραγματικότητα…

Η Ευλογία είναι η Αυλή της Ψυχής μας!
Μοιάζει με έναν όμορφο Κήπο που καρποφορεί αυθόρμητα και αυτοστιγμής οτιδήποτε θελήσει η Ψυχή. Είναι διαθέσιμος, χωρίς να έχει τέλος ή αρχή, χωρίς να έχει όρια…
Η Ψυχή αυτό το γνωρίζει.
Εμείς όμως ζητάμε Ευλογία...
Γιατί κάποιος να ζητάει κάτι που ήδη έχει;
Τι είναι αυτό που στέκεται ανάμεσα σε εμάς και την επίγνωση αυτής της Αλήθειας;
Η Ευλογία δεν έχει όριο. Ποιος λοιπόν το βάζει;

Η Ζωτική Δημιουργική μας Ενέργεια…

Μια Ψυχή που διάλεξε να ενσαρκωθεί για να λάβει την εμπειρία της Ζωής στη Γήινη πραγματικότητα, απώλεσε τη Μνήμη της Θεϊκής της Καταγωγής ως προϋπόθεση για τη Γέννησή της και προκειμένου να λάβει την εμπειρία που χρειάζεται για να ανελιχθεί στην πνευματική κλίμακα. Η Ζωτική Δημιουργική Ενέργεια που φέρει ο καθένας μας όταν γεννιέται, κυμαίνεται ανάλογα με το επίπεδο που βρίσκεται η Ψυχή μας. Έτσι, μια ώριμη Ψυχή έρχεται – για παράδειγμα με 100kW ενέργειας -  ενώ μια νεώτερη με 40kW.

Από αυτήν την Ενέργεια θα αντλήσουμε για να υλοποιήσουμε στόχους, όνειρα, φιλοδοξίες, επιθυμίες ή ανάγκες μας… Με αυτήν την ενέργεια θα μιλήσουμε, θα κινηθούμε, θα εργαστούμε και θα υποστηρίξουμε οτιδήποτε διδαχθήκαμε πως έχει αξία ή νόημα για την ζωή που ζούμε. Από αυτήν την Ενέργεια θα επενδύσουμε για να δημιουργήσουμε την Πραγματικότητά μας… Με αυτήν θα ζήσουμε. Και όταν τελειώσει, θα πεθάνουμε…
Το πώς, το που, και το πόσο από αυτήν θα αναλώσουμε… είναι δική μας ευθύνη.
Η «επένδυση» όταν δεν γίνεται συνειδητά, γίνεται ασυνείδητα.

  • Η συνειδητή επένδυση της Ζωτικής μας Ενέργειας προϋποθέτει επίγνωση και ανάληψη της προσωπικής μας ευθύνης. Προϋποθέτει δηλαδή να χρησιμοποιούμε την Ενέργειά μας προς την κατεύθυνση εκείνη που εξασφαλίζει στην Ψυχή μας όλα όσα χρειάζεται για να ολοκληρώσει το Έργο της στη Γη.  Η Ψυχή έχει Ανάγκες. Όσο η Ζωτική μας Ενέργεια επενδύεται για την εκπλήρωση αυτών, τόσο περισσότερο προσεγγίζουμε την Ευλογία μέσα μας…
  • Όταν όμως η Ζωτική ενέργεια επενδύεται ασυνείδητα, πριμοδοτούμε πεποιθήσεις, μηχανισμούς και ατζέντες που εξυπηρετούν «ξένα» συμφέροντα, που πηγάζουν από κοινωνικά, πολιτικά ή οικονομικά μοντέλα ελέγχου και συνήθως μας κληροδοτούνται μέσω του οικογενειακού κι εκπαιδευτικού μας περιβάλλοντος. Οι τάσεις καταναλωτισμού και «καθωσπρεπισμού» που συντηρούν μια πλάστη «Εικόνα» μοιάζουν με απύθμενα πηγάδια όπου κατατίθενται ανεπιστρεπτί χρόνια από τη Ζωή μας, καθώς η Ζωτική μας Ενέργεια ξοδεύεται πανηγυρικά για να καλύψει τις Επιθυμίες τον Νου, και όχι τις ανάγκες της Ψυχής. Κι όταν κοντεύουμε να καταναλώσουμε τα δικά μας kW, είθισται μέσα στην άγνοιά μας, να προσπαθούμε με παιχνίδια χειραγώγησης και ελέγχου να αντλούμε ή να διαχειριζόμαστε και τη ζωτική ενέργεια άλλων ανθρώπων…

Η Θεϊκή Δημιουργική μας Ενέργεια…

… μοιάζει με μια Πηγή στον Κήπο της Ψυχής μας, που αναβλύζει εσαεί και αδιάλειπτα την Ενέργεια του Θεού. Δίνει ύλη και πνοή σε οτιδήποτε η Ψυχή χρειάζεται ανά πάσα στιγμή.Το πεδίο λοιπόν που η Ζωτική μας Ενέργεια ενώνεται με τη Θεϊκή μας Ενέργεια, είναι αυτό που βιώνουμε ως Ευλογία. Το όριο που παρεμβάλλεται σε αυτήν την Ένωση είναι ο Νους μας…

Ας φανταστούμε το όριο του Νου, σαν ένα σπίτι στη μέση του Κήπου της Ψυχής μας.Ανάλογα με τα kW που διαθέτουμε, για κάποιον είναι καλύβι, για κάποιον διαμέρισμα, για κάποιον άλλον είναι παλάτι. Ότι κι αν είναι, υπάρχει… Γεννηθήκαμε μέσα σε αυτό, πιστέψαμε πως μας προστατεύει από αόρατους εχθρούς κι ανυπολόγιστους κινδύνους, και δεν τολμήσαμε ποτέ να βγούμε έξω από τα τείχη…

Ο Νους στην άγνοια και τον περιορισμό του, δεν γνώρισε ποτέ την άδολη Προσφορά της Ψυχής, ούτε την Ανάγκη της. Πίστεψε πως αυτός θα πρέπει να κατασκευάσει αυτά που επιθυμεί… Έτσι, όχι απλά κατανάλωνε τα kW της Ζωής… τα κατανάλωνε για να συντηρεί τα τείχη, την ψευδαίσθηση μιας πλαστής ασφάλειας και την προσδοκία μιας καλά περιφραγμένης ευλογίας…

Καθώς εμβαθύνουμε στον Προσωπικό μας Δρόμο, καθώς διευρύνουμε λίγο λίγο τα όρια του Νου, μαθαίνουμε πώς να μεταβαίνουμε από την Επιθυμία στην Ανάγκη.Στην αρχή, καθώς χτίζουμε σχέση εμπιστοσύνης με τον Εαυτό και την Ψυχή μας, αρχίζουμε να αφουγκραζόμαστε τις Ανάγκες της και τολμάμε να «μετακομίσουμε» απ’ το πνιγηρό δυάρι σε μια πιο ευρύχωρη μεζονέτα.

Περνώντας τις δοκιμασίες και τις Μυήσεις του Δρόμου, μαθαίνουμε να επιτρέπουμε τις αλλαγές, να χαλαρώνουμε τον ασφυκτικό έλεγχο του Νου και να εμπιστευόμαστε την διακριτική καθοδήγηση της Ψυχής. Μια ευήλια μονοκατοικία είναι πλέον πιο συμβατή με την καινούργια ενεργειακή μας ταυτότητα…

Όσο περισσότερο βασιζόμαστε στην νέα σχέση που χτίζουμε με την Ψυχή, τόσο εγγύτερα ερχόμαστε στην «ευλογημένη» εκείνη ώρα που θα παραιτηθούμε από τις μετακομίσεις και θα ξεκινήσουμε να γκρεμίζουμε τις φυλακές του Νου μας…

Ο Διαλογισμός και το Μήνυμα που ακολουθεί, είναι απόσπασμα από το σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 14 Ιουλίου 2013, και είχε θέμα: «ΕΥΛΟΓΙΑ: Πως τη ζητάμε, πως τη βιώνουμε και πως τη μετασχηματίζουμε» .Ο διαλογισμός έγινε από τον Δαυίδ και το μήνυμα δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου.

Δαυίδ

Όσοι θέλετε κλείστε τα μάτια, όσοι θέλετε όχι.
Απλά ελάτε σε επαφή με το σώμα σας, δείτε αν είναι σφιγμένο… δείτε την αναπνοή σας. Ελάτε σε επαφή με εσάς. Ήδη η Ενέργεια άρχισε να κατεβαίνει. Ήδη είναι παρούσα.

Πάρτε επαφή με το σώμα σας, με την αναπνοή σας…
Αφήστε να εκφράσει το σώμα σας ότι θέλει. Μην το κρατάτε, μην ντρέπεστε…

Φανταστείτε ότι είστε στο κέντρο, και γύρω γύρω υπάρχουν τουβλάκια LEGO. Όλα αυτά τα τουβλάκια σχηματίζουν έναν κύκλο – είναι όλα το Μυαλό σας.

Πάρτε επαφή ότι είστε στο κέντρο και γύρω γύρω υπάρχουν τουβλάκια LEGO – τίποτα άλλο. Κάθε ένα τουβλάκι έχει ένα όνομα… πράγματα που σας δίνουν είτε ασφάλεια, είτε ανασφάλεια. Δείτε τι γράφει κάθε ένα τουβλάκι.

Όσοι θέλετε, μόνο κατ’ επιλογήν:
«Κύριε μου, είμαι έτοιμος να ρίξω τα τουβλάκια για να εισέλθεις».

Με συνειδητότητα δείτε αν θέλετε να παραδώσετε κάποια από τα τουβλάκια για να ανοίξει ο χώρος: «Κύριε μου, σου παραδίδω και ευλόγησέ με…».

Χριστίνα

Νιώστε τον Εαυτό σας απάνω στο Σταυρό.
Νιώστε τον Χλευασμό δεξιά σας κι αριστερά σας. Νιώστε τη Λύπηση στα πόδια σας.
Νιώστε γύρω σας οτιδήποτε υπάρχει που για εσάς δεν είναι, δεν υπάρχει δεν το βλέπετε, δεν το ακούτε, μόνο το αισθάνεστε…

Γυρίστε το κεφάλι σας στον Ουρανό, και θυμηθείτε τη Στιγμή που μίλησα στη Γη.
«Πατέρα, συγχώρεσε τους δεν ξέρουν τι κάνουν…
Νιώστε τα σώματά σας να τρέμουν… 

Ξαναγυρίστε στον Ουρανό και προσευχηθείτε…

«Θεέ μου, εγώ σ’ αυτήν την Γη, βίωσα, έκλαψα, γέλασα, ικανοποιήθηκα, θύμωσα, μίσησα, παρεξηγήθηκα, όμως δεν ένοιωσα Αγάπη, Χαρά, Γαλήνη…Συγχώρεσε μου όσα εγώ δεν αισθάνθηκα, κι εγώ αφήνω αυτά που βίωσα ως περασμένα, και ζω τούτη τη στιγμή ωσάν Ων, Άνθρωπος, Τέκνον του Θεού και Πατέρα ημών»…

Αφήστε για να πάρετε…

Αυτός είναι ο τρόπος θα προσεύχεστε...
Ακούσατε παρακαλετό, ακούσατε ζητιανιά, ακούσατε λύπηση.

Μπείτε να αισθανθείτε το σώμα σας.
Όσοι με νοιώσατε, επιτρέψατε να ευλογηθείτε.
Όσοι δε με νοιώσατε, επιτρέψτε τώρα…

Δάσκαλε εν τω ονόματί σου, εν αυτόν τας χείρας σου ευλόγησε κεφαλήν, πόδια, σώμα, Ψυχήν. Εν αυτώ εσύ πράξεις την στιγμήν τούτη…

Δαυίδ

Δείτε στα χέρια σας, τι κρατάτε απ’ τα τουβλάκια.
Αφήστε το στα πόδια σας.

Από την κορυφή ως τα πόδια σας, στο όνομα του Πατρός, του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος… νοιώστε… αναπνεύστε… επιτρέψτε…
Αναπνεύστε, επιτρέψτε, ανοίξτε…
Αφήστε να περάσει από το κεφάλι σας ως τα πόδια σας…
Απλά επιτρέψτε…

Πάρτε τα δώρα σας…
Απλά αναπνεύστε…
Απλά επιτρέψτε…
Αφήστε να ανοίξει κι άλλο η Καρδιά σας…
Απλά αισθανθείτε…

Συνδεθείτε με το Θεϊκό σας Κομμάτι.

Ευχαριστείστε τον Εαυτό σας και τον Κύριο για οτιδήποτε έγινε σήμερα σε εσάς…

Μοιραστείτε το