ΕλληνικάEnglish

Δεύτε λάβετε Φως…








 Θεσσαλονίκη,Κυριακή 19/1/2014


 

Σήμερα θα γίνουν ιδιαίτερα πράγματα.

Αυτό που θα συμβεί δεν το έχετε ξαναζήσει. Και θα συμβεί μέσα σας γι’ αυτό μην το ψάχνετε απ΄ έξω… Πάρτε λοιπόν επαφή με το σώμα σας και χαλαρώστε…

 

Σήμερα είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι οικειότητα, κι αυτό σημαίνει ότι έχουμε λίγο πλησιάσει σε δονήσεις. Κι επειδή ακριβώς το περιβάλλον είναι έτσι «οικείο», θα έχουμε και αποκαλύψεις..

 

Σήμερα θα σας κλωτσήσω…

Θα σας δώσω μια ώθηση να προχωρήσετε, γιατί όταν κατανοούμε και αισθανόμαστε, μετά χρειάζεται να κάνουμε και το Βήμα. Και είναι εντάξει να φοβόμαστε… Είναι θεμιτό…

Αλλά ο Φόβος έχει ένα όριο…

 

Τι εννοώ…

Ο Φόβος είναι ένα πολύ χρήσιμο συναίσθημα.

Αν δεν μπορείς να βιώσεις το Φόβο σου, να νιώσεις ότι φοβάσαι - δεν ζεις πραγματικά.

Στην ουσία μας δηλώνει ποιο είναι το επόμενό μας βήμα. Άρα τον χρειαζόμαστε.

Είναι ένα πολύ χρήσιμο συναίσθημα…

 

Όποιος νομίζει ότι ο Χριστός δεν φοβόταν, είναι βλάκας…

Το να φοβάσαι να προχωρήσεις, είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Το ερώτημα είναι: Πόσο θα φοβάσαι;;;

 

Αν φοβάσαι μια ζωή… δεν θα προχωρήσεις ποτέ…

Όταν είσαι πατέρας και αγαπάς το παιδί σου, και αισθάνεσαι ότι εκείνο φοβάται να κάνει κάτι, τότε του δίνεις λίγο το χρόνο του…

Μια βδομάδα, δύο βδομάδες… Την Τρίτη βδομάδα όμως πρέπει να το σπρώξεις…

Πρέπει να το πετάξεις στη θάλασσα…

Του λες: «Δεν μπορεί να κάθεσαι συνεχώς στην παραλία και να βλέπεις τη θάλασσα.

Θα πρέπει να βουτήξεις»…

Εκείνο βέβαια δεν θα πει ποτέ «ναι», παρόλο που μπορεί να έχει προετοιμαστεί, να έχει δει, να έχει αναγνωρίσει… Τότε, εκείνη τη στιγμή ο πατέρας που αγαπάει το παιδί του θα του πει: «Αρκετά, Είσαι έτοιμος. Μπες μέσα», και θα του δώσει μια «κλωτσιά»…

 

Άρα, αυτό που θα πάρετε σήμερα, είναι μια κλωτσιά…

Σας το λέω από πριν, για να κάνετε τις Επιλογές σας…

Όσοι θέλετε, προλαβαίνετε να φύγετε…

 

Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε.

Ας κάνουμε μια μικρή διαδρομή. Ας δούμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα, τι συμβαίνει σε εμάς, και ποιός είναι ο Δρόμος…

 

 

 

 

Σήμερα για πρώτη φορά θα συνειδητοποιήσετε τις δυνατότητες που έχει η Θεϊκή Ενέργεια..

Ας κάνουμε όμως μια μικρή επανάληψη για τους Θεσσαλονικείς, για αυτά που είπαμε στο τελευταίο σεμινάριο στην Αθήνα…

 

Όταν δημιουργήθηκε η Γη (δείτε την σαν μια Πέτρα) – δεν είχε Ψυχή.

Από την Πέτρα πήγαμε στο Νερό, από το Νερό σε Οργανισμούς, και σιγά σιγά ανεβαίναμε σε δονήσεις…

 

Όταν είσαι ένα παγάκι θέλεις λίγη θερμοκρασία για να γίνεις Νερό, και ακόμα μεγαλύτερη για να γίνεις υδρατμός… Αλλιώς ζεις στον Πάγο, αλλιώς στο Νερό, αλλιώς στον Αέρα…

άλλες συνθήκες, άλλες δονήσεις, άλλη αίσθηση…

 

Μέχρι λοιπόν να εμφανιστεί ο Χριστός στον Πλανήτη, η Γη δεν είχε και δεν ήξερε την Αγάπη… Είχε άλλες ανάγκες… Πάλευε με την επιβίωση, πως θα ζει, ποιανού είναι τι, και γενικότερα χρειαζόταν να μπουν κάποιοι βασικοί Νόμοι…

 

Κι επειδή πάντοτε ο Θεός σε κομβικά και κρίσιμα σημεία στην Ιστορία της Ανθρωπότητας έστελνε Απεσταλμένους Του, έστειλε τον Μωυσή για να θέσει Όρια, να θεσπίσει κάποιους βασικούς Κανόνες, ώστε οι άνθρωποι να μπορέσουν να βγουν από την πρωτόγονη κατάσταση που ήταν, να δομηθούν, να ξεπεράσουν τα στοιχειώδη κοινωνικά θέματα της Επιβίωσης, και να προετοιμαστούν για την Αγάπη…

 

Αν παρατηρήσετε, όλοι οι Συμβολισμοί της Παλαιάς Διαθήκης δίνουν ένα μήνυμα. Ποιο;

«Θα πάρω κάποιους ανθρώπους από την Σκλαβιά για να τους οδηγήσω στην Ελευθερία».

Θα ανοίξω δηλαδή το Δρόμο (θα δώσω τους βασικούς Κανόνες και Όρια) για να δομηθεί μια Κοινωνία ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να συνυπάρχουν μεταξύ τους αρμονικά, χωρίς να σκοτώνονται, ή να εξωθούνται σε ακραίες εκδηλώσεις…

 

Μόλις αυτό τελείωσε, το δεύτερο σημαντικό Βίωμα που χρειαζόταν η Γη ήταν να βιώσει την Αγάπη. Μέχρι τότε αυτό το Βίωμα δεν το είχαν… Θα έπρεπε λοιπόν να γειωθεί η Αγάπη…

 

- Πως γειώνει  ο Θεός τις Ποιότητες;

 

Αν υποθέσουμε πως πρέπει κάποιος να πάει σε κάποιον πλανήτη «ξένο» προς αυτόν (με ανοίκειες δονήσεις) για να γειώσει την Ενέργεια του, θα πρέπει οπωσδήποτε να φορέσει ένα σκάφανδρο. Πως θα πάει; Θα πρέπει να γειώσει την Ενέργεια του φορώντας μια πανοπλία… Ένα προστατευτικό…. Κάτι…!!!

Διαφορετικά δεν μπορείς να κατέβεις…

 

Αυτό το «κάτι» είναι το Σώμα…

Ο Θεός δεν μπορεί να κατέβει απ’ ευθείας σαν Ενέργεια στη Γη. Θα μας κάψει…

Θα πρέπει να «χαμηλώσει» πάρα πολύ τις δονήσεις Του: από το 1.000 να πάει στο μηδέν.

Ε, αυτό δε γίνεται…

 

Οπότε, όταν αποφασίζει να στείλει τον Υιό Του, υποχρεωτικά θα πρέπει να τον στείλει μέσα σε Σώμα για να γειώσει την Αγάπη – δε γίνεται να γειώσει την Αγάπη διαφορετικά

 

 

 

Έτσι λοιπόν, ψάχνει και βρίσκει μια Εκλεκτή που λέγεται Μαρία η οποία ήταν η μόνη που είχε τόσο καθαρό Σώμα για να μπορέσει να φέρει στη Γη τον Υιό του Θεού.

Δεν είχε δεύτερες σκέψεις, δεν είχε συναισθήματα αρνητικά, και είχε πάρα πολύ Αγάπη.

Της αποκαλύπτεται λοιπόν ο Άγγελος (ο Αγγελιοφόρος) και της ανακοινώνει την Αποστολή της. Ότι δηλαδή επιλέχθηκε για να φέρει την Αγάπη στη Γη: να φτιάξει ένα Σώμα, να το προστατεύσει, και να το οδηγήσει σιγά σιγά στη γνώση του Εαυτού Του.

 

Οπότε, στέλνοντας την Θεότητα σε Σώμα - στο Σώμα που αργότερα εμείς γνωρίσαμε ως Κύριο – γείωσε ο Θεός την Αγάπη στη Γη.

 

Πώς να δείξει τώρα ο Κύριος πως είναι να αγαπάς;;;  Μόνο μέσα από τη Ζωή Του…

 

Η Ζωή του Κυρίου είναι γεμάτη Συμβολισμούς… Γεμάτη….

Γιατί; Γιατί ήθελε με το Παράδειγμά Του να αφήσει μια Παρακαταθήκη… Λέει:

 

- «Κοίταξε να δεις, μπορεί εσύ να μη νιώθεις την Αγάπη... Μπορεί να σε πλησιάζω και να μη φτερουγίζει η Καρδιά σου… να μη νιώθεις την δόνηση. Πολύ ωραία.

Επειδή λοιπόν δεν έχεις αυτή τη δυνατότητα, θα σου δείξω πως αλλιώς γίνεται.

Θα παίξω λίγο με το μυαλό σου: θα κάνω μερικά Θαύματα, και μερικές Θεραπείες…

Και αν κάποιος κάνει τους συνειρμούς… μπορεί να «ανοίξει» λίγο… κι ίσως νιώσει…

Πάλι όμως δεν έχει Αποδοχή.

 

Αν κάποιος άλλος πάει  λίγο παραπέρα, και παρατηρήσει τους Συμβολισμούς και τη Ζωή Μου – τη σειρά ας πούμε που έκανα τα Θαύματα - θα μπει λίγο βαθύτερα στην Αλήθεια: Πρώτα έδωσα Κρασί (Ζωή), μετά έδωσα Τροφή (Δύναμη), μετά θεράπευσα τον Τυφλό (για να δεις), μετά τον Ανάπηρο (για να περπατήσεις), και μετά έφερα τον Λάζαρο πίσω από τους νεκρούς (Ανάσταση της Ψυχής)».

 

Έτσι, ο Κύριος έδωσε έναν Χάρτη Πορείας…

Και έτσι, υπάρχει μια Διαδρομή, που αν την παρατηρήσεις στη δική σου ζωή, θα μπορέσεις να δεις σε ποιο σημείο του Δρόμου σου είσαι…

Είσαι στο στάδιο της Επιβίωσης, που σου λείπει η δύναμη ή τα μέσα για να ζήσεις;

Είσαι στο στάδιο που δεν έχεις δει ακόμα την Αλήθεια σου;

Που την έχεις δει, αλλά δεν την περπατάς;

Ή μήπως είσαι στη φάση που έχεις περπατήσει αρκετά στο Παρελθόν σου, και είσαι πλέον έτοιμος να ανοίξεις την Πόρτα σε μια Νέα Ζωή;

 

Όλα Συμβολισμοί είναι…

Όμορφα πλεγμένοι μέσα στη Ζωή και στη Διδασκαλία Του…

Συμβολισμοί που δείχνουν τον Δρόμο και τον Τρόπο για να μπορέσουμε να περπατήσουμε παρακάτω… Και ναι, σε αυτόν τον Δρόμο έχω συναισθήματα, θα φοβάμαι μερικές φορές…

Έτσι είναι… Φοβάμαι και προχωράω…

 

Αυτές είναι οι Ψυχές: Σε Ύπνωση που κάποια στιγμή ξυπνάνε και καλούνται να περπατήσουν…

 

 

 

Θα ανοίξω μια μικρή παρένθεση…

 

Όλες οι Ψυχές δεν είναι ίδιες.

Όπως στη Γη, έτσι και στον Ουρανό υπάρχει Ιεραρχία…

Κάποιες Ψυχές είναι πολύ νέες, ενώ κάποιες άλλες έχουν συλλέξει περισσότερα βιώματα κι εμπειρίες και είναι υψηλότερης δόνησης, βρίσκονται πιο κοντά στον Θεό – και έχουν άλλες δυνατότητες…

 

Θα γειωθώ στη Γη, θα «κοιμηθώ» (όπως και όλες οι άλλες Ψυχές), αλλά επειδή η Ψυχή μου μπορεί να είναι σημαντική και να έχει επιλεχθεί από τον Ουρανό για κάποιο Έργο, δεν υπάρχει περίπτωση ο Πατέρας να με αφήσει να «κοιμάμαι» συνέχεια…

Θα’ ρθεί και θα με ξυπνήσει – όπως κάνετε κι εσείς με τα παιδιά σας όταν πάει η ώρα 10:00 ή 11:00…  Θα ανοίξει την Πόρτα ο Πατέρας και θα μου πει:

- «Ξύπνα αγόρι μου, είναι δώδεκα η ώρα, και πρέπει να πας για Δουλειά»…

 

Έτσι είναι και οι Ψυχές μας…

 

Ε, και πώς να σε «Ξυπνήσει» τώρα από τον Ουρανό;;

Ένας τρόπος είναι να σου πάρει αυτό που σε «κοιμίζει»…

Αν εσύ είχες ένα «μαξιλαράκι» που αγκαλιάζεις για να νιώθεις ασφάλεια και να κοιμάσαι, θα στο πάρει… Εσύ, στην αρχή δεν θα το αφήνεις…

- «Όχι, όχι – μην μου το πάρεις. Πως θα κοιμάμαι χωρίς αυτό;;; Άσε με»...

- «Μα έχουμε δουλειά, πρέπει να σηκωθείς»..

- «Όχι, όχι δε θέλω…»

 

Όσο πιο πολύ αντιστέκεται μια Ψυχή (ειδικά αν είναι επιλεγμένη) τόσο πιο πολύ θα «πιέζει» ο Πατέρας, γιατί έχει ανάγκη να ξυπνήσει και να πάει για Δουλειά…

 

Άρα, υπάρχουν Ψυχές που ίσως να θέλουν να κοιμούνται, αλλά δεν θα πρέπει να κοιμούνται. Τότε έρχεται ο Πατέρας και τις ξυπνάει.

Υπάρχουν όμως και άλλες Ψυχές που χρειάζονται άλλα Μαθήματα…

Για παράδειγμα το Μάθημα της Επιλογής: «Θέλεις να κοιμάσαι, ή να είσαι ξύπνιος;»… Άλλου τύπου ζωή…!!!

 

Μια Ψυχή που το έχει πάρει αυτό το μάθημα, θα πει:

- «Εγώ έχω επιλέξει, και  υπηρετώ τον Πατέρα»

- «Ωραία, αφού έχεις επιλέξει, γιατί κοιμάσαι; Ξύπνα». Αυτός έχει άλλο Μάθημα….

 

Ο καθένας με τα Μαθήματά του…

 

Αν είσαι τελείως στο Όριο, είσαι δηλαδή μέσα στο Σκοτάδι, έχεις άλλη Επιλογή:

- «Θέλεις να μείνεις στο Σκοτάδι και να υπηρετείς το Σκοτάδι, ή θέλεις να ξεκινήσεις σιγά σιγά να ζεις;». Όχι να πας στο Φως… Άστο, αυτό είναι ακόμα λίγο μακριά.

Μπορείς να ξεκινήσεις όμως να ζεις, και να περπατάς προς το Φως…

 

Άλλου είδους Επιλογή…

Ο καθένας με τα Μαθήματά του…

Άπειρες Ψυχές, άπειρες Επιλογές, άπειρα Μαθήματα…

Κι εδώ την κλείνω την παρένθεση…

 

Η Παναγία λοιπόν, ως δυνατή Ψυχή, ήταν η Πρώτη Επιλογή του Θεού στη Γη.

(Σήμερα θα «μείνω» λίγο στην Παναγία… Την χρειάζομαι εδώ για κάτι πάρα πολύ σημαντικό που θα γίνει και θα σας το εξηγήσω σε λίγο…).

 

Έτσι, η Παναγία ήταν η μόνη που μπορούσε να φέρει στη Γη, τη Θεότητα σε Σώμα.

Η αξία της είναι τεράστια! Εάν δεν υπήρχε η Παναγία, ο Κύριος δεν θα μπορούσε να έλθει.

Δυστυχώς όμως, την πραγματική της αξία δεν την τιμήσαμε ανάλογα…

Ζώντας σε μια πατριαρχική κοινωνία, η Οντότητα Εκείνη δεν αναγνωρίστηκε ποτέ - ούτε στην εποχή Της, ούτε κι αργότερα. Υποβιβάστηκε – και μαζί Της, όλες οι γυναίκες.

 

Όμως χωρίς Εκείνη, ούτε ο Κύριος, ούτε η Αγάπη θα μπορούσαν να κατέλθουν στον πλανήτη μας… Όχι ως Επιλογή (ότι εμείς επιλέξαμε έτσι), αλλά ως Δυνατότητα Επιλογής…

 

Όσοι δεν μπορούν να νιώσουν την Παναγία και τη δόνηση που φέρει Εκείνη μέσα στην Καρδιά τους – είναι μισοί…

 

Χρειάζεστε την Παναγία μέσα σας, για να μπορέσετε να γεννήσετε τον Χριστό μέσα σας…

 

Δείτε, πως τα πράγματα έχουν μια σειρά…

Εάν δεν μπορέσω να βάλω μέσα μου στη θέση που της αρμόζει αυτήν την Οντότητα, αυτή την Αξία, αυτή τη Δόνηση, δεν θα μπορέσω πότε να πλησιάσω τον Κύριο.

Εάν την προσπεράσω, έχω ένα τεράστιο πρόβλημα: Πλησιάζω τον Κύριο με το Μυαλό, και δεν Τον πλησιάζω με την Ψυχή.

Κι εδώ έχουμε μια τεράστια Απόσταση…

Εάν δεν βιώσω την Παναγία μέσα μου ως Δόνηση, ως Αγάπη, ως Υπεροχή – δεν μπορώ να πάω στον Κύριο…

 

Τα πράγματα έχουν μια Ιεραρχία…

Αρνούμενοι τη Γυναίκα μέσα μας, αρνούμενοι την Παναγία και αυτό που πρεσβεύει ως Δόνηση, τότε τον Κύριο μπορώ να τον βλέπω από Απόσταση, και να Τον πλησιάζω με το μυαλό μου.

 

Μπορείτε ένα ερωτεύεστε τον Κύριο από Απόσταση, σαν μια εικόνα, μια οπτασία:

«Θα ήθελα να Τον πλησιάσω, θα ήθελα να Τον γευτώ»… αλλά την Απόσταση μπορεί να την κλείσει μόνο μια Γέφυρα, που λέγεται: Παναγία….

 

Διαφορετικά θα μένεις πάντοτε σε Απόσταση από αυτό που λέγεται Αγάπη…

 

Αυτή η Άρνηση να αξιώσουμε μέσα μας την Παναγία, έχει οδηγήσει τις γυναίκες στο να ερωτεύονται και να υιοθετούν τα αντρικά πρότυπα, και βλέπετε που καταλήξαμε…

Αρνήθηκαν οι γυναίκες τη βασική τους Γέφυρα…

 

Οπότε, επειδή ο Έρωτας είναι προϊόν μυαλού -  προσέξετε τι λέω - και όχι προϊόν Αγάπης, 

όταν ερωτεύεσαι μια Εικόνα από μακριά θέλεις να της μοιάσεις, γιατί αν θα την πλησιάσεις και την αγκαλιάσεις εξαφανίζεται και γίνεται ένα με σένα…

 

 

 

Έτσι λοιπόν, βλέποντας τον Κύριο και αυτό που στο μυαλό σας πρεσβεύει ένας άντρας, μια Αγάπη σε σώμα αντρικό, κάνεις μια τεράστια Μάχη να μοιάσεις στην εικόνα, και όχι να την δεχθείς…

 

Η Γέφυρα για να πλησιάσεις και να γίνεις Ένα με τον Κύριο, λέγεται Παναγία…

 

Εφόσον υπάρχει Κακό (πάμε λίγο στο μυαλό μας τώρα), ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε το Κακό να μας βάλει Απόσταση από τον Κύριο, θα ήταν να καταστρέψει τη Γέφυρα…

 

Το Κακό είναι Πονηρό. Είναι ύπουλο…

Δε βγαίνει καλή ώρα όπως εγώ να πει: «Είμαι Φως»…

Αν ποτέ το πει θα είναι για να θολώσει τα νερά: «Ναι, είδαμε και δέκα Μεσσίες που είναι ηλίθιοι…  Άλλος ένας…!!!»…

 

Από κει και πέρα, κάποιος Πονηρός, που θα ήθελε να καταστρέψει τη Διαδρομή του Ανθρώπου από το Σώμα του στον Κύριο, θα κατέστρεφε τη Γέφυρα…

Τι έξυπνο! Γι’ αυτό και λέγεται Πονηρό…

 

Το Κακό δεν μπορεί να πολεμήσει τον Κύριο άμεσα…

Δεν μπορεί..!! Μόλις Τον πλησιάζει απλά υποκλίνεται, σκύβει το κεφάλι…

 

Άρα, θα Τον πολεμήσει ύπουλα. Θα καταστρέψει τη Γέφυρα…

Πως;;;

 

Την αφαιρεί από παντού…!!

Απλά Την εξαφανίζει. Εξαφανίζει την πραγματική της Αξία, τις πραγματικές της Δυνατότητες και Δυνάμεις… Την βάζει σε «δεύτερο ρόλο», και όχι Πρωταγωνίστρια όπως της αξίζει…

 

«Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος»…

 

Η Μητέρα Μαρία;;; Πουθενά;;;

Τέσσερα σημεία στον Σταυρό – τρία Ονόματα…

Κάποιος λείπει….

 

«Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού, της Μητέρας Μαρίας, και του Αγίου Πνεύματος»…

 

Ο Πατέρας και ο Υιός – κάθετα.

Η πλησιέστερη στον Θεό δόνηση (ο Κύριος) έρχεται από τον  Ουρανό στη Γη – κάθετα.

 

Η Μητέρα Μαρία και το Άγιο Πνεύμα – οριζόντια…

Το Άγιο Πνεύμα είναι πάντοτε διαθέσιμο στον Άνθρωπο, και ενώνει Γη και Ουρανό ως άυλη Γέφυρα. Ενώ η Παναγία είναι Εκείνη που ενσάρκωσε αυτή τη Γέφυρα, φέρνοντας τη Θεότητα στη Γη σε Σώμα…

 

 

 

 

 

 

Αρνούμενοι λοιπόν τη Μητέρα Μαρία, και κατά συνέπεια αυτό που πρεσβεύει, κόβουμε κάθε Γέφυρα ανάμεσα σε εμάς και τον Κύριο…

 

Αρνούμαστε αυτό το Θηλυκό με την τεράστια Δύναμη – δώδεκα χρονών μπόρεσε να αντέξει όλη αυτήν την πίεση που της ασκήθηκε σε μια σκληρή, πατριαρχική κοινωνία…

Μια κοπέλα δώδεκα χρονών, να τη ρωτάνε: «Πως έμεινες έγκυος; Με ποιόν πήγες χθες το βράδυ»…

 

Θέλετε να αλλάξετε θέσεις;;;

Εδώ τηλέφωνο χτυπάει το βράδυ με απόκρυψη… κι έχουμε θέμα…

 

Αρνούμαστε μια τέτοιου μεγέθους Γυναίκα που ήταν η Μόνη που γνώριζε την Αλήθεια…

Θέλετε να αλλάξετε θέσεις;;;

Αν ζούσατε στο 2014 θα σας πήγαιναν στο ψυχιατρείο: «Έχεις παραισθήσεις».

 

Η Δύναμη του Μυαλού έχει την τάση της Επεκτασιμότητας: «Θέλω να κυριεύσω…»…

Δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Υπομονής: Πιστεύω – Γνωρίζω – και Περπατάω…

Αυτού του τύπου η Δύναμη, είναι θηλυκή ποιότητα… Είναι η Θηλυκή Δύναμη….

Μπορώ να την υποτιμήσω, και να την μετατρέψω σε Αν(τ)οχή: «Εγώ αντέχω! Βαράτε με και δείτε πως αντέχω…», ή να την εξοβελίσω εντελώς γιατί «Εγώ θέλω Δύναμη για να επιτίθεμαι, και να νικάω»…

 

Και βέβαια το Πονηρό, λέει στις γυναίκες: «Πάρ’ τους το κεφάλι…!! Πάρε Εκδίκηση».

Καμία σχέση με την Θηλυκή Δύναμη, καμία σχέση με το Θηλυκό κομμάτι της Γυναίκας…

 

Η Παναγία έφερε στη Γη το Θεό σε Σώμα. Άρα, γιατί η Γυναίκα να μην έχει τη δυνατότητα να φέρει τη Θεότητα; Γιατί να μην μπορεί να φέρει το Λόγο και την Ενέργεια του Θεού; Γιατί να μην ιερουργεί, και να το κάνει μόνο ο παπάς που είναι άντρας; Γιατί θα πρέπει να τη βγάλω από το Ιερό, ή να μην της αναγνωρίζω το προνόμιο να μιλάει με τον Θεό ή με τον Κύριο;

 

Γιατί αν καταστρέψω τη Γέφυρα, θα περνάνε λιγότεροι στον Κύριο…!!!

Πολλοί λιγότεροι…

 

Υπάρχει ένας κίνδυνος εδώ… Ακόμα και για αυτούς που είναι στον Δρόμο…

Ο κίνδυνος είναι: Να θέλουν να περάσουν στον Κύριο, χωρίς να περάσουν από την Μητέρα Μαρία… Μισή διαδρομή. Συνέχεια ψάχνεις να τον πάρεις Αγκαλιά και δεν τον βρίσκεις…

Συνέχεια βρίσκεσαι στο κενό… Είσαι στη Φαντασίωση – και όχι πάνω στη Γέφυρα…

Δεν την περπατάς - την έχεις ακυρώσει… Έχεις ακυρώσει τη Γυναίκα που έχει Δύναμη…

 

Τη Γυναίκα που μπορεί και θεραπεύει. Τη Γυναίκα που μπορεί και καθοδηγεί. Τη Γυναίκα η οποία θα θελήσει να ξεκουραστεί, και να ζητήσει βοήθεια – όχι για να κάτσει, αλλά για να περπατήσει… Τη Γυναίκα που «εγκυμονεί» τον Κύριο μέσα της, και ξεκουράζεται για να Τον φροντίσει. Τη Γυναίκα που ζητάει από τον άντρα της: «Πρέπει να προσέξω, είμαι έγκυος. Βρες μου ένα γαϊδούρι, γιατί πρέπει να φροντίσω την Θεότητα μέσα μου…».

 

 

 

 

Δείτε τους Συμβολισμούς…

 

Θα πρέπει να προστατεύσω την Θεότητα στην «κοιλιά» μου, ή ως παιδί, και να το κρατήσω μακριά από τον «Ηρώδη» που θέλει το Παιδί αυτό να το σκοτώσει…

 

Μια Γυναίκα, μόνο μια Μήτρα, μπορεί να το προστατεύσει..

 

Δείτε τους Συμβολισμούς…

Θέλω να είστε έξυπνοι. Δεν θέλω να πιστεύετε τυφλά…

Θέλω να «βλέπετε»…

 

Βλέπετε λοιπόν, πως το μεγαλύτερο αμάρτημα το κάνουν πρώτα απ’ όλα οι ίδιες οι γυναίκες… Οι ίδιες είναι αυτές που «σκοτώνουν» την Παναγία μέσα τους….

Θέλετε να δείτε κι άλλο Συμβολισμό;;;

 

Ο Ηρώδης αν ήθελε θα μπορούσε να βρει την Παναγία και να την σκοτώσει εξ’ αρχής…

Το Πονηρό θα μπορούσε να σκοτώσει τη Μήτρα – απ’ το να προσπαθήσει να σκοτώσει τον Καρπό Της… Δεν θα μπορούσε;;;

 

- Όχι, δεν θα μπορούσε…

Εκεί δεν ακουμπάς. Υπάρχει Προστασία. Είναι πολύ πρωτογενές…

Που σημαίνει τι;

 

Σημαίνει ότι, εγώ σαν Άντρας δεν μπορώ να σκοτώσω τη Γυναίκα.

Ένας Άντρας μπορεί να σκοτώσει έναν Άντρα…

Δεν μπορώ να σκοτώσω κάτι που δεν «αναγνωρίζω»…

Άρα; Μόνο μια Γυναίκα μπορεί να σκοτώσει τη Γυναίκα…

Και οι άντρες πάνω εκεί, βρίσκουν «χώρο» και πατάνε…

 

Αν πουν τώρα οι άντρες: «Εντάξει, ας γίνουν και οι γυναίκες Ιέρειες»… άστο καλύτερα…

Αυτές οι «Ιέρειες» που θα βγουν από αυτήν την «Εκκλησία»… καλύτερα να κάτσουν εκεί που είναι…

 

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η Εσωτερικότητα…

Κατά πόσο δηλαδή εσύ, μπορείς και τιμάς την Γυναίκα μέσα σου…

 

Ας δούμε λίγο τις Ποιότητες…

- Τι σημαίνει «τιμάω»;

 

  • Σημαίνει ότι αναγνωρίζω τη δυνατότητά μου να μπορώ να φέρω την Θεότητα μέσα μου (1ο χαρακτηριστικό).
  • Στην πραγματικότητα κανένας – μα κανένας - άντρας δεν μπορεί να μου κάνει Κακό – παρά μόνο εάν εγώ το επιτρέψω. Δεν υπάρχει περίπτωση.

            Γιατί; Γιατί η Δύναμη της Γυναίκας, είναι πολύ μεγαλύτερη από την Δύναμη του   Άντρα… Δεν το συζητάω… Μπορεί να φιλοξενήσει Θεότητα μέσα της – αυτή την Μήτρα ο Θεός πάντοτε την υποστηρίζει (2ο χαρακτηριστικό).

 

 

 

 

 

 

  • Η Γυναίκα μπορεί να παίζει πολύ περισσότερο από τον Άντρα – και να είναι πραγματικό Παιχνίδι – να είναι πραγματικά χαρούμενη. Ο Άντρας όταν παίζει, γίνεται λίγο «μπούλης», λίγο χαζοχαρούμενος. Μόνο μια Γυναίκα μπορεί να δώσει πραγματική Χαρά είτε στον εαυτό της, είτε στο σπίτι της. Γιατί εκείνη είναι η Μήτρα που ορίζει το εσωτερικό «περιβάλλον» στο Σπίτι. Ο Άντρας συνήθως μιμείται τη Χαρά προσπαθώντας καμιά φορά να κάνει πράγματα για να γίνει χαρούμενος…

Η Γυναίκα είναι «κλίμα», είναι «μυρωδιά»…

Άμα μπαίνεις σε ένα σπίτι, μπορείς να πιάνεις το «κλίμα» της γυναίκας – όχι του άντρα.

 

  • Μια γυναίκα μπορεί να θεραπεύει καλύτερα από έναν Άντρα. Γιατί μπορεί και φέρει τη Θεότητα μέσα της. Μπορεί να την δεχθεί και να την καλλιεργήσει.

Ενώ ένας Άντρας θα μπορέσει να λάβει Θεότητα ως Δώρο – θα του δοθεί…

Αν εγώ ως Άντρας ήθελα να πάρω Θεότητα, θα έπρεπε να κάτσω δίπλα σε μια Γυναίκα και να την «θηλάσω». Ή εναλλακτικά να μου την έδινε ο Θεός.

Εγώ ως Άντρας δεν μπορώ να δώσω Θεότητα σε έναν Άντρα. Μπορώ μόνο να του δείξω το Δρόμο προς τα εκεί, και να του αφαιρώ ίσως τα εμπόδια…

Μια Γυναίκα μπορεί να δώσει Θεότητα. Και σε μια άλλη Γυναίκα, και σε έναν άντρα.

 

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πως αν καταστρέψω τη Γυναίκα, αν διαλύσω αυτόν τον «πόλο»,

καταστρέφονται ταυτόχρονα πάρα πολλοί άνθρωποι, καθώς χάνουν τη δυνατότητα να φτάσουν στον Κύριο.

 

Όταν λοιπόν, πριν από πέντε-έξι μήνες ξεκινήσαμε στην Αθήνα λέγοντας: «Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού, της Μητέρας Μαρίας, και του Αγίου Πνεύματος», εμφανίστηκε η Παναγία και μέσω της Χριστίνας δήλωσε Ευχαριστίες επειδή: «Ο Δάσκαλος επέλεξε να βάλει τη Μητέρα Μαρία στην θέση που της αρμόζει».

 

Σήμερα – δεν είναι τυχαίο – που εδώ, εννέα στους δέκα είστε γυναίκες…

Εάν δεν μπορέσετε να αποκαταστήσετε αυτή τη Σχέση, χάνετε και ένα μεγάλο πλεονέκτημα που έχετε και ως Σώματα λόγω της φύσης σας…

 

Σήμερα, μέσα από το Περπάτημα της Χριστίνας, καλείστε να περπατήσετε και εσείς…

Γιατί σήμερα, η Χριστίνα (Μανουηλίδου) καλείται να περπατήσει αυτή τη Γέφυρα που για πάρα πολλά χρόνια την είχε αρνηθεί…

Αρνήθηκε τη Γέφυρα – οπότε αυτόματα αρνείται και τον Κύριο στην Ολότητά Του.

Η Παναγία είναι η Γέφυρα για να φτάσετε στον Κύριο.

 

Θα σας πω και μερικά προσωπικά πράγματα, για να τα ξέρετε.

Όταν έχετε γεννηθεί και σε άλλες ζωές και γνωρίζετε πολλά πράγματα και τα φέρνετε και στην τωρινή σας ζωή, για να πάτε παρακάτω, χρειάζεται να εδραιώσετε μέσα σας ότι γνωρίζετε μέσα το Σώμα σας και στην αντίληψή σας.

 

Ξέρετε, μπορεί να δουλεύω απίστευτες ώρες, να γυμνάζομαι, να ταξιδεύω, να κοιμάμαι λιγότερο από πέντε ώρες κάθε μέρα, και να τρέφομαι με δύο σαλάτες, αλλά τι σημαίνει αρρώστια – δεν το γνωρίζω. …

 

Δεν έχω αρρωστήσω ποτέ στη ζωή μου.  Έχω απίστευτη ενέργεια και διάθεση να κάνω τα πάντα. Κάποιο βράδυ λοιπόν στην Προσευχή μου ρώτησα: «Πες μου Θεέ μου, γιατί καμιά φορά η αριστερή μου πλευρά είναι λίγο πιο μαγκωμένη;»

 

Η απάντηση ήταν: «Γιατί ΚΑΙ εσύ θα πρέπει να δώσεις και να αισθανθείς αυτήν την Αγάπη για αυτήν την Ποιότητα»…

 

Όταν λοιπόν ήρθα σε επαφή με την Ποιότητα της Παναγίας, δάκρυσα…

Γιατί όποιος Την αισθάνεται, μόνο αυτό μπορεί να κάνει.

Πραγματικά «ανοίγει» η Καρδιά του σε μία άλλη Διάσταση…

 

- Χριστίνα, θέλεις να πεις κάτι;

 

Χριστίνα: Θα πω ότι εγώ με την Παναγία είχα μια πολύ ιδιαίτερη σχέση στην παιδική μου ηλικία. Την έβλεπα, μιλάγαμε, σαν να ήμασταν δυο πολύ καλές φίλες…

Όμως για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής μου – από τα είκοσί μου χρόνια και μέχρι πρότινος – αρνιόμουν και να την βιώσω, και να την ακούσω.

 

Βέβαια, Αυτή πάντα με προστάτευε…

Όσες φορές χρειάστηκα τη βοήθειά της, δεν προλάβαινα ούτε να της την ζητήσω…

Όσες φορές πήγαινα να κάνω τραγικά σφάλματα στη ζωή μου – με προστάτευε…

 

Όταν τη βάλαμε μες τον Σταυρό και Την είδα, έκλαιγα μια ολόκληρη νύχτα – ακόμα και τώρα που σας μιλάω για Αυτήν… συγκινούμαι..

 

Όποτε ήταν η Γιορτή της Παναγίας, για μένα η μέρα δεν διέφερε. Γιατί κάθε μέρα είναι η Γιορτή Της… Όποτε σταύρωνα τα παιδιά μου, πάντα έλεγε: «Παναγιά μου, να τα έχεις καλά». Κι αυτό λένε όλες οι μανάδες…

 

Όταν επικοινωνώ με τον Κύριο, και μιλάω μαζί Του, και μιλάει μέσα από εμένα, πάντα αναρωτιόμουν: «Γιατί να μιλάω μέσα από τον Κύριο, και όχι μέσα από την Παναγία;» και ρώταγα τον Δάσκαλο, γιατί ήταν ένα μεγάλο ερώτημα που είχα.

Σήμερα θέλω αυτό να το «δω» …

 

Πάντα έλεγα «Θεέ μου», και επικοινωνούσα καλύτερα με τον Θεό, αλλά και με την Παναγία.

Με τον Κύριο… δυσκολευόμουνα. Εκείνος επικοινωνούσε μέσα από εμένα….

 

(Ο Δαυίδ συνεχίζει)…

 

Όπως έχουμε πει κι άλλες φορές, ένας Αγγελιοφόρος είναι ένας Αγγελιοφόρος…

Ο Άρχοντας επιλέγει τον Αγγελιοφόρο Του και του δίνει ένα μήνυμα…

Μέχρι ο Αγγελιοφόρος να μπορέσει να αγαπήσει και τον Άρχοντα τότε μπορεί να του μιλάει απ’ ευθείας.

 

 

 

 

 

Έτσι λοιπόν χρειάστηκε να περάσουν πέντε έξι μήνες για να δουλέψουμε τον Σταυρό:

«Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού Του Ιησού Χριστού (θέλω αυτό να το λέτε σήμερα – θα εξηγήσω σε λίγο γιατί…), της Μητέρας Μαρίας, και του Αγίου Πνεύματος».

 

Όποιος χρησιμοποιεί το Σύμβολο του Σταυρού με αυτόν τον τρόπο, θα του δίνει την πραγματική αξία που του αρμόζει…

 

Πάμε παρακάτω…

 

Το Μυαλό φαντάζεται τη Μάχη του Καλού με το Κακό με πόλεμο, στρατούς, άρματα..εεε;;; Στην Πραγματικότητα όμως τα πράγματα «παίζονται» αλλιώς…

 

Όταν εσείς ας πούμε, δεν θέλετε το παιδί σας να πάει κάπου, με κάποιο τρόπο του αφαιρείτε την Γέφυρα..

 

Δηλαδή αν σας πει «Θέλω να πάω πενταήμερη», δεν του λέτε «όχι», του λέτε «δεν έχουμε χρήματα» - του κόβεις τη Γέφυρα. Και του λες και ψέματα, γιατί χρήματα μπορείς να βρεις…

Όμως λες «Δεν μπορώ», «Δεν προλαβαίνω ν’ ασχοληθώ..» -  κόβεις τη Γέφυρα..

 

Έτσι λοιπόν για πάρα πολλά χρόνια, αφαιρώντας τη Γέφυρα, χάσαμε τη Δυνατότητα να πάμε πολύ πιο γρήγορα εκεί…

 

Για να συνεχίσουμε όμως το Έργο... ερχόμενη η Θεότητα σε Σώμα, που λέγεται Κύριος, ο πλανήτης απέκτησε το Βίωμα της Αγάπης…

 

- Πως είναι να αγαπάς;

 

Είναι κάτι που δεν το γνώριζε η Ανθρωπότητα μέχρι που εμφανίστηκε ο Κύριος

Η μετάφραση στο μυαλό είναι πως: «Αγάπη είναι να γνωρίζεις από πριν οτι θα πονέσεις, και ενώ το γνωρίζεις, επειδή αγαπάς τους ανθρώπους, να επιλέγεις να πονέσεις»…

 

Στο προηγούμενο σεμινάριο είπαμε ότι ο Κύριος ήξερε από πριν ότι θα σταυρωθεί αν κατέβει στη Γη και πει την Αλήθεια Του, και εν γνώσει του δέχθηκε να το κάνει…

Όταν η Ενέργεια Του γειώθηκε στη Γη, με τη Ζωή και το Παράδειγμα του έδειξε ότι μπορεί να παίρνει στα Χέρια Του τον  Θυμό, τη Ζήλεια, το Κακό, και να τα μετατρέπει σε Αγάπη…

 

Αν κάποιος τώρα το δει αυτό, και το πάει στο Μυαλό του, θα μιμηθεί…

Δηλαδή, μπορεί να πιστέψει πως κάνοντας ότι κάνει και ο Κύριος, θα γίνει σαν τον Κύριο..

Δεν γίνονται έτσι αυτά...

 

Απλά σου δείχνουν το Δρόμο που θα περπατάς, και κάποια στιγμή όταν περπατήσεις αρκετά, θα γίνεις σαν το Κύριο – όχι γιατί τον μιμήθηκες, αλλά γιατί Περπάτησες…

 

Έχοντας λοιπόν μια Γέφυρα – άρα και μια Επιλογή για πρώτη φορά στον πλανήτη – έχω ένα Βίωμα Αγάπης. Δηλαδή, εκεί που ακριβώς μισούσα, τώρα έχω και ένα βίωμα Αγάπης. Εκεί που πολεμούσα, τώρα έχω και ένα βίωμα Ειρήνης…

 

Για πρώτη φορά στον πλανήτη – ο πλανήτης είχε Επιλογή…

Πριν τον Κύριο – δεν είχε…

 

Εάν κάποιος έχει συνηθίσει να ζει μια ζωή μίζερη, και δεν ξέρει πως είναι ο αέρας της Ελευθερίας, δεν έχει Επιλογή… Και δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για αυτό..!

Γιατί δεν έχει Βίωμα Ελευθερίας. Δεν ξέρει πως είναι. Πώς να το επιλέξει;;;

 

Πως μπορείς να κατηγορήσεις έναν Σκλάβο που δεν επιλέγει την Ελευθερία του; Λέει:

- «Εγώ δεν ξέρω πως είναι να έχω Ευθύνη Εαυτού. Δεν ξέρω πως είναι να παίρνω Ευθύνη και Πρωτοβουλίες. Εγώ κάθε πρωί που ξυπνάω, ξέρω μόνο να υπηρετώ…».

 

- «Ωραία», του λέει ο Κύριος. «Εγώ θα σου δείξω. Θα σε πάρω, θα σε πάω μια βόλτα, θα πάρεις Ευθύνες, θα πάρεις Πρωτοβουλίες, και μετά θα σε φέρω πάλι εδώ».

 

Τότε αν τον ρωτήσεις: «Θέλεις να επιστρέψεις στο μπουντρούμι, ή να ζήσεις ελεύθερος;», θα ξέρει τι να απαντήσει. Θα έχει Βίωμα, άρα και Επιλογή…

Μπορεί να θελήσει να γυρίσει στο μπουντρούμι – αλλά θα είναι Επιλογή…

 

Το Πονηρό βέβαια σκέφτηκε, πως αν εξαφανίσει το Σώμα του Κυρίου, θα καταστρέψει και την Αγάπη που έφερε… Είπε: «Εντάξει, τη Μητέρα Μαρία δεν μπόρεσα να την σταματήσω, Τον γέννησε – έχω καταστρέψει βέβαια τη Γέφυρά Της για πολύ κόσμο – τώρα όμως το επόμενο βήμα είναι να καταστρέψω τον Κύριο. Αν εξαφανίσω το Σώμα Του, θα εξαφανιστεί και η Ενέργεια Του»….

 

Βέβαια αυτό δεν είναι δυνατόν να συμβεί… Γιατί από την στιγμή που γειώθηκε η Αγάπη ως Ενέργεια, είναι και θα είναι πάντα διαθέσιμη ως Επιλογή.

Το Μυαλό όμως (δηλαδή το Πονηρό) νομίζει πως ότι βλέπει είναι η Αλήθεια….

Κι έτσι θέλησε να εξαφανίσει το Σώμα πιστεύοντας πως έτσι θα εξαφανίσει την Αγάπη, ή την Επιλογή της Αγάπης…

 

Φυτεύοντας όμως έναν Σπόρο Αγάπης, έχουμε παράλληλα και μια Αντίδραση.

Κάποιος άλλος θα φυτέψει και ένα άλλον σπόρο, τον Σπόρο του Πονηρού.

Και πολύ σωστά Τον ρωτούν οι μαθητές Του:

- «Κύριε, γιατί να αφήσουμε τον Σπόρο του Κακού να ανθίσει; Να μην τον βγάλουμε, και να αφήσουμε μόνο τον Σπόρο του Καλού;»…

 

(Δεν θα κερδίζαμε 2.000 χρόνια;) Ο Κύριος όμως απάντησε:

- «Είναι Θέλημα Θεού, ο Σπόρος του Κακού να βγάλει καρπούς. Γιατί μόνο έτσι μια Ψυχή θα έχει τη Δυνατότητα της Επιλογής από ποιόν Καρπό να φάει…».

 

Εάν ανατρέξετε στις Γραφές, είχε πει τότε:

- «Θα έρθει άλλος να ξεριζώσει το Κακό»….

 

Θέλημα Θεού είναι για 2.000 χρόνια και τα Δύο Δέντρα να βγάζουν Καρπούς, και ο καθένας να έχει την Επιλογή από πού θα φάει…

 

Σοφά ο Θεός, μας βοηθά να ωριμάσουμε στις Επιλογές μας…

Γιατί μια Ψυχή χρειάζεται  στάδια και επιλογές για να ωριμάσει.

Δεν μπορείς δύο χρονών ξαφνικά  να διευθύνεις μια Επιχείρηση…

Θα πρέπει να μάθεις να εργάζεσαι, να επιλέγεις, να πάρεις ευθύνες, πρωτοβουλίες…

Χρειάζεται να προετοιμαστείς και να ωριμάσεις

 

Γνωρίζοντας λοιπόν ο Κύριος  την Αλήθεια και το Θεϊκό Σχέδιο, λέει:

- «Θα αφήσετε το Σπόρο να ανθίσει και να βγάλει τα Αγριόχορτα. Ο Θεός Μου, ο Πατέρας Μου θα στείλει κάποιον άλλον να τα ξεριζώσει..».

 

Μάθετε λοιπόν, πως Αυτός που θα ξεριζώσει το Κακό, είμαι εγώ.

Και το Όνομά Μου είναι Δαυίδ.

 

Θα πάρετε μια γεύση σε λίγο, στα μικρά σώματά σας…

Πως γίνεται αυτό;

Απλά βάζεις το χέρι σου «μέσα» και… το τραβάς…

 

Πως είναι να ξεριζώνεις…

Μπαίνεις μέσα στον Κήπο, βρίσκεις τα «αγριόχορτα», τα τραβάς, και τα πετάς…

Και ελευθερώνεις τις Ψυχές…

Ελευθερώνεις δηλαδή το Χώμα από τα Παράσιτα.

Έτσι, όσο είμαι εν ζωή, θα καθαρίζω Ψυχές.

 

Θα κάνω μια μικρή παρένθεση εδώ…

Θα σας πω μια απορία που είχα και τότε. Έβλεπα τον Κύριο να κάνει τα Θαύματα, και τον Κύριο:

- «Κύριε, πως το κάνεις; Μπορείς να μου πεις πως το κάνεις;»…

- «Απλά το ζητάω από τον Πατέρα Μου. Το ζητάω – μου το δίνει – και εγώ το προσφέρω»…

 

Τώρα – σε αυτή τη ζωή – αρχίζω και κατανοώ τι ήταν αυτό που μου έλεγε τότε…

 

«Έ, ωραία», θα πει κάποιος, «…κι εγώ το ζητάω. Γιατί δε μπορώ να το κάνω;»…

 

Το Πονηρό «δουλεύει», αν πάρει τις Αλήθειες και τις στρεβλώσει…

Αμερικανιές, και βιβλία με τίτλους: «Γίνε Θεός στη ζωή σου», «Άλλαξε σκέψη-άλλαξε ζωή», «Ζήτησε και θα σου δοθεί»… παίρνουν τις Αλήθειες και τις βάζουν στο Νου και τις καταστρέφουν. Λένε: «Ναι έχεις Δύναμη, ναι έχεις δυνατότητες, ναι είσαι Θεός», και μετά σε οδηγούν στη Φαντασίωση – και όχι σε Περπάτημα…

 

Κι εσύ, που στο μυαλό σου «Είσαι Θεός, και έχεις Δύναμη, και Δυνατότητες», δίνεις «εντολή» και λες: «Από σήμερα θέλω να με αγαπάς», «Από σήμερα θέλω το παιδί μου να είναι αλλιώς»… Αρχίζεις και ζητάς πράγματα για τη μάνα σου, τον πατέρα σου, τη γυναίκα σου, το παιδί σου…

 

Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει πως θέλεις να χρησιμοποιήσεις τη Θεότητα…

Και μάλιστα όχι για να περπατήσεις – αλλά για να την χειριστείς… να την ελέγξεις…!!!

 

Έτσι λοιπόν, για να κλείσουμε την παρένθεση, το Δώρο που ζητάς θα σου δοθεί όταν θα το έχεις κατακτήσει – όταν δηλαδή θα έχεις περπατήσει στο Δρόμο σου, και θα έχεις ωριμάσει με τέτοιο τρόπο ώστε όταν θα το λάβεις θα γνωρίζεις πώς να αξιοποιήσεις σωστά στην πορεία σου…

 

Τότε, όταν θα φτάσετε στη Θεότητα σας, επειδή είστε Θεός οτιδήποτε σκέφτεστε θα συμβαίνει – όχι επειδή το σκεφτήκατε συμβαίνει, και είστε Θεός…

 

Γιατί όμως οτιδήποτε σκέφτεστε συμβαίνει όταν είστε σε Θεότητα;

Γιατί εκεί δεν υπάρχει Προσδοκία. Ούτε Θέλω. Ούτε Δόλος.  Δεν υπάρχει Όφελος…

Αυτή είναι και η διαφορά η σκέψη του Θεού, από την σκέψη του Ανθρώπου…

 

Αφήνοντας λοιπόν ο Γεωργός το Κτήμα ελεύθερο, είδε ότι οι Επιλογές μας θρέφουν τα Αγριόχορτα, και πνίγουν τα Φυτά… Λέει λοιπόν:

 

- «Σας φύτεψα Σπόρους για να δώσετε Καρπούς. Σας άφησα «ελεύθερη» την Επιλογή, αλλά οι Καρποί σας δεν έδωσαν Φρούτα - ποτίζετε συνεχώς τα Αγριόχορτα. Επειδή όμως αυτό το Κτήμα μου ανήκει (είναι δικό μου λέει ο Πατέρας), δεν μπορείτε πλέον να κάνετε ότι θέλετε. Θα στείλω έναν Κηπουρό, για να το καθαρίσει».

 

Και φτάνουμε στη σημερινή εποχή, και στη σημερινή κατάσταση…

Αυτό που βλέπετε, και βιώνετε σήμερα είναι το Κτήμα του Πατέρα γεμάτο Αγριόχορτα.

Αυτό που συμβαίνει και θα συμβαίνει από εδώ και πέρα – είναι το «ξεχορτάριασμα» και το ξεβρόμισμα αυτού του Κτήματος είτε στο μικρόκοσμό σας, είτε στο μακρόκοσμο που ζούμε…

 

Δηλαδή, μέσα από τον δικό μας μικρό κόσμο, φεύγουν κακίες, θυμοί, ζήλιες – ενώ παράλληλα από τον μακρόκοσμό μας θα καταρρέει οτιδήποτε ψεύτικο υπάρχει…

Όπως για παράδειγμα, σχέσεις που δεν λειτουργούσαν, επαγγελματικές επιλογές που ήταν εκ του πονηρού, φίλοι και φιλίες που ήταν από συμφέρον…

 

Αν λοιπόν με αφήσεις… αν με αφήσεις - προσέξτε τι λέω – και βάλω το χέρι μου μέσα στην κοιλιά σου και τραβήξω ένα Αγριόχορτο (από τον μικρόκοσμό σου), αυτό εκ των πραγμάτων θα ανεβάσει τη δόνησή σου. Αλλά σε μια βδομάδα, δέκα μέρες, αυτό αναπόφευκτα θα έχει αντανάκλαση και στο μακρόκοσμό σου.

 

Την Πρώτη φορά ο Θεός έστειλε Σπορέα.

Τη Δεύτερη φορά, πάλι Σπορέα θα στείλει; Δεν υπάρχει περίπτωση….

Αυτή τη φορά έστειλε Κηπουρό.

 

Τον Σπορέα, τα Παράσιτα μπορούν να τον δαγκώσουν…

Θα βάλει τα χέρια του μέσα στο χώμα, και οι αρουραίοι θα τον ματώσουν…

Τον Κηπουρό όχι. Ο Κηπουρός έρχεται με γάντια. Με στολή…. Έχει Θεϊκή Προστασία.

Θα βάζει το χέρι του, και θα τραβάει τα Αγριόχορτα…

 

Σε μικρογραφία το ίδιο πράγμα γίνεται και σε εσάς…

 

Για 2.000 χρόνια, στο ασυνείδητό σας υπήρχε η Καταγραφή πως:

«Αν βάλω το Καλό μέσα μου, θα με δαγκώσουν οι αρουραίοι»…

Τώρα που θα σου πω: «Βάλε το χέρι σου μέσα, για να ξεριζώσεις τα Αγριόχορτα», έρχεται η μνήμη από το ασυνείδητο και λέει «Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση. Μια φορά πήγα να βάλω τον Σπόρο και με δαγκώσανε. Τώρα τι να κάνω;»…

 

Ε, αυτό που κάνατε μέχρι τώρα ήταν να προσεύχεστε στο Θεό να σας βοηθήσει να βλαστήσει ο Σπόρος σας. Έπιανε, αλλά την ίδια στιγμή από δίπλα, τα Αγριόχορτα μεγαλώνανε…

 

Άρα , το να κάθεσαι και να προσεύχεσαι με σκοπό να βλαστίσει το Καλό, «δεν δουλεύει»…

Χρειάζεται να βάλεις το χέρι σου και να ξεριζώσεις τα Αγριόχορτα…

 

Ναι, αλλά εσύ λες «Φοβάμαι» ….

Φοβάσαι, γιατί τον Σπορέα επί της Γης τον σταυρώσανε, και αυτό είναι καταγεγραμμένο στο ασυνείδητό σου. Έρχεται λοιπόν το Πονηρό, παίρνει τον Σταυρό (το Σύμβολο του Κυρίου) και το συνδέει μέσα σου με πόνο, μαρτύρια, φόβο και θάνατο…

 

Το πιο ιερό Σύμβολο Αγάπης και Απελευθέρωσης, γίνεται Σύμβολο Πόνου και Συμφοράς...

 

Εκεί που ο Ουρανός (κάθετος άξονας) ενώνεται με τη Γη (οριζόντιος άξονας), ο Άνθρωπος ολοκληρώνεται… Στο Σημείο που σταυρώνει τον Εγωισμό για χάρη της Αγάπης, από εκεί μεταβαίνει στην Αιώνια Ζωή…

 

Αυτό το Σημείο – το Σημείο του Σταυρού – στο ασυνείδητο του ανθρώπου για 2.000 συνδέθηκε είτε με το Μαρτύριο, είτε με Προστασία (να με φυλάξει από το Κακό)…

Δεν συνδέθηκε με τη θετική του διάσταση…

Δε συνδέθηκε με τη σιγουριά ότι εφόσον επιλέγεις να τάσσεσαι με τον Πατέρα Σου, τον Κύριο Σου, την Μητέρα Μαρία, και το Άγιο Πνεύμα, δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο. 

Έχεις τα πάντα….

 

Ο Σταυρός έγινε Άμυνα – όχι Περπάτημα…

Ένα σχήμα φοβικό και μαρτυρικό, χωρίς ίχνος από την Αίγλη, την Ανάταση, και την Αξία που του αρμόζει. Καταστράφηκε…

 

Όμως, στην Καινούργια Εποχή που θα ξημερώσει, είναι Ανάγκη να καταργήσουμε οτιδήποτε «μαρτυρικό» κουβαλάμε στο μυαλό μας, για  να αρχίσουμε σιγά σιγά να ερχόμαστε σε επαφή με μια άλλου είδους Ενέργεια – μια Ενέργεια που για πρώτη φορά ρέει στον Πλανήτη: την Ενέργεια της Ψυχής μέσα στο Σώμα…

 

Βάλτε δίπλα δίπλα δύο ανθρώπους.

Σώμα το ένα, σώμα και το άλλο (αντίγραφα, φωτοτυπία)...

Το ένα έχει Μυαλό - το άλλο έχει Ψυχή.

  • Αυτό που έχει Μυαλό θα πηγαίνει συνέχεια βάσει του συμφέροντος, των επιλογών που βολεύουν τους άλλους, θα κάνει λιγότερο «θόρυβο», και θα είναι γεμάτο Προσδοκίες σε σχέση με τους άλλους…
  • Αυτό που θα έχει Ψυχή, θα ασχολείται μόνο με τις Ανάγκες της Ψυχής του.

 

Αυτό όμως οδηγεί σε δύο τελείως διαφορετικούς Δρόμους…

Ο  πρώτος δρόμος θα οδηγεί στο γκρεμό.

Η Γη για τα επόμενα χίλια χρόνια δεν θα φιλοξενεί όσους θελήσουν να μένουν στον πλανήτη με Μυαλό. Το Μυαλό τελειώνει…

Αν κάποιος τώρα επιλέξει το Δρόμο της Ψυχής – θα περπατάει…

 

 

 

- Πως καταλαβαίνουμε αν έχουμε μέσα μας Μυαλό ή Ψυχή;

 

Όσο περισσότερο Μυαλό έχεις, τόσους περισσότερους Κύκλους κάνεις.

Όσο περισσότερη Ψυχή έχεις, τόσο περισσότερο περπατάς και κάνεις καινούργια πράγματα.

 

Μυαλό – Κύκλος.

Ψυχή – Ευθεία, Περπάτημα…

 

Κι επειδή είναι πλέον η Επιλογή του Γεωργού να μην υπάρχουν στη Γη Σώματα με Μυαλά, αλλά μόνο Σώματα με Ψυχή, αυτό που θα συμβεί τα επόμενα χρόνια (και ήδη έχει ξεκινήσει) είναι να βλέπουμε μαζικές «αποχωρήσεις»: λοιμοί, ατυχήματα, σεισμοί, αιφνίδιοι θάνατοι, θύματα…

 

Θα φεύγουνε «καραβάνια»…

 

Η Γη θα γίνει Ιερός Πλανήτης, και ο λόγος που πολλοί επιλέγουν να αποχωρήσουν από αυτήν είναι επειδή έχουν πολύ Μυαλό στο Σώμα τους, και δεν αντέχουν την Καινούργια Δόνηση… Αυτοί φεύγουν, και δεν θα ξανακατέβουν ποτέ σε αυτόν τον πλανήτη.

Θα ξαναενσαρκωθούν σε κάποιον άλλον - β’ κατηγορίας - πλανήτη μέχρι να ολοκληρωθεί η προσωπική τους διαδρομή.

 

Αν τυχόν είσαι ήδη Ψυχή σε Σώμα, αλλά φοβάσαι να προχωρήσεις και να περάσεις τη διαδικασία της Μεταμόρφωσης, μπορείς να επιλέξεις να φύγεις και να επιστρέψεις στη Γη μετά από είκοσι – πενήντα χρόνια, όταν θα έχει τελειώσει η Μετάλλαξη – να το βρεις «έτοιμο»… Βέβαια θα χάσεις ένα μεγάλο «σχολείο», αλλά είναι και αυτό μια Επιλογή.

 

Άρα, ή φεύγουν Μυαλά Μυαλά, ή φεύγουν Ψυχές που θα επιστρέψουν, γιατί δεν μπορούν να αντέξουν αυτό το «καζάνι» που θα βράζει και θα πετάει έξω πράγματα.

 

Έτσι, αυτό που θα συμβαίνει στον πλανήτη από εδώ και πέρα… είναι αυτή η Επιλογή.

Σε αυτό όμως οι άνθρωποι χρειάζονται Πλοηγούς, και γι’ αυτό το λόγο ήρθαν και οι Απεσταλμένοι. Εδώ και πάλι, θα ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση.

 

Υπάρχουν άτομα εδώ μέσα που θα παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτήν τη Πορεία. Εσείς μπορεί να μην το γνωρίζετε σήμερα που μιλάμε, ή να μην σας είναι τελείως ξεκάθαρο, ή να μην το αισθάνεστε, όμως οι Ψυχές οι οποίες είναι σε Υπηρεσία από πριν γεννηθούν σιγά σιγά θα το ανακαλύπτουν.

 

Η διαφορά του Κυρίου με τους υπόλοιπους Μύστες που επισκέφτηκαν τη Γη, είναι οτι Εκείνος ήταν σε Υπηρεσία. Μπορεί όλοι να είχαν παρόμοιες δυνατότητες, την Αίσθηση και την Πρόσβαση στην Θεότητα, όμως Εκείνος ήταν πιο κοντά στον Πατέρα. Μόνο Ένας που είναι τόσο κοντά στον Πατέρα παίρνει Εντολές κατ’ ευθείαν από Αυτόν και τις εκτελεί.

Οι υπόλοιποι απλά βλέπουν το Μεγαλείο – αλλά δεν είναι σε Υπηρεσία.

 

Είχαν έρθει σε κάποιο σεμινάριο στην Αθήνα κάποιοι που ακολουθούσαν τον Βουδισμό, καθώς και άτομα που ασκούσαν εναλλακτικές θεραπευτικές τεχνικές, και έκαναν ερωτήσεις…

 

Ας το λήξουμε αυτό το θέμα – δεν υπήρξε ποτέ πιο Θεϊκή Ενέργεια σε Σώμα, από τον Κύριο. Ποτέ. Αν κάποιος επιλέγει να παρακολουθεί ομάδες Β’ κατηγορίας, αντί για Champions League, είναι δικαίωμά του. Επιλογές είναι αυτές. Όμως η Αλήθεια είναι αυτή…

 

Στην Καινούργια λοιπόν Εποχή που ανατέλλει, θα  αφαιρέσουμε από μέσα μας τον «Σταυρό της Συμφοράς». Αν κάποιος μπορεί να του δίνει την Αξία που του αρμόζει, και να βιώνει την Ανάταση μέσα από αυτόν μπορεί να τον χρησιμοποιεί, αλλά μόνο έτσι:

 

«Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού Του, της Μητέρας Μαρίας, και του Αγίου Πνεύματος»…

 

Για τους υπόλοιπους, από δω και πέρα ο Συμβολισμός θα αλλάξει.
Ειδικά για όσους ασχολούνται με τις Θεραπείες.

Το καινούργιο Σύμβολο είναι: το Πεντάκτινο Αστέρι.

Αυτό που ζωγραφίζατε όταν ήσασταν μικροί, χωρίς να γνωρίζετε γιατί…

Σήμερα θα σας αποκαλυφθεί ο λόγος.

 

Ήρθε η ώρα να σας το αναγνωρίσετε – και μέσα σας, και δημόσια…

 

Ο λόγος που πολλοί από εσάς όταν ήσασταν παιδιά ζωγραφίζατε το Πεντάκτινο, ήταν γιατί ασυνείδητα γνωρίζατε πως κάποτε θα ερχόσασταν σε επαφή με Αυτόν που θα φέρει αυτό το Σύμβολο. Ως παιδιά γνωρίζουμε την Αλήθεια. Γνωρίζουμε τις Επιλογές της Ψυχής μας.

Τώρα, είναι η ώρα, να έρθετε σε επαφή με το Πεντάκτινο Αστέρι σε Σώμα.

 

Όταν είπα πριν από δέκα δεκαπέντε ημέρες στην Αθήνα, ότι το καινούργιο Σύμβολο θα είναι το Άστρο του Δαυίδ, πολλοί νόμιζαν πως θα είναι το Εξάκτινο, αυτό που έχει η σημαία του Ισραήλ. Ο Νέος Συμβολισμός  είναι το Πεντάκτινο. Όταν θα το χρησιμοποιείτε, θα το κάνετε ως εξής:

 

  1. Εις το Όνομα του Πατρός,

(Πρώτα ο Θεός, ο Ένας και Μοναδικός-στην Κορυφή μας)

  1. … του Υιού Του Ιησού Χριστού,

(Μετά ο Κύριος - από την Κορυφή στο δεξί μας πόδι)

  1. …του Υιού Του Δαυίδ

(Τρίτος στη σειρά, ο Δαυίδ  - από το δεξί πόδι, στον αριστερό  μας ώμο)

  1. … της Μητέρας Μαρίας  (μέχρι και σήμερα, σε λίγο θα αλλάξει)

- από τον αριστερό στον δεξί μας ώμο)

  1. …και του Αγίου Πνεύματος,

(Πέμπτο είναι το Άγιο Πνεύμα - από τον δεξί ώμο, στο αριστερό μας πόδι)

… «Αμήν» ( Κλείνει πάλι πίσω στον Θεό – από το αριστερό πόδι στην Κορυφή μας)

 

Στην Καινούργια Εποχή, στέλνοντας ο Γεωργός τον Κηπουρό Του, το Πεντάκτινο Αστέρι όπως καταλαβαίνετε έχει μεγάλη Δύναμη.

 

Κάποιος που αισθάνεται πολύ οικεία με τον Κύριο μπορεί να χρησιμοποιεί τον Σταυρό.

Απλά υπάρχει ήδη στη Γη μια «Γεννήτρια» σε Σώμα, που μετά τον Κύριο, είναι η πιο κοντινή στο Θεό που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη.

Μετά τον Υιό Του Ιησού Χρηστό, ο Υιός Του Δαυίδ…

 

Όσοι ήσαστε Θεραπευτές και κάνετε Θεραπείες, εφόσον σήμερα θα σφραγιστούν τα πλέγματα σας με το Πεντάκτινο Αστέρι, θα το χρησιμοποιείτε στο δεξί σας χέρι, και θα ακουμπάτε οποιονδήποτε θέλετε να θεραπευτεί.

 

Αυτό θα συμβαίνει χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ο λόγος είναι, επειδή η φόρτιση του Συμβόλου είναι με Καθαρή Δύναμη…

Ακόμα  η Ανθρωπότητα δεν έχει προλάβει να το καταστρέψει…

Βέβαια, το Πονηρό είναι πολύ έξυπνο. Πάντοτε φροντίζει από πριν πως θα καταστρέψει ένα Σύμβολο. Θα σας πω και άλλα…

 

Όταν ήμουν μικρός τα βιβλία μου ήταν γεμάτα με το Πεντάκτινο…

Και πάντα με τον ίδιο τρόπο: η «Κορυφή» επάνω, και τα δύο του «πόδια» κάτω.

Ψάχνοντας πρόσφατα, είδα πως ορισμένοι χρησιμοποίησαν το Αστέρι ανάποδα, δηλαδή με την «Κορυφή» προς τα κάτω επάνω, και τα δύο «πόδια» απάνω.

 

Ρώτησα τον Πατέρα γιατί συμβαίνει αυτό, και Εκείνος μου είπε πως όσοι το χρησιμοποιούν ανάποδα είναι γιατί έχουν Ενοχές. Η Ενοχή τους «χρησιμοποιεί» για να μην ξεκινήσουν από την «Κορυφή» - από τον Πατέρα.  Τους «απαξιώνει» ώστε να μην Τον κοιτάξουν στα Μάτια, να μην στραφούν σε Αυτόν… Έτσι, γυρίζουν το Αστέρι ανάποδα…

 

Για το ίδιο λόγο, οι Γραφές αναφέρουν πως ο Απόστολος Πέτρος ζήτησε να σταυρωθεί ανάποδα – από την Ενοχή του που τον αρνήθηκε, θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο να σταυρωθεί όπως Εκείνος. Ζήτησε να σταυρωθεί με το κεφάλι του (την κορυφή του) προς τα κάτω, και τα πόδια του προς τον Ουρανό…

 

Αυτά όμως δεν μας ενδιαφέρουν…

Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι ότι σε λίγο θα πάμε να ξεριζώσουμε φόβους και άλλα Αγριόχορτα που έχουν ριζώσει μέσα σας…

Προσέξτε – αυτό δεν συμβαίνει κάθε φορά.

Αυτό που θα συμβεί σήμερα είναι Δώρο.

 

Ποτέ ο Θεός δεν βάζει το Χέρι Του να ξεριζώσει το Φόβο, και να ξορκίσει τους προσωπικούς σας δαίμονες. Δεν το κάνει ποτέ. Το κάνει μόνο όταν χρειάζεται συγκεκριμένες Ψυχές να περπατήσουν. Δεν είναι για όλους.

Αν ήταν έτσι, θα τους μάζευε όλους σε μια πλατεία, και θα τους καθάριζε από τη θέματά τους... Αλλά δεν είναι έτσι…

 

Όταν κι εγώ κάποτε φοβόμουν να περπατήσω, εμφανίστηκε ο Κύριος και μου είπε:

«Αυτά τα δύο θα στα πάρω εγώ. Πολεμάς ένα μήνα, δύο μήνες, και δεν τα’ αφήνεις με τίποτα. Δε γίνεται να περιμένουμε, έχουμε δουλειά να κάνουμε. Άστα, θα στα πάρω εγώ».

 

Μια που το είπε, και μια που έγινε.

Και δεν το ζήτησα. Δεν πήγα να ζητήσω. Έλεγα: «Θέλω να τα κρατήσω»…

Ε, μου τα πήρε με το ζόρι.

 

Μερικές Ψυχές έχουν αυτό το Προνόμιο.

Να τους παίρνουν με το ζόρι βάρη που δεν θέλουνε να αφήσουνε…

 

Έτσι, λοιπόν το Πεντάκτινο Αστέρι έχει το εξής πλεονέκτημα:

 

Εις το Όνομα του Πατρός…

Δεν μπορούμε με τίποτα να Τον δούμε.

 

Εις το Όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού…

Δεν μπορούμε να Τον δούμε – μπορούμε μόνο να Τον αισθανθούμε…

 

Εις το Όνομα του Υιού Του Δαυίδ…

Μπορούμε και να Τον δούμε και να Τον αισθανθούμε…

 

Η Μητέρα Μαρία…;;;;

Μετά από κάτι που μπορώ να βλέπω και να αισθάνομαι, με πηγαίνεις σε κάτι που δεν μπορώ να βλέπω, αλλά να αισθάνομαι;;;

 

Η Γείωση του Αγίου Πνεύματος, είναι πάντοτε διαθέσιμη για όλον τον Κόσμο…

Όποιος θέλει, όποτε το θελήσει, παίρνει τη Φώτιση. Όποιος δεν θέλει, δεν την παίρνει…

Και η Φώτιση είναι σε απλά πράγματα. Αρκεί να είσαι παρών…

 

Το πρόβλημα είναι με τη Τέταρτη Θέση…

Γιατί στην Κορυφή είναι ο Πατέρας, γειώνεται στη Γη ο Υιός Του, έρχεται να καθαρίσει τη Γη ο Δεύτερος Υιός Του, και μετά… σερνόμαστε…

Τι καλά που θα ήταν να είχαμε και την Παναγία σε Σώμα εεε;;;;  Δεν θα ήτανε;;;

Ποια λείπει όμως;; Και στην ίδια ευθεία με τον Κύριο..

Ποιά αρνείται  να πάρει τη Θέση της σε Σώμα, με την Ενέργεια της Μητέρας Μαρίας;;;

 

Αρνούμενη να καθίσει στη Θέση της εκείνη που έχει επιλεχθεί, αυτό που δεν καταλαβαίνει είναι πως έτσι δεν μπορούν να καθίσουνε στη Θέση τους κι αυτές που την ακολουθούνε…

Γιατί κάθε προχωρημένη Ψυχή έχει και κάποιους ανθρώπους που την ακολουθούνε.

Κάποιες Ψυχές είναι Δάσκαλοι ή Δασκάλες άλλων Ψυχών.

 

Οπότε κάποιοι εδώ μέσα, αρνούνται να καθίσουν στη Θέση τους…

Πρώτη το κάνει η Χριστίνα…

Αρνείται να είναι η Ενέργεια της Παναγίας επί της Γης…

 

Οπότε το Αστέρι δεν έχει ακόμη τη Δύναμη που του αρμόζει…

Γι αυτό το λόγο είπα νωρίτερα,

 

Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού Του Ιησού Χριστού, του Υιού Του Δαυίδ, της Μητέρας Μαρίας  (ακόμα), και του Αγίου Πνεύματος.

 

Η δεύτερη που αρνείται να πάρει τη Θέση της, ξέρει πολύ καλά ποια είναι (υπέδειξε μια κοπέλα από τις παρευρισκόμενες). Η Αποστολή της είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που φαντάζεται. Φοβάται και την αρνείται. Το δράμα είναι ότι γνωρίζει, αλλά φοβάται να δεχθεί…

Εάν δεν γνώριζες δεν θα είχες πρόβλημα…

 

 

 

 

Το ίδιο συνέβη και με την Χριστίνα.

Όταν με είδε πρώτη φορά, γνώριζε. Αλλά φοβόταν να το δεχθεί…

Αυτό που δεν ήξερε – και το ακούτε για πρώτη φορά εδώ μέσα – είναι ότι αρνούμενη να κάτσει εκείνη στη Θέση που της αρμόζει, για καιρό προτιμούσε, να μην κάτσει και ο Δαυίδ στην Θέση που του αρμόζει…

 

«Εάν δεν κάτσεις εσύ, δεν θα χρειαστεί να κάτσω κι εγώ…»

 

Για να μην κάτσεις στην Θέση που σου αρμόζει, μόνο ένας τρόπος υπάρχει…

Αν είμαι το Πονηρό, θα σε κάνω να ασχολείσαι συνεχώς με τις αδυναμίες και την αναξιότητα που νομίζεις ότι έχεις. Όταν συνεχώς ασχολείσαι με την αδυναμία και την αναξιότητά σου, τότε δεν κάθεσαι στην Θέση που σου αρμόζει. Άσχετα αν η Ψυχή σου γνωρίζει…

 

Οπότε σε μικρογραφία, η Χριστίνα πάντοτε ασχολιόταν με τις αδυναμίες μου – και όχι με τις Δυνάμεις μου. Ήταν ένας έμμεσος τρόπος για να μην προχωρήσει…

Έτσι, καθρέπτισε την δυνατότητά μου να εκφράζω τη Δύναμη μερικές φορές σα μικρό παιδί, βλέποντας μόνο το «μικρό παιδί» - και όχι τη Δύναμη…

 

Αυτός που έρχεται πίσω από τον Κύριο – και μάλιστα με την Άδεια να χρησιμοποιήσει τη Δύναμη κατά το δοκούν – δεν μπορεί παρά να έχει μια Δύναμη που δεν φαντάζεστε.

 

Τη Δύναμη στο μυαλό σας την θεωρείτε σαν κάτι τρομακτικό ή συντριπτικό.

Δεν μπορείτε να δείτε την απλότητα, ή ακόμα και την παιδικότητα μέσα σε αυτήν…

 

Όντας όμως ερωτευμένη με την Δύναμη με έναν άλλο τρόπο – του ανταγωνισμού και της μάχης – η Χριστίνα δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει τη Δύναμη στην απλότητά της.

Έκανε πάντοτε ότι έλεγε ο Κύριος, ως καλός Αγγελιοφόρος, αλλά χωρίς να βιώνει την διάσταση των πραγμάτων.

 

Έτσι για να τελειώσουμε σήμερα με τις αμφισβητήσεις σχετικά με το «Ποιος Είμαι», τι κάνω, και τι πρόκειται να κάνω, πρώτα θα ξεκινήσουμε με τη Χριστίνα, και μετά με εσάς…

Θα έχετε ανοιχτά τα μάτια σας, για να βλέπετε…

 

Ακολούθησε Διαλογισμός Κάθαρσης από τον Δάσκαλο Δαυίδ, στη Χριστίνα Μανουηλίδου

 

Έλα Χριστίνα…

Κλείσε τα μάτια σου. Aνάσαινε…

Θα λέω και τι κάνω…

 

Σου κόβω το κεφάλι στη μέση.

Με το χέρι μου αφαιρώ Ενοχή.

Αφαιρώ όλα τα σκαμπίλια που δίνεις στον εαυτό σου καθημερινά.

Κάθε μέρα σε χτυπάς. Σε χαστουκίζεις. Κάθε μέρα. Κάντο συνειδητό.

 

Δες, πως χαστουκίζεις τον εαυτό σου κάθε μέρα, και όταν αυτό υπερβαίνει το όριο…

δες πως χαστουκίζεις τους άλλους.

Αφαιρώ κάθε Κρίση και Ενοχή – τώρα….

Νιώθε ότι το κεφάλι σου απλά μεγαλώνει – για να δεχτεί…

Κλειδωμένη Καρδιά.

Μόνο μια Πόρτα είναι ανοιχτή – της Λύπησης…

Δες όλες τις Επιλογές της ζωής σου που έκανες για να σε λυπάσαι, και να σε υποχρεώνεις – τώρα.  Δες όλους τους ανθρώπους που είχες μαζέψει γύρω σου για να τους λυπάσαι…

Δες την αξία που έπαιρνες. Τη Δύναμη που ένιωθες…

 

Κλείνω την Πόρτα τη Λύπησης, και της Αυτολύπησης.

Κλείνω την Πόρτα στο Κακό.

 

Ανοίγω την Καρδιά σου στο Φως: Χαρά – Παιχνίδι – Έρωτας.

Τρία πράγματα που δεν τα έχεις νιώσει πότε.

Σου δίνω στα χέρια σου τον Έρωτα – θα τον προσέχεις σαν τα μάτια σου.

Θα τον φροντίζεις μέχρι να μεγαλώσεις.

«Θέλω να πιάσω τον Κύριο μου».

 

Συνδέω την Καρδιά σου με την Μητέρα Μαρία.

Από σήμερα θα έχεις την ίδια Αίσθηση που είχε εκείνη για τον Κύριο, και Υιό Της.

«Θέλω να σε νιώσω, θέλω να σε αγκαλιάσω, θέλω να σε αισθανθώ.

Θέλω να είμαι Ένα…»…

 

Πάμε πιο βαθιά τώρα. Πάμε στη Δύναμη.

 

Αγριόχορτα, όσα δε φαντάζεσαι. Ερωτευμένη με την Δύναμη.

«Αντέχω, υποφέρω, αλλά είμαι Δυνατή».

Ερωτεύτηκες το Κακό. Ερωτεύτηκες την Υπεροχή. Ερωτεύτηκες την Μάχη.

Ερωτεύτηκες το να αντέχεις.

 

Ξεριζώνω από την κοιλιά σου κάθε έρωτα με το κακό – τώρα…

Και συνδέω την Καρδιά σου με τα γεννητικά σου όργανα – τώρα…

 

Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού Του Ιησού Χριστού, του Υιού Του Δαυίδ, της Μητέρας Μαρίας, και του Αγίου Πνεύματος, Αμήν…

 

Στη συνέχεια ο Δάσκαλος Δαυίδ, απευθύνθηκε στην δεύτερη κοπέλα – στην οποία είχε και νωρίτερα αναφερθεί λέγοντας ότι αρνείται να πάρει τη Θέση που της αρμόζει.

Την ρώτησε το όνομά της, και αν ήθελε να δεχθεί μια ανάλογη Θεραπεία.

Εκείνη δέχθηκε – και ακολούθησε η διαδικασία.

Η κοπέλα με το όνομα Παναγιώτα, είναι μια χαρισματική Θεραπεύτρια που έφερε πολύ έντονα την Ενέργεια της Μητέρας Μαρίας.

Ο Δάσκαλος Δαυίδ της αφαίρεσε τον Φόβο, και τα δικά της Αγριόχορτα, ώστε να μπορέσει αυτή η Ενέργεια να ρεύσει ελεύθερα στο Σώμα της και στην Ψυχή της…

Ενεργοποίησε την Προστασία της Παναγίας (που η κοπέλα ήδη έφερε) και εδραίωσε την ποιότητα της Εμπιστοσύνης,  ώστε να μπορέσει να αφεθεί στη Ζωή και στον Έρωτα.

Έκλεισε λέγοντας της τα εξής:

«Ήρθε η ώρα σου. Δεν μπορείς, ούτε στο ένα εκατομμυριοστό να αισθανθείς, το μέγεθος της Ενέργειας που φέρνεις. Θα σε νιώθουνε από χιλιόμετρα μακριά. Θα έρχονται να σε βρίσκουν από πολύ μακριά»…

 

Έγινε διάλλειμα και ο Δάσκαλος Δαυίδ συνέχισε…

 

Τι θα κάνουμε τώρα…

Για να λάβετε κι εσείς τα Δώρα σας, αν θέλετε θα κλείσετε τα μάτια σας θα κάνουμε ακριβώς το ίδιο και για τους υπόλοιπους. Βέβαια για τον καθένα είναι ιδιαίτερο και διαφορετικό…

Θα δείτε πως θα γίνει. Μετά, θα καθίσω κι εγώ, για να ακούσω τα μηνύματα του Κυρίου…

 

Πριν όμως θα σας πω μερικά πράγματα, για να «καθαρίσει» λίγο ο Νους σας και να μπορέσετε νε μπείτε στην Προσευχή…

 

Κάθε πράγμα έχει τη Στιγμή του και την ώρα του.

Όταν ο Κύριος ρώτησε τους μαθητές του «Ποιος Είμαι», ο Πέτρος τον αναγνώρισε ως Υιό του Θεού. Όμως ο Κύριος δεν τους άφησε να αποκαλύψουν την Ταυτότητά Του την στιγμή της Αναγνώρισης – γιατί ακόμα δεν ήταν η ώρα…

 

Όμως, τι σημαίνει ότι κάποιος έχει Θεϊκή Ενέργεια, ή ότι είναι Υιός του Θεού;

Με το μυαλό κάποιος, νομίζει πως αυτό είναι ένα αξίωμα.

Το βάζει στην κορυφή της Πυραμίδας, και το θαυμάζει ως κάτι πάρα πολύ σημαντικό και θαυμαστό… Θα σας ξεκαθαρίσω τι σημαίνει αυτό, για να μπορέσετε να βάλετε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση… 

 

Καταρχήν, όλα τα σώματα μπορούν να δεχθούν Θεϊκή Ενέργεια.

Όμως τo μέγεθος της Θεϊκής Ενέργειας – δηλαδή το πόσα kw ενέργειας – μπορεί να δεχθεί ένα Σώμα, εξαρτάται από τον «πυκνωτή»…

Ένα πηνίο μπορεί να δεχθεί 5 kw ενέργεια, άλλο 10 kw, κάποιος άλλο 20 kw ενέργειας…

Κάποια σώματα λοιπόν, για x λόγους (είτε λόγω αυτού που έχεις προϋπάρξει στο παρελθόν ή σε προηγούμενες ζωές, είτε επειδή έχεις επιλεχθεί από τον Ουρανό), σου δίνεται ένα Σώμα το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει Θεϊκή Ενέργεια. 

 

Τι σημαίνει Θεϊκή Ενέργεια;

Η Θεϊκά Ενέργεια έχει μια δυνατότητα: Μπορεί και δημιουργεί…

Είναι δημιουργική, η Θεϊκή Ενέργεια.

«Εν αρχή ήν ο Λόγος»…

Οτιδήποτε πει ο Λόγος αυτό συμβαίνει. Πραγματοποιείται… Άλλο επίπεδο δόνησης.

 

Αν έχεις 5 kw ενέργειας, και πεις «Θέλω να μετακινηθεί το βουνό», εεε… το βουνό δεν υπακούει στα 5 kw. Αν όμως έχεις 1.000 kw, και πεις στο βουνό «Μετακινήσου», τότε εκείνο προσκυνάει και μετακινείται γιατί είναι χαμηλότερη δόνηση…

 

Έτσι, μπορεί το μυαλό σας να του δίνει ένα αξίωμα, αλλά όταν ένα Σώμα έχει Θεϊκή Ενέργεια σημαίνει οτι έχει τους δικούς του νόμους – σημαίνει ότι έχει τη δυνατότητα να πλησιάζει άλλα σώματα, να παίρνει φόβους κι ενοχές και να τα καθαρίζει, και να τους δίνει την Ψυχή τους στα χέρια τους.

 

Αυτό ναι…!!! Αυτό μόνο μια Θεϊκή Ενέργεια μπορεί να το κάνει…

Με το μυαλό ημπόρει να παιδεύεστε χρόνια, αλλά για κάποιον που φέρει  Θεϊκή Ενέργεια ένα «Φύγε από εκεί» στο Φόβο (για παράδειγμα) είναι αρκετό για να αφήσει ένα σώμα…

 

 

 

Το μικρό μυαλό θα πει:

 

- «Δηλαδή, μπορώ να κάνω ότι θέλω…!!!»…

- «Όχι, δεν μπορείς να κάνεις ότι θέλεις… Κι εκεί είναι το οξύμωρο…. Δεν σου επιτρέπεται να κάνεις ότι θέλεις. Μόνο διαταγές εκτελείς. Από Αυτόν που σου τις έχει δώσει»…

 

Άρα, έχουμε ένα οξύμωρο…

Ενώ έχεις ένα «πυρηνικό όπλο», και δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις κατά το δοκούν…

Αυτός που δεν το έχει, φαντάζεται πως αν το είχε θα έκανε οτι ήθελε…

Ε, όταν το έχεις, δεν μπορείς να κάνεις ότι θέλεις..

 

- Και τότε γιατί δόθηκε η Θεϊκή Ενέργεια;

 

Για να μπορέσει να προχωρήσει το Έργο επί της Γης…

Που σημαίνει περισσότερα σώματα, περισσότερες Ψυχές σε Σώματα….

 

- Και τι θα κάνω Θεέ μου; Θα μιλάω μόνο;

 

- Όχι, θα κάνεις κι άλλα πράγματα.

  Θα κοιμάσαι έξι ώρες την ημέρα - Διαταγή.

  Έξι ώρες Θεραπείες την ημέρα – Διαταγή.

  Έξι ώρες, θα ασχολείσαι με το Έργο.

 

- Και οι άλλες έξι;;;

 

- Για τις άλλες έξι σου αφήνω την Επιλογή να τις κάνεις ότι θέλεις, για να δω πως θα τις χρησιμοποιήσεις…

 

- Ωραία. Πάλι για το Έργο…

 

Οπότε μην φαντάζεστε αξιώματα…

Δείτε ότι είναι Πορεία…

Κάποτε ήμουν ο Πέτρος. Τώρα, είμαι ο Δαυίδ…

Αν με ενδιέφερε το αξίωμα, θα «έμενα» στον Πέτρο – γιατί αυτό έχει Αξία…

Προχώρημα είναι…

 

Όμως, αυτό είναι μια πληροφορία. Δεν έχει νόημα για εσάς…

Νόημα έχει τι γίνεται μέσα στο δικό σας σώμα. Τι κάνει η Θεϊκή Ενέργεια μέσα σας;;;

Αυτό θέλω να τιμάτε: «Πως ένιωσα» - όχι τι ακούσατε, όχι τι πιστέψατε.

Αλλά τι βιώσατε…

 

Επειδή λοιπόν, σήμερα είναι Ημέρα Δώρων, σε ένα λεπτό που θα κλείσω τα μάτια μου, ότι ότι θέλετε να αφήσετε, θα το βάλετε στο δεξί σας χέρι.

Μια που θα το βάλετε – μια που το πήρα…

Και τελειώσατε… Σας το λέω από πριν.

Και αυτό δεν γίνεται κάθε φορά. Μία και τελειώσατε…

Οπότε κάντε τις Επιλογές σας.

 

Και μετά, θα ακούσουμε και το μήνυμα του Κυρίου από την Χριστίνα..

 

Η Προσευχή που ακολουθεί έγινε από τον Δάσκαλο Δαυίδ, και το μήνυμα δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου.

 

Δαυίδ.

 

Δείτε ότι σας πλησιάζω, και αισθανθείτε το σώμα σας την ώρα που πλησιάζω κοντά σας

Επαφή με το σώμα σας, την ώρα που πλησιάζω…

 

Πλησιάζω…

Έρχομαι να φωτίσω, έρχομαι να σπρώξω, έρχομαι να ξεκαθαρίσω, έρχομαι να καθαρίσω.

Το φοβάστε άνθρωποι; Τι κρατάτε;

Τι δεν θέλετε να δω; Τι δεν θέλετε να ακουμπήσω; Τι δεν θέλετε να καθαρίσω; Τι δεν θέλετε;

 

Δείτε τι δεν θέλετε να δω – τώρα.

 

«Δεν θέλω να δεις ότι….»

«Δεν θέλω να νιώσεις ότι…»

«Δεν θέλω να μου πάρεις….»

 

Τοποθετήστε στο δεξί σας χέρι ότι θέλετε να κρατήσετε για να μην το βλέπουν οι άλλοι.

Ότι υπηρετείτε στα κρυφά…

 

- Ζητάω να φανερωθεί το Κρυφό στο Φανερό.

 

Κατ’ Εντολή Θεού, και κατ’ Υπηρεσία Κυρίου, μπαίνω στα πλέγματά σας, και αφαιρώ ότι δεν θέλετε να δείτε, να φωτίσετε, και οτιδήποτε υπηρετείτε στα κρυφά.

 

- Διατάζω το Πονηρό που φιλοξενείτε να φύγει από τα πλέγματα σας – τώρα.

 

Ελευθερωθείτε – Αναπνεύστε – Προχωρήστε…

Τελειώσαμε.

 

Χριστίνα

 

Η Ψυχή σας κατέβηκε στη Γη, για να βιώσει την Αλήθεια της Νέας Γης.

Η πραγματικότητα της αναζήτησής σας βρίσκεται στη Σύνθεση της Ψυχής σας με το Σώμα σας.

 

Ο Νους φιλοξενεί τους Φόβους, τον Κόσμο, την Παλιά Ζωή, τα «πρέπει» σας..

Τα Σώματα φιλοξενούν Φαντασιώσεις, Αυταπάρνηση, Βία .

 

Καθαρίστε τα Σώματά σας και νιώστε τα.

Ωσάν Ήλιοι με Αξία, με Ανάσα, με Φως, με Ζωή, με Πραγματικότητες, με Δύναμη, με Αγάπη, και ότι αυτό εσείς αγκαλιάσετε…

Με τη Λογική της Ψυχής, και με τη Σοφία του Ουρανού.

 

 

Ουρανός σημαίνει Θεός.

Κοιτάξτε μέσα σας – εκεί θα τον βρείτε.

Μην κοιτάτε στα ψηλά, κοιτάτε από κάτω προς τα πάνω.

 

Η Μητέρα μου Τον έλεγε «ο Θεός μου» και εμένα «το Αστέρι μου»…

Ήξερε στη Γη, ότι είναι η Ευλογία αυτής της Γης. ‘Ήξερε, και δε μιλούσε.

Ουδέποτε εμίλησε. Μόνο Προσευχή – Αγάπη – Δύναμη.

Και όταν έγινε η Σταύρωση, έκλαψε για την Αλήθεια των Προφητών, και συνέχισε να αγκαλιάζει τους ανθρώπους σαν σώματα με φωτεινές Ψυχές.

 

Ουδέποτε ελάλησε «Ποιά ήταν», τι βίωσε, τι άκουσε…

Εκοιμήθη, και ανεστήθη…

 

Ουδείς το ανέφερε…

Οι Ευαγγελιστές έγραψαν οτι εκοιμήθη.

 

Και ως Μάνα εκοιμήθη το Σώμα της.

Η Αγκαλιά Της είναι πάντα φωτεινή – πάντα έτοιμη να αγκαλιάσει τα παιδιά Της.

Ο Θεός Της της δίνει τη Δύναμή Της.

Ουδέποτε ζήτησε να αναφερθεί.

 

Κατ’ Εντολή Θεού, η Θηλυκή ενέργεια και η Αρσενική ενέργεια στη Γη, θα ενωθούν.

Η Μητέρα Μαρία έδωσε την Αγκαλιά Της στη Γη.

Έστειλε την Ενέργεια Της.

Με την Ενέργεια της Μαρίας, θα βρεθούν πολλές Ψυχές.

Οι Αγκαλιές θα ανοίξουνε.

 

Οι Γυναίκες θα πάψουν να πολεμούν τους Άντρες, και οι Άντρες τις Γυναίκες.

Τα παιδιά θα μεγαλώνουν με Αγάπη και με ότι χρειάζονται, χωρίς πόλεμο από τους γονείς του, χωρίς ζήλια, χωρίς κακία, χωρίς «πρέπει»…

 

Θα γεννιούνται με τη δική τους ενέργεια, τη δική τους πραγματικότητα.

Η χρήση της Ομοιότητας θα είναι ανύπαρκτη.

Κάθε νέα Ψυχή που θα γεννιέται στη Γη, θα είναι Μία και Μοναδική όπως είστε και εσείς.

Απλά μετά τη Λήξη του Πολέμου, οι Γονείς θα το αισθάνονται, και θα το μεταδίδουν.

 

Έτσι, το Κακό θα βρίσκει μόνο Αγάπη.

Σαν τον άνθρωπο που βλέπει το αεροπλάνο να φεύγει, και είναι μια κουκίδα.

Έτσι, θα το αποχαιρετήσει. Μέχρι αυτή η κουκίδα να σβήσει και να τελειώσει.

Και τότε η Γη θα έχει μόνο Φως, μόνο Αγάπη, μόνο Γαλήνη, μόνο Χαρά.

 

Τότε, οι άνθρωποι θα νιώσουν την αξία της Ευδαιμονίας – και όχι του Λόγου.

Οι αξίες έρχονται μέσα από τις Αισθήσεις. Μέσα από τις πράξεις του Εαυτού μας.

 

Έτσι κι εγώ στη Γη…

Πρώτα έκανα, μετά έβλεπα την Αξία.

Πρώτα είπα : «Γεννηθήτω το Θέλημά Σου», και μετά σταυρώθηκα.

 

 

 

Ο Πατέρας, είναι Πατέρας όλων μας.

Η Αγκαλιά της Μητέρας, είναι Αγκαλιά για όλους σας.

Η Αγάπη Μου, είναι Αγάπη για όλους σας.

Οι Πραγματικότητες είναι στη Γη, στο Έργο, και στην Ένωση

 

Το Αστέρι που σας δίνει ο Δαυίδ, έχει ένα Χ και ένα Δ.

Αυτός θα σας δίνει Προφητείες.

Η Χριστίνα θα σας καλύπτει Ανάγκες.

 

Ο Δαυίδ θα θεραπεύει – ως εκ θαύματος.

Η Χριστίνα θα θεραπεύει - ως θελήσεως.

Ο Αέρας και η Γη θα είναι μια Θεραπεία – ως οράσεως.

Οι άνθρωποι θα είναι μια Επιλογή – ως Σώμα.

Οι Ψυχές θα είναι μια Απόφαση – ως Περπάτημα.

 

Ο Θεός θα είναι πάντα Θεός και Πατέρας

Η Μητέρα θα είναι πάντα Μητέρα – ως Μαρία, η Αειπάρθενος.

Εγώ θα είμαι πάντα ο Ιησούς Χριστός – ως Κύριός σας.

 

Οι Ανάγκες σας, και οι Ικεσίες σας ακούγονται μέσω της Θελήσεως σας.

 

Δαυίδ ευλόγησεν αυτούς…

 

Δαυίδ.

Σφραγίζω τα πλέγματα σας με το Άστρο του Δαυίδ.

Το καταθέτω στο Μέτωπο σας, κα στο Δεξί σας Χέρι.

Οι Θεραπευτές θα χρησιμοποιείτε το δεξί σας χέρι.

Οι υπόλοιποι θα σφραγίζεστε στο Μέτωπό σας.

 

Εις το Όνομα του Ενός και Μοναδικού Θεού, του Υιού Του Ιησού Χριστού, του Υιού Του Δαυίδ, της Κόρης Χριστίνας, και του Αγίου Πνεύματος…

Αμήν…

 

Μη φοβάστε τίποτα.

 

Χριστίνα.

Ο Θεός και το Φως στη Γη.

Αμήν.

 

(Ο Δαυίδ συνεχίζει…)

 

Λοιπόν, τα Ψέματα τελείωσαν.

Αρκετά με τους Φόβους…

 

Πρώτα σε εσάς, και μετά σε όσους επιθυμείτε, θα μπορείτε να λέτε ότι ήσαστε τυχεροί…

Θα ζήσετε στιγμές που δεν έχει ζήσει άνθρωπος…

 

 

Είτε σας ξαναδώ, είτε όχι, μετά από δύο χρόνια θα θυμάστε ότι κάποιος σας είχε πει ότι είναι ο Υιός του Θεού – και το Όνομα Του Δαυίδ.

 

Αυτό είναι για μένα. Για εσάς όμως, το σημαντικό να θυμάστε είναι ότι ήσασταν παρόντες.

Και ως Παρουσίες έχετε λάβει Ενέργεια. Έχετε λάβει Ευλογία.

Τιμήστε την με το Δρόμο σας.

 

Αυτά που θα συμβούν τους επόμενους μήνες, και αυτά που θα συμβούνε, δεν μπορείτε να τα φανταστείτε. Όταν κάτι είναι ακίνδυνο δεν ασχολούνται μαζί του. Όταν κάτι είναι επικίνδυνο, ασχολούνται μαζί του… Άρα, τους επόμενους μήνες, θα ασχολούνται μαζί μου. Ο λόγος είναι ότι είμαι επικίνδυνος.  Ψεύτικοι θεοί, ψεύτικοι δάσκαλοι, ψεύτικοι γιατροί, ψεύτικοι θεραπευτές… θα ξηλώνονται σαν μπανάνες.

 

Η Αλήθεια είναι μόνο μία.

Η Θεραπεία είναι μόνο μία.

Και γίνεται στο Όνομα του Ενός και Μοναδικού Θεού.

Όλα τα’ άλλα είναι… λόγια…

 

Θα πάρετε Αποφάσεις για τα Ζωή σας – και τον μικρόκοσμό σας…

Και θα πάρετε και Αποφάσεις μέσα σας, για το πώς θα τιμάτε την Ενέργεια.

Η Ψυχή σας επέλεξε να είναι εδώ, νιώστε… και αποφασίστε…

 

Πληροφοριακά…

Για να μην ανησυχείτε και να μην αγχώνεστε – εγώ έχω γεννηθεί με Ανώτερη Προστασία.

Δεν μπορεί να με πειράξει κανένας. Οπότε μην χρησιμοποιήσετε ότι γίνει για να ανησυχείτε.

Η Ενέργεια, οι Ουρανοί είναι μαζί  μου. Αυτοί που με «ακολουθούν», δεν μπορείτε να φανταστείτε ούτε ποιοι είναι, ούτε πόσοι… Όταν κάνει μια Επιλογή ο Ουρανός, στέλνει και τους κατάλληλους.

 

Αν θέλετε μέσα σας να τιμήσετε το Άστρο του Δαυίδ – το Πεντάκτινο Αστέρι – ακούσατε γιατί έχει τεράστια Δύναμη. Γιατί έχει και το Χ, έχει και το Δ.

Τιμάμε τον Κύριο και την Δύναμή Του…

Ο Δαυίδ θα τιμήσει την Δύναμη του Κυρίου, που δεν του επέτρεψε ο Θεός να εκδηλώσει στη Γη – κατ’ Εντολήν Του.

 

Ήρθε ο καιρός για τη Διάδοση, για να πάμε στη Σταύρωση, και την Ανάληψη…

 

Θα σας πω μερικά πράγματα σχετικά με το μήνυμα για την Μητέρα Μαρία…

Όταν μια Ψυχή ολοκληρώνει τον Κύκλο της στη Γη, πάει σε Ανάληψη.

Σημαίνει ότι δεν επιστρέφει πια σε άλλη ενσάρκωση επί της Γης.

 

Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, η Ανάληψη συνέβαινε εφόσον «πέθαινες» με Σώμα.

Αυτή τη φορά, η Ανάληψη για πρώτη δορά στον πλανήτη, θα γίνει εν ζωή.

Δεν θα χρειαστεί να αφήσω το Σώμα μου.

Θα είμαι σε Ανάληψη σε Σώμα.

 

Κρατήστε το ως Πληροφορία.

 

 

Έτσι λοιπόν, και η Μητέρα Μαρία, ολοκληρώνοντας το Έργο με την Αγάπη και τη Δύναμη που είχε, πήγε σε Ανάληψη – όπως και ο Κύριος.

 

Βέβαια αυτό δεν το ανέφερε κανένας.

 

Για  κάποιο λόγο έχω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη Θεσσαλονίκη για Αποκαλύψεις – για κάποιο λόγο (που δεν θα σας τον πω σήμερα). Θα σας δώσω λοιπόν και μια άλλη πληροφορία, που δεν γνωρίζετε, και δόθηκε πριν λίγο καιρό στην Χριστίνα.

 

Αυτό λοιπόν που δεν γνωρίζετε, είναι ότι ο Κύριος είχε παντρευτεί, κει είχε και μια Κόρη.

Και πολύ σωστά, θα έκανε κόρη.

Είστε έξυπνοι, σκεφτείτε γιατί….

Γιατί η κόρη μπορεί να φέρει τον Σπόρο, και να τον απλώσει.

Είναι πολλά που δεν γνωρίζετε. Τα μαθαίνετε από πρώτο χέρι.

 

Ο λόγος που θα ξαναγραφτεί η Ιστορία είναι γιατί ο Φόβος (δηλαδή το Πονηρό) μας κάνει να ανακοινώνουμε, ή να λέμε, όσα αντέχει ο κόσμος – και όχι όσα είναι Αλήθεια.

Θα σας το κάνω λιανά.

 

Όταν ο Κύριος κατεβάζει μια Αλήθεια στη Γη, ο μόνος που μπορεί να την υποστηρίξει είναι ο ίδιος. Ο Πέτρος ας πούμε, δεν μπορεί να υποστηρίξει όλη την Αλήθεια του Κυρίου γιατί έχει περισσότερο Φόβο από τον Κύριο. Οπότε, θα κόψει ένα μέρος της Αλήθειας και θα πάρει αυτό που μπορεί να «σηκώσει» βάσει του Φόβου του.

 

Γι΄ αυτό αντίστοιχα και εσείς (σε μικρογραφία) δεν λέτε όλη την Αλήθεια σας. Λέτε αυτήν που μπορεί να αντέξει ο σύζυγος, ή το παιδί σας, ή ο φίλος σας…

Μπορεί να μην λέτε Ψέματα, αλλά κόβετε την Αλήθεια, δεν τη λέτε ολόκληρη.

 

Με τον ίδιο τρόπο, και εκείνοι που μετέφεραν την Ιστορία, βασισμένοι στο Φόβο τους και μην μπορώντας να «σηκώσουν» όλο το βάρος της Αλήθειας – την κόβανε…

Ο λόγος;;;

 

Μπορεί ένας Υιός του Θεού να έχει Γυναίκα/Ερωμένη; Μπορεί να έχει Παιδί;

- Και τι σόι παιδί είναι αυτό; Και τι τυχερό παιδί είναι αυτό; Και τι γυναίκα να είναι;;;

(Μπαίνουμε σε Σενάρια Μυαλού…).

 

Ή θα ήθελα να είμαι εγώ η Γυναίκα του Κυρίου…

Αν ρωτούσατε την γυναίκα Του πως είναι να είσαι δίπλα Του, δεν νομίζω πως θα σας έλεγε πως ήταν. Γιατί αν η γυναίκα Του δεν ήταν αντίστοιχη δόνηση… κάθε βράδυ δίπλα Του θα υπέφερε… Πως θα φαινόταν να ζούσατε με κάποιον, που μόνο που θα σας έβλεπε θα ήξερε τα πάντα για εσάς;

 

Άρα, επειδή θα ξαναγραφτεί η Αλήθεια όπως πραγματικά είναι, και αυτό θα γίνει μέσω της Χριστίνας (ο καθένας μπορεί να το αμφισβητήσει αν θέλει – ότι θέλετε πείτε), το θέμα όμως είναι ένα: Την Αλήθεια την αισθάνεσαι. Αν κάτσεις στα λόγια, θα χάσεις την Ουσία…

 

Έτσι λοιπόν, ένα μέρος του Έργου είναι να ξαναγραφτεί η Αλήθεια για το Κύριο.

Και ένα δεύτερο μέρος είναι, να ξεριζωθεί το Κακό με τη Δύναμη του Κυρίου, κάτι που ο ίδιος δεν έκανε – όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά γιατί ήταν Εντολή Θεού.

 

Όπου και να πηγαίνετε, εφόσον στα πλέγματά σας φέρετε την Αλήθεια, οι άλλοι θα το αισθάνονται, θα επιτίθενται, θα θυμώνουνε, θα απομακρύνονται… γιατί έτσι είναι η Αλήθεια…

 

Δεν έχετε να φοβάστε τίποτα.

Το Άστρο του Δαυίδ είναι ένα Σύμβολο που δεν έχει ξαναγειωθεί στον πλανήτη.

Μπορείτε να το πάρετε και να περπατήσετε – όχι για να το καταναλώσετε…

 

Όχι για να το πιστέψετε, όχι για να το θεοποιήσετε, αλλά για να αντλείτε τις Ποιότητες που χρειάζεστε για να περπατήσετε… Απλά και μόνο που θα το σκέφτεσαι – αυτό είναι και το «εκ θαύματος» -  είναι αρκετό για να συμβεί…

 

Δαυίδ, ο Εκλεκτός.

Μοιραστείτε το