ΕλληνικάEnglish

Για την Παναγία


Η Ομιλία που ακολουθεί έγινε από την Χριστίνα Μανουηλίδου στην Διδασκαλία της Κυριακής 17/8/2014, με θέμα: "Παναγία σημαίνει Αγκαλιά και Εμπσιτοσύνη".


Δύο μέρες δύσκολες, δύο μηνύματα. Ένα εχθές το πρωί κι ένα σήμερα το πρωί. Θα σας διαβάσω το χθεσινό μήνυμα για να αρχίσετε λιγάκι να αισθάνεστε, γιατί όλα αλλάζουν. Την προηγούμενη φορά που μίλησα για την Μητέρα Χριστίνα, για 15 ημέρες ζούσα δίπλα Της, κάθε στιγμή  μου έδειχνε πράγματα του τότε. Τώρα ούτε μια στιγμή δεν μου είπε κάτι. Το μόνο που μου είπε είναι οτι θα ξεκινήσω από την Κοίμησή Της.

Πρώτο Μήνυμα 8:40 το πρωί στις 16 του μηνός. Στις 15 του μηνός είχε πλήρη Σιωπή, μόνο η Αίσθησή Της ήτανε δίπλα μου.

“Η Μητέρα Χριστίνα και ο Νέος Δρόμος στη Νέα Γη», 16/8/2014.

Η Γυναίκα που πήρε το Κακό και την έκανε Πονηρή και Κακία έρχεται στη Δεύτερη Φάση της Γης. Η Παναγία, ως Δέσποινα τότε, και μέσα από τη Γυναίκα γεννιέται ο Υιός του Θεού.

Η Πρώτη Γυναίκα ζητάει Δύναμη και την παίρνει από το Κακό με παράδοση Εαυτού. Η Δεύτερη Γυναίκα γεννιέται με Δύναμη και παραδίδει τον Εαυτό Της και γίνεται Μητέρα του Υιού του Θεού. Η Τρίτη Γυναίκα γεννιέται με Δύναμη, παραδίδεται στην Αγάπη, γειώνει τη Γυναίκα με Δύναμη επί τη Γης, και παραδίδεται στην Αγάπη που ο Υιός του Θεού γείωσε στη Γη με το Σώμα Του, το Πνεύμα Του, και τη Ζωή Του εις την  Γην του πονηρού.

Όπως ο Σπόρος θέλει το χρόνο του για να σκάσει και να θεριέψει για να δώσει καρπούς, έτσι και η Αγάπη χρειάστηκε 2.000 χρόνια για να βγάλει καρπούς. Η Γυναίκα-Δύναμη λαμβάνει μέσα από την ταπείνωση, την Αγάπη. Και η Αγάπη μέσα από την ταπείνωση, τη Δύναμη. Αφήνετε τον εγωισμό και το ανθρώπινο συγκριτικό «είναι» και γίνεστε Αγνοί, Απλοί, Ταπεινοί.

Αγνός σημαίνει Καθαρός. Απλός σημαίνει Αέρας. Ταπεινός σημαίνει Γόνιμος.

Η Γυναίκα αφήνοντας τον Εαυτό της ελεύθερο χωρίς αντιστάσεις και χωρίς φόβους οτι ο άνδρας θα υπερηφανευτεί και θα την καταπατήσει, προχωρά στη Νέα Γη, με τη Γυναίκα απλή, γόνιμη, αγνή, και όμορφη χωρίς αντιστάσεις - διότι οι αντιστάσεις είναι ο άνδρας, ο συναγωνισμός της, και ο φόβος της για να αφεθεί.

Ο Άνδρας γίνεται απλός, που απλότητα σημαίνει Αέρας: «Καλύπτω τη Γυναίκα και γίνομαι Σπόρος στη Γονιμότητα»,  και Ταπείνωση και των Δύο Φύλων για να γεννηθεί η Νέα Ζωή, η Νέα Γη στη Νέα Πραγματικότητα που λέγεται Αγάπη, Δύναμη, Σοφία, Ζωή, Υγεία.

Η Μητέρα αφήνεται, ο Πατέρας ενώνεται με την Μητέρα, ο Σπόρος γονιμοποιείται και η Φύση γεννάει τον Νέο Άνθρωπο της Νέας Γης εις την Νέα Πραγματικότητα.

Τέλος οι αντιρρήσεις, οι αντιστάσεις, οι σημαντικότητες, οι συγκρίσεις, οι κρίσεις. Η Νέα  Ένωση δίνει τη Σωτηρία της Γης. Ιησούς Χριστός Υιός του Θεού και της Μητέρας Χριστίνας στη Γη και Μητέρα του Ουρανού για τις Ψυχές που χάνονται από την Ηλιθιότητα ή Πλάνη.

Ενώνει με την ταπεινότητά Της τον Ουρανό με τη Γη. Ενώνει τις Ψυχές με το Φως. Ενώνει το Δρόμο της Αλήθειας με το Θεό και βγάζει από την Πλάνη τις Ψυχές προς το Φως.

Η Αλήθεια επί της Γης και η Ένωσή της γίνεται με την Θηλυκή Ενέργεια προς την Αρσενική. Και η Δύναμη μεταφέρεται στην Αρσενική για να παραδώσει την Αγάπη στη Θηλυκή Ένωση του Θείου με γείωση Πνεύματος ως γειωθεί η πραγματική Αλήθεια.

Φως εκ Φωτός Θεόν Αληθινόν. Η Μητέρα Χριστίνα ευλογεί τη Γη για την  Ένωσή της με το Φως και την Αλήθεια ως Θήλυ, ως Γυναίκα, ως Μάνα, ως Φίλη, ως Θεία Χάρη.

Αμήν.

Μέχρι σήμερα γινόταν ακριβώς το αντίθετο. Πήραμε τη Δύναμη οι γυναίκες ως να αποδείξουμε και να επιδείξουμε τη σημαντικότητά μας. Η Μητέρα Χριστίνα κοιμήθηκε έτσι απλά όπως και έζησε.  Ήταν πάρα πολύ σημαντική στη Γη αλλά κανένας δεν ήξερε πόσο σημαντική. Ζούσε σαν απλή γυναίκα. Δεν έτρεχε ποτέ να δώσει βοήθεια, παρά μόνο σε αυτούς που ζητούσαν και αισθανόταν οτι θα τους τη δώσει και θα τη χρησιμοποιήσουν για να περπατήσουν.

Όσες ψυχές  χανόντουσαν και ζητούσαν βοήθεια  από Αυτήν, τους έδειχνε το Δρόμο προς την Αλήθεια, τις καθάριζε, τις δίδασκε και της πήγαινε στον Υιόν Της. Ένα σημαντικό κομμάτι που είχε η Μητέρα Χριστίνα με τον Υιόν Της ήταν οτι πάντα τον άκουγε και τον σεβόταν. Αυτή ήταν μια μεγάλη ιδιαιτερότητα στη σχέση τους. Όπως και επίσης Αυτός όταν και αν μίλαγε η Μητέρα Του.

Όταν η Μητέρα Χριστίνα κοιμήθηκε, σταύρωσε τα Χέρια της και πήγε με χαρά στη Θέση Της. Την κάλεσε ο Θεός - δεν το ζήτησε ποτέ, δεν πήρε ποτέ Απόφαση για αυτή τη Στιγμή. Την κάλεσε και απλά δέχτηκε με πολύ χαρά. Σταύρωσε τα χερια Της και είπε: «Όταν οι άνθρωποι περπατήσουν, και βγάλουν το Σταυρό απότ τις Ψυχές τους, τότε θα ξεσταυρωθούν και τα δικά μου Χέρια».

Έτσι λοιπόν όταν πήγαμε στα Ιεροσόλυμα, λίγο πριν φτάσουμε στο σημείο που έγινε τη Ταφή Της, μας το ανέφερε, και εμείς απλώς κάναμε το Θέλημά Της.  Έτσι απλά. Όπως απλή ήταν η Ζωή Της, έτσι απλός ήταν και ο θάνατός Της - η Κοίμησή Της - γιατί για Αυτήν δεν υπήρξε θάνατος.

Η Θέλησή Της θα είναι πάντα να φέρνει τις Ψυχές κοντά στον Υιόν Της  και στον Πατέρα, και αυτό κάνει. Όταν οι άνθρωποι χρειάζονται κάτι, τον πρώτο που φωνάζουν είναι την Παναγία. Η δεύτερη λέξη είναι «Βοήθησέ μας».

Η Παναγία δεν ελέησε ποτέ κανέναν. Βοηθούσε μόνον αυτούς που ζητούσαν αλλά τους έδινε μόνο Αγάπη, Δύναμη, και Σοφία. Τίποτα σε υλικό επίπεδο.

Σήμερα το πρωί μου έγραψε ένα δεύτερο μήνυμα το οποίο έχει να κάνει με την Ελεημοσύνη - 17/8/2014, ώρα 6:50 π.μ.

Ελεημοσύνη σημαίνει Ελεύθερη Νόηση με Αίσθηση και Λογική να κάνω αυτό που εγώ θέλω. Η Ελεημοσύνη έχει «να κάνει» - και όχι «να δώσει». Δίνει μόνο αυτός που έχει βιώσει Πραγματικότητα Μυαλού και Βιώματος, Σώματος και Συναισθημάτων.

«Ελεήμων Θεός» λέει το Κακό για να κρύψει τη Σοφία, και τη Δύναμη, και την Αγάπη. Όταν ήρθα στη Γη γείωσα την Αγάπη μέσα από την Σοφία και ελέησα αυτούς που ήθελαν να βιώσουν Σώμα και Ψυχή μέσα από τη Νόησή τους.

Η Ελεημοσύνη έχει να κάνει με τη Θέληση και το Βιώμα - όχι με την Ύλη και την Πράξη,  το «εμένα και του άλλου» ωσάν πράξη. Έτσι τελειώστε με την Ελεημοσύνη ωσάν φιλοδώρημα και διδάξτε το ωσάν Νόηση για Βίωμα των Συναισθημάτων.

Η Μητέρα Μου έδινε τη δυνατότητα στους ανθρώπους να ελεήσουν τον Εαυτό τους με Νόηση προς το Βίωμα και την Αίσθηση. Αυτό πήρε το Κακό και το αντέστρεψε, ωσάν Ζητιανιά. Ζητάω μόνο για εμένα, μέσα από την Θέληση και την Ανάγκη.

Αμήν.

Αυτή είναι η Ελεημοσύνη…

Συνήθως όταν θέλουμε να δώσουμε κάτι, έχει από πίσω πονηρές σκέψεις, βλέψεις, και ουσίες. Θα απλώσω επιδεικτικά το χέρι μου για να δώσω, θα πω οτι έδωσα, θα το διατυμπανίσω για να φανεί. Όταν δίνω σε εμένα, έχει μόνο Αίσθηση, μόνο εγώ το αισθάνομαι. Μόνο εγώ παίρνω. Όταν ζητάω από τον Θεό, μόνο εγώ παίρνω.

Η Ελεημοσύνη σαν Ελεημοσύνη είναι μια πράξη για να δείξουμε το πονηρό μυαλό μας, τον πονηρό εαυτό μας. Δείτε τον εαυτό σας όταν απλώνετε το χέρι για να δώσετε χρήματα σε ένα ζητιάνο ή σε ένα φίλο. Ακούστε το μυαλό σας πως σκέφτεται, πάρτε επαφή με το σώμα σας και δείτε για τις επόμενες  24 ώρες πως χειρίζεστε την Ενέργειά σας εν σχέση με αυτό που δόθηκε μέσα από εσάς - όταν αυτό γίνεται με την  Ύλη. Όταν αυτό γίνεται με το συναίσθημα, αισθάνομαι απουσία μέσα από εμένα, γιατί αυτό που έχω δώσει, το έχω δώσει με πονηρό.  ‘Ετσι τις επόμενες ώρες, αν δεν το πω σε κάποιον θα γίνει κακία.

Έτσι απλά τα συναισθήματα μπλέκονται μέσα στον εαυτό μας, κι έτσι εμείς χάνουμε τον ευατό μας.

Τα συναισθήματα είναι σαν ένα κέρμα - ένα ευρώ - από τη μια γράφει την αξία, από την άλλη γράμματα. Κι από τις δύο πλευρές είναι το ίδιο νόμισμα. Άρα μια είναι η Αξία. Δεν αναγράφεται - υπάρχει. Έτσι δεν χρειάζεται να διατυμπανίζετε αν είστε καλοί  ή κακοί άνθρωποι. Χρειάζεται να αισθάνεστε ποιοί είσαστε. Αν εσείς αισθάνεστε για τον Εαυτό σας την καλοσύνη, τότε ελεήστε τον Εαυτό σας με Αγάπη. Αν δεν αισθάνεστε όμως τον Εαυτό σας, τότε ελεήτε τον εαυτό σας με πονηρία.

Ο,τι είστε, όπου υπάρχετε, και με όποιον συντροφεύεστε παίρνετε από αυτόν οτι εσείς δεν έχετε. Αρκεί να ανοίξετε την Πόρτα των Συναισθημάτων σας. Όπως εσείς ανοίγετε την Πόρτα του άλλου έτσι και ο άλλος βρίσκει από εσάς να ανοίξει μια δική σας Πόρτα.

Όταν σας λέω να μπαίνετε στη Θέληση και στην Ανάγκη του Εαυτού σας είναι γιατί με την Ανάγκη παίρνω μόνο οτι μου χρειάζεται, το υπόλοιπο το επιστρέφω. Εκεί δεν υπάρχει σημαντικότητα «Πόσο σημαντικός είμαι για να σου δώσω», υπάρχει μόνο το τι είμαι. Είμαι και υπάρχω. Η Ανάγκη και η Θέλησή μου είναι τόσο όσο χρειάζομαι.

Ακριβώς αυτά δίδασκε η Μητέρα στους ανθρώπους, για να μπορέσουν να βγάλουν την πονηρία και τη κακία μέσα από τον εαυτό τους και μέσα από τη διαδρομή τους στη Γη. Το να είναι Κακός κάποιος εκείνη την εποχή, ήταν πλεονέκτημα. Το να είναι Καλός κάποιος, ήταν μειονέκτημα.

Όταν η Μητέρα είπε: «Ποιός χρειάζεται το Καλό και ποιός χρειάζεται το Κακό;» όλοι σηκώσαν το χέρι τους στο Καλό - ήταν κάτι που δεν το ξέρανε.

Έτσι και εμείς, φανταζόμαστε το Καλό. Το Καλό πονάει γιατί αφήνεις. Αφήνεις κομμάτια του παλιού σου εαυτού, του κακού σου εαυτού, του πονηρού σου εαυτού για να μπει στη Θέση το Φως και να δώσει την Καλή Ενέργεια και το Καλό κομμάτι του Εαυτού. Είναι σαν να αδειάζετε μια κανάτα και να την γεμίζετε με κάτι Νέο.

Έτσι η Μητέρα άρχισε να τους διδάσκει τι σημαίνει Καλό. Καλό σημαίνει αφήνω. Και Αγάπη σημαίνει κάνω για μένα.

- Τι σημαίνει «κάνω για μένα»;

Κάνω εμένα έναν Νέο Άνθρωπο. Μια Νέα Ένωση, Σώμα και Ψυχή.

Μέχρι σήμερα οι Ψυχές κατεβαίναν  για Εμπειρία στη Γη. Όταν ενωθεί η Δύναμη με την Αγάπη και κατέβει όλη η Σοφία, τότε οι Ψυχές θα έρχονται για το Γλέντι και για τη Χαρά που θα έχει η Γη. Θα τελειώσουν οι Εμπειρίες, για να μπουν στην Εμπειρία του Καλού, της Χαράς με στόχο την Ευδαιμονία.

Όσο και να τα δίδασκαν τότε, το μυαλό χώραγε μέχρι ένα σημείο. Όταν γίνεται μια Διδασκαλία, δεν γίνεται για τα μυαλά, γίνεται για τον Αέρα που αναπνέετε. Μέσα από τον Αέρα πάει σε όλο τον Πλανήτη. Γι’ αυτό και σας λέμε: «Αναπνεύστε». Αναπνεύστε για να πάρετε αέρα, να πάρετε γνώση, και μέσα από αυτό θα διαδοθεί. Ακόμα και σε μια πέτρα μπορεί να γραφτεί μια Αλήθεια, και να βρεθεί ο κατάλληλος στην κατάλληλη στιγμή για να τη διαβάσει. Μπορεί μια Αναπνοή να φτάσει στο άλλο άκρο της Γης και η Αίσθηση και η Αγάπη να πλυμμηρίσει στο σημείο εκείνο.

Αυτό δεν μπορεί να το νιώσει ο Νους. Μπορεί όμως να το διδάξει η Ανάγκη. Η Ανάγκη διδάσκει, γιατί έχει Θέληση. Κι όταν έχω Θέληση λαμβάνω.

Αυτή την εποχή θα ενωθεί η Καρδιά. Η Καρδιά έχει δύο σημεία: τους Πνεύμονες που είναι η Αναπνοή και η Καρδιά που είναι η Δύναμη για να μπορέσει ένα σώμα να λειτουργήσει στη Γη. Άρα σε ζωτικό επίπεδο: Καρδιά με Πνεύμονες, σε γήινο επίπεδο: Δύναμη και Αγάπη.

Η Μητέρα ποτέ δεν έδειξε τη Δύναμή Της στους ανθρώπους, ούτε καν στον Υιόν Της. Απλά την είχε. Γιατί αυτή έπρεπε να υπάρει στη Γη μέσα από αυτή τη γυναίκα.

Η πρώτη που ζήτησε τη Δύναμη, την πήρε από τον έκπτωτο άγγελο, κι έτσι η ένωση εκείνη δημιούργησε μια φαντασίωση για τη Γη - φαντασίωση σημαίνει Ψέμα. Όταν κατέβηκε η δεύτερη γυναίκα  με Δύναμη δημιούργησε την Αγάπη σε Σώμα, σε άνθρωπο, γιατί Αυτός ήταν ο Υιός του Θεού. Η τρίτη γυναίκα είμαι εγώ. Αφήνω τη Δύναμη για να λάβω την Αγάπη ωσάν  Ένωση, ωσάν Θέληση και ωσάν Ανάγκη. Θα μπορούσα να θεωρήσω τον Εαυτό μου πάρα πολύ σημαντικό. Τότε θα έμπαινα στο Ψέμα και στην Φαντασίωση που λειτουργούσε μέχρι χθες.

Η Αγνότητα της Μητέρας ήταν οτι απλά υπήρχε και πηγαίνανε κοντά Της και παίρνανε αυτό που απλόχερα έδινε. Αυτό θα κάνω και εγώ, όπως μου το δίδαξε τις 15 ημέρες που ήτανε μαζί μου.

Πολλές φορές τα λόγια χαλάνε την Ενέργεια, χαλάνε μια σκηνή, χαλάνε μια θέληση και μια ανάγκη, γι’ αυτό χρειάζεται να αισθάνεστε. Γιατί η Αίσθηση δεν έχει Ψέμα. Έχει λίγο αμφοβολία μέχρι να γίνει Εμπιστοσύνη. Όταν φτάσετε στο επίπεδο να είναι Εμπιστοσύνη η Αίσθησή σας, τότε θα μπορείτε να αισθανθείτε και αυτό που έρχεται στη Γη.

Η Αγάπη στέκεται σταθερή και δίνει όταν της ζητάνε.

Όταν σταυρώθηκε ο Κύριος, η Αγάπη γειώθηκε μέσα από το Αίμα Του, μέσα από τα Λόγια Του, μέσα από το Σώμα Του, μέσα από την Ενέργειά Του. Όταν το Πνεύμα Του ανελήφθη στους Ουρανούς μέσα από τον Αέρα η Αγάπη εξαπλώθηκε σε όλη τη Γη. Άγνωστο συναίσθημα! Γι’ αυτό μέχρι τώρα οι άνθρωποι όταν τους ρωτούσες τι θέλουν, σου απαντούσαν «Αγάπη». Γιατί υπήρχε φαντασίωση οτι αυτό είναι κάτι Καλό.

Όταν πετάω κάτι που δεν μου κάνει ή δεν μου αρέσει και βάζω κάτι καινούργιο αυτό είναι το Καλό. Όταν αρχίσετε να πετάτε, να φοράτε το καινούργιο, και σιγά σιγά να ολοκληρωθεί στα σώματά σας για να μπορέσει να εισέλθει στην Ψυχή σας.

Είναι ξεκάθαρο οτι οι άνθρωποι βλέπουν μόνο σώματα και μυαλά. Το τοτι υπάρχει μια Ψυχή σε αυτότο βλέπουντην ώρα που φεύγει η Ψυχή από το Σώμα και αναφωνούν «Ξεψύχησε». Μέχρι την στιγμή που περπατούσε στη Γη κανένας δεν είδε αυτή τη Ψυχή. Έτσι εύκολα λοιπόν οι Ψυχές είχαν πλανηθεί.

Αν δείτε λίγο τη διαδρομή από τη Γέννηση του Κυρίου μέχρι σήμερα, σε αυτή τη λέξη που λέγεται Αγάπη γίνανε θυσίες, πόλεμοι, κατασκευάστηκαν όπλα, πόλεις, άνθρωποι, ώστε να μπορέσουν να την κατακτήσουν. Κανείς δεν ένιωσε οτι αυτή η Αγάπη ήταν ένα συναίσθημα. Δεν ήταν μια χώρα, δεν ήταν ένα κομμάτι πέτρα, δεν ήταν ένα κομμάτι θάλασσα – ήταν απλά ένα συναίσθημα. Άρα, λάθος πορεία.

Έτσι πάντα μου έλεγε η Μητέρα:

-          «Όταν θα συναντάς κάποιον, θα κοιτάς τα καλά του κομμάτια».

Για έναν περίεργο τρόπο, εγώ όλα καλά τα έβλεπα. Τότε μου έδειχνε και την άλλη πλευρά.

-          «Αν περάσεις το ρέμα Χριστίνα χωρίς παπούτσια, τα πόδια σου θα πληγωθούν».

-          «Μα εγώ μπορώ να περάσω χωρίς παπούτσια»...

Αυτό τελειώνει σήμερα για μένα. Δεν μπορώ να περάσω το ρέμα χωρίς παπούτσια. Χρειάζομαι και παπούτσια και οδηγία πως να περάσω το ρέμα. Και λέω το ρέμα, γιατί σε αυτό το ρέμα για αρκετά χρόνια το Χέρι που με βοηθούσε να περάσω ήταν το δικό Της.

Το να βάλετε τα παπούτσια σας και να προστατεύσετε το σώμα σας και να Της ζητήσετε να απλώσει το Χέρι της για να σας δείξει το Δρόμο, έχει Αγάπη μέσα.

Θα σας πω και κάτι άλλο που δεν το ξέρετε. Η Μητέρα δεν κοιμήθηκε 15 Αυγούστου. Κοιμήθηκε 13 Αυγούστου, 15:10 το μεσημέρι – την ώρα που σταυρώσαν τον Υιόν Της. Αυτή ήταν μια δική Της Ανάγκη που τη ζήτησε.

 

Τη στιγμή που η Μητέρα κοιμήθηκε και παρέδωσε το Πνεύμα Της, αναδύθηκαν μέσα από το Σώμα Της τρία διαφορετικά αρώματα. Το ένα ήταν από το Κεφάλι Της που έμοιαζε με το Γιασεμί. Το άλλο απότο Σώμα Της, από τον λαιμό μέχρι τα γεννητικά της όργανα, που έμοιαζε με το Μύρο. Και το τρίτο από τα άκρα Της, από τα χέρια Της και από τα πόδια Της που έμοιαζε με το Ρόδο.

Όταν κάποιος θέλει να αγκαλιάσει κάποιον προσφέρει τριαντάφυλλα. Όταν θέλει να αποχαιρετήσει κάποιον επίσης προσφέρει τριαντάφυλλα. Όταν κάποιος περάσει δίπλα από γιασεμί και αισθανθεί τη μυρωδιά, απλά κοντοστέκεται και μπαίνει για λίγα δευτερόλεπτα μέσα στη Σοφία του. Το μύρο είναι ιδιαίτερο, και το κάθε σώμα έχει το δικό του μύρο.

Όταν η Μητέρα πήγε στους Ουρανούς ζήτησε από τον Θεό να προστατεύει τη Γη και τις Ψυχές που την κατοικούν. Γι’ αυτό οιάνθρωποι χωρίς ναξέρουν ενώ τηναρνούνται την στιγμή της Ανάγκης την επικαλούνται. Πολλές φορές και η ίδια παρουσιάζεται σε Ψυχές που την έχουν ανάγκη και την καλούν με την αίσθηση της Ανάγκης.

Όσο θα υπάρχουν πλανημένες Ψυχές στη Γη, τόσο και η Παναγία θα προσπαθεί νατους δέιξει τον Δρόμο της Αλήθειας.

Λένε οι άνθρωποι «Μεγάλη η Χάρη Της». Αυτό δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει μεγάλη χάρη ή μικρή. Όπου το ακούτε, να φεύγετε. Είναι μερικές λέξεις που σας πλανούν: «Παναγιά μου βόηθα». Χρειάζεται μόνο να αισθανθείτε την ανάγκη σας και να επικαλεστείτε το Όνομά Της. Τελειώνετε με τα μεγάλα και με τα μικρά. Τελειώνετε με φράσεις που δεν σας αξίζουν και δεν σας ανήκουν. Περπατήστε στο Δρόμο σας, δείτε τις Ανάγκες σας και τη Θέλησή σας και Αυτή θα είναι δίπλα σας, θα σας απλώσει το Χέρι της και θα σας οδηγήσει στην Πραγματικότητα και στην Αλήθεια.

Το «Μεγάλη η Χάρη Σου» είναι πολύ πονηρό και πολύ αφηρημένο. Έτσι πλανάστε. «Βόηθα Παναγιά», πολύ αφηρημένο. ξΈρετε γιατί οι άνθρωποι κάνουν μεγάλα πανηγύρια την Ημέρα της Παναγίας; Για να είναι «Μεγάλη η Χάρη Της». Ενώ χρειάζεται να κάνουν Μεγάλη Σιωπή και να μπουν στον Εαυτό τους να δουν τις ανάγκες τους. Μεγάλη Αίσθηση. Άρα υπάρχει καιτο Πανηγύρι, υπάρχει και η Αίσθηση.

Οι άνθρωποι ανάβουν Κερί στην εκκλησία για να δουν πως είναι το Φως, γιατί εκεί μέσα υπάρχει πολύ Σκοτάδι. Το Κερί είναι για τον Εαυτό σας, στο δικό σας Φως, στη δική σας Θέση, στη δική σας Εκκλησία. Χωρίς Σκοτάδι.

Όσοι άνθρωποι την χρειάστηκαν και την ένιωσαν και τους οδήγησε σε αυτό που είχαν ανάγκη, απλά τη δοξάσανε. Όχι με λόγια – με Αγάπη. Γιατί με΄σα απόαυτό πήρανε μια Αίσθηση Αγάπης. Όσοι άνθρωποι γεννήθηκαν με Αγάπη στη Γη, πλανήθηκαν. Έτσι είναι το Καλό και το Κακό. Αυτός που έχει Αγάπη χρειάζεται να βιώσει το Κακό για να αισθανθεί την Αγάπη. Αυτός που έχει Κακό θα αισθανθεί την Αγάπη και θα επιλέξει, γιατί το Κακό δύσκολα ακολουθεί την Αγάπη, και η Δύναμη δύσκολα αφήνεται για να μπει στην Αγάπη.

Έτσι σήμερα η Αγάπη ξέρει πως είναι το Κακό, αποδέχτηκε οτι το βίωσε και θα απλώσει το χέρι στη Δύναμη να την ενώσει και να προχωρήσει.

Μην παραπέμψετε ποτέ τους εαυτούς σας μέσα στην ενοχή αν ο άλλος δεν δεχτεί αυτό που θα ζητήσετε εσείς. Τότε ζητήστε το από την Παναγία, και πάρτε το χωρίς ενοχή. Μην αφήσετε ποτεέ τον Εαυτό σας να μπει σε Μάχη για μια Αγάπη φανταντική. Την Αγάπη δεν την ξέρουν οι άνθρωποι. Γειώθηκε και τώρα θα βιωθεί.

Αγάπη δεν είναι η Ελεημοσύνη, ούτε η «Μεγάλη Χάρη», ούτε η «Μεγάλη Καρδιά». Αγάπη είναι παραδίδομαι με Εμπιστοσύνη και παίρνω οτι έχω Ανάγκη.

Με την Αγάπη μπορώ να γίνω Ένα με τον Θεό – όση κι αν έχω - απ’ το ένα μόριο μέχρι τα πολλά μόρια. Αρκεί να έχω ένα μόριο για να νιώσω την Ανάγκη.

Έτσι λοιπόν έχετε τα Κλειδιά στα χέρια σας για να ανοίξετε την Καρδιά σας και να αρχίσετε να βιώνετε την Αγάπη. Αφήνω και παίρνω.

Αυτό ισχύει για εσάς. Για την Χριστίνα, αφήνει τη Δύναμη και την κάνει Αγάπη. Και για τον Δαυίδ, αφήνει την Αγάπη και την κάνει Δύναμη.

Η κανάτα είναι ίδια, το περιεχόμενο αλλάζει. Η Γη αλλάζει. Οι άνθρωποι που θα περπατάνε πάνω της αλλάζουν. Τα συναισθήματα αλλάζουν. Το μόνο που μένει ίδιο είναι ο Πατέρας, η Μητέρα, και ο Κύριος. Ακόμα και οι στρατιές των Αγγέλων αλλάζουν. Αλλάζουν επίπεδα, αλλάζουν Δύναμη, αλλάζουν Αγάπη. Ακόμα και οι Άγιοι που ξέρετε αλλάζουν και γίνονται πάλι Ψυχές στη Γη σε νέο επίπεδο. Θα κατεβουν για να βιώσουν τη Χαρά. Γιατί όταν η Γη θα έχει όλη την Αγάπη που χρειάζεται, όλοι θα θέλουν να τη γευτούν. Κι επειδή η Αγάπη είναι ατελείωτη όπως και το Φως, η Ανάγκη τους θα είναι τέτοια που θα κατέβουν να τη βιώσουν.

Άρα όταν θα θέλετε να προσφέρετε ένα Ρόδο με το χέρι σας, να το προσφέρετε στον Εαυτό σας όχι σαν Ελεημοσύνη, αλλά σαν Θέληση και σαν Ανάγκη για να αγκαλιάσετε τον Εαυτό σας και να νιώσετε την Πραγματικότητα.

Έτσι όταν η Ανάγκη σας θα είναι να αγκαλιάσετε κάποιον άλλον δεν θα χρειάζεται το Ρόδο, γιατί το Ρόδο θα έχει γίνει Αίσθηση και τα χέρια θα έχουν γίνει το Άρωμα, και η Αγκαλιά θα έχει Αγάπη, θα έχει και Δύναμη, θα έχει και Σοφία. Θα έχει μια Πραγματική Ένωση. Χωρίς Πόλεμο. Για λίγα χρόνια ακόμα θα έχει μια περιέργεια. Και αυτή η περιέργεια θα οδηγεί πιο βαθιά στην πιο βαθιά Αγκαλιά. Πολλές φορές οι άνθρωποι μέσα από την περιέργεια χάνουν ή κερδίζουν. Όταν όμως θα έχει Αίσθηση και Περιέργεια, θα έχει Κέρδος.

«Ους ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος μη χωριζέτω». Αν το βάλετε στο μυαλό σας και το αναλύσετε, θα χάσετε την πραγματικότητά του. «Ότι ο Θεός ένωσε, ο άνθρωπος δεν το χώρισε»...

Η Μητέρα κατηγορήθηκε για όσα το Κακό έσπειρε στους ανθρώπους για να τους πλανέψει. Δεν θα σας τα αναφέρω για να μην σας γεμίσω τα μυαλά σας. Όσα όμως την κατηγόρησαν, αυτές οι Ψυχές ξαναγυρίζουν κοντά Της. Δύσκολος ο Δρόμος τους αλλά το Χέρι είναι απλωμένο. Έτσι λοιπόν η Μητέρα θα είναι Μητέρα, Φίλη, Γυναίκα κι οποιαδήποτε ιδιότητα χρειάζεται να δώσετε για να απλώσετε το χέρι σας.

Όταν η Μητέρα βοηθάει μια Ψυχή στη Γη έρχεται το Κακό και το διαλαλεί: «Θαύμα» φωνάζει, «θαύμα»... Τότε η Μητέρα κλαίει γιατί η Ψυχή που παίρνει Θεραπεία χάνει το Φως. Μετά τη Ρώμη, η Μητέρα σταμάτησε να κλαίει γιατί τα θαύματα θα γίνουν μόνο σε αυτούς που θέλουν το Φως, χωρίς να το διαλαλούν. Ότι σας δίνεται θα είναι μόνο για εσάς. Όταν το διαλαλείτε χάνει την Αξία του. Εσείς το κάνετε σημαντικό, αλλά χάνει τη Συμπαντικότητά του. Έτσι κάνετε και με τον Εαυτό σας. Δείχνετε οτι είστε σημαντικοί και χάνετε την Συμπαντικότητά σας.

Απλοί, αγνοί, με ταπείνωση που σημαίνει γονιμότητα. Όταν θελήσει το Κακό να σας χτυπήσει, εσείς θα μείνετε άκαμπτοι. Έτσι μόνο θα φύγει. Όταν μπείτε στον Πόλεμο, σας έχει κερδίσει. Όταν όμως εσείς είστε μες την Αγάπη, το Κακό θα σας προσπεράσει. Γιατί η Αγάπη καίει και το Κακό τη φοβάται.

Έτσι πηγαίνετε στην Εμπιστοσύνη του Εαυτού σας, και κάθε φορά που βιώνετε κάτι είναι μόνο για εσάς: Ένα και Μοναδικό. Αν ήσασταν πιο συνειδητοί θα βλέπατε πόσα θαύματα γίνονται για εσάς κάθε μέρα. Από την ώρα που κοιμάστε, την ώρα που ξυπνάτε, την ώρα που εργάζεστε ή την ώρα που απλά στέκεστε. Κάθε στιγμή είναι και ένα διαφορετικό θαύμα. Το Μεγαλείο είναι να το νιώσετε - όχι να το θαυμάσετε, ούτε να το διαλαλήσετε. Άρα, το «Μεγάλη η Χάρη Του» ανήκει μόνο στη Στιγμή.

Όλα είναι απλά και όμορφα, δημιουργικά, χαρούμενα. Βάλτε τη ζωή σας σε αυτό το Δρόμο. Μπείτε στο θαυμαστό – στις στιγμές σας. Όταν είστε το Εαυτός σας θα βιώνετε και τις στιγμές σας, θα βιώνετε τα θαύματα. Κι έτσι θα βιώνετε και τη Γη, με Χαρά, με Απλότητα.

Ρωτάτε «Θεέ μου τι να κάνω;» κι η απάντηση του Θεού είναι Σιωπή. Γιατί όταν είμαι μέσα στον Εαυτό μου και νιώθω την Ανάγκη μου, δεν υπάρχει ερώτηση. Υπάρχει  «Θεέ μου, υπάρχω».

Όταν είπε στη Μητέρα να γυρίσει στη θέση Της, έφυγε με Χαρά. Έτσι οι άνθρωποι θα κοιμούνται στη Νέα Γη: θα βιώνουν τη Χαρά και θα φεύγουν να πηγαίνουν στον Πατέρα με Χαρά.

Το «Άνθρωπος» είναι μια λέξη για να χαρακτηρίσει το Σώμα με την Ψυχή στη Γη, και να το ξεχωρίσει από το Ζώο. Οπότε όταν θα λέτε «άνθρωπος» θα εννοείτε ένα Σώμα με Ψυχή. Όταν θα λέτε «Εγώ Είμαι» θα είστε ο Εαυτός σας, άρα θα είστε Ψυχή, που θα κατοικείτε σε ένα Σώμα. Αυτή είναι η Διαδρομή. Αυτή είναι η Αλήθεια. Αυτό είναι το Φως. Ως εσείς ελεήσατε τον Εαυτό σας, ελεηθήσονται εν αυτώ όλοι...

Αν θέλετε να κλείσετε λίγο τα μάτια σας, η Αίσθηση της Μητέρας είναι εδώ...

(Ακολούθησε Σιωπή)

Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού Του του Ιησού Χριστού, του Υιού Του στη Γη Δαυίδ, της Μητέρας Χριστίνας, του Αγίου Πνεύματος, και όλα εις τον Έναν και Μοναδικό Θεό και Πατέρα ημών. Αμήν.

Δαυίδ: Η Χριστίνα ανησυχούσε τι θα πεί... Σταματημό δεν είχε! Μια χαρά. Μια χαρά... Ελένη θέλεις να πεις κάτι;

Ελένη Τσακασιάνου: Οι μέρες που διανύει η Γη είναι τόσο μοναδικές όσο και αυτές πριν 2.000 χρόνια. Οι μέρες είναι δύσκολες γιατί αλλάζει η Χημεία της Γης. Χρειάζεται να αφεθεί το Ψέμα και η Φαντασίωση που μέχρι σήμερα ονομάζουμε Ζωή και να μπούμε στην Πραγματικότητα. Η Νέα Γη που όλοι ακούμε και περιγράφουμε είναι η Πραγματικότητα. Η Πραγματικότητα οτι η Γη αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της Δημιουργίας του Θεού. Αυτή την Πραγματικότητα επειδή δεν τη γνωρίζουμε γι’ αυτό αμφιβάλλουμε και αμφισβητούμε, γι’ αυτό και δεν αφήνουμε το Ψέμα και την Φαντασίωση.

 

Την Πραγματικότητα αυτή την έζησε για μια στιγμή στην Ιστορία της η Γη και ο Άνθρωπος, με την έλευση του Κυρίου και της Παναγίας. Την Αγάπη τη σταύρωσε, τη Δύναμη και τη Σοφία τις αρνήθηκε. Η Θηλυκή Ενέργεια όπως εκδηλώνεται από τα γυναικεία σώματα μέχρι σήμερα, είναι παγωμένη, είναι απρόσιτη. Ακριβώς γιατί αρνήθηκε να φιλοξενήσει την Αγάπη. Ακριβώς γιατί αρνήθηκε την εκδήλωση της Ουσίας της όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από την απλή, αγνή και γεμάτη Παναγία.

Αλλάζει η Χημεία των ανθρώπων. Αλλάζουν και οι δονήσεις και οι ποιότητες της Αρσενικής και της Θηλυκής Ενέργειας. Και αυτό είναι δύσκολο γιατί δημιουργεί Σεισμό στο εσωτερικό για να γίνει η Ρήξη ανάμεσα στο Ψέμα και στην Αλήθεια. Ανάμεσα στη Φαντασίωση και στην Πραγματικότητα. Η Αγάπη να πάψει να είναι εξάρτηση. Η Δύναμη να πάψει να είναι Επιβολή. Και η Σοφία να πάψει να είναι Πλανημένες Ιδέες.  Αλλάζει η Χημεία του Ανθρώπου και της Ζωής του, όπου ο Θεός δεν θα είναι πια το Συν (+) στην υπάρχουσα Ζωή, αλλά θα λειτουργήσει αφαιρετικά. Ο άνθρωπος θα αφαιρέσει ο,τι έχει συσσωρεύσει για να μπορέσει να περπατήσει το Δρόμο ως Ψυχή και ως Σώμα για να εκδηλωθεί η Εγώ Ειμί Παρουσία όπως την περπάτησε ο Κύριος και η Παναγία.

Δαυίδ: Θα μου λύσεις και την απορία τι γινόταν το πρώτο τέταρτο, που έτρεμα; Που κουνιόταν το σώμα μου;

Ελένη: Άλλαζε η Χημεία. Καθάριζες και μεταβόλιζες...

Δαυίδ: Άντε μπράβο! Πόσες γυναίκες ήταν εδώ! Μετρληστε τες μία μία...

Ελένη: Έβλεπα να αλλάζουν τα συστατικά.

Δαυίδ: Θα σας πω τι έγινε το πρώτο μισάωρο αφού κάνουμε διάλλειμα, και θα σας εξηγήσω τι άλλαζει από σήμερα. Θα σπάσω και τις φαντασιώσεις «τι σημαίνει άντρας» γιατί οι γυναίκες το’ χουν κάνει.... να μην πω τι! Μήπως... μήπως και βιώσετε λίγη θηλυκότητα επιτέλους. Μέτραγα προηγουμένως 35 άτομα εδώ, τρεις άντρες και 31 γυναίκες. Αν είναι έτσι ο πλανήτης, θα πρέπει να κουνιέμαι δέκα χρόνια... μην πω καμιά κουβέντα...

«Δεν υπάρχουν άντρες» λένε μετά «δεν υπάρχουν»! Ε βέβαια, με αυτούς που έχεις εδώ μέσα (στο μυαλό)... δεν υπάρχουν. Που να βρεις φαντάσματα...!!! Θα σας το βάλω για το διάλειμμα, για να το σκέφτεστε: «Θέλω τον άντρα δυνατό» λένε οι γυναίκες. Αυτό που κρύβεται από πίσω σκεφτείτε το για 15 λεπτά: «Τον θέλω πιο δυνατό από μένα». Homework…!!! Υπογραφή Δαυίδ. Βγείτε είκοσι λεπτά διάλεμμα. Από τη μία όταν ερωτεύεσαι τη Δύναμη γιατί ακριβώς σου δίνει μια Αξία και μια Υπεροχή – ψεύτικη βέβαια – από την άλλη χάνεις τη Χαρά. Χάνεις το παιχνίδι, χάνεις τον Έρωτα...

Οπότε κοιτάξτε λιγάκι πως μια γυναίκα προσπαθεί να γίνει ευτυχισμένη. Σου λέει, εγώ θέλω να νιώσω γυνάικα. Έχω πάρει, ας πούμε, 10 kw Δύναμη, δεν την αφήνω με τίποτα, και ψάχνω να βρω έναν άντρα με 11kw.

Πως μπορεί ένας άντρας να δηλώσει Δύναμη απέναντι στη Δύναμη μιας γυναίκας;

Ο μόνος τρόπος είναι να πάμε σε Μάχη ή σε Βία. Δε γίνεται διαφορετικά. Εάν εγώ είμαι έανς άντρας με 11kw Δύναμη και μου βγεις εσύ με 10kw, τότε θα πάμε σε Κόντρα, σε Επίθεση. Άρα υποχρεωτικά μετά θα πάμε σε Μάχη, σε Βία.

Άρα καταλαβαίνετε οτι αν πάμε σε φαντασιώσεις, έναν άντρα η φαντασίωση μιας γυναίκας τον θέλει λίγο «βάρβαρο». Έτσι έχουμε δύο δεδομένα: Και κρατάω τη Δύναμή μου και έχω και έναν άντρα βάρβαρο πάνω από εμένα. Να μυρίζει «αντρίλα»! Αυτό είναι το ένα (αν το κυνηγάς). Το άλλο είναι να έχω λίγο άρωμα. Ν αέχω το physic μόνο! Να τονέχω δηλαδή στο σπίτι να κάνει δουλειές, να του ρίχνω πέντε σφαλιάρες και να υπάρχει μόνο το physic. Σαν καρικατούρα...                               Εντάξει, κάτι είναι κι αυτό! Κι έτσι καταλήγουμε στα δύο άκρα.

Να ξέρετε οτι το παιχνίδι παίζεται όλο από τις γυναίκες στην Παλιά Γη. Να μην έχετε καμία μα καμία αμφιβολία. Όλο είναι στημένο! Πως το καταλαβαίνεις οτι είναι στημένο; Γιατί είναι οι μόνες που παραπονιούνται. Το Κακό πάντα αυτό κάνει! Δημιουργεί μια κατάσταση, και μετά παραπονιέται για αυτό που έχει δημιουργήσει. Το Καλό ποτέ δεν το κάνει αυτό! Το Καλό μόλις δημιουργήσει μια άσχημη κατάσταση, παίρνει την Ευθύνη και λέει: «Έκανα λάθος. Θα το αλλάξω». Το Κακό δεν παίρνει ποτέ την ευθύνη, πηγαίνει στο Παράπονο. Δηλαδή δεν βιώνει τον Πόνο της Επιλογής και πηγαίνει παρά-πλευρα.

Κι έτσι έχουμε γυναίκες παραπονεμένες, ερωτευμένες με τη Δύναμη που την κρατάνε γερά στα χέρια τους, και μετά βγαίνουν έξω και μόνο παραπονιούνται. Εμετικό τελείως. Ούτε στύση δεν μπορείς να έχεις με αυτό...

Αν έχεις ένα πρόβλημα βέβαια, αν είσαι δηλαδή ένας άντρας που θα πρέπει εσύ να αποδείξεις οτι είσαι άντρας μέσα από τη Δύναμη, τότε θα μπεις στη Μάχη και ναι «θα σε τραβάω απότα μαλλιά, θα σε κάνω κομμάτια»... Και μετά βέβαια στεναχωριόμαστε και οι δύο. Μα αυτό δεν ήθελες;

Όταν είσαι ερωτευμένος με τη Δύναμη θέλεις να την κρατήσεις μέσα σου και μετά θέλεις κάτι επιπλέον. Οπότε συσσωρεύτηκε το Κακό μέσα σε όλο το γυναικείο σώμα και όσες Ψυχές κατεβαίνανε για να γειωθούν ως άντρες και λέγανε:

-          «Εγώ λίγη Δύναμη να πάρω;».

-          «Δεν έχει! Μας την πήραν όλη οι γυναίκες. Πάρε λίγο Αγάπη εσύ, και κατέβα κάτω γιατί το Σύστημα πρέπει να έχει ισορροπία»...

Οπότε στην εποχή που ζούμε οι άντρες έχουν πιο πολύ αγάπη απ’ ότι οι γυναίκες, μέσα τους. Γι’ αυτό και χάνουν πάντα στη Μάχη. «Πολεμάνε» με την Αγάπη. Με την Αγάπη τι να πολεμήσεις; Δε γίνεται! Ή θα βάλεις την ουρά κάτω απ’ τα σκέλια ή θα αρρωστήσεις, θα πεθάνεις... Γιατί νομίζετε οτι έχουμε περιισότερες γυναίκες από άντρες; Γιατί η Δύναμη τους τεμάχισε όλους! Πιο πολλές χήρες έχουμε. Συνήθως οι άντρες πεθαίνουν ή από εγκεφαλικό ή από καρδιά. Οι γυναίκες τείνουν να παθαίνουν καρκίνο. Έχει διαφορά. Αν τα αναλύσετε τα στατιστικά θα πάθετε πλάκα!

Δηλαδή τι κάνεις; Ή τον αφομοιώνεις τόν άλλο, του παίρνεις όλη του την καρδιά για παράδειγμα, και αυτός πάει από καρδιά, πνεύμονες και δε συμμαζεύεται - του ρούφηξες δηλαδή όλη την Αγάπη κι αυτός έσβησε. Ή τον οδηγείς στην Τρέλα, γιατί αυτός σ’ αγαπάει κι εσύ του λες «δε μ’ αγαπάς».

-           «Μα σ’ αγαπάω» λέει αυτός

-          «Όχι δε μ’ αγαπάς».

Οπότε αυτός, πως να το παντρέψει όλο αυτό το πράγμα;; Το πάει μες στον εγκέφαλο και τον διαλύει. Καληνύχτα σας! Ακόμα κι όταν πεθάνει, πάλι «τα ακούει» αυτός. Έτσι είναι η Δύναμη. Αυτήείναι μια πραγματικότητα, τι να κάνουμε τώρα...

Η γυναίκα έχει πολύ Κριτική. Έτσι κάνει το Κακό, κρίνει... Η γυναίκα κάνει συνεχώς συγκρίσεις: «Κοίτα ο άλλος!». Έχει πολλές δικαιολογίες. Πάντα δικαιολογεί τον εαυτό της για οποιαδήποτε επιλογή: «Εσύ με ανάγκασες να το κάνω αυτό. Εγώ δεν μπορούσα να το κάνω»!

Αν κοιτάξετε στις γυναίκες μέσα θα δείτε την έννοια του Κακού. Όχι ρατσιστικά, φυγέτε από αυτό! Το λέω ως γεγονός, μέσα από τη ζωή σας! Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις γυναίκες. Εσείς, μέσα από τη ζωή σας, θα δείτε πως το κακό το υπηρρετείτε μέσα από τις επιλογές σας!

Αυτό δημιουργεί μια Χημεία, όπως είπε η Ελένη. Δηλαδή τι συμβαίνει; Η Δύναμη είναι παγωμένη, η Αγάπη είναι ζεστή. Είναι βράχος. Οπότε όλα τα σώματα των γυναικών είναι συνήθως παγωμένα. Έτσι είναι και το Κακό. Παγωμένο είναι. Παγωμένα άκρα, κρυώνουνε... Σε μια κατάσταση... άστα...

Αν πλησιάσει ένας άντρας με αγάπη: «Μισό λεπτάκι! Να πάρουμε τις αποστάσεις μας, μην λιώσουμε κι όλας!».

Οπότε όπως καταλαβαίνετε όλη η Αλλαγή θα πρέπει να γίνει μέσα από τις γυναίκες. Αυτές θα θεραπεύονται πρώτα! Δεν μπορεί να γίνει από τους άντρες. Θα πρέπει να γίνει εξορκισμός πρώτα. Έλεγα του Κυρίου κάνοντας πλάκα:

-          «Με τι τρόπο να το κάνουμε αυτό τώρα; Με κανένα πιο ευχάριστο τρόπο δεν μπορούμε να το κάνουμε; Όχι έτσι...!!!».

-          «Δαυίδ, άσε τις βλακείες. Προχώρα»...

Γι’ αυτό θα έρχοναται και πολλές γυναίκες συνέχεια, για να μπορεί να αλλάζει η χημεία τους. Να καθαρίζει όλο αυτό από μέσα. Αν σκεφτείτε λίγο τη ζωή σας, θα δείτε μέσα από αυτές τις επιλογές πόσο δυστυχισμένες είστε εσείς οι ίδιες πάνω από όλα! Αφήστε τους άντρες στην άκρη. Το λέω γιατί είστε περισσότερες εδώ. Στους άντρες λέω άλλα. Θα κάνω ένα σεμινάριο μόνο για άντρες. Εκεί  μην έρθετε εσείς... Έτσι είναι η Αλήθεια! Frozen. Παγωμένο όλο. Οπότε σήμερα, όπως είπαμε και στην αρχή, θα αλλάξει λίγο η χημεία στα σώματά σας.

Για τους άντρες το Δώρο μέσα από την Παναγία είναι τελείως διαφορετικό, και θα σας το εξηγήσω ποιό είναι. Η Παναγία είναι Μητέρα. Όσοι άντρες αγαπήσουν την Παναγία, θα έχουν Μητέρα. Γιατί μητέρα οι άντρες, δεν έχουν! Το κακό ξεκινάει από τα γενοφάσκια. Κάνεις αγοράκι και το τεμαχίζεις φέτες φέτες. Τακ τακ τακ τακ τακ τακ τακ...  Ή με το να το ντύνεις και να το κάνεις μπάνιο μέχρι τα 15 του (είχε έρθει στο γραφείο άντρας που μέχρι 32 χρονών τον έκανε η μαμά του μπάνιο). Εσείς γιατί πιστεύετε οτι τον έκανε μπάνιο μέχρι τα 32 του; Να σας πω γιατί; Να ξέρετε και ποιά είναι η Αλήθεια; Γιατί η μαμά δεν έχει σεξουαλικό σύντροφο και «φτιάχνεται» με το να κάνει μπάνιο το γιό της. Τώρα να του το πεις, ή να μην του το πεις οτι είναι αντικείμενο ερωτικού πόθου; Τι να του πεις; Να πηδήξει από το παράθυρο; Κάνουν το παιδί τους οι μαμάδες μέχρι τα 15 μπανάκι, το φροντίζουν, μετά το ερωτεύονται κιόλας και λένε: «Εγώ έχω άντρα! Το αγόρι μου»! Βγάζουν και τις φωτογραφιούλες, εεε;;; Άντε τώρα αυτό το αγοράκι να βγει έξω και να γίνει «κυνηγός»! Τι κυνηγός να γίνει;;;

Αυτός είναι ένας τρόπος ευνουχισμού. Ο άλλος είναι να το χτυπάς. Δηλαδή να βιώνει τη Δύναμη το αγόρι μέσα από γυναικεία χέρια. Το γονάτισες! Πως μπορεί ένα αγόρι να σηκώσει χέρι σε μια μάνα. Αυτό είναι απαγορευτικό. Είναι αδύνατον. Οπότε μόλις η μάνα φύγει και έρθει μια γυναίκα, και φωνάξει, και μπει λίγο η γυναίκα σε υστερία (γιατί έχουμε πολλές υστερικές γυναίκες), τότε το αγοράκι θα μαζευτεί. Θα πει: «Έτσι μου φώναζε και η μαμά μου, έτσι με χτύπαγε, έτσι με κατηγορούσε, έτσι με έκρινε, έτσι με σοδομούσε». Οπότε μαζεύεται πάλι πίσω!

Η δουλειά έχει γίνει από τα γενοφάσκια. Όπως καταλαβαίνετε όμως επειδή είναι πολύ σοφό το Σύμπαν, οι γυναίκες αυτή την περίοδο βιώνουν τα αποτελέσματα των επιλογών τόσων ετών. Είναι μόνες τους! Το είδος των αντρών είναι προς εξαφάνιση. Δεν το σώνουμε ούτε με κλωνοποίηση.

Ή θα βρίσκουμε την ακραία βλακώδη «βαρβατίλα» ή θα βρίσκουμε την αγάπη που είναι «βούτυρο στο ψωμί μας»...

Και τελικά ποιές είναι εκείνες που υποφέρουν; Οι γυναίκες πάνω απ’ όλα. Αν μπορέσετε για λίγο να έρθετε σε επαφή με τον πόνο του Πολέμου απέναντι στο Αρσενικό και το πάγωμα της Θηλυκότητας, θα σας είναι μεγάλο Δώρο. Γιατί μόλις λιώσετε εσείς από το παγωμένο κομμάτι σας μέσα σας, τότε αυτόματα οι λιγοστοί άντρες που θα έρθουν, θα έρθουν σε αυτές που ξεπαγώνουν πρώτα.

Έτσι θα ξεκινήσει. Για είκοσι χρόνια θα παίζεται αυτό το παιχνίδι, είπε η Παναγία μέσα από τη Χριστίνα. Για είκοσι χρόνια θα έχουμε καινούργιες σχέσεις και μερικές από τις παλιές, γιατί μυαλά θα υπάρχουν ακόμα.

Μα πως μπορείς τώρα να εμπιστευτείς έναν άντρα που σου λέει Αλήθεια; Μπορείς να εμπιστευτείς έναν άντρα που σου λέει Αλήθεια; Μπορεί να εμπιστευτείς οτι δεν κάνει κάτι εκ του πονηρού; Δε γίνεται!

Σε ένα σεμινάριο είχα πει οτι αν αφήσεις κάποιον να σε πάρει μια αγκαλιά και να σε πάει σε ένα ξενοδοχείο, μπορεί το ξενοδοχείο να μην είναι αυτό που σου αρέσει και να σε πάει σε κάποιο που ήθελε εκείνος και όχι εσύ. Αν στη διαδρομή κάθεσαι συνέχεια και κοιτάς και του λες «πήγαινε αριστερά, πήγαινε δεξιά, στρίψε εδώ, στρίψε εκεί» για να πας εκεί που θέλεις εσύ, τότε δε σε έχει αγκαλιά - τον έχεις πάρει εσύ καβάλα. Ενώ αν τυχόν τον αφήσεις να σε πάρει αγκαλιά και να σε πάει σε ένα ξενοδοχείο, ακόμα κι αν δεν σου αρέσει, το οτι αφέθηκες στη διαδρομή ήταν το μεγαλύτερο κέρδος για εσένα.

Μπορείς να του πεις: «Συγνώμη, αυτό το ξενοδοχείο δεν είναι για εμένα, αλλά χάρηκα για τη διαδρομή. Γειά σου, δεν θα μπω μέσα». Τι ωραίο! Να αφεθείς μετά σε έναν επόμενο μήπως αυτός σε πάει σε κάποιο καλύτερο ξενοδοχείο. Έχεις μάθει την Εμπιστοσύνη, να δεις που θα σε πάει, και μετά βέβαια από το αποτέλεσμα (αφού το βιώσεις) λες: «Συγνώμη, εγώ σέβομαι τη γυναίκα μέσα μου. Δεν είμαι για αυτό το ξενοδοχείο εγώ, θα πρέπει να φύγω». Τι ωραίο...

Εσύ ανεβαίνεις πάνω στη πλάτη του και του λες: «Πήγαινε αριστερά, πήγαινε δεξιά, στρίψε στη γωνία. Αυτό είναι! Μ’ έφερες. Τι ωραία, τα κατάφερα. Τώρα μπορείς να πας να φας, να ξεκουραστείς, να πιείς. Κι άμα ξεκουραστείς, έλα πάνω».

Άντε τώρα να είσαι ευτυχισμένη εσύ έτσι! Κάνω μεγάλη προσπάθεια να μπω στο ψυχισμό σας, μου είναι λίγο δύσκολο, αλλά το περπάτησα το πρώτο μισάωρο, λέω: «Παναγία μου, εδώ μέσα είναι παγωμένο παγωτό!».

Είπε η Παναγία οτι είχε Δύναμη και ποτέ δεν την εκδήλωσε. Κοιτάξτε τι κάνει η Σοφία ε; Πως θα μεγαλώσει το παιδί όταν του εκδηλώνεις τη Δύναμή σου; Πως θα πάρει κουράγιο ο άντρας που έχεις δίπλα σου αν τυχόν εμφανίζεις τη Δύναμη. Δύναμη έχεις! Αλλά όχι για Μάχη. Για να σε σέβεσαι, να σε εκτιμάς, να σε αγαπάς.

Έτσι λοιπόν, οι άντρες δεν έχουν μητέρες. Δε γνωρίζουν οι άντρες πως είναι να έχεις μητέρα. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό οι άντρες όταν θέλουν Μητέρα να χρησιμοποιούν την Παναγία. Την μητέρα από τη Γη, να την ξεχάσουν. Δεν υπάρχει αυτό το είδος, σας το λεώ, είναι προς εξαφάνιση. Είναι όλη φαντασιακή η αγάπη που έχει μια γυναίκα: «Από αγάπη σε χτύπαγα. Εσύ έφταιγες. Με έφερες εκτός εαυτού και σε χτύπησα. Εγώ είμαι μια χαρά».

Παραμυθάκια που έλεγα την άλλη φορά με τις καρδούλες για το πως αγαπάει μια μαμά εεεε;;;; Σας έχω πει το παραμυθάκι που μου έλεγε η μητέρα μου όταν ήμουν μικρός; Βρήκε λέει ένας μια γυναίκα που τον ερωτεύτηκε και πήγε να φύγει μαζί της κι επειδή ήταν κακιά η κοπέλα του είπε: «Πήγαινε να μου φέρεις την καρδιά της μάνας σου για να μου δείξεις οτι με αγαπάς». Πάει λοιπόν αυτός, σφάζει τη μάνα του, της βγάζει την καρδιά κι όπως την κρατούσε για να την πάει στην κοπέλα, παραπατάει, πέφτει κάτω, και λέει η καρδιά: «Αγάπη μου χτύπησες;».

Μα τι κάθεσαι και μου λες τώρα;;; Μου κάνεις πλάκα; Παραμύθια είναι αυτά; Που τα βρίσκεις; Αλλά βέβαια, πως θα φυτέψει στο ασυνείδητό μου: «Να αγαπάς μόνο τη μαμά».

 

Μόλις γνώρισε την πρώτη κοπέλα μου η μάνα μου είπε:

-          «Αυτή είναι καλή».

-          «Το ξέρω» της είπα, «σου μοιάζει».

Έτσι όμως πάει το έργο. Πρώτα πάμε σε αυτό που σου μοιάζει, μετά πάμε στο αντίθετο, και μετά η τρίτη επιλογή είναι η σωστή. Το λέω για τα αγοράκια. Όποιοι έχετε παντρευτεί την πρώτη γυναίκα που συναντήσατε, καληνύχτα σας, έχετε δύο γυναίκες καρμπόν. «Η τρίτη που θα παντρευτείς» θα λέτε στα αγοράκια σας «είναι η σωστή. Την πρώτη την αγαπάς σαν την μαμά, την δεύτερη την ερωτεύεσαι γιατί είναι το αντίθετο, η Τρίτη είναι η ισορροπία». Οδηγίες προς ναυτιλομένους είναι αυτά... κάποια στιγμή θα τα διδάσκουν στα σχολεία.

Η μαμά λοιπόν, θέλει το αγοράκι δικό της. Έτσι όμως δεν γίνεται ποτέ άντρας. Ή αγόρι θα έχεις, ή άντρα. Αν έχεις γι’ άντρα το αγόρι σου, αυτό δε γίνεται. Έτσι τα αγοράκια παραμένουν μικρά και μόλις πάνε 20-25 χρονών λένε οι μαμάδες: «Μα το αγόρι μου να μην μπορεί να βρει δουλειά, να μην μπορεί να διεκδικήσει;». Αφού έχεις κάνει μαεστρική δουλειά!

Έτσι λοιπόν γεμίσαμε και παρήγαμε μια στρατιά ολόκληρων αντρών με πάνες. Και μετά τους κατηγορούμε κι όλας. Γιατί έτσι κάνει το Κακό κατηγορεί. Το Καλό βέβαια υπάρχει πιο πολύ στους άντρες. Λόγω συνθηκών πάντα, γιατί αν πάμε 200 χρόνια πίσω ήταν ανάποδα τα πράγματα – μιλάμε για την εποχή αυτή που κλείνει, που τελειώνει τώρα.

Ο λόγος που αρχίζουν οι γυναίκες και πηγαίνουν πιο πολύ στα άκρα – κοιτάξτε λίγο τα σημάδια – αδύνατες, αντρικά σώματα, παντελόνια, μιλάμε ο εκφυλισμός... Είναι λίγα τα μοντέλα. Όποιος τα προλάβει.  Λες: «Μόνη μου μπορώ. Να ζήσω μπορώ μόνη μου. Να περπατήσω μπορώ μόνη μου. Να δημιουργήσω μπορώ μόνη μου. Από σένα τι θέλω; Ένα sex μια δορά το μήνα. Ωραία. Βγαίνω έξω, το παίρνω, τελειώσαμε... Ok... that’s the game… Αλλά αν φτάσεις στη βασιλεία των Ουρανών έτσι... έλα εσύ... (να μην το πω, γιατί μας βλέπει και πολύς κόσμος), αλλά λέμε τώρα... Έλεος!!!

Οπότε οι γυναίκες έχουν φιλοξενήσει, όπως το είπε η Χριστίνα στην αρχή, το Κακό. Και το υπηρετούν κιόλας με μαεστρική δουλειά. Αλλά δεν καταλαβαίνει κάποιος οτι τελικά το Κακό είναι που χάνει. Η Αγάπη δεν χάνει ποτέ.

Και πάμε τώρα στην Ουσία, από την Εμπειρία μου σας το λεώ: Η Αγάπη δεν χάνει ποτέ. Αυτό δηλώνει η ζωή του Κυρίου: Η Αγάπη δεν χάνει ποτέ. Με σταύρωσες, απλώθηκα, και επιστρέφω. Η Δύναμη που χρησιμοποίησες δεν μπορεί να καταστρέψει την Αγάπη. Οπότε, για να φτάσετε στη βασιλεία των Ουρανών, θα πρέπει πρώτα να περάσετε από την Αγάπη, να βιώσετε πως είναι και το Κακό, να πέσει πάνω στις πληγές σου. ‘Ερχομαι από 49 ετών πληγές, αλλά η Αγάπη έχει την ιδιότητα της Επούλωσης, της Αυτοΐασης. Έτσι είναι η Αγάπη. Η Αγάπη είναι που θεραπεύει.

Έλεγα στους γιατρούς: «Αφήστε τιε τεχνικές. Αν δεν έχεις Αγάπη μέσα σου φύγε, φύγε, φύγε. Άλλαξε δουλειά». Μπορεί να μην ξέρεις τίποτα αλλά αν έχεις Αγάπη, αυτό είναι το Υλικό που περνάει μέσα στον άλλον και τον γιατρεύει από μόνο του. Τον ίδιο ασθενή αν χειρουργήσουν δύο γιατροί, αυτός που αγαπάει θα τον σώσει. Αν τον χειρουργήσει αυτός που δεν αγαπάει θα κάνει απλά την τεχνική - δεν θα του κάνει τίποτα.

Άρα, η Αγάπη δεν μπορεί να εξαφανιστεί. Και εκεί είναι η Πλάνη του Κακού. Γιατί δεν είναι σοφό το Κακό. Λέει: «Σταύρωσα τον Κυρίο, για 2.000 χρόνια είναι δικός μου ο πλανήτης». Δεν είναι έτσι – επιστρέφει η Αγάπη σε Σώμα, απλά αυτή τη φορά θα τη ντύσω και με Δύναμη. Πως φαντάζεστε τώρα τη Δύναμη. Για να δούμε; Αν πας σε φανταστιακού τύπου κατάσταση, πως είναι η Δύναμη;

Η Δύναμη είναι πως σε χτυπάω και δεν πονάς. Η Δύναμη είναι πως επιτίθομαι. Η Δύναμη είναι οτι αντέχω. Η Δύναμη είναι οτι μπορώ να σε διαλύσω. Αυτά είναι φαντασιακά παιχνίδια του μυαλού. Αυτά είναι τα ερωτευμένα κομμάτια οτυ μυαλού που θέλουν να μείνουν με τη Δύναμη γιατί έχει Κυριαρχία. Και τον ξέρω αυτόν τον Έρωτα πολύ καλά! Γιατί αν κάνω έτσι...

-          Να το λιώσω;;;

-          Όχι, Αγάπη Δαυίδ!

-          Μα μου είναι εύκολο! Άστο λιγάκι να το λιώσω!

Οκ... Αν δεν υπάρχει Αγάπη μέσα, το να τον λιώσεις τον άλλον, να μην τον σεβαστείς, σου δίνει μια ικανοποίηση. Αυτή είναι η φαντασιακή Δύναμη. Η Δύναμη της Αγάπης είναι αγέρωχη. Το είπε: Θα είσαι σταθερός, ειλικρινής, στο κέντρο σου. Οκ... Αυτό σε προστατεύει, αυτό σου δίνει Δύναμη.

 

 Όταν περάσεις λοιπόν αυτό το στάδιο και βεβαιωθεί ο Θεός οτι έχεις αγαπήσει τον εαυτό σου και έχεις αγαπήσεις και τον άλλον, τότε συμβαίνει κάτι μαγικό. Ο Θεός ο ίδιος σου δίνει Προστασία. Πάλι πάμε στην Εμπσιτοσύνη. Σου λέει: «Χαλάρωσε. Σε προστατεύω Εγώ». Οπότε σε ντύνει με μια Αόρατου τύπου Δύναμη, γιατί έχει σιγουρευτεί οτι έχεις Αγάπη.

Σκεφτείτε λιγάκι πόσα χάνετε! Να μην γνωρίζετε πως είναι η Αγάπη και ταυτόχρονα να μην μπορείτε να πάρετε την αίσθηση της Εμπιστοσύνεης του Εαυτού απέναντι στην Αγάπη και απέναντι στο Θεό... Αυτά είναι μοναδικά. Οπότε μπορούμε μόνο να τα φανταζόμαστε.

Οπότε οι άντρες είναι πολύ καλό να έχουν μια Μητέρα να τους πάρει μια Αγκαλιά, γιατί Εκείνη μόνο γνωρίζει πως να τη δώσει χωρίς να ευνουχίσει, χωρίς να καθοδηγήσει, χωρίς να χειριστεί. Και οι γυναίκες θα ήταν καλό να μπορείτε να προσεύχεστε  (γιατί οι πιο πολλές ως μάνες έχετε περάσει, έχετε τελειώσει) να σας πει πως είναι μια Γυναίκα. Θα ήταν πολύ καλό να προσεύχεστε στην Παναγία να σας διδάξει πως είναι μια Γυναίκα.

Θα κάνω κάτι που δε μ’ αρέσει – που δεν το θέλω δηλαδή – αλλά είναι Εντολή Του εδώ και ώρα. Δε μου αρέσει γιατί το σιχαίνομαι μερικές φορές. Σιχαίνομαι τοις παρενέργειες πάνω μου μερικές φορές – αυτό εννοώ. Θα σας αφαιρέσω Κακό, από τις γυναίκες. Μόνο που το λέω τα πόδια μου κόβονται, γιατί με το Κακό έχω μια περίεργη σχέση. Το Κακό στις γυναίκες είναι μέσα στα κύτταρα, είναι μέσα στο dna. Γι’ αυτό και το παίζουν πάρα πολύ καλές, πως θα βάλουν τη Μάσκα; Οπότε μόνο μια Θεϊκή Δύναμη μπορεί να αφαιρέσει Κακό από τα κύτταρα. Δεν γίνεται διαφορτετικά, από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε.

Θα ξεκινήσω με τη Χριστίνα και θα πάω σε σας. Ως εξής όμως, ακούστε πως. Θα το κάνω με ένα τρόπο πάντοτε σοφό. Η Χριστίνα καθαρίζει και έχει εμπιστευτεί πάρα πολύ και γι’ αυτό και παίρνει όλα αυτά τα Δώρα. Η Χριστίνα μη βλέποντας πολλές φορές τα δικά της συναισθήματα καλούσε γύρω της γυναίκες που αντικατοπτρίζαν αυτά τα συναισθήματα. Σήμερα λοιπόν θα δείτε ένα Διαζύγιο εδώ μέσα να συμβαίνει. Κάποιος θα δει κάποια πράγματα, και κάποιος άλλος θα πάρει και μια Αξία που του αξίζει γιατί έχει περπατήσει πάρα πολύ. Στη Δευτέρα Παρουσία δεν μ’ ενδιαφέρει από που έρχεστε. Μπορεί να έρχεστε από το βαθύ Σκοτάδι – μου είναι αδιάφορο. Με ενδιαφέρει η Θέληση.

 

Ακολούθησε Θεραπεία μεταξύ της Χριστίνας και μιας γυναίκας που έφερε την Κακία μέσω του Χειρισμού. Η Χριστίνα άφησε Δύναμη και πήρε Αγάπη και η γυναίκα άφησε τον Χειρισμό και πήρε την Αξία και το Δρόμο της. Όταν ολοκληρώθηκε η Διαδικασία ο Δαυίδ ακούμπησε τα χέρια Του απάνω στους ώμους της γυναίκας. Το ίδιο έκανε κατόπιν και σε κάποιες άλλες γυναίκες από τις παρευρισκόμενες αντλώντας το Κακό που υπήρχε σωρευμένο μέσα τους, δίνοντας έτσι την Ευλογία Του.

Δαυίδ: Ότι Σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμη και η Δόξα του Πατρός, του Υιού Του Ιησού Χριστού, του Δαυίδ, της Μητέρας Χριστίνας και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

(Έδωσε κάποιες οδηγίες σε κάποιες γυναίκες και συνέχισε)...

Όλοι περπατάμε προς το Επόμενο Βήμα. Πήρατε μια γεύση για το πως θα γίνονται μαζικά οι θεραπείες σε λιγο καιρό. Απλά θα έρχονται στο χώρο, θα θεραπεύονται και θα φεύγουν, ως Ψυχές από εμένα, ως σώματα από τη Χριστίνα. Υπάρχει μια Ψυχή και υπάρχει κι ένα Σώμα.  Το Σώμα όταν δεν ακούμε την Ψυχή μας φτάνει σε ένα σημείο που νοσεί. Οπότε, η Χριστίνα θα το θεραπεύει και μετά η Θεραπεία θα πηγαίνει στην Ψυχή προς το Φως.

Αυτό έκανε και η Παναγία στην ουσία. Τους μάζευε, και τους οδηγούσε στον Κύριο. Είναι η πρώτη φορά που δεν θέλω να με εκθειάσω. Περίεργο! Αυτό σημαίνει οτι το κατακτάω – παύω να το θαυμάζω. Έτσι θα κάνετε κι εσείς. Όταν παίρνετε Δώρα, να τα κρατάτε για εσάς και μην τα αναλώνετε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε το